@shirinebadiofficial
نامه مهم #نرگس_محمدی پس از تبعید خشونت‌بار به #زندان_زنجان - بخش اول
سوگند می‌خورم تا زنده‌ام از فریاد بر ظلم، گفتن حق و حمایت از مظلومان دست برنخواهم داشت.

نرگس محمدی در روز سوم دی ماه با فریب رئیس زندان اوین #غلامرضا ضیایی به بهانه ملاقات فوری با وکیلش از بند خارج شد و سپس شخص ضیایی به همراه ماموران زندان و ماموران وزارت اطلاعات او را با خشونت و ضرب و شتم در حالی که دستش آسیب جدی دیده بود با زور وارد آمبولانسی کرده و به #زندان_زنجان منتقل کردند.

دلیل #تبعید نرگس محمدی این است که او و هفت زن زندانی سیاسی دیگر در بند زنان #زندان_اوین در حمایت از #کشتار_مردم_معترض در #آبان‌ماه_خونین در داخل زندان به تحصن دست زدند.
در نامه‌ چهار صفحه‌ای که نرگس محمدی از داخل زندان زنجان ارسال کرده است اشاره شده که در زمان خروج اجباری او از داخل زندان، او مقاومت کرده که با ضرب و شتم و توهین و هتک حرمت رئیس زندان #غلامرضا_ضیایی روبه‌رو شده است.
برای خواندن نامه پستهای بعدی را دنبال کنید.
https://t.me/shirinebadiofficial

غلامرضا خانی شکرآب می‌رقصید، می‌خندید، پر از شور زندگی بود.
او ورزشکار ام ام ای، مربی هنرهای رزمی بود و در کنار ورزش برای امرار معاش جوشکاری می‌کرد. فقط ۳۴ سال داشت و اهل اردبیل بود.

۲ مهر ۱۴۰۴ از خانه‌اش ربوده شد. نه وکیل. نه دادرسی شفاف. نه حق دفاع.

اتهام؟ «جاسوسی برای موساد» — همان اتهامی که جمهوری اسلامی این روزها برای هر کسی که بخواهد اعدام کند ردیف می‌کند.

سحرگاه ۵ خرداد ۱۴۰۵، مخفیانه در زندان قزل‌حصار کرج به دارش آویختند و شعله زندگی‌اش را با بی‌رحمی و قساوت خاموش کردند.

#غلامرضا_خانی_شکرآب
#نه_به_اعدام