⭕️ وقتی تیم مذاکره کننده را به مصاف دشمن در ژنو فرستاده ایم نباید همان ساعت و روز از پشت تریبون ریاست جمهوری در سخنرانی عمومی پالس منفی به دشمن داد.

✍ علیرضا زادبر

نمیفهمه؟

@makshufat

پزشکیان منت چه چیزی را بر نیروهای نظامی می گذارد؟

مسعود پزشکیان بر سلحشوران نظامی ایران امروز منت گذاشته و گفته است:
۲۰ میلیون بشکه نفت دولت را به هوافضا دادیم تا توانست بجنگد؛

۲۰ میلیون بشکه نفت تولید یک هفته نفت ایران است. یعنی چیزی در حدود دو میلیارد دلار برای یک جنگ وجودی برای ایران و تحسین جهان

در ضمن همین عملکرد هوافضا باعث شد قیمت نفت ایران دو برابر شود. و بشکه های نفت بر زمین مانده دولت همگی به فروش برود.

از افتضاحات سریالی دولت وفاق در این دو سال فاجعه در تورم هشتاد درصدی و مدیریت ارز و آزادسازی بی ضابطه قیمت ها بگذریم؛ پزشکیان فقط پاسخ دهد ۹۴ میلیارد دلار ارز صادراتی شرکت ها و تراستی های حامی اش در انتخابات چرا برنگشته است؟

@makshufat

‏پر شدگی سد کرج با ۱۵۶ میلیون مترمکعب ذخیره آب به ۸۷ درصد رسید، ۱۱۰ درصد بیشتر از پارسال این موقع

سد کرج، دیروز
@makshufat

چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش نخست

پژوهشکده ابرار معاصر تهران

ذخایر ۶۰ درصدی ایران را می‌توان یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های آمریکا و اسرائیل و دستیابی به آن را ازجمله انگیزه‌های غیرقابل چشم‌پوشی این دو بازیگر دانست. در این‌چهارچوب می‌توان به اظهارات و لفاظی‌های متعدد ترامپ درباره ضرورت در اختیار گرفتن ذخایر ۶۰ درصدی ایران با یا بدون توافق اشاره کرد.

هم‌اکنون معامله اورانیوم ۶۰ درصدی ایران، دست‌کم از منظر آمریکایی‌ها روی میز مذاکره است و باید بخشی از هرگونه توافق نهاییِ احتمالی با ایران باشد. اظهارات نخست‌وزیر اسرائیل نیز نشان داده که حذف اورانیوم ۶۰ درصدی ایران اگر مهم‌ترین هدف کوتاه‌مدت همراهی نتانیاهو با توافق واشینگتن و تهران نباشد، دست‌کم یکی از اولویت‌های او است.
در ایران اما دیدگاه‌های گوناگونی درباره این ذخایر وجود دارد. در سطح رسمی، تهران تأکید کرده که حاضر به خروج این مواد از کشور نیست.

باوجوداین، گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که ایران احتمالاً با پیشنهاداتی مانند رقیق‌سازی، مخالفت مبنایی نداشته باشد، کما اینکه دکتر عراقچی نیز به رقیق‌سازی اورانیوم در داخل کشور تحت شرایطی خاص اشاره داشتند. درمجموع، فارغ از اینکه روند مذاکرات کنونی به کدام سمت‌وسو سوق پیدا خواهد کرد، نوشتار حاضر ضمن تأکید بر ضرورت حفظ ذخایر ۶۰ درصدی به‌عنوان یک دارایی راهبردی، به مجموعه‌ای از دلایل اشاره می‌کند که براساس آنها، تهران نباید با انتقال اورانیوم ۶۰ درصدی به خارج از کشور موافقت کند و رقیق‌سازی آن نیز ایده چندان قابل قبولی به‌نظر نمی‌رسد و واجد پیامدهایی راهبردی بر امنیت ملی خواهد بود.

این گزارشِ پژوهشکده ابرار معاصر تهران که در چندین بخش منتشر می‌شود، استدلال‌های خود را پیرامون ضرورت حفظ و حراست از ذخایر ایران و دست‌نخورده ماندن آن صورت‌بندی می‌کند.

