تاریخ جهان در شش لیوان | تام استندیج | مانی فرسایی

🔻 نسخۀ کم‌حجم

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

من جدا گریه‌کنان، ابر جدا، یار جدا

سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز

بلبل روی‌سیه مانده ز گلزار جدا

ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی

چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا

دیده از بهر تو خونبار شد ای مردم چشم

مردمی کن مشو از دیدهٔ خونبار جدا

نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

مانده چون دیده از آن نعمت دیدار جدا

دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت

زود برگیر و بکن رخنهٔ دیوار جدا

می‌دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست

پیش از آن خواهی، بستان و نگهدار جدا

حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا

امیر خسرو دهلوی

دربارهٔ رمان علمی‌تخیلی با نگاهی به
«آیا آندرویدها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟» و «پلیس گفت اشکم را جاری کن» از فیلیپ کی. دیک، «۲۰۰۱: ادیسهٔ فضایی» و «میعاد با راما» از آرتور سی. کلارک، و «سولاریس» از استانیسواف لم.

رمان علمی‌تخیلی چیست؟
انسان‌ چیست؟
ربات چیست؟
آیا فقط انسان است که حق حیات دارد؟

آیا رمان علمی‌تخیلی فقط دربارهٔ آینده و فناوری است، یا می‌تواند مرزهای شناخت انسان و جایگاه او در جهان را به چالش بکشد؟

آیا همدلی تنها تفاوت انسان و هوش مصنوعی است؟

نکته این است که همدلی لزوماً به رفتار اخلاقی منجر نمی‌شود. انسان‌ها می‌توانند رنج دیگران را درک کنند و باز هم به آن‌ها آسیب بزنند. تاریخ بشر پر از چنین تناقضی است.

علاوه بر آن فقدان همدلی به‌تنهایی کسی را غیرانسان نمی‌کند. اگر یک انسان نتواند با دیگران همدلی کند، آیا دیگر انسان نیست؟

بعد دیگر این مسئله این است که فقط اندرویدها نیستند انسان‌ها هم دارند ماشینی می‌شوند:

در نگاه اول، ماجرا روشن است: ربات‌ها خطرناکند، چون شبیه انسان‌اند اما انسان نیستند.
اما اگر از زاویهٔ دیگری نگاه کنیم، می‌بینیم خود انسان‌ها هم درون یک نظام ماشینی زندگی می‌کند: شغلی که در آن باید موجودات را طبقه‌بندی کند، به آن‌ها برچسب بزند و سپس حذفشان کند. اگر بتوان به این دلایل ( نبود همدلی و اخلاق و کشتار و خطر...) موجودی را حذف کرد انسان در خط اول است نه ربات.
اینها تناقضات آینده نیست همین امروز هم گریبانگیر ماست.

مهدی فاتحی

جلسات هفتگی کتاب‌خوانی در آکادمی لوژآرت

به دعوت آکادمی لوژآرت جلسات کتابخوانی برای توسعه و گسترش فرهنگ کتاب‌خوانی برگزار می‌شود. هدف این جلسات با هم خواندن کتاب، معرفی و بحث و نظر دربارهٔ ساختار و نقاط قوت و ضعف آثار ادبی است و در ادامه، کتاب‌های نقد ادبی و روانشناسی است.

این جلسات به رایگان برگزار می‌شود و ورود برای همه علاقه‌مندان آزاد است.

به زودی کارگاه داستانی از میان منتخبین در همین آکادمی برگزار می‌شود جهت بررسی و انتشار آثار هنرآموزان و دانشجویان

هفته اول: اولیس، جیمز جویس
جهان داستانی و زبان روایت

مقایسه نقاط قوت و ضعف ترجمه‌های این رمان:
بدیعی، قدمی، پدرام‌نیا، هوش مصنوعی

زمان: پنج‌شنبه ساعت ۴.۵
مکان: پاسداران گلستان پنجم

سه ترجمه از اولیس را می‌توانید در همین کانال دانلود کنید.

مهدی فاتحی

روز پنج‌شنبه قرار است همراه با دوستان در اکادمی لوژآرت بعد از کلاس و کتاب‌خوانی جلسه‌ای داشته باشیم و درباره ترجمه و مترجم در وانفسای عصر هوش مصنوعی صحبت کنیم. مشاغل و جایگاهی که یکی یکی فرو می‌ریزد و صاحبان آنها مقاومت می‌کنند اما برهوت حقیقت خودش را نشان داده و انکار ممکن نیست.
قرار است آراز بارسقیان که در این مدت کوتاه بیش از چهل کتاب ادبی با هوش مصنوعی ترجمه کرده و به رایگان در اختیار همگان گذاشته درباره مراحل و دقت کارش شرح دهد و مخالفان حرف‌های شان را بزنند.
همگی شما دعوتید و آماده شنