مراسم چهلم جاویدنامان پریسا لشکری و مهرزاد نظری در نورآباد ممسنی با شعار «مرگ بر خامنه‌ای» همراه شد.
می‌شنوی خامنه‌ای؟ مردم مرگت را آرزو می‌کنند. آن هم نه در شمال تهران. در نورآباد ممسنی. در شهرهای کوچک، در روستاها، در همه جاهایی که زمانی می‌پنداشتید چون جامعه سنتی دارد، مردمانش حامی آخوند و حکومتند.
گوش کن. این روزها صدای «مرگ بر خامنه‌ای» در این شهرها و روستاهای کوچک بلندتر است.

با صدایش، با خندیدنش، با رقصیدنش، با بافتن موهای همسرش، با لحظه لحظه زندگی‌اش که در صفحه اینستاگرام همسرش منتشر شده بود اشک ریختم.
جاویدنام امیراحمدوند هنرمند تئاتر و ورزشکار بود. او چشم انتظار به دنیا آمدن فرزندی بود که نامش را دیار گذاشته بودند.
اما او هیچوقت فرزندش را ندید.

امیر احمدوند را روز ۱۸ دی‌ماه در فلکه دوم تهرانپارس کشتند.
شور زندگی را با سه گلوله خاموش کردند.

حالا هزاران کیلومتر دورتر از او و خانواده‌اش بسیارند کسانی که برایش اشک می‌ریزند چنانکه انگار برادری را از دست داده‌اند.
اشک می‌ریزند و برای رسیدن آن روز بزرگ مصمم‌تر و آماده‌تر می‌شوند.

در خلوت ِ روشن با تو گريسته‌ام
براي ِ خاطر ِ زنده‌گان،
و در گورستان ِ تاريک با تو خوانده‌ام
زيباترين ِ سرودها را
زيرا که مرده‌گان ِ اين سال
عاشق‌ترين ِ زنده‌گان بوده‌اند.
_ شاملو

مراسم چهلم جاویدنام ارمیا فضلی در اراک با حضور گسترده مردم و پخش موزیک و دست‌افشانی همراه بود.
جمهوری اسلامی با پخش وصیت جاویدنام مجیدرضا رهنورد که گفته بود در مراسم من قرآن نخوانید و دست بزنید و موسیقی بگذارید و شادی کنید می‌خواست بگوید مخالفان من با دین و مناسک دینی مخالفند.
بله ما با هر آنچه شما قاتلان و پست‌فطران را مسلط به سرنوشت ما کرده است مخالفیم. بسیاری از این مردم حالا ماهیت ریاکار و کثیف شما را می‌شناسند و دیگر نمی‌توانید دین را پله کنید برای بالا رفتن خود.
ارمیا فضلی فقط ۱۸ سال داشت که به دست مزدوران خامنه‌ای به قتل رسید.

ویدیوی دریافتی:

اینجا بروجرد است و این لحظه‌ای‌ست که ماموران پس از اینکه با اسلحه ساچمه‌ای به یک شهروند شلیک می‌کنند و او به زمین میفتد، اینچنین مثل گله کفتار دوره‌اش می‌کنند و بدن مجروحش را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند. فرستنده ویدیو می‌گوید این جوان مجروح را پس از ضرب و شتم با خود بردند و از سرنوشتش اطلاعی ندارد.
اینها اسناد جنایت است که جهان باید ببیند و بداند.

این مادر بهروز نیکخواه است. این پرفورمنس رنج است. این پرفورمنس دادخواهی‌ست. این نمایش قدرت است کف خیابانهایی که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه خامنه‌ای از خون جوانان این سرزمین سرخ شده بود. حالا خون‌ها را شسته‌اند اما خون شسته و فراموش نمی‌شود.
بهروز نیکخواه مالک مغازه لباس‌فروشی دایموند در فردیس کرج در حال کمک به مجروحان بود که از ناحیه سر هدف شلیک قرار گرفت.
و حالا مادرش تصویر فرزند در دست فریاد می‌زند: «من مادر بهروز نیکخواهم». او می‌گوید همسرش این دسته گل را داده است که آن را در روز ولنتاین به او بدهم و حالا آمده‌ام جایی که آخرین بار فرزندم آنجا دراز کشید.
خامنه‌ای بترس! از موشکهای آمریکایی نه...از داغ دل این مردم بترس که دودمانت را به باد خواهد داد.

سعید قاضیانی را روز نوزدهم دی‌ماه در قرچک ورامین با شلیک گلوله به سر کشتند. او که نویسنده و شاعر گیلک و اهل بندر انزلی بود، یک دختر نوجوان داشت. او بمب انرژی و پشت و پناه مادر و خانواده‌اش بود. تماشای ویدیوی آوازخوانی او برای اینکه مادرش را چند لحظه‌ای شاد کند، قلب آدم را به درد می‌آورد.
گفته شده است خبر کشته شدن پسر را هنوز به مادر که شرایط جسمی مناسبی ندارد، نداده‌اند.

خواهر جاویدنام سعید قاضیانی با انتشار ویدئویی از فریادهایش کنار مزار برادر، در صفحه اینستاگرامی که برای یادبود او ایجاد شده است نوشت: «سعید جان، این آبجی کوچیکه‌ است… همونی که هر شب به او سر می‌زدی. صبح‌ها به او پیام می‌دادی: سلام خاخور، چطوری؟ حال و روزش را ببین. از وقتی رفتی، سرگشته کوچه‌ها و خیابان‌ها است. مدام یادت می‌کند، زنجیر تو را انداخته گردنش. این آبجی یه جور دیگه سوخت. دورت بگردم، برادر سرافرازم..»

این صحبتهای شایان سماکوش پسر جاویدنام حسن سماکوش در مراسم چهلم پدرش است. شما ذره‌ای ترس و یا نگرانی و استیصال در این صدا و در این وجود می‌بینید؟ او می‌گوید پدرش و تمام جاویدنامان مانند زخمی روی تن وطن هستند اما در تاریخ فرهنگ ما همیشه غالب بوده است.
او می‌گوید ما ایرانیان برای آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم و نه آنچه از دست داده‌ایم.

پسر این جاویدنام راه آزادی در انتهای صحبتهایش از حاضران می‌خواهد که سرود «ای ایران» بخوانند.

جاویدنام حسن سماکوش روز هجدهم دی‌ماه در شهر بابل از ناحیه صورت و چشم هدف اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای قرار می‌گیرد و شدت جراحات به حدی‌ست که سه روز بعد در بیمارستان جانش را از دست می‌دهد.
خانواده‌اش به شدت تحت فشار قرار می‌گیرند که او را بسیجی اعلام کنند که نمی‌پذیرند و فرزندش در روز چهلم این جاویدنام اینچنین نام و یاد پدر را بلندآوازه می‌کند.

ارتش آمریکا ویدیویی در حساب کاربری رسمی خود در شبکه ایکس منتشر کرده است که لحظاتی از ورود سربازان آمریکایی بر روی عرشه یک نفتکش حامل نفت ایران را برای توقیف این نفتکش نشان می‌دهد.
این نفتکش در اقیانوس هند متوقف شده است. جمهوری اسلامی که تهدید به بستن تنگه هرمز می‌کرد حالا اقیانوس‌های جهان هم برایش بسته است. چه شد موشعلی؟ اقتدارتان فقط در کشتن مردم بی‌سلاح است؟
دیگر نفت یواشکی هم نمیتوانی بفروشی و کم کم جنازه‌ای که از شما بر مسند قدرت باقی مانده است، بو خواهد گرفت. آنگاه همان هواداران معدودتان نیز که دلخوش به پهن بودن سفره انقلاب و چپاول هستند، رنگ عوض کرده و به دفن‌تان رضایت خواهند داد.
روزی که دیر نیست و همه‌تان باید پاسخگوی جنایات و دزدی‌های خود باشید.

این صدای آواز خوانی جاویدنام احسان ابوالحسن‌بیگی‌ست. او را در محدوده فلکه قهرمانان میانرود شیراز با شلیک گلوله کشتند. او را کشتند اما این صدا در یادها می‌ماند:
«ای دست به خون آلوده، دامان تو را می‌گیرد خونی که به گردن داری نرود از یادت، خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل»

احسان ابوالحسن‌بیگی در آخرین فعالیت خود در شبکه‌های اجتماعی، در یک استوری نوشته بود:
«دیگر در خانه ماندن جایز نیست. همه باید به خیابان بیایم. همه باید غیرت به خرج بدهیم. حتی اگر نتوانیم در خیابان به اعتراضات بپیوندیم، جلو در خانه یا مغازه‌مان که می‌توانیم بیاییم و اعلام حضور کنیم.»

یادت گرامی و نامت جاویدان

امید ابو، پدر دو دختر ۱۲ و ۸ ساله بود. اینجا مراسم چهلم اوست که دخترانش بر سر مزار او بی‌تابی می‌کنند. امید ابو شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه در جریان اعتراضات میدان هفت‌حوض تهران، از ناحیه سر هدف گلوله‌ای که از بالای کلانتری شلیک شده بود، قرار گرفت و کشته شد.

​او ۴۴ ساله و صاحب یک نمایشگاه موتور بود و زمانی جان باخت که به‌تازگی خانه‌اش را عوض کرده بود. اما قاتلان فرصتی به او ندادند که حتی یک شب نیز در منزل جدیدشان که با زحمت برای خانواده‌اش تهیه کرده بود بخوابد.

امید ابو در خیزش زن زتدگی آزادی نیز حضور داشت و می‌گفت: «اگر مظلوم زیر بار ظلم برود، به اندازه ظالم خطاکار است.»

​شبی که او کشته شد، پیش از خروج از خانه، با باور به تغییر شرایط گفته بود: «این بار فرق می‌کند و این‌ها سرنگون می‌شوند.»

