▫️برای انقلابی ترها...
▪️چرا هنگام بحث عصبانی می شویم؟
مخاطب این یادداشت خودم هم هستم. اصلن از تجربه خودم می گویم. حالا با هم وارد جزئیات شویم.
شما هم بارها مشاهده کردید؛ وقتی در یک گروه تلگرامی یا در یک جمع فامیلی مباحثه ای سیاسی شکل می گیرد خیلی وقت ها به مجادله کشیده می شود.
علت چیست؟
بخشی از علت اخلاقی است. اخلاقی را باید اخلاقی اصلاح کرد؛ پس عبور کنیم. اما بخشی دیگر مربوط به رابطه ذهن و واقعیت است.
یعنی چی؟
ما اغلب در مواجهه با یک بحث سیاسی به یک دوگانه در ذهن می رسیم؛ حق و باطل. این دوگانه ای که در ذهن ماست می تواند در تشخیص مصداق درست یا غلط باشد. با درستی و نادرستی آن کار نداریم. طبیعی است که وقتی نسبت به موضوعی موضع می گیریم یک بار در ذهنمان ماجرا را در یک چارچوب ایدئولوژیک تحلیل کرده ایم و به یک دوگانه حق و باطل رسیدیم. هرمیزان ایدئولوژیک تر باشیم این فرآیند طبیعی تر شکل می گیرد.
حالا اشکال کجاست و چه ربطی به عصبانیت دارد؟
اشکال اینست که آنچه در ذهن ما دوگانه حق و باطل است در بیرون مصداق واقعی ندارد. در ذهن با "مفاهیم" کار داریم و در بیرون با "آدم" ها. این مفاهیم در بیرون از ذهن مصداق اتم ندارد.
در بیرون ما با مصادیق مطلق حق و باطل مواجه نیستیم و با طیف ها مواجهیم.
آدم ها سهمی از حق و باطل را دارند. بنابراین آنچه در ذهن ما برای ساده سازی تحلیل ها، در دوگانه حق و باطل قرار می گیرد و جا دارد بابت آن "عصبیت عالمانه" و "تعصب عاقلانه" هم ایجاد شود در بیرون از ذهن وجود ندارد.
خلاصه اینکه آنچه در ذهن سیاه و سفید است در بیرون خاکستری است.
یکبار با این موضع وارد مباحثه شوید؛ خواهید دید که ماجرا خیلی متفاوت می شود.
روشنست که حرفم در مواجهه با مردمست نه نامردم.
پ.ن: حالا #دوقطبی_انقلابی_ضدانقلابی رهبری را یکبار با تحلیل بالا مجدد مرور کنید.
@mahdian_mohsen
▪️چرا هنگام بحث عصبانی می شویم؟
مخاطب این یادداشت خودم هم هستم. اصلن از تجربه خودم می گویم. حالا با هم وارد جزئیات شویم.
شما هم بارها مشاهده کردید؛ وقتی در یک گروه تلگرامی یا در یک جمع فامیلی مباحثه ای سیاسی شکل می گیرد خیلی وقت ها به مجادله کشیده می شود.
علت چیست؟
بخشی از علت اخلاقی است. اخلاقی را باید اخلاقی اصلاح کرد؛ پس عبور کنیم. اما بخشی دیگر مربوط به رابطه ذهن و واقعیت است.
یعنی چی؟
ما اغلب در مواجهه با یک بحث سیاسی به یک دوگانه در ذهن می رسیم؛ حق و باطل. این دوگانه ای که در ذهن ماست می تواند در تشخیص مصداق درست یا غلط باشد. با درستی و نادرستی آن کار نداریم. طبیعی است که وقتی نسبت به موضوعی موضع می گیریم یک بار در ذهنمان ماجرا را در یک چارچوب ایدئولوژیک تحلیل کرده ایم و به یک دوگانه حق و باطل رسیدیم. هرمیزان ایدئولوژیک تر باشیم این فرآیند طبیعی تر شکل می گیرد.
حالا اشکال کجاست و چه ربطی به عصبانیت دارد؟
اشکال اینست که آنچه در ذهن ما دوگانه حق و باطل است در بیرون مصداق واقعی ندارد. در ذهن با "مفاهیم" کار داریم و در بیرون با "آدم" ها. این مفاهیم در بیرون از ذهن مصداق اتم ندارد.
در بیرون ما با مصادیق مطلق حق و باطل مواجه نیستیم و با طیف ها مواجهیم.
آدم ها سهمی از حق و باطل را دارند. بنابراین آنچه در ذهن ما برای ساده سازی تحلیل ها، در دوگانه حق و باطل قرار می گیرد و جا دارد بابت آن "عصبیت عالمانه" و "تعصب عاقلانه" هم ایجاد شود در بیرون از ذهن وجود ندارد.
خلاصه اینکه آنچه در ذهن سیاه و سفید است در بیرون خاکستری است.
یکبار با این موضع وارد مباحثه شوید؛ خواهید دید که ماجرا خیلی متفاوت می شود.
روشنست که حرفم در مواجهه با مردمست نه نامردم.
پ.ن: حالا #دوقطبی_انقلابی_ضدانقلابی رهبری را یکبار با تحلیل بالا مجدد مرور کنید.
@mahdian_mohsen