جاویدنام مهران بهرامیان دی‌ماه ۱۴۰۱ در جریان خیزش زن زندگی آزادی بازداشت شد. دادگاهی فرمایشی، بدون وکیل مستقل، او را به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم کرد و او را بامداد ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ در زندان دستگرد اصفهان به قتل رساند.

از ترس، حتی اجازه ندادند پیکرش به سمیرم برگردد. او را مخفیانه و بی‌حضور خانواده در باغ رضوان اصفهان به خاک سپردند.

مهران به خانواده‌ای تعلق داشت که پیش‌تر مراد بهرامیان، برادرش، را در همین خیزش به قتل رسانده بودند.

دیروز، پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۵، خانواده‌اش بر آرامگاهش در باغ رضوان گرد آمدند تا سالگرد برای او بگیرند.

خواهر کوچکش سر مزارش سخن گفت و ضمن ابراز دلتنگی برای برادرش گفت غم‌های خانواده‌های دادخواه، آنها را به هم پیوند داده و نگذاشته تنها بمانند.

مهران فقط ۳۲ سال داشت.
نامش و یادش گرامی.

#مهران_بهرامیان
#زن_زندگی_آزادی

دو سال پس از قتل حکومتی جاویدنام رضا رسایی خانواده او در سالروز اعدامش بر سر مزار او جمع شدند تا یادش را زنده نگه دارند. در این مراسم خانواده‌اش به یاد او تعدادی کبوتر را رها کردند تا به آسمان پر بکشند.

رضا رسایی، زندانی سیاسی کُرد و پیرو آیین یارسان، در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در شهرستان صحنه کرمانشاه بازداشت شد. او به اتهام کشتن یکی از نیروهای سپاه پاسداران، پس از محاکمه‌ای نمایشی و ناعادلانه، به اعدام محکوم شد.

سحرگاه ۱۶ مرداد ۱۴۰۳، در ۳۴ سالگی، در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه مخفیانه اعدام شد؛ بدون اطلاع خانواده، بدون یک خداحافظی آخر.

حکومت رضا را از خانواده‌اش گرفت اما نامش را از دل مردم نتوانست بگیرد. دو سال گذشته و نه خانواده دادخواه او و نه مردم ایران نمی‌بخشند و فراموش نمی‌کنند.

#رضا_رسایی
#زن_زندگی_آزادی

تا حالا فکر کرده‌ای پدر و یا مادری که فرزندشان را با گلوله قاتلان خامنه‌ای از دست داده اند چگونه روزهایشان را سپری می‌کنند؟

دانیال کریمی پدر جاویدنام امیرمحمد کریمی هشت ماه داغ فرزندش را تحمل کرد. حالا خبری تلخ و دردناک منتشر شده مبنی بر اینکه او به زندگی خود پایان داده است.

اگر چنین باشد حالا جمهوری اسلامی با یک گلوله واقعا دو نفر را کشته است.

امیرمحمد ۱۹ سال داشت، ورزشکار بود و عضو سابق تیم ملی نوجوانان تکواندو. ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مرودشت با اصابت گلوله کشته شد و در روستای جونجان به خاک سپرده شد.

کنار هم باشیم و در این روزهای سخت یکدیگر را تنها نگذاریم. دادخواهی امری جمعی‌ست و همه خانواده‌های دادخواه باید بدانند که تمام مردم ایران کنارشان هستند.

#امیرمحمد_کریمی
#دانیال_کریمی

این ویدیویی‌ست از گلایه یک شهرونداز وضعیت گرانی‌ها. این زن می‌گوید که چند نوشیدنی و سالاد و سیب‌زمینی برایشان ۴ میلیون و صد هزار تومان فاکتور شده است. او می‌گوید سفارش‌شان حتی شامل وعده غذای اصلی نبوده است.
افزایش سرسام‌آور و بی‌قاعده قیمت‌ها حالا عملا به شکلی شده است که بسیاری از شهروندان در ایران حالا دغدغه تهیه وعده‌های غذایی روزانه خود را دارند.
و این در حالی‌ست که همه می‌دانیم ثروت ایران یا توسط آقازاده‌ها تاراج می‌شود و یا خرج نیابتی‌های منطقه و همچنین ساخت پناهگاه و شهرهای زیرزمینی موشکی می‌شود.

#گرانی

«تو که قرار است اعدام شوی؛ حالا از درد پا بمیری یا اصلاً فلج بمیری!»

این جمله پاسخ مسئول درمان زندان دولت‌آباد اصفهان به ترانه رحیمی بود وقتی خواست که او را برای درمان پایش به بیمارستان منتقل کنند.

حالا پزشک زندان رسماً تأیید کرده که ترانه باید فوراً به بیمارستان اعزام و جراحی شود. اما «یعقوبی»، مسئول بخشی از بهداری زندان، اجازه انتقال نمی‌دهد. وضعیت پاها و زانوهای این دختر ۲۰ ساله به‌قدری وخیم شده که توانایی راه رفتنش در خطر است. خانواده‌اش زانوبند و پابند طبی خریده و به زندان برده‌اند؛ مسئولان زندان حتی اجازه ندادند تحویل او شود.

ترانه در جریان اعتراضات ۱۸ دی در اصفهان بازداشت شد. در پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» برای او حکم اعدام صادر شده؛ خواهر دوقلویش رومینا به ۲۵ سال حبس محکوم شده است. برای ۱۰ نفر از متهمان این پرونده حکم اعدام صادر شده و همه ممنوع‌الملاقات‌اند؛ حتی وکلا حق دیدار با موکلانشان را ندارند، در حالی که پرونده در مرحله اعتراض در دیوان عالی کشور است.

ترانه و رومینا در دوران بازجویی مورد تعرض جنسی قرار گرفته‌اند.

صدای ترانه و زندانیان در بند باشیم؛ پیش از آنکه دیر شود.

#ترانه_رحیمی

عکس جاویدنام ایلیا اجاقلو را حتی بالای سنگ مزارش هم تحمل نمی‌کنند. آمدند و آن را شکستند. پدرش هم در واکنش عکس دو برادر شهیدش را از بیلبوردهای حکومتی پایین کشید.

ایلیا اجاقلو، ۱۸ ساله، تنها فرزند خانواده. شامگاه ۱۸ دی در زنجان با گلوله جنگی به قلبش کشته شد. تازه دیپلم گرفته بود، برای کنکور آماده می‌شد و آرزویش دندانپزشکی بود.

مادر ایلیا می‌گوید: «طاهر و ناصر در راه دفاع از وطن کشته شدند، ایلیای من هم شهید وطن و جان‌فدای وطن است.»

رژیمی که از مزار یک نوجوانی که کشته می‌ترسد، حقیر و بیچاره است. خون ایلیا با خون عموهایش هیچ فرقی ندارد چرا که آنها همه برای ایران جان خود را فدا کردند.

#ایلیا_اجاقلو

شاکر بوری، طنزپرداز، با انتشار ویدیویی اعلام کرد به ۱۳ ماه و ۲۰ روز حبس محکوم شده است. جرمش چیست؟ طنز‌پردازی و حق‌گویی.

شاکی کیست؟ موسی غضنفرآبادی، نماینده مجلس و رئیس فراکسیون انقلاب اسلامی. نماینده‌ای که با یک شکایت، دادگاه در کمتر از ۴۸ ساعت برای یک طنزپرداز حکم زندان برید.

در ویدیوهایی که موجب این شکایت شد، شاکر از فساد چای دبش گفته بود، از کسانی که با اختلاس شاسی بلند می‌خرند و از ریاکاری قدرتمندان. جوابی که گرفت ۱۴ ماه زندان بود.

شاکر خودش نوشته: «در کمتر از ۴۸ ساعت رای من را دادند و برایم زندان بریدند. ان‌شاءالله مشکل مملکت، دزدی‌ها، اختلاس‌ها، تورم، فقر، بی‌عدالتی و بیکاری با رفتن من به زندان حل شود و مردم ایران در رفاه باشند.»

این است عدالت جمهوری اسلامی: وزیری که پرونده اختلاس میلیاردی دارد یک سال، و طنزپردازی که با طنز مشکلات مملکت را گفته، ۱۴ ماه. آن‌ها از دزدی نمی‌ترسند، از رسوا شدن و حتی از خنده مردم می‌ترسند.

#شاکر_بوری

فریادهای این کارگر، حرف دل میلیون‌ها ایرانی است. امروز کسی در ایران تحت سلطه آخوند، «زندگی» نمی‌کند؛ بلکه تنها برای زنده ماندن می‌جنگد. تلاشی طاقت‌فرسا برای فراهم کردن حداقل‌هایی که بتوان تنها یک روز دیگر دوام آورد.

سرپناه، غذا، دارو، درمان، سوخت و حتی آب آشامیدنی سالم؛ تهیه تمام این‌ها حالا برای میلیون‌ها ایرانی سخت و گاه غیرممکن شده است.

این چه نکبتی است که بر زندگی مردم ایران آوار کرده‌اید؟ هیچ انسانی روی زمین سزاوار رنجی نیست که جمهوری اسلامی به مردم خود تحمیل کرده است.
دیر نیست روزی که خشم مردمی که از سفره‌شان زدید و خرج نیابتی‌هایتان کردید، دامن‌تان را بگیرد.

#گرانی #فقر #کارگران

مطهره گونه‌ای روز گذشته به زندان اوین منتقل شد.
دختری که با رتبه ۱۱۷ وارد دانشگاه تهران شد، ترم آخر دندانپزشکی بود، اخراجش کردند و حالا به جای روپوش سفید، پشت میله‌هاست.

حکمش ۱۵ ماه زندان است و دادگاه در متن رأی صریح نوشته: چون احکام تعزیری قبلی بر او اثر نکرده، مجازات تشدید شده است.

یعنی این رژیم با افتخار می‌گوید چون صدای این جوان خاموش نشده، پس جریمه‌اش می‌کنیم.

جرمش چه بود؟ نوشتن حقیقت.
وحشیانه به خانه‌اش ریختند، تیراندازی کردند و پدر و مادرش کتک خوردند و او ۳۴ روز بدون حتی قرار بازداشت در سلول انفرادی زندانی ماند.

خودش گفته بود: «این گلوله‌ها واقعی‌اند، جایشان در دیوار خانه‌مان هم واقعی است. نه اسرائیل، که وزارت اطلاعات به سمت ما شلیک کرد.»
و این شرایط و وضعیت دانشجوی نخبه این مملکت است که با او و خانواده‌ش چنین رفتار می‌شود.
صدایش باشیم.

#مطهره_گونه‌ای
#زن_زندگی_آزادی

ویدیو و پیام دریافتی:

«این فیلم رو از تهران براتون میقرستم.
اتوبان شهید همت.
مردم دیگه از گرونی بنزین می‌ترسند.
با این نرخ بنزین اصلا نمیشه یه باک پر کرد.
وضع غیر ممکن شده
کجا غیب شدن همه مدیرا؟
چه کار می‌کنند؟
نمی‌تونیم دیگه والا. سکوت نخواهیم کرد.»

صبح امروز یک رپر ۲۱ ساله را در زندان کشتند و هنوز کسی نمی‌داند او را چطور به قتل رساندند.

عرفان میرزایی، خواننده‌ی رپ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، در زندان دستگرد اصفهان در شرایطی جانش را از دست داد که تنها جرمش یک ویدیو بود؛ ویدیویی در گوشی‌اش که حضورش در اعتراضات را نشان می‌داد. با همان ویدیو او را به «محاربه» متهم و به اعدام محکوم کردند.

برخی منابع خبری می‌گویند حکم اعدامش بامداد یکشنبه ۱۵ شهریور، بی‌اطلاع خانواده، اجرا شده است.
رسانه‌های دیگر به نقل از نزدیکانش می‌گویند او پس از ماه‌ها شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری، بر اثر ضرب و جرح جان داده است.

گفته شده که وقتی پیکرش را تحویل دادند، دست و پا و لگنش شکسته و صورت و بدنش کبود و متورم بود. خانواده‌اش می‌گویند پیش‌تر تهدید شده بودند درباره‌ی سرنوشت فرزندشان حرفی نزنند.
درنهایت ماموران از ترس مردم، اجازه ندادند عرفان در اصفهان دفن شود و او را در سکوت امنیتی در روستای غرغن فریدن به خاک سپردند.

مخفیانه بازداشتش کردند، مخفیانه محاکمه‌اش کردند، مخفیانه کشتند و غریبانه به خاک سپردند.

اینجا رشت است؛ شهری که پس از یک شبانه‌روز بارندگی به زیر آب رفته و در خیابان‌هایش باید با قایق تردد کرد.
یادمان نرفته دی‌ماه گذشته در همین شهر، چطور ماشین سرکوب برای قتل‌عام مردم بسیج شد و بازار تاریخی‌اش را به آتش کشید.

از حکومتی که عامل آن جنایات بود، نمی‌توان انتظار داشت بحران سیل را مدیریت کند یا به داد شهروندان برسد. مردم ایران باید خودشان به فکر یکدیگر باشند؛ از یک تشکیلات تروریستی، جز مرگ، فقر و فاجعه چیزی نصیب ما نخواهد شد.

آزارگران حجاب و عمله‌های شر در هر لباسی ممکن است برای زنان مزاحمت ایجاد کنند. اینجا درمانگاه است و زنی که لباس تیره پوشیده از دادن خدمات درمانی به یکی از مراجعان خودداری می‌کند و می‌گوید اینجا مسئول من هستم و باید حجاب داشته باشی.
در نهایت زنی که حاضر به حجاب سر کردن نیست شماره نوبت خود را زمین می‌اندازد و محل را ترک می‌کند.

کاربران عرزشی و حکومتی در شبکه‌های اجتماعی این ویدیو را به عنوان رفتار درست با زنانی که حاضر به سر کردن حجاب نیستند، منتشر کرده‌اند. اما خودشان نیز خوب می‌دانند که نمی‌توان در برابر اراده جمعی زنان ایرانی ایستاد و کوچه و خیابان‌های شهر گواه شکست حکومت از زنان ایران است.

رفتارهایی غیرانسانی‌تر و رذیلانه‌تر از عدم ارائه خدمات درمانی را هم زنان ایران از شما دیده‌اند و عقب نکشیده‌اند.
بچرخ تا بچرخیم.

#زن_زندگی_آزادی

این گوشه‌ای از آن چیزی‌ست که جمهوری اسلامی بر سر مردم ایران آورده است. حالا هرچقدر هم تلاش کنی و ایده برای کسب و کار داشته باشی اگر رانتی و آقازاده و دلال نباشی، قادر به ادامه فعالیت تولیدی و اقتصادی نخواهی بود.
صاحب این کارگاه خطاب به حکومت می‌گوید به خاطر جهالت شما، آرزوهای ما به هوا رفت.

فکر می‌کنید چند میلیون نفر دیگر مثل این جوان در ایران ثمره کار و فعالیت و زندگی‌شان در حکومت آخوند تباه شده است؟

حداد عادل با گلایه از وضعیت حجاب در جامعه می‌گوید اینها نتیجه نفوذ فرهنگ منحط غرب است و عوارض آن در مدارس نیز مشهود خواهد بود.

خیر... اینها نتیجه حکومت منحط خودتان است که نزدیک نیم قرن تلاش کردید زنان را مطابق سلیقه متحجرانه و بدوی خود، تغییر دهید و هر بار بیشتر از قبل مغلوب شدید و عقب نشستید.
حالا ترس حداد عادل از مدارس است. او شکسته شدن تصاویر خامنه‌ای زیر پای دانش‌آموزان و خواندن سرود زن زندگی آزادی در مدارس را دیده است. حق دارد که بترسد و بگوید کار حکومت برای سلطه بر مدارس از دهه شصت سخت تر شده است.
حداد عادل خوب می‌داند که این دست و پا زدن‌ها راه به جایی نمی‌برد و تنها سرعت فرو رفتن‌شان را بیشتر خواهد کرد.
دوران سلطه شما بر تن و بدن و پوشش زنان تمام شده است.
حالا بچرخ تا بچرخیم.

#زن_زندگی_آزادی #مدارس #دانش_آموزان

اینجا کنارک است. حالا دیگر دیدن صفهای کیلومتری خودروها کنار جایگاه‌های عرضه سوخت در همه جای ایران در حال عادی شدن است. شهروندانی که ساعتها باید در صف بمانند بلکه قادر به تهیه بنزین مورد نیاز خودروهایشان باشند. در این میان بسیاری از مردم که درآمدشان مستقیم به رانندگی وابسته است، شرایط بدتری دارند. چطور می‌شود در چنین شرایطی اسنپ کار کرد و یا با خودرو بار و یا مسافر جابجا کرد.

این زندگی عادی نیست. زندگی مردم ایران زیر سایه جمهوری اسلامی هیچوقت عادی نبوده است اما حالا کم کم دارد به سمت فاجعه پیش می‌رود.

این ویدیوی یک مادر است که از قیمت لوازم‌التحریر و نوشت‌افزاری که برای مدرسه دو فرزند کوچکش تهیه کرده گلایه می‌کند.
او نزدیک ۵ میلیون تومان برای همین مقدار نوشت‌افزار هزینه کرده است.
خریدهایی که زمانی به چشم نمی‌آمد اما حالا تبدیل به مشکلی بزرگ برای خانواده‌هایی شده که فرزند مدرسه‌ای دارند.

دیگر چیزی به نام قشر متوسط و اقشار میانی جامعه نداریم. یا رانتی و حکومتی و ثروتمند هستید و دستتان تا آرنج در جیب مردم است و یا هر روز باید برای تهیه ابتدایی‌ترین چیزها، تن و بدنتان بلرزد و حساب و کتاب کنید.
لعنت به جمهوری اسلامی که مردم ایران را به چنین روزی انداخته‌ است.

چه کابوسی را زندگی کردند این مردم. چه جنایاتی جمهوری اسلامی در آن دو روز مرتکب شد تا در قدرت بماند و ابعادش هنوز پنهان است.
صحبتهای تکان دهنده مادر جاویدنام مائده مرادی‌کیان را بشنوید.
نو عروس بیست و دو ساله که فقط یک هفته از عروسی‌اش گذشته بود.

نوزدهم دی، وقتی مردم ایران برای آزادی در قائمشهر به خیابان آمدند، ماموران جمهوری اسلامی با گلوله جنگی به سر این دختر شلیک کردند.
عروس کوچک ایران، بر خاک خیابان افتاد.

مادرش می‌گوید وقتی پیکر مائده را پیدا کردند، یکی از دست‌هایش را با قمه بریده بودند و پیکر او یک دست نداشت.

هنوز نمی‌دانیم قبل از آنکه به سرش شلیک کنند دستش را قطع کردند یا بعد از آن.
همین را می‌دانیم که این جنایت و مثله کردن بدن این زن جوان که با دست خالی به خیابان آمده بود، کار آدم‌کشان خامنه‌ای بود.

مادرش کنار مزار دخترش شمع روشن کرد و گفت مائده قهرمان من است. تا انتقامش را نگیرم، آرام نمی‌شوم.

مادر، صدایت را می‌شنویم. او قهرمان همه ماست و تو تنها نیستی.
قصه این جنایت و کشتن فجیع مائده را به تمام دنیا خواهیم رساند.

#مائده_مرادی_کیان

امید سرلک، جوان ۲۷ ساله اهل الیگودرز، روز دهم آبان ۱۴۰۴ و تنها چند ساعت بعد از آنکه ویدیوی به آتش کشیدن تصویر خامنه‌ای را منتشر کرد، جسم بی‌جانش که با شلیک گلوله به قتل رسیده بود در خودرو پیدا شد.
حکومت گفت خودکشی کرده، پدرش اما در کنار پیکر پسرش فریاد زد قهرمانم را کشتند.

مراسم خاکسپاری‌اش با شعار علیه خامنه‌ای همراه بود و قتل او به جرم سوزاندن یک عکس، او را به نماد مقاومت یک شهر تبدیل کرد.

حالا یک زن جوان کنار مزار او ایستاده و ترانه محلی لری را می‌خواند: دایه دایه وقت جنگه.
ترانه‌ای از جنس مردم همان سرزمینی که امید سرلک از آن برخاست.

آنها با گلوله می‌خواستند ترس را در دل مردم بکارند، اما نتیجه‌اش این شد که شجاعت و مقاومت تکثیر شد.

و چه صدای دلنشینی دارد این زن...
این آواز لُری انگار حکایت از رنج مشترکمان دارد. گویی تمام بغض و خشم فروخورده یک ملت در لا به لای کلمات این تصنیف دلنشین و غرورآفرین تبلور یافته است.

#امید_سرلک

این روزها داغِ دو فروپاشی دیگر بر دل خانواده‌های دادخواه نشسته. دانیال کریمی، پدر امیرمحمد کریمی، جان‌باخته ۱۹ دی مرودشت، پانزدهم شهریور و آیدا حیدری، دختر ۲۵ ساله و نامزد ابوالفضل سلیمانی الموتی، دوازدهم شهریور به زندگی خود پایان دادنند.

آرش سلامی، برادر محمدامین سلامی، جان‌باخته ۱۸ دی کرمانشاه، با ویدیویی از همه خانواده‌های دادخواه خواست که برای ادامه دادن راه عزیزانشان و زنده نگه داشتن یادشان زنده بمانند. در بخشی از پیام ویدیویی منتشر شده او می‌گوید:

«از همه عزیزان می‌خواهم زنده بمانیم و این مسیر را ادامه دهیم و نام عزیزان‌مان را فریاد بزنیم و نامشان را تکرار کنیم تا در خاطره‌ها و تاریخ بماند...
...اگر هم می‌خواهیم مرگی غیر از روال طبیعی مرگ را انتخاب کنیم، باید این مرگ در مسیر و راه عزیزانمان باشد.»

مقاومت و ایستادگی یک انتخاب نیست. تنها راه ماست. هر داغ، شعله دادخواهی را بلندتر می‌کند. زنده بمانیم، نامشان را فریاد بزنیم و تا اجرای عدالت از پا ننشینیم.

هیچ‌چیز مهم‌تر از جان انسان نیست. اگر در ایران هستید و به هر دلیل به خودکشی فکر می‌کنید، با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا صدای مشاور ۱۴۸۰ تماس بگیرید.