بخش نخست‌؛ مسئله بازگشت‌پذیری
براساس گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای، بخش اصلی اقدامات و تعهدات ایران و آمریکا در هرگونه توافق موقت احتمالی، بازگشت‌پذیر است. برای مثال، بازگشت وضعیت تنگه هرمز به دوره پیش از جنگ، فارغ از اینکه اساساً با اعمال حاکمیت ایران و اخذ عوارض باشد یا نباشد، ذیل ملاحظاتی هرچند قال تأمل، اما ماهیتاً مسئله‌ای قابل بازگشت است. براین‌اساس، تهران می‌تواند درصورت مشاهده نقض توافقات ازسوی طرف مقابل، روند انسداد دوباره تنگه هرمز را به‌سرعت آغاز کند. در موضوع هسته‌ای نیز، در صورت حصول توافق، احتمالاً نظارت و بازرسی‌ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ایران از سر گرفته خواهد شد. باوجوداین، همین تعهد ایران به پذیرش بازرسی‌ها نیز قابل بازگشت است و جلوگیری از ورود بازرسان آژانس درصورت تخلف طرف مقابل در اجرای تعهدات، مسئله پیچیده‌ای به‌نظر نمی‌رسد؛ اگرچه قطعاً در ظرف زمانی خود، واجد نکات و ملاحظاتی است.

ازسوی دیگر، مهم‌ترین تعهدات احتمالی طرف مقابل ازجمله لغو (توقف اجرا، اعطای معافیت و یا هر عنوان حقوقی دیگر) تحریم‌ها نیز قابل بازگشت است. توقف جنگ در همه جبهه‌ها ازجمله لبنان ـ‌باوجود احتمال بسیار پایین پذیرش کامل ازسوی طرف اسرائیلی‌ـ اقدامی کاملاً بازگشت‌پذیر در زمانی کوتاه است. در این‌میان، صرفاً آزادسازی مقادیری از منابع بلوکه‌شده ایران، به‌صورت کامل، در چهارچوب بازگشت‌پذیری قرار نمی‌گیرد که آن‌هم اولاً عدد چندان بالایی محسوب نمی‌شود و ثانیاً به‌نظر می‌رسد طرف آمریکایی با برخی سازوکارها ازجمله منوط کردن این آزادسازی به اعطای وام و یا خرید کالای اساسی با مجوزهای موردی، بازگشت‌پذیری آن را در اختیار خواهد گرفت.

دراین‌میان، شاید مهم‌ترین اقدام ایران که در شرایط کنونی، به‌نوعی بازگشت‌ناپذیر محسوب می‌شود، حذف اورانیوم غنی‌شده ۶۰ درصدی اعم از ‌انتقال آن به خارج کشور یا رقیق‌سازی‌ آن است. البته به گفته برخی مقامات، بنا نیست موضوع هسته‌ای در توافق موقت مورد بررسی قرار گیرد، اما باتوجه به خواسته‌های قطعی و مشخص آمریکا درخصوص اورانیوم، حساسیت نسبت به آن ضروری است.

اگرچه دانش فنی و زیرساخت غنی‌سازی اورانیوم ۶۰ درصدی در کشور وجود دارد، اما باتوجه به حملات آمریکا و اسرائیل به مراکز هسته‌ای کشور در جنگ ۱۲ روزه و برخی برآوردها درباره کاهش توان غنی‌سازی ایران از یک‌سو و زمان لازم برای غنی‌سازی دوباره اورانیوم ۶۰ درصدی ازسوی دیگر، از دست دادن این ذخایر را باید اقدامی بازگشت‌ناپذیر تلقی کرد؛ این بازگشت‌ناپذیری به‌ویژه در فضای کنونی مناسبات ایران با آمریکا و اسرائیل، پس از دو جنگ، معنای دقیق‌تری می‌یابد.

@makshufat

چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش دوم

پژوهشکده ابرار معاصر تهران

تغییر منطق کارکردی ذخایر
غنی‌سازی اورانیوم تا سطح ۶۰ درصد و انباشت آن در فضای پس از خروج آمریکا از برجام صورت گرفت و منطق آن لغو تحریم‌ها، فشار بر کشورهای اروپایی برای اجرای تعهدات و درنهایت زمینه‌سازی برای بازگشت واشینگتن به تعهدات برجامی بود؛ چه‌اینکه در ماده ۶ و ۷ قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها به‌صراحت، مسئله اجرای تعهدات برجامی ازسوی کشورهای متعاهد مورد اشاره قرار گرفته است. به‌عبارت دیگر ادراک تهران این بود که با غنی‌سازی و انباشت این مواد، می‌تواند آمریکا و اروپا را وادار کند تا تعهدات خود را به اجرا گذارند. بنابراین، ذخایر اورانیوم ۶۰ درصدی، در آن برهه زمانی، کارکردی معامله‌محور و تحریم‌زدا برای ایران داشت. این کارکرد در دورانی که هنوز تقابل نظامی میان ایران و آمریکا شکل نگرفته بود و اساساً چندان محتمل هم به‌نظر نمی‌رسید، دارای معنا و توجیه‌پذیر بود. با وقوع دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه اما فضای مناسبات میان ایران و آمریکا دچار گسست رادیکال شده و طرفین، به‌ویژه آمریکا، از بسیاری از خطوط قرمز یکدیگر عبور کرده‌اند. در چنین فضایی که واشینگتن و تل‌آویو طی دو جنگ، به‌دنبال فروپاشی نظام سیاسی ایران بودند، اورانیوم ۶۰ درصدی، نه منطق معاملاتی، بلکه منطق احیای بازدارندگی درصورت اراده ایران را خواهد داشت. به‌عبارت دیگر، آمریکا و اسرائیل، سطحی از تنش را در نسبت با ایران به منصه ظهور رساندند که تهران ناگزیر است اهرم‌های قدرت خود را صرفاً ابزار یک معامله اقتصادی درنظر نگیرد و به صِرف دریافت برخی امتیازات اقتصادی، آنها را از دست ندهد. براین‌اساس، این استدلال که «ایران اورانیوم ۶۰ درصدی را برای معامله تولید کرد و اکنون باید آن را معامله کند»، بر روندها و تحولات کنونی صدق نمی‌کند.

@makshufat

چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش سوم

پژوهشکده ابرار معاصر تهران

دکترین ابهام در دوره جدید
یکی از نکاتی که به‌نظر می‌رسد در جنگ اخیر بر اهمیت و ضرورت حفظ اورانیوم ۶۰ درصدی افزوده، رویکرد طرف مقابل نسبت به حفظ این ذخایر ازسوی ایران است. در دوره پیش از جنگ ۱۲ روزه، جریان اصلی در غرب بر این باور بود که جمهوری اسلامی ایران به‌دنبال عبور از آستانه هسته‌ای نیست؛ اما تلاش می‌کرد تا هرگونه امکان چنین اقدامی را از ایران سلب کند. اما طی ماه‌های پس از جنگ ۱۲ روزه و به‌ویژه در دوره پس از جنگ ۴۰ روزه، به‌نظر می‌رسد محافل اندیشکده‌ای و رسانه‌ای غرب بر این باورند که به دلیل برخی ضرباتی که جمهوری اسلامی در دو جنگ اخیر دریافت کرده، احتمال گذار تهران از سیاست آستانه هسته‌ای بیش از گذشته شده است. اساساً تعداد قابل توجهی از گزارش‌ها و تحلیل‌های محافل اندیشه‌ای غرب، افزایش این احتمال را به‌عنوان یکی از پیامدهای رویکرد رادیکال ترامپ در قبال ایران ارزیابی می‌کنند و بعضاً آمریکا را به دلیل هُل‌دادن ایران به سمت ساخت سلاح، مورد سرزنش قرار می‌دهند. چنین ادراکی البته در محافل اسرائیلی نیز قابل رهگیری است. بنابراین، به‌نظر می‌رسد کارکرد ابهام‌زایی اورانیوم ۶۰ درصدی ایران، متمایز از گذشته و به‌عبارت بهتر، در اتمسفری جدید، واقعی‌تر و باورپذیرتر شده است. براین‌اساس، هرگونه حذف این اهرم ابهام‌ساز، می‌تواند انگیزه نظام‌مند و ریشه‌دار طرف مقابل را برای تشدید رویکرد سخت علیه ایران افزایش دهد و ابهام‌زایی را به‌عنوان یکی از اهرم‌های ایران از میان بردارد.