بله، بی‌شک چنین خواهد شد. اما حیف از جان‌های عزیزی که در این راه، قربانی دیوسیرتی و درنده‌خویی خامنه‌ای جنایتکار و مزدورانش شد.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو مربوط به روز ۱۸ دی‌ماه است. فرستنده ویدیو نوشته که آن شب در بندر گناوه، سرکوبگران گلوله گاز اشک‌آور را مستقیم به پنجره این خانه شلیک کردند که منجر به آِتش‌سوزی داخل خانه گردید.
همان حکومتی که در رسانه‌هایش وقیحانه عنوان می‌کند مردم خودشان خانه‌ها و مغازه ها را آتش زدند، اینچنین زندگی مردم را به آتش می‌کشید.

ویدیوی دریافتی:

کاری از گروهی از هنرمندان داخل ایران که به دلایل امنیتی هویتشان را اعلام نکرده‌اند. سرودی در ستایش مبارزه، ایستادگی، امید و پیروزی.

هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.


#هنر_انقلاب

هنرانقلاب:
ویدیوی دریافتی: تقدیم به شهدای راه ازادی

ریحانه قدسی ۲۲ ساله و اهل قزوین بود. به چشمهایش، به پیچ و خم موهایش، به زیبایی و ملاحت دخترانه‌اش نگاه کنید. به جوانی‌اش و به لبخندش نگاه کنید. تروریستهای خامنه‌ای در شرایطی در شامگاه روز ۱۸ دی‌ماه به او با سلاح جنگی شلیک کردند که او تلاش داشت از مهلکه دور شود. او را از پشت زدند و گلوله‌ای که قفسه سینه‌اش را شکافت از پشت کمرش وارد شده بود.
لعنت به شما که از داعش بدتر بودید برای این مردم و بدانید تاوان خواهید داد.

ویدیوی دریافتی:
#هنر_انقلاب
زبان از این توحش گفتن نمی‌تواند
قلم زین‌پس نوشتن نمی‌داند
درد است
درد است
و درد

آن‌که مرده، جمهوری اسلامی‌ است
حال تنها جسدش را باید
دست در دست هم
در گور خویش بگذاریم.

عرشیا ایرانی جوان ۲۲ ساله اهل تبریز به شهادت دوستانش که روز جمعه ۱۹ دی‌ماه با او بودند، توسط ماموران حکومتی در خیابان بارون آواک تبریز بازداشت می‌شود.
از آن روز تا به امروز تمام پیگیری‌های خانواده برای خبر گرفتن از محل نگهداری و وضعیت سلامتی او بی نتیجه مانده است و هیچ نهادی پاسخگوی خانواده نگران او نیست.
«عرشیا ایرانی» کجاست؟

جاویدنام کیانوش عباد، اهل شاهین شهر بود. روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سرش او را کشتند. کیانوش قرار بود کمتر از یکماه دیگر با عشق زتدگی‌اش مهتا ازدواج کند. او آرایشگاه داشت و کار می‌کرد تا حداقل‌هایی را برای شروع زندگی مشترکش فراهم کند.

اما مزدوران خامنه‌ای جان نازنینش را گرفتند و داغ و حسرت را به دل خانواده‌اش و تنها عشقش گذاشتند. عشقی که قربانی حرص قدرت و جنون کشتار جانوری به نام خامنه‌ای شد.
از شما نمی‌گذریم.

ویدیوی دریافتی:

هنر انقلاب:
این ویدیو و این سرود حاصل تلاش گروهی از موسیقیدانان و هنرمندان مستقل داخل ایران است که به خاطر امنیت خود، هویت خود را مخفی نگاه داشته‌اند.

هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.

در شب چهلم جاویدنامان ایران که در طی دو شب یعنی شبهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه به قتل رسیدند، مردم آبدانان با شعار مرگ بر خامنه‌ای به خیابان آمدند. خیابانی که چهل روز پیش از خون همین مردم رنگین شده بود.
خامنه‌ای نگاه کن! کشتن بیشتر از سی هزار نفر در دو روز هم انقدر ترسناک نیست برای این مردم. مردمی که به جای همه نداشته‌هایشان خشم و اراده برای سرنگونی تو دارند. تو و مزدورانت که قاتل بهترین مردم این سرزمین هستید.

#آبدانان

چهل روز پس از کشتار و قتل‌عام مردم، امروز قرار بود مراسم چهلمی برای جاویدنام حمید مهدوی در مشهد برگزار شود که این مراسم از سوی نیروهای حکومتی لغو شد.
اما مردم با وجود فضای سرکوب و ارعاب، در محل برگزاری مراسم حاضر شدند و علیه جمهوری اسلامی، خامنه‌ای شعار دادند و فریاد «پاینده ایران» سردادند.
جاویدنام حمید مهدوی آتش‌نشان جوانی بود که در زمان قتل‌عام مردم در مشهد به کمک مجروحان می‌رفت و آنها را به دوش می‌گرفت و از خطر دور می‌کرد. این آتش‌نشان فداکار عاقبت جانش را در راه کمک به مردم گذاشت و توسط مزدوران خامنه‌ای به قتل رسید.
و مردم امروز اینچنین یاد ایثار و شجاعتش را گرامی داشتند.