📝 ستایش و ستایشگری تنهایی و فردگرایی، نماد توامان خودسری وحماقت| #اکبر_شهبازی
🔸شخصیت #ستایش هیچ تناسب و نسبتی با زن ایرانی ندارد، دختری خیره سر و خودخواه که برای مخاطب ایرانی پیام آور روح تهوع آور «فردگرایی» است، پیام آور ایندیویژوالیسم که پایه و اساس مدرنیسم غربی است.
🔹زنی به غایت احمق که همواره از جامعه و خانواده می گریزد، در خیالات خود دارد با روح سنت ایرانی مبارزه میکند، بچه ها را در ستایش 1 از ناز ونعمت فراری داده و نکبت و سختی را به آنان تحمیل می کند، گمان می کند دارد با جامعه پدرسالار مبارزه می کند، اما هر چه میگذرد تنهاتر می شود؛ ترکیب و حماقت و خودسری، نگون بدبختی فجیعی را برای وی به همراه می آورد که به هیچ وجه شایسته دلسوزی و شفقت نیست، عاقبتی که در انتهای فمنیسم است.
🔸مدیران سازمان خواسته اند ستایش نماد یک زن فعال اجتماعی باشدکه در عین حضور دراجتماع اعتقاداتش حفظ می کند، نماد یک زن در طرح سبک زندگی اسلامی اما او هیچ یک اِلمانهای زن دیندار را ندارد، هیچ کنشی که از او نشان دهنده این رفتار باشد را نمی بینیم، تمام تصمصیماتش احمقانه است از ازدواج اول تا فرار کردن با بچه ها و ازدواج دومش، شخصیتی آشفته که تکلیفش با خودش هم معلوم نیست.
🔹ستایش، ستایشگر روح تنهایی است، دور وبر تمام شخصیتهای قصه خالی است، خانواده های هسته ای و افسرده که کمترین ارتباط اجتماعی را دارند ونهایت تعامل اجتماعی؛ هیچگاه ازدایره محدود اعضا خانواده فراتر نمی رود، تعداد کارکنان محضر از میهمانان مجلس بیشتر است!
🔸ستایش ادامه پروژه تهرانیزه کرده کل ایران است، پروژه ای که ساختار خویشاوندی و ارتباطات فامیلی در آن کمترین نقش را دارد عرصه ای که عقلانیت ابزاری همه ساختارها را در قفسی آهنین زندانی کرده است؛ شهری که همه در آن تنها ومنزوی هستند.
🔹ازدواجش ستایش با آقای مظفری فاجعه تمام عیار است؛ نقطه عطفی که در آن نفسانیت و خواسته های فردی در اوج است و بدون کوچکترین مشورت و مصلحتی خود را در «مخمصه مسخره عشق» می اندازد، اتفاقی که که اگر نیک بنگریم حق را به اطرافیان ستایش می دهیم.
🔹همین فردگرایی وخیره سری افراطی ستایش 1 و2است که او را از جامعه طرد می کند، ستایش در ورژن 3به یک آنارشیسم فردی می رسد، و میفهمد تمام کارهاش در طول این سالها اشتباه بوده است، پس مردم یک قهرمان قلابی را دنبال کرده اند که خودش نیز به کارهایش اعتقادی ندارد، ستایشی که در 40سالگی باید در مرز پختگی باشد با همان ذهنیت ناقص با سنت مبارزه می کندوخود را در مخمصه ای دیگر می اندازد و خودش را با پسر و پدرشوهر و مادرشوهر درگیر می کند، ستایش تجسم نفسانیت مدرن است، ما با زنی «احمق»و «خودسر» روبرو هستیم که دارد بعنوان الگو به جامعه ایرانی معرفی میشود.
🔸ستایش دارد با روح جامعه سنتی ایرانی مبارزه می کند، جامعه سنتی که اگرچه ایراداتی داشته باشد اما محاسنش آنقدر بالاست که هزاران سال جامعه را قوام و ثبات داده است، ستایش می خواهد از ما این جامعه دل بکنیم، ستایش میخواهد به ما دروازه غربی را به ما نشان دهد.
@maktubmed
🔸شخصیت #ستایش هیچ تناسب و نسبتی با زن ایرانی ندارد، دختری خیره سر و خودخواه که برای مخاطب ایرانی پیام آور روح تهوع آور «فردگرایی» است، پیام آور ایندیویژوالیسم که پایه و اساس مدرنیسم غربی است.
🔹زنی به غایت احمق که همواره از جامعه و خانواده می گریزد، در خیالات خود دارد با روح سنت ایرانی مبارزه میکند، بچه ها را در ستایش 1 از ناز ونعمت فراری داده و نکبت و سختی را به آنان تحمیل می کند، گمان می کند دارد با جامعه پدرسالار مبارزه می کند، اما هر چه میگذرد تنهاتر می شود؛ ترکیب و حماقت و خودسری، نگون بدبختی فجیعی را برای وی به همراه می آورد که به هیچ وجه شایسته دلسوزی و شفقت نیست، عاقبتی که در انتهای فمنیسم است.
🔸مدیران سازمان خواسته اند ستایش نماد یک زن فعال اجتماعی باشدکه در عین حضور دراجتماع اعتقاداتش حفظ می کند، نماد یک زن در طرح سبک زندگی اسلامی اما او هیچ یک اِلمانهای زن دیندار را ندارد، هیچ کنشی که از او نشان دهنده این رفتار باشد را نمی بینیم، تمام تصمصیماتش احمقانه است از ازدواج اول تا فرار کردن با بچه ها و ازدواج دومش، شخصیتی آشفته که تکلیفش با خودش هم معلوم نیست.
🔹ستایش، ستایشگر روح تنهایی است، دور وبر تمام شخصیتهای قصه خالی است، خانواده های هسته ای و افسرده که کمترین ارتباط اجتماعی را دارند ونهایت تعامل اجتماعی؛ هیچگاه ازدایره محدود اعضا خانواده فراتر نمی رود، تعداد کارکنان محضر از میهمانان مجلس بیشتر است!
🔸ستایش ادامه پروژه تهرانیزه کرده کل ایران است، پروژه ای که ساختار خویشاوندی و ارتباطات فامیلی در آن کمترین نقش را دارد عرصه ای که عقلانیت ابزاری همه ساختارها را در قفسی آهنین زندانی کرده است؛ شهری که همه در آن تنها ومنزوی هستند.
🔹ازدواجش ستایش با آقای مظفری فاجعه تمام عیار است؛ نقطه عطفی که در آن نفسانیت و خواسته های فردی در اوج است و بدون کوچکترین مشورت و مصلحتی خود را در «مخمصه مسخره عشق» می اندازد، اتفاقی که که اگر نیک بنگریم حق را به اطرافیان ستایش می دهیم.
🔹همین فردگرایی وخیره سری افراطی ستایش 1 و2است که او را از جامعه طرد می کند، ستایش در ورژن 3به یک آنارشیسم فردی می رسد، و میفهمد تمام کارهاش در طول این سالها اشتباه بوده است، پس مردم یک قهرمان قلابی را دنبال کرده اند که خودش نیز به کارهایش اعتقادی ندارد، ستایشی که در 40سالگی باید در مرز پختگی باشد با همان ذهنیت ناقص با سنت مبارزه می کندوخود را در مخمصه ای دیگر می اندازد و خودش را با پسر و پدرشوهر و مادرشوهر درگیر می کند، ستایش تجسم نفسانیت مدرن است، ما با زنی «احمق»و «خودسر» روبرو هستیم که دارد بعنوان الگو به جامعه ایرانی معرفی میشود.
🔸ستایش دارد با روح جامعه سنتی ایرانی مبارزه می کند، جامعه سنتی که اگرچه ایراداتی داشته باشد اما محاسنش آنقدر بالاست که هزاران سال جامعه را قوام و ثبات داده است، ستایش می خواهد از ما این جامعه دل بکنیم، ستایش میخواهد به ما دروازه غربی را به ما نشان دهد.
@maktubmed