سطح معیشت ایرانیان در دوره پهلوی نسبت به کشورهای خاورمیانه به گزارش سازمان ملل متحد

#تاسیان
#فیلیمو


جان فوران، استاد دانشگاه کالیفرنیای امریکا، در مورد سطح زندگی و معیشت دهقانان که اکثریت ایرانیان را شامل شده و 69/5 درصد از کل جمعیت ایران بوده است، مینویسد:

"سطح زندگی دهقانان ایرانی رضایتبخش نبود. به اعتقاد بسیاری از ناظران در اواخر سلطنت رضاشاه این وضع بدتر شد...
رژیم غذایی در یک خانواده معمولی دهقانی به شرح زیر بود:
"صبحانه: نان و چای؛
ناهار: نان و ماست؛
شام: نان و ماست و چای؛"
کدی (تاریخدان امریکایی و متخصص حوزه خاورمیانه) نتیجه می گیرد " دهقان غالبا گرسنگی می کشید."

سازمان ملل متحد در دهه 1950 (۱۳۳۰ش) برآوردی در این زمینه به عمل آورد و متوجه شد در ایران هر بزرگسال روزانه کمتر از 1800 کالری دریافت میکند، که از تمامی مناطق فقیر نشین خاورمیانه کمتر و پایینتر بود."

مقاومت شکننده/ نوشته جان فوران/ ترجمه احمد تدین ص 349

#توسعه_در_دوران_پهلوی

آماری از دولت سراسر رذالت و کثافت پهلوی به بهانه سفیدشویی ساواک در فیلیمو
#تاسیان

چند در صد جمعیت شهرنشین ایران در دوره پهلوی در تنها یک اتاق زندگی می کرده اند؟!

«در سال 1351،  43.6 درصد در آمد میانگین شهرنشین به مصرف مواد غذایی رسیده،
اجاره ها در فاصله پنج ساله 1354 تا 1339 شمسی، 15 برابر شده است؛ در فاصله 1353-1354 این هزینه ها 200 درصد و در سال 1354- 1355، 100 درصد افزایش داشته است.

تعداد خانواده های شهرنشین که تنها در یک اتاق زندگی می کردند از 36 درصد در 1346ش، به 43 درصد در 1356ش  افزایش یافت.»

تاریخ تحولات اجتماعی ایران
نوشته جان فوران استاد دانشگاه کالیفرنیای امریکا ترجمه تدین
ص 492


ایران در دوره پهلوی به لحاظ پزشکی در خاورمیانه چه رتبه ای داشته است؟

"64 درصد شهرنشینان در سال 1351-1352ش دچار سوء تغذیه بودند (که 25 درصد اینها وضع تغذیه شان بسیار بد بود) و این در مقایسه با 42 درصد در روستاها، رقم بسیار بالایی است.

آمار و ارقام بهداشتی نشان می دهد که بر تعداد تختهای بیمارستان، کلینیکها، پزشک و پرستار افزوده شده اما در «سال 1356» ایران هنوز «در خاورمیانه بدترین» نسبت پزشک_بیمار، بالاترین نرخ مرگ و میر نوزادان و اطفال و پایینترین نسبت تخت بیمارستان به جمعیت را دارا بوده است."

تاریخ تحولات اجتماعی ایران/
نوشته جان فوران، استاد دانشگاه کالیفرنیای امریکا/ ص492

فرانس فیتزجرالد، نویسنده سرشناس امریکایی و برادر سفیر امریکا در ایران، مشاهداتش در ایران را در سال 1353 در مقاله ای به نام "به شاه هرچه میخواهد بدهید"، که در یکی از مجلات امریکا چاپ شده، چنین آورده است:

"وضعیت ایران به طور کلی به مراتب بدتر از کشوری مانند سوریه است که نه نفت و نه ثبات سیاسی دارد.
به این دلیل که شاه برای توسعه کشور هرگز تلاش جدی نکرده است ...

ثروت کشور بیشتر به سوی خودرو های شخصی و نه اتوبوس، کالاهای مصرفی و نه بهداشت عمومی، و به سوی حقوق سربازان و پلیس کشور، و نه آمورگاران، سرازیر شده است."

F.fitzgerald, "giving the shah everything he wants", Harper magazine, november, 1974

وضعیت آموزش در دوران پهلوی چگونه بود؟!!

"یکی از پایین ترین نرخ های آموزش عالی[در خاورمیانه] مربوط به ایران بود. افزون بر این، 68 درصد از جمعیت بزرگسال بی سواد بودند، 60 درصد از کودکان نمی توانستند دوره دبستان را به صورت کامل طی کنند و تنها 30 درصد از داوطلبان کنکور می توانستند وارد دانشگاهها شوند.

در این میان شمار افراد متقاضی تحصیل در خارج از کشور رو به رشد بود. در دهه 1970/1350 شمار پزشکان ایرانی مستقر در نیویورک بیشتر از شهرهای غیر از تهران بود. اصطلاح «فرار مغزها» نخستین بار برای ایران به کار گرفته شد."

تاریخ ایران مدرن/ نوشته یرواند آبراهامیان استاد دانشگاه شهر نیویورک/ ترجمه محمدابراهیم فتاحی/ صص253تا255

مایکل فوران استاد دانشگاه کالیفرنیا در کتاب خود درباره راه آهن رضاشاهی مینویسد:

بارزترین آنها [طرح ‌های زیربنایی] راه آهن سراسری بود. احداث این خط‌آهن 850 مایلی سراسری در واقع به هدر دادن منابع بود؛ طرحی پرهزینه که پیامدهای ناگوار چندی داشت. تورم زا بود، هدف های اقتصادی چندی نداشت و از هیچ یک از شهرهای عمده کشور [ جز تهران ] عبور نمی کرد، سطح زندگی عمومی را پایین می آورد چون هزینه آن از طریق مالیات قند و چای تأمین می شد.
احداث هر مایل راه آهن 35 هزار پوند استرلینگ هزینه بر می داشت؛ در حالی که احداث جاده های ماشین رو با یک تا یک و نیم درصد این هزینه امکان پذیر بود.

به نظر می رسد عمده ترین عملکرد آن، ایجاد امنیت داخلی، در جنوب بود چون امکان بسیج و اعزام نیرو را آسان تر می کرد.
در شمال نیز موجب بهبود وضع بازرگانی با شوروی شد و بنابراین تصادفی نبود که املاک رضاشاه در مازندران با احداث راه آهن ارزش بیشتری پیدا کرد. 

مقاومت شکننده /جان فوران/ترجمه تدین/ ص 353

چند درصد از روستاهای ایران در دوره پهلوی برق داشتند؟! وضع تحصیل در روستا چگونه بود؟

"به رغم ایجاد مدرسه های روستایی توسط سپاه دانش، تنها 15 درصد روستاییان در سال 1350 از تحصیلات ابتدایی برخوردار می‌شدند و در سال 1354، 60 درصد مردان و 90 درصد زنان روستایی بی سواد بودند.

در سالهای دهه 1350ش، «96 درصد» روستاها برق نداشتند."

مقاومت شکننده/ جان فوران، استاد دانشگاه کالیفرنیا/ ترجمه تدین/ ص 477

مرتبط:
سطح معیشت ایرانیان در دوره پهلوی نسبت به کشورهای خاورمیانه به گزارش سازمان ملل متحد

@makshufat