حمیدجان هرچیزی از تو می‌بینیم، قلبمان مثل بار اولی که خبر کشته شدن تو را شنیدیم و آن تصویر معروفت را دیدیم، می‌سوزد.
او هم مثل هر جوانی رویا داشت.

در بیوی پیجش نوشته بود: «آتش نشان بودن فقط خاموش كردن آتيش نيست...
بايد دل خانواده رو آروم كنى، دل مردم رو قرص كنى، و دل خودتو... بزارى كنار چون وقت نمى كنى بهش برسى!»

حمید مهدوی آتش‌نشان بود و هجدهم دی ۱۴۰۴، مجروحین را نجات می‌داد و دل مردم را آرام می‌کرد. او خودش رو فراموش کرده بود و سرگرم امدادرسانی بود که گلوله‌ی قاتلان گلویش را شکافت.

آینده‌ای که برای خودش می‌خواست را ندید. اما اسمش شد نامِ جاودانه‌ی ایران.
عجیب است که یاد کسی که کارش فرونشاندن آتش بود حالا میلیون‌ها دل را آتش زده است.
#حمید_مهدوی