🔷از مردم پلاسکو تا مردم بهارستان
ماجرای پلاسکو که اتفاق افتاد یکی از موضوعاتی که به شدت مورد انتقاد قرار گرفت حضور مردم در محل حادثه بصورت تماشاچی بود.
👏اما همین مردم روز حادثه ترور دربهارستان جمع شدند. بعدها این حضور و تجمع شد فخر جامعه ما نسبت به دیگر کشورها.
⁉️بین مردم پلاسکو با مردم بهارسان چه تفاوتی است؟ مگر مردم تغییر کردند؟ چرا یکجا تقبیح و شماتت شدند و یکجا تقدیر و تحسین؟
این استاندارد دوگانه ما ناشی از فهم نادرست مان از مردم است. تجمع مردم را در پلاسکو ناشی از هیجان و کنجکاوی پوچ گرفتیم و نتوانستیم شدت نگرانی و دغدغه انسانی آنها را ببینیم.
مردم ما چنین هویتی دارند؛ از کنار تلخی های پیرامون شان عبور نمی کنند. فرقی نمی کند پلاسکو باشد یا بهارستان یا یک دعوای و تصادف ساده خیابانی.
نیمه خالی لیوان تماشاگری است و نیمه پرش که حقیقت ماجراست نوع دوستی و همدردی و کنجکاوی های از سر تعاون و تعاضد و همیاری است.
البته این خودیاری و همیاری ممکن است مشکلاتی هم ایجاد کند. اما این مسائل ثانوی است و با اطلاع رسانی و مدیریت به عنوان یک ملاحظه قابل کنترل است اما متوجه باشیم درباره کدام تجمع مردمی حرف می زنیم. مردمی که برای سلفی گرفتن آمدن یا مردمی که نگرانند و آرام و قرار ندارند.
ماجرای ترور بهارستان تصویر دیگری از تجمعات مردمی در حوادث شهری داد.
✅حالا این تجربه را تعمیم دهیم. خیلی وقت ها شاخص های ما برای ارزیابی جامعه دارای خطا و لغزش است. خیلی مهم است حضور مردم را با شاخص هیجان و کنجکاوی تحلیل کنیم یا با شاخص انسان دوستی و خودیاری. انتخاب هرکدام دو مدل تحلیل اجتماعی کاملا متفاوت ارائه می دهد. از اولی #تحقیراجتماعی و مردمی در میاید و از دومی #تحسین و #تفاخر. نگاه اول #یاسآفرین است و دومی #امیدبخش. واکنش به تصویر اول برخورد های #قهری است و دومی کنش های #هدایتگرایانه.
این اصلاح شاخص را در حوزه های دیگر نیز بکار ببنیدم ماجرا متفاوت می شود. #رایمردم را نشانه چه می دانیم؟ بازگشت از ارزش ها و انقلاب و یا امیدشان به کلیت و نظام اسلامی؟ هر برداشتی داشته باشیم متناسب با همان رفتار می کنیم. برای اصلاح رفتارها باید نگاه مان را اصلاح کنیم.
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
ماجرای پلاسکو که اتفاق افتاد یکی از موضوعاتی که به شدت مورد انتقاد قرار گرفت حضور مردم در محل حادثه بصورت تماشاچی بود.
👏اما همین مردم روز حادثه ترور دربهارستان جمع شدند. بعدها این حضور و تجمع شد فخر جامعه ما نسبت به دیگر کشورها.
⁉️بین مردم پلاسکو با مردم بهارسان چه تفاوتی است؟ مگر مردم تغییر کردند؟ چرا یکجا تقبیح و شماتت شدند و یکجا تقدیر و تحسین؟
این استاندارد دوگانه ما ناشی از فهم نادرست مان از مردم است. تجمع مردم را در پلاسکو ناشی از هیجان و کنجکاوی پوچ گرفتیم و نتوانستیم شدت نگرانی و دغدغه انسانی آنها را ببینیم.
مردم ما چنین هویتی دارند؛ از کنار تلخی های پیرامون شان عبور نمی کنند. فرقی نمی کند پلاسکو باشد یا بهارستان یا یک دعوای و تصادف ساده خیابانی.
نیمه خالی لیوان تماشاگری است و نیمه پرش که حقیقت ماجراست نوع دوستی و همدردی و کنجکاوی های از سر تعاون و تعاضد و همیاری است.
البته این خودیاری و همیاری ممکن است مشکلاتی هم ایجاد کند. اما این مسائل ثانوی است و با اطلاع رسانی و مدیریت به عنوان یک ملاحظه قابل کنترل است اما متوجه باشیم درباره کدام تجمع مردمی حرف می زنیم. مردمی که برای سلفی گرفتن آمدن یا مردمی که نگرانند و آرام و قرار ندارند.
ماجرای ترور بهارستان تصویر دیگری از تجمعات مردمی در حوادث شهری داد.
✅حالا این تجربه را تعمیم دهیم. خیلی وقت ها شاخص های ما برای ارزیابی جامعه دارای خطا و لغزش است. خیلی مهم است حضور مردم را با شاخص هیجان و کنجکاوی تحلیل کنیم یا با شاخص انسان دوستی و خودیاری. انتخاب هرکدام دو مدل تحلیل اجتماعی کاملا متفاوت ارائه می دهد. از اولی #تحقیراجتماعی و مردمی در میاید و از دومی #تحسین و #تفاخر. نگاه اول #یاسآفرین است و دومی #امیدبخش. واکنش به تصویر اول برخورد های #قهری است و دومی کنش های #هدایتگرایانه.
این اصلاح شاخص را در حوزه های دیگر نیز بکار ببنیدم ماجرا متفاوت می شود. #رایمردم را نشانه چه می دانیم؟ بازگشت از ارزش ها و انقلاب و یا امیدشان به کلیت و نظام اسلامی؟ هر برداشتی داشته باشیم متناسب با همان رفتار می کنیم. برای اصلاح رفتارها باید نگاه مان را اصلاح کنیم.
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw