انتخابات ونزوئلا در شرایطی که بسیاری از آزادیخواهان و مخالفان دیکتاتور این کشور به آن امید بسته بودند، در نهایت با اعلام پیروزی مادرو از طرف حزب حاکم به پایان رسید.
این درحالی ست که بسیاری در این دوره انتخابات امیدوار بودند که با صندوق رای این بار می‌توانند دست مادرو را از قدرت کوتاه کنند.
این صحنه‌ها برای ما ایرانیان البته آشناست.
ظاهرا راست گفته‌اند که در حکومتهای خودکامه اگر انتخابات چیزی را عوض می‌کرد؛ غیر قانونی اعلام می‌شد. دیکتاتورها تن به قواعد دموکراسی نخواهند داد.. آنها تنها سرنگون می‌شوند.
#ونزوئلا
🌐@masih_alinejad

از ساعاتی پیش مردم در کاراکاس و بسیاری از شهرهای ونزوئلا علیه تقلب در انتخابات به خیابان آمده‌اند. در بسیاری از شهرها مجسمه‌های مادورو پایین کشیده و تصاویر و بیلبوردهایش پاره شده است. همچنین گزارش‌هایی از پیوستن برخی نیروهای نظامی به مردم منتشر شده است.

حال مردم ونزوئلا را شاید ما ایرانیان بهتر از همه درک کنیم. دیکتاتورهایی که تا یک قدمی سقوط می‌روند ولی با سرکوب و جنایت قدرت را حفظ می‌کنند. برای مردم آزادیخواه فقط کافی‌ست یک بار پیروز شوند و ساز و کار سرکوب در جایی درست عمل نکند و حالا چشم بسیاری از مردم دنیا و به خصوص ایرانیان به ونزوئلاست.
سقوط مادورو می‌تواند امیدبخش آزادیخواهان و آغاز دومینوی سقوط دیکتاتورها باشد.

#ونزوئلا
🌐@masih_alinejad

ما مردم ایران کنار مردم ونزوئلا هستیم. جهان زمانی روی آرامش را به خودش خواهد دید که تمامی دیکتاتورهای متحد به دست مردم متحد سرنگون شوند.
همانطور که حکومتهای ایران و ونزوئلا برای سرکوب آزادیخواهان متحد هستند، ما مردمی که برای آزادی و دموکراسی مبارزه می کنیم نیز پل‌های امید می‌سازیم و از پیروزی‌ها و چالش‌های یکدیگر درس می‌گیریم.
رژیم مادورو در شرایطی با تقلب ادعای پیروزی کرده است که نظرسنجی‌های مستقل نشان می‌دهد رژیم کمونیستی، شکست سختی را در انتخابات متحمل شده است.
جامعه جهانی باید این نتایج دروغین را رد کند و از صدای واقعی مردم حمایت کند.
جهان باید از مادورو بخواهد که از قدرت کناره‌گیری کند و انتقال قدرت آرام را تضمین نماید.
#ونزوئلا
🌐@masih_alinejad

با لئوپولدو لوپز، رهبر مخالفان ونزوئلا، شهردار سابق کاراکاس و زندانی سیاسی رژیم مادورو که ۴ سال انفرادی را تحمل کرد و حالا دبیرکل کنگره جهانی آزادی است، در پادکست این هفته خود گفتگو کردم.

لئوپولدو از «گلادیاتورهای» سابق خود می‌گوید که گرفتار سیستم امنیتی دیکتاتور ونزوئلا شدند.
دوستان مبارزی که بعد از زندان و شکنجه، به تعبیر خود او در هم شکستند و علیه مخالفان اعتراف اجباری کردند.
آیا این خیانت است؟ لئو پولدو از سطوح مختلفی می‌گوید که گاه می‌تواند نام خیانت داشته باشد.
از اعتراف‌های اجباری تحت شکنجه تا تغییر رفتار برای «راحت» زندگی کردن در سایه رژیم.

این داستان‌ها، آینه‌ای از تاکتیک‌های دیکتاتورها در ونزوئلاست که دقیقاً شبیه آن چیزی ست که در ایران می‌بینیم.
خانواده‌ها و فعالان در تلویزیون حکومتی علیه خود و یاران‌شان می‌گویند و برخی پس از آزادی، یاری رسان سیستم سرکوب می‌شوند.

چطور می‌توان در برابر این شکست‌ها ایستاد؟ صحبت‌های این بخش قلب هر مبارز راه آزادی را می‌لرزاند.

لینک تماشای کامل این پادکست:
https://youtu.be/C2iiePIHZq8?si=MV4fgfUQ7_j9Q4sh

#پادکست
#ونزوئلا
#LeopoldoLopez