@makshufat

چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش چهارم

پژوهشکده ابرار معاصر تهران

جلوگیری از طرح مطالبات موشکی طرف مقابل
بررسی روند مذاکرات اخیر یا گفت‌وگوهای منتهی به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، حاکی از این واقعیت است که مطالبات طرف مقابل افزایش محسوسی داشته است. از این‌منظر، درحالی‌که در برجام، غنی‌سازی ایران تا سطح ۳.۶۷ به‌رسمیت شناخته شد، مطالبه طرف آمریکایی در دوره دولت ترامپ، غنی‌سازی صفر است. ذیل برجام و با تغییر ماهیت راکتور اراک، تولید پلوتونیوم متوقف شد. ازمنظر غربی‌ها، با اجرای تعهدات ایران در راکتور اراک و ایجاد تغییراتی در قلب آن، یکی از راه‌های تولید بمب توسط ایران مسدود گردید. غنی‌سازی به‌عنوان مسیر دوم اما همچنان حفظ شد و باوجود پذیرش محدودیت‌هایی در برجام، زیرساخت آن از بین نرفت. نتیجه آنکه از منظر غربی‌ها، چند سال بعد، ایران این زیرساخت را فعال کرد و به تولید و انباشت اورانیوم ۶۰درصدی که فاصله کمی تا غنی‌سازی تسلیحاتی دارد، مبادرت ورزید. براین‌اساس، تمرکز آمریکا در جنگ و مذاکرات کنونی، بر مسدودسازی این مسیر دوم است. بنابراین، واشینگتن به‌وضوح نسبت به مذاکرات پیشین، یک گام جلو آمده و از دیدگاه خود، به پایان بلندپرواری هسته‌ای ایران نزدیک شده است. ذیل چنین رویکردی، به‌نظر می‌رسد پذیرش انهدام ذخایر ۶۰ درصدی، نه پایان امتیازخواهی آمریکایی‌ها، بلکه نقطه شیفت آنها از پرونده هسته‌ای به سایر پرونده‌هاست. بنابراین، در صورت عقب‌نشینی در پرونده هسته‌ای، احتمالاً دستورکار مذاکرات تحمیلیِ آتی ایران و آمریکا بعد از طی دوره‌هایی از تنش و درگیری، پرونده موشکی ایران خواهد بود.

@makshufat

چرا حفظ اورانیوم ۶۰درصد ضروری است؟
بخش پنجم
پژوهشکده ابرار معاصر تهران

نبود امتیازات هم‌‌وزن رویِ میز
یکی از مهم‌ترین نکاتی که در هرگونه توافق احتمالی باید موردتوجه ایران قرار گیرد، اخذ امتیاز هم‌‌وزن از طرف آمریکایی است. از این‌منظر، موافقت ایران با خروج یا حتی رقیق‌سازی ذخایر ۶۰ درصدی، یعنی اعطای یک امتیاز بازگشت‌ناپذیر در مهم‌ترین حوزه نگرانی طرف مقابل، یعنی مسئله هسته‌ای؛ آن‌هم در شرایطی که آمریکا و اسرائیل روش‌های سخت ازجمله بمباران و شاید هلی‌برن را برای نابودی این ذخایر تجربه کرده و شکست خورده‌اند. پرسش اساسی دقیقاً اینجاست که آمریکا چه امتیازی به ایران خواهد داد که هم‌وزنِ چنین امتیازدهی ازسوی ایران باشد؟ در بهترین حالت و در قالب مجموعه‌ای از تعهداتی که ایران در هرگونه توافق احتمالی خواهد پذیرفت، امتیاز اعطاییِ آمریکایی‌ها در حوزه تحریم‌هاست. بنابراین، در قبال نابودی ذخایر ۶۰ درصدی ایران نیز تعهد آمریکایی‌ها ذیل مسئله لغو تحریم‌ها شکل خواهد گرفت. اما مسئله اینجاست که آیا دولت ترامپ اراده و توان لغو مؤثر تحریم‌ها را علیه ایران، به‌نحوی که انتفاع اقتصادی تهران تضمین شود و جمهوری اسلامی امتیازی متناظر با حذف ذخایر خود کسب کرده باشد، دارد؟ برجام با مذاکرات حدوداً دو ساله میان ایران و ۶ کشور غربی و با اتکا به یک متن پیچیده و مفصل در کنار قطعنامه سازمان ملل متحد، در لغو مؤثر تحریم‌های ایران ناکام ماند؛ اکنون مذاکراتی کوتاه با طرفی به‌شدت بدعهد و البته غیرفنی، در شرایط تشدید تعارضات منطقه‌ای و نیز مخالفت‌های دوحزبی با ایران در داخل آمریکا، چگونه می‌تواند مابه‌ازایی برای حذف ذخایر ۶۰ درصدی در اختیار ایران بگذارد؟ بنابراین، به‌نظر می‌رسد اساساً امکان و بستری برای کسب امتیاز متناظر با حذف اورانیوم ۶۰ درصدی وجود ندارد.

@makshufat

فریبکاری مذاکراتی ادامه دارد/ ملت مبعوث شده نامحرم هستند

🔹در حالی که گروسی هم به جمع مذاکره کنندگان در ژنو حاضر شده تا درباره محدودیت های هسته ای ایران مذاکره کند، وزیر امور خارجه پاکستان با تایید آغاز مذاکرات هسته ای به الحدث گفت : آمریکا درخواست انتقال ذخایر هسته‌ای ایران را مطرح کرد و ما به راه‌حلی برای «کاهش غنی‌سازی» رسیدیم.

@makshufat

ترامپ به فاکس نیوز: اگر #ایران تنگه هرمز را مسدود کند، مذاکره‌کنندگان ایرانی قادر به بازگشت به کشور خود نخواهند بود.

هربار که ترامپ تهدید می کند یادآوری این جملات امام حکیم و شهید ما برای کم خردها ضروری است:

@makshufat

نام اثر:

دلیل؟ تجربه!

@makshufat

🇮🇷 رئیس‌جمهور پزشکیان: ما حق غنی‌سازی خود را واگذار نخواهیم کرد.

🇺🇸 پرزیدنت ترامپ به فاکس نیوز: بهتر است مراقب دهانش باشد. بهتر است خود را اصلاح کند، وگرنه ما بقیه کشور را تسخیر خواهیم کرد.

@makshufat

دنیا دیگر ایران را به اراده ما در بستن تنگه می‌شناسد

درود خدا بر قهرمان ماندگار تاریخ ایران، علیرضا تنگسیری...

مفت‌بری ممنوع

ایران بهترین شروع تاریخ خود در جام جهانی را ثبت کرده؛ آن هم در بدترین شرایط تدارکاتی، اما از نگاه فردوسی‌پور مسئله اصلی این است که چرا بلژیک آن‌قدر قوی نبوده که این موفقیت را خراب کند.

اگر همین نتایج را یک مربی خارجی گرفته بود، امروز از فوتبال روز دنیا ، تفکر مدرن و شاهکار تاکتیکی حرف می‌زدند.

فردوسی‌پور به‌جای توضیح اینکه ایران چطور مقابل بلژیک امتیاز گرفت، مشغول تقلا برای اثبات این است که چرا بلژیک تیم خوبی نیست؛ تا مبادا روایتش از بی‌عرضه بودن ایرانی‌ها خراب شود.

تا دیروز می‌گفتند ایران شانسی ندارد؛ امروز که نتیجه گرفته، می‌گویند بلژیک بی‌کیفیت بوده است. ظاهراً تنها چیزی که نباید اتفاق بیفتد، موفقیت تیم ملی است.

@maktubaaat

🇮🇷 این تیم ملی فوتبال ایران شاید در مقایسه با تیم سی سال پیش خیلی هیجان‌انگیز نباشه، ولی ماجراش در تاریخ ورزش خواهد ماند. تیمی که نامردمی و پلشتی‌ای نبود که در جریان جام جهانی سرش درنیاورند. یک تیم جنگزده، بدون بازی تدارکاتی مناسب، تحت انواع فشارهای روانی از داخل و خارج. تیمی که هزار بامبول برای صدور ویزایش درآورند و این کار کثیف از جانب میزبانی بود که ادعای دمکراسی‌اش و جدایی ورزش از سیاستش گوش فلک را کر کرده. بعد هم که اسکان در کشوری دیگه و کشاندن ورزشکارهای خسته به آن سوی مرز و صدور ویزای ساعتی! تلزه آن هم نه برای همه. دنیا چقدر رویای آمریکایی دید در همین چند ماه! همه اینها را بگذارید کنار کودک‌زامبی‌های وطنی، پرچم‌اسراییل‌بدوش و ناسزاگویان، دور اتوبوس حامل ورزشکاران.
با این حال همین تیم خسته و انواع بمباران‌دیده و ناسزاشنیده گل کاشت مقابل بلژیک. امیدوارم بازی بعدی را ببرد.

#محمود_فرجامی

@makshufat

ترجمه صحیح توییت عراقچی: میانجی‌گری خستگی‌ناپذیر پاکستان و قطر، پیشرفت قابل‌توجهی برای پایان جنگ لبنان به ارمغان آورده است. محدودیت‌های صادراتی نفت و محصولات پتروشیمی «موقتاً متوقف» شد، محاصره «تعلیق» گردید، بخشی از دارایی‌های مسدودشده آزاد شد و طرح بزرگ بازسازی و توسعه برای ایران نیز آغاز گردید. اولین آزمون: ساز و کار هماهنگی و کاهش تنش در لبنان.

🔹ادعای عراقچی درباره معافیت‌های فروش نفت در حالی است که OFAC، نهاد مرتبط با این مساله در وزارت خزانه‌داری آمریکا تا این لحظه هیچ اطلاعیه‌ای در این خصوص صادر نکرده است.

🔹همچنین هیچ اطلاعی از نحوه، میزان و محل هزینه‌کرد دارایی‌های آزادشده در رسانه‌ها ذکر نشده است و صرفا پیش از این، گمانه‌زنی‌هایی درباره لزوم موافقت آمریکا با چگونگی هزینه‌کرد این دارایی‌ها در منابع خبری ذکر شده بود.

@makshufat