«زیر پتو گریه می‌کنم تا مامان ناراحت نشود»

این حرف پسری یازده ساله است در مراسم چهلم پدرش.

ابراهیم مصطفی‌پور، جوان ۳۲ ساله اهل بابل، شامگاه هجده دی‌ماه ۱۴۰۴ در چهارراه شهربانی این شهر با شلیک ماموران حکومت کشته شد. مغازه‌دار ساده‌ای بود، لوازم‌التحریری می‌فروخت، عاشق حیوانات بود. کنار همسرش بود که گلوله خورد.

ابراهیم به پسرش گفته بود: «اگر روزی برنگشتم، بدان که قهرمان شدم.»
و برنگشت...

حالا جمهوری اسلامی مونا محمودیان، مادر همین بچه، را هم از مقابل محل کارش ربود و برد.

تا امروز نه علت بازداشت معلوم است، نه نهاد بازداشت‌کننده، نه محل نگهداری او. فقط یک پسر یازده ساله مانده که شب‌ها زیر پتو برای پدرش گریه می‌کند و نگران مادرش است.
پدرش را کشتند و حالا مادرش را هم ربودند.

تنهایش نگذاریم.

#ابراهیم_مصطفی_پور
#مونا_محمودیان