جاویدنام کیمیا کامیاب‌منش دانش‌آموز ۱۷ ساله‌ای بود که آرزو داشت برای مردم مفید باشد. آرزو داشت آزاد باشد.

۱۸ دی ۱۴۰۴، در شهرک واوان اسلامشهر دست در دست پدرش داشت. قلبش را نشانه گرفتند و شلیک کردند.

او دانش‌آموز سال آخر گرافیک بود. می‌خواست کنکور هنر بدهد. در دفترچه‌اش نوشته بود:
«خدایا سلام. لطفا کمکم کن در مسیر درستی قرار بگیرم. لطفاً کمکم کن همیشه به فکر بقیه باشم. نذار توی جهالت غرق بشم. بابت تمام چیزهای قشنگ شکرت. من آزادم.»

حکومت او را کشت و وقیحانه به خانواده‌اش پیشنهاد داد اسمش را در فهرست «شهدا»ی خودشان ثبت کنند.
خانواده رد کرد.

کیمیا به گفته خانواده قبلا خواسته بود اگر زودتر از بقیه از دنیا رفت بر مزارش گریه نکنند. کِل بکشند. سفید بپوشند.
چهلمش با رقص و موسیقی برگزار شد.
جاویدنام کیمیا کامیاب‌منش.

#کیمیا_کامیاب_منش