حشمت‌الله طبرزدی در خطر حکم جدیدی، منجر به اعدام قرار دارد.
دختر حشمت‌الله طبرزدی با انتشار ویدیویی نسبت به شرایط پدرش ابراز نگرانی کرد.

پدر او صبح روز ۲۱ فروردین ۱۴۰۵، به‌صورت آنلاین از زندان مرکزی اصفهان، در جلسه‌ی بازپرسی با اتهامات سنگین، تفهیم اتهام شد:
۱. دعوت به اغتشاش و قتال
۲. تبلیغ علیه نظام
۳. توهین به رهبری

این اتهامات در حالی مطرح شده‌اند که طبرزدی، تحت احکام سنگین، از زمان جنبش «زن، زندگی، آزادی» بوده و از تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در زندان مرکزی اصفهان نگهداری می‌شود.
احکامی از جمله همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام، تبانی، توهین به رهبری، لیدری اغتشاشات و... که در مجموع، حشمت‌الله طبرزدی را با حکم دیوان عالی کشور به ۱۱ سال و ۶ ماه حبس محکوم نمود.
احکام سنگینی که درواقع طبرزدی از آن به عنوان «حبس ابد در تبعید» یاد می‌کند.

پیش از این احکام، طبرزدی، از سال ۱۳۷۵ نزدیک به ۱۷ سال با احکام مشابه، در زندان بوده است. زندان‌هایی که بیش از ۵۰ ماه از آن انفرادی، بدون هیچ‌گونه امکان حداقلی برای او همراه بوده است.

ادامه👇

ادامه👆
در پی بمباران اصفهان، زندان مرکزی دستگرد که طبرزدی در آن حبس می‌باشد، آسیب جدی دید.
حالا با وجود اتهامات جدید، خطر حکم اعدام برای طبرزدی، جدی است.
حشمت‌الله طبرزدی همواره از خودش به عنوان «سرباز خواهان آزادی تا پای جان» یاد می‌کند و این در حالی‌ست که او از شروع مبارزاتش راهبرد «فعالیت مدنی» و «مبارزه خشونت‌پرهیز» را ساختار فعالیت برای «دموکراسی‌سازی» و گذار از استبداد دانسته است. حالا و در شرایط خفقان حاکم بر ایران، گویا انتقام از زندانیان سیاسی، یکی از راهکارهای اساسی کنترل شرایط است.

قلبم هنوز از خشم می‌لرزه وقتی یاد روزهایی می‌افتم که مردم ایران تو خیابون‌ها فریاد می‌زدند "اوباما یا با اونا یا با ما" و اوباما تصمیم گرفت با جمهوری اسلامی معامله کند و مردم بودند که بی‌رحمانه قتل‌عام‌ شدند.

در این مصاحبه با فاکس نیوز گفتم:
این ماجرای دموکرات و جمهوری‌خواه نیست، مساله چپ و راست نیست.
این دربارهٔ تروریسم است. رژیم داعشی جمهوری اسلامی مردم ایران رو قتل‌عام می‌کنه و نباید باهاش مماشات کرد وگرنه دوباره مثل سرطان رشد می‌کنه و کل جهان رو آلوده می‌کنه.
به ترامپ گفتم که اشتباه اوباما رو تکرار نکن. پایان این رژیم، امنیت جهانی رو تضمین می‌کنه. حالا وقت عمل است.

این صحبتهای رئیس اتاق بازرگانی‌ جمهوری اسلامی‌ست. او می‌گوید خسارت‌های ناشی از قطع اینترنت در هر روز معادل هزینه تخریب چهار پل B1 و یا دو نیروگاه برق است.
هزینه‌ای که جمهوری اسلامی حالا ۴۵ روز است که بر مردم ایران تحمیل کرده است و تا به امروز چندین برابر خسارت‌های ناشی از حملات هوایی آمریکا و اسرائیل بوده است.
هیچ دشمنی به اندازه این حکومت هزینه و خسارت به ایران تحمیل نکرده است و حالا این واقعیت از زبان کسانی داخل خود این حکومت شنیده می‌شود.

بعضی‌ها در غرب از من انتقاد می‌کنند و می‌گویند:
چرا باید فرزندان مقامات جمهوری اسلامی را به خاطر جرایمی که والدینشان مرتکب شده‌اند مجازات کنیم؟
بگذارید واضح بگویم:
زنان ایرانی به خاطر نپوشیدن حجاب، با زندان، شلاق و حتی اسیدپاشی _مثل این زن، مرزیه ابراهیمی_مجازات می‌شوند.

و در همین حال، عروس یکی از معماران حجاب اجباری برای زنان ایرانی، در آمریکا از آزادی انتخاب لذت می‌برد.
برخی از این افراد به ایالات متحده می‌آیند، درخواست پناهندگی می‌دهند، از آزادی‌های آن بهره‌مند می‌شوند،
و سپس بارها به ایران بازمی‌گردند یا حتی به‌طور علنی همان ایدئولوژی‌ای را ترویج می‌کنند که مسئول سرکوب، خشونت و ترور است.
.
شش سال پیش، من زندگی‌های مرفه فرزندان مقاماتی مانند معصومه ابتکار را در اینجا، در ایالات متحده، افشا کردم.
از آن‌ها پرسیدم آیا خشونت و جنایات کسانی را که در ایران در قدرت هستند محکوم می‌کنند یا نه.
در نوامبر ۲۰۱۹، زمانی که بیش از ۱۵۰۰ نفر کشته شدند،
ادامه👇

ادامه👆
آن‌ها این موضوع را محکوم نکردند.
در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی»، زمانی که بیش از ۸۰۰ نفر کشته شدند، آن را محکوم نکردند.
و در خیزش‌های اخیر، که بیش از ۴۰ هزار نفر قتل‌عام شدند، باز هم آن را محکوم نکردند.
در عوض، از والدین خود حمایت کردند _در حالی که همان والدین، فقط به خاطر پرسیدن درباره زندگی لوکس فرزندانشان، به من حمله کردند.
معصومه ابتکار به‌طور علنی به من و کمپین «چهارشنبه‌های سفید» علیه حجاب اجباری حمله کرد.
جواد ظریف هم فقط به خاطر این‌که درباره زندگی لوکس پسرش در آمریکا سؤال کردم، به من حمله کرد.
بنابراین، در حالی که فرزندان آن‌ها در ایالات متحده آزادانه زندگی می‌کنند و از همان آزادی‌هایی بهره‌مند می‌شوند که از میلیون‌ها ایرانی دریغ شده،
والدینشان معترضان را فقط به خاطر مطالبه همین آزادی‌ها به زندان می‌اندازند.
این فقط ریاکاری نیست؛
این توهینی به مردم ایران و خیانتی آشکار به اصول دموکراتیک است.

جمهوری اسلامی دیگر نمی‌داند چه غلطی بکند که بسیجی‌ها و سپاهی‌ها را شبها در خیابان نگه دارد. در تازه‌ترین اقدام بر روی تلویزیون‌های بزرگ در میادین برای حامیان حکومت کنسرت جولیا پطرس خواننده زن لبنانی پخش شد.

صدای آواز و موی زن فقط برای زنان ایران آن هم پیش از جنگ ظاهرا فقط ممنوع بود. الان حفظ نظام اوجب واجبات است و جمهوری اسلامی همین فرمان جلو برود و کارش بیخ پیدا کند، در شبهای آتی احتمالا شاهد پخش آثار ماندگار از هنرمند مردمی حامی حزب‌الله، «میا خلیفه» نیز در جمع پرشور بسیجی‌ها و حزب‌اللهی‌ها خواهیم بود.

ماموران حکومتی زینب شفیع‌زاده، شهروند ساکن اصفهان، را در محل خانه‌اش دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.

این دستگیری بدون دلیل مشخص انجام شده و شامگاه یکشنبه ۲۳ فروردین اتفاق افتاده است و با وجود پیگیری‌های خانواده هنوز هیچ اطلاعی از نهاد بازداشت‌کننده، دلایل بازداشت و اتهامات زینب شفیع‌زاده اعلام نشده است.

او پیش از این در ۱۵ دی ۱۴۰۴، نیز توسط مأموران امنیتی مورد بازجویی قرار گرفته بود و ماموران ضمن تفتیش منزل، لوازم شخصی و الکترونیکی او را ضبط کرده بودند.

بعد از فاکس نیوز اینبار در سی‌ان‌ان به وضعیت ایرانی‌هایی که قانونی به آمریکا آمده‌اند، درس خوانده‌اند، از دل سرکوب گذشته‌اند، علیه استبداد ایستاده‌اند و بارها و بارها بررسی شده‌اند، اشاره کردم که حالا در برزخی گرفتار شدند که هیچ پاسخی برایش نیست.

تنها جرمشان چیست؟
این‌که در ایران به دنیا آمده‌اند.

این یک تنبیه جمعی عادلانه نیست صدای‌شان باشیم و در رسانه‌های بین‌المللی روشنگری کنیم که این وضعیت نیازمند بازنگری فوری است.

امروز وارد چهل و هفتمین روز از تاریکی مطلق شدیم. بیش از ۱۱۰۰ ساعت است که ۸۵ میلیون ایرانی در حبس خانگیِ دیجیتال هستند.

​طبق آخرین داده‌های نت بلاکز ما اکنون رکورددار «طولانی‌ترین قطع سراسری اینترنت در تاریخ جهان» هستیم.
از ابتدای سال ۲۰۲۶، جمهوری اسلامی بیش از ۶۰ درصدِ عمر ما را در انزوای کامل از دنیا دفن کرده است. در حالی که اتصال اینترنت برای مردم عادی به یک درصد رسیده، برخی اکانت‌های مقامات حکومتی و سلبریتی‌های جیره‌خوارشان با «تیک آبی» در پلتفرم‌های جهانی فعال است!

​این «آپارتاید دیجیتال» است.
آنچه به اسم «اینترنت طبقاتی» راه انداخته‌اند در واقع «اینترنت رانتی» ست و چیزی جز بازگشت به دوران ارباب و رعیتی نیست.
در این سیستم رذیلانه، دسترسی به دانش و ارتباط با جهان، دیگر یک «حق» نیست؛ بلکه «امتیازی» است که فقط به «خودی‌ها»، لابی‌گران و ماله کشانِ نظام داده می‌شود.

آنها نان مردم را آجر می‌کنند تا تمام کسب‌وکارهای آنلاینِ مستقل، به خاک سیاه بنشینند و از سوی دیگر با قطع صدای ۸۵ میلیون نفر، روایت‌های دروغینِ خود را به دنیا می‌فروشند.