ادامه👆
در نهایت او بامداد ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ در زندان دستگرد اصفهان به دار آویخته شد. پیکرش مخفیانه و بدون اطلاع خانواده، به خاک سپرده شد.

یک خانواده. سه برادر. یکی را در خیابان کشتند. یکی را در زندان. و برادر دیگر فاضل همچنان در زندان است.

مهران را به یاد می‌آوریم. با همین خنده‌ها و نامش و یادش را زنده نگه می‌داریم.

#مهران_بهرامیان
#سمیرم
#زن_زندگی_آزادی

اینجا جنوب لبنان نیست. جنوب ایران و شهر بوشهر است. یک شهروند داخل خودرو لحظه اصابت یک موشک و انفجار مهیب پس از آن را ثبت و ضبط کرده است.
کسانی که شبها در تهران و مشهد و اصفهان و شهرهای دیگر در میادین جمع می‌شدند و بر طبل جنگ می‌کوبیدند کجا هستند؟
اینجا که دیگر زمین و آسمان بسته نیست. چرا سوار اتوبوس نمی‌شوید بیایید بوشهر و بندرعباس و شهرهای جنوبی و حیدعر حیدعر کنید؟

این جنگ همان چیزی‌ست که سپاه تروریستی پاسداران و جمهوری اسلامی برایش هورا می‌کشد. فقط نمی‌دانم چرا در جنگی که انقدر برایش رجز می‌خواندید خود حضور ندارید.

امروز پیامی از پشت دیوارهای بلند بند ۲ زندان وکیل‌آباد مشهد به دستم رسید. پیام کسانی که در سیاه‌چال فراموشی، یک چیز از ما می‌خواهند:
«صدای ما باشید؛ ما را فراموش نکنید.»

​بند ۲ وکیل‌آباد، تصویری عریان از شکنجه خاموش است:

- ​بندی با ظرفیت ۳۰۰ نفر، امروز محل دفن زندهٔ ۷۰۰ انسان است! اتاق‌های ۱۵ نفره که بیش از ۳۰ نفر را در خود جای داده‌اند.

- ​سهم ۷۰۰ نفر، تنها ۱۲ سرویس بهداشتی و ۱۴ دوش حمام است. ۱۶ کابین تلفن برای جمعیتی که روزها در حسرت شنیدن صدای خانواده خود می‌سوزند.

​- بندی آلوده به ساس، شپش و حشرات؛ بدون ذره‌ای رسیدگی پزشکی. بدتر از آن، تفکیک جرایم عامدانه نقض شده است؛ زندانیان سیاسی را در میان مجرمان خطرناک رها کرده‌اند تا امنیت جانی و روانی‌شان هر لحظه در خطر باشد.

​پیام‌شان کوتاه، اما تکان‌دهنده بود: «صدای ما باشید؛ به‌ویژه صدای بچه‌هایی که زیر سایه شوم حکم اعدام نفس می‌کشند.»

​آزادی‌خواهان بند ۲ وکیل‌آباد اتمام حجت کرده‌اند؛ اگر این وضعیت ضدبشری تغییر نکند، جان خود را به سنگر اعتصاب غذا تبدیل خواهند کرد.

با تمام توان، طنین صدای شما خواهم بود. تنهایتان نمی‌گذاریم.

هنوز مدت زیادی از دفن موشعلی خامنه‌ای در حرم امام هشتم شیعیان در مشهد نگذشته که بخشی از حرم طعمه حریق شد.
شدت این آتش‌سوزی به اندازه‌ای بود که از کیلومترها دورتر دود ناشی از آن قابل دیدن بود.
مقامات جمهوری اسلامی علت آتش‌سوزی را سانحه در یک کارگاه و آتش گرفتن قیر عنوان کرده‌اند.

به هر حال این هم به نوعی «پاقدم» خامنه‌ای بود که نحسی وجودش حرم را هم‌گرفت.
به نظرم اگر علاقمند به این مکان مذهبی هستید باید هرچه زودتر نعش خامنه‌ای را ببرید جای دیگری دفن کنید تا خامنه‌ای کل حرم را تبدیل خاکستر نکرده است.
موشعلی بعد از مرگش بارها یخچال به یخچال شد و حالا هم یک بار هم گور به گور بشود، مشکلی پیش نمی‌آید.

زندانیان محبوس در واحد ۲ زندان قزل‌حصار کرج با اعتصاب غذا و تحصن در زندان، تلاش دارند با جلب توجه افکار عمومی و جامعه جهانی مانع از تداوم کار ماشین آدم‌کشی جمهوری اسلامی شوند.
هزاران زندانی در زندان‌های مختلف ایران زیر سایه طناب دار هستند.

​اعدام، سلب بازگشت‌ناپذیر «حق حیات» است؛ ظلمی سیستماتیک که به جای برقراری عدالت، کرامت انسانی را هدف می‌گیرد. هیچ حکومتی نباید صاحب این قدرت قانونی باشد که جان شهروندانش را سلب کند، چرا که حق زندگی، موهبتی ذاتی است و نه امتیازی اعطاشده از سوی صاحبان قدرت.

​در ایران، طناب دار سال‌هاست به عنوان ابزاری برای ارعاب و سرکوب به کار می‌رود. آمار اعدام‌ها در کشور به شکل تکان‌دهنده‌ای افزایش یافته و سالانه به بیش از ۱۶۰۰ مورد رسیده است؛ فاجعه‌ای هولناک که بخش بزرگی از آن به صورت مخفیانه و به دور از چشم رسانه‌ها اجرا می‌شود تا ماشین کشتار حکومت، در سکوت به کار خود ادامه دهد.

صدای زندانیان در خطر اعدام باشیم.

این سخنان حسن رحیم‌پور ازغدی، نظریه‌پرداز رسمی جمهوری اسلامی است که بی‌پرده بر ترور مقامات آمریکایی در خاک این کشور تاکید می‌کند.

ماشین ترور این حکومت، حتی پیش از کشته شدن علی خامنه‌ای، نقشه ترور ترامپ را طراحی کرده بود که با شکست مواجه شد. کاخ سفید باید درک کند که این شبکه تروریستی تا زمانی که به منابع مالی و قدرت تکیه دارد، دست از توطئه‌های مرگبار خود در سراسر جهان برنخواهد داشت.

بدون شک، جهان بدون جمهوری اسلامی، جایی امن‌تر برای همه انسان‌ها و از جمله رئیس‌جمهور فعلی آمریکا خواهد بود.

شب گذشته پنجشنبه ۲۵ تیرماه بر اثر حمله موشکی آمریکا پل کهورستان در شهرستان بندرخمیر منهدم شد و عملا راه ارتباطی میان بندرعباس با لار قطع گردید.
در این حمله به نظر می‌رسد یک تانکر حامل سوخت نیز دچار آتش‌سوزی شده است.

گزارش‌ها از مورد اصابت قرار گرفتن دو پل دیگر در این شهرستان خبر می‌دهند.

حالا بروید توی میادین پرچم بچرخانید و برای سر ترامپ جایزه بگذارید. وقتی توان و ظرفیتی برای حفاظت از زیرساختهای کشور را ندارید، جنگ‌افروزی شما تنها به معنای تصمیم برای نابودی ایران و تحویل زمین سوخته به دیگران است.

این لحظه حقارت آمیز برای حکومت گنده‌گو و قلدر منطقه است. یک نفتکش جمهوری اسلامی در میانه دریا اینچنین یا عملیات هلی‌برد تفنگداران آمریکایی اشغال و توقیف می‌شود.
جمهوری اسلامی دقیقا به اعتبار کدام نیرو و توان نظامی ایران را وارد جنگی ویرانگر کرده است؟
اینها احتمالا در توهمات خود چنان غرق هستند که استراتژی جنگی‌شان این است که به زودی امام زمان با اسب سفید می‌آید و ارتش آمریکا را در هم می‌شکند. حکومتی که نزدیک نیم قرن است با همین نوع توهمات، هر روز ایران و مردمانش را بدتر از دیروزشان کرده است.

این ویرانه‌ها بر فراز ارتفاعات قرارگاه سپاه در راسک مربوط به حملات هوایی اخیر سنتکام به این مرکز امنیتی در سیستان و بلوچستان است.

هیچ آماری از کشته شدن پرسنل سپاه در این مرکز با وجود حجم تخریب زیاد گزارش نشده است. جمهوری اسلامی خوب می‌داند چطور از جان پرسنل سپاه مراقبت کند و به نظر می‌رسد پرسنل سپاه در داخل ساختمان‌ها و آسایشگاههای این قرارگاه، در زمان حمله حضور نداشته‌اند.

حمله‌ای مشابه به یک پادگان ارتش در همین هفته باعث کشته و زخمی شدن دهها سرباز و پرسنل کادر ارتش شده بود.
بله حفظ جان نظامیان تنها در شرایطی برای جمهوری اسلامی اولویت است که آن نطامیان سپاهی باشند.

در میانۀ شعله‌های جنگ، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بار دیگر تهدید و ارعاب شهروندان را آغاز کرده است. ارسال پیام و تصویر به مخالفان جمهوری اسلامی جرم است!

آن‌ها پیش از این نیز با خط و نشان کشیدن و تهدید به حبس‌های طولانی‌مدت، تلاش کردند صدای زنانی را که از داخل ایران برای من ویدیو می‌فرستادند خفه کنند.
اما هربار با دیوار محکم ایستادگی زنان شجاع مواجه شدند.
بشنوید که این زن چطور می‌گوید ده سال حبس به جهنم و با این جمله آزارگر خود را تحقیر می‌کند.
بازخوانی و مرور این ویدیوها یک ضرورت است تا شجاعت بی‌نظیر این زنان فراموش نشود.
جمهوری اسلامی ظاهراً در میان جنگ خارجی، بار دیگر هوس کرده است تحقیر به دست مردم ایران را تجربه کند.

امروز صبح جمهوری اسلامی دو نفر دیگر را اعدام کرد.

عرفان اسفندیاری، ۱۹ ساله.
گل‌محمد محمدی، ۲۳ ساله که یک پناهجوی افغانستانی بود که به معترضان پناه داده بود.

هر دو از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی اصفهان بودند.
بامداد امروز، بدون هیچ خبر قبلی، حکمشان اجرا شد.

این پرونده ۵۹ متهم دارد. ۱۲ نفرشان محکوم به اعدام بودند. امروز دو نفر را کشتند.
ده نفر دیگر همین لحظه زیر سایه چوبه دار هستند.

اسامی ۱۰ نفری که هنوز در خطر اعدام‌اند:

شروین باقریان — ۱۹ ساله
ابوالفضل ابراهیمی — ۱۹ ساله
امیرحسین ملکی — ۲۰ ساله
علی دشتی — ۲۰ ساله
امیرحسین ابراهیمی انالوجه — ۲۰ ساله
قائم حسینی — ۲۱ ساله
علیرضا رئیسی — ۲۲ ساله
ابوالفضل سپاهی — ۲۳ ساله
علیرضا سپاهی — ۲۵ ساله
امیرحسین صفری — ۲۹ ساله

دیروز همه‌شان را از بند عمومی به انفرادی بردند. جای برخی هنوز نامعلوم است.

دادگاه در طول جنگ، وقتی شعب قضایی نیمه‌تعطیل بودند، حکم صادر کرد. دیوان عالی در چند روز تأیید کرد. روند «قانونی» آدم‌کشی که از ابتدا برای کشتن طراحی شده بود.

صدایشان را بشنوید. اسمشان را بگویید. صدایشان باشیم.

آنیتا پاپیست خواننده جوان تهرانی که آهنگ‌هایش را از پشت دیوار سانسور، روی صفحه اینستاگرام خود منتشر می‌کرد توسط شعبه ۱۰۸۸ دادگاه کیفری مجتمع قضایی ارشاد تهران به ۷۴ ضربه شلاق، توقیف گذرنامه و مسدود شدن سیمکارتش محکوم شد.

اتهامش «جریحه‌دار کردن عفت عمومی.» بود. فقط یک حکومت طالبانی‌ست که با صدای آواز زن جریحه‌دار می‌شود.

این اولین بار نیست.
پرستو احمدی در کنسرت کاروانسرا خواند و او نیز به ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.
رودی دیگر خواننده و رپر زن نیز هفته پیش ۷۴ ضربه شلاق خورد.
حالا نوبت آنیتاست و حکمش صادر شده است.

یک الگوی ثابت سرکوب برای رسیدن به یک هدف: صدای زن باید خاموش شود!

جمهوری اسلامی صدای زن را ممنوع کرده است. درست مثل طالبان.
در افغانستان نیز طالبان به دختران می‌گویند حق تحصیل ندارید. حق خواندن ندارید، حق زندگی ندارید.
این دو رژیم یک نام دارند: آپارتاید جنسیتی.

در جایی که حتی داشتن «رویای آزادی» جرم است، زنان همیشه در خط مقدم می‌جنگند و هزینه می‌دهند.
صدایشان و کنارشان باشیم.

#آنیتا_پاپیست
#زن_زندگی_آزادی
#آپارتاید_جنسیتی

پریا دادگرصفا ۲۳ ساله‌ست.
دی‌ماه پارسال به خیابان آمد. وقتی بازاریان و دانشجویان و مردم عادی در سرتاسر ایران نیز در خیابان بودند.
نیروهای سرکوبگر خامنه‌ای او را بازداشت کردند.

پرونده‌اش به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران رفت، زیر نظر قاضی بدنام محمدرضا عموزاد.
حکم: ۱۰ سال حبس.
وقتی وکیلش تجدیدنظر خواست، شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر حکم را تأیید کرد و فقط ۴ سال از آن را تعلیقی اعلام کرد و این یعنی ۶ سال زندان قطعی!

به او اتهام «همکاری با اسرائیل از طریق حضور در اعتراضات» زده‌اند و با همین اتهام خطرناک، یک دختر ۲۳ ساله را به زندان محکوم کرده‌اند.

پرونده او حالا به اجرای احکام دادسرای اوین رفته است.
صدای او و سایر زندانیان سیاسی باشیم.

#پریا_دادگر_صفا

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا خبر اعدام جاویدنام عرفان اسفندیاری را که روز گذشته در شبکه ایکس منتشر کرده بودم، در تروث سوشیال بازنشر کرده است.
عرفان اسفندیاری یکی از ۱۲ متهم پرونده میدان علیخانی اصفهان بود که حکم اعدام داشت.
عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی اعدام شدند و ده نفر دیگر مرتبط با این پرونده در خطر اعدام هستند.
جامعه جهانی و ایالات متحده آمریکا باید نسبت به نقض حقوق بشر و اعدام‌های فله‌ای در ایران حساس باشد و حقوق بشر و جان شهروندان ایرانی را فدای معامله با تروریست‌های حاکم بر ایران‌ نکند.

حسین افراسیاب رپر معترضی که با هنرش صدای مردم ایران بود، از شنبه ۲۷ تیرماه در زندان دستگرد اصفهان دست به اعتصاب غذا زده است.

برادرش علی افراسیاب در صفحه خود در شبکه ایکس نوشت: «برادرم حسین افراسیاب از روز، شنبه ۲۷ تیرماه ۱۴۰۵، در اعتراض به حکم ضدانسانی ۱۲ نفر از بچه‌های پرونده میدان علیخانی که در خطر اجرای حکم اعدام هستند، در زندان دستگرد اصفهان دست به اعتصاب غذا زده.»

حسین افراسیاب در ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ توسط مأموران اطلاعات سپاه، بدون حکم قضایی، دستگیر و در داخل خودروش کتک خورد و به بازداشتگاهی امنیتی در زندان دستگرد منتقل شد. او پیشتر با توماج صالحی در عرصه موسیقی همکاری داشت.

حسسن افراسیاب در زمان بازداشت بارها شکنجه شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفته است در حدی که بینی‌اش شکسته و در بازداشت دچار تشنج‌های مکرر شده است.

او حالا با قمار بر سر سلامت و جان خود صدای بچه‌های زیر حکم اعدام در پرونده میدان علیخانی اصفهان است.
صدایش باشیم.

#حسین_افراسیاب
#میدان_علیخانی
#نه_به_اعدام

امیرعلی را مادرش بزرگ نکرد.
مادر نداشت و مادربزرگش او را بزرگ کرد.

۱۷ ساله بود. عینک‌ساز. کُرد. اهل کرمانشاه.

شب ۱۸ دی، در خیابان دبیر اعظم، نیروهای جمهوری اسلامی با گلوله جنگی به ران پایش شلیک کردند.
همان شب، از شدت خونریزی جانش را از دست داد.

مادربزرگش که او را بزرگ کرده بود، حالا غمگین است که چرا نام نوه‌اش کمتر رسانه‌ای شده است.
نامش امیرعلی عباسی‌فر است. جاویدنام امیرعلی عباسی فر. نوجوانی که جمهوری اسلامی به قتل رساند.

#امیرعلی_عباسی_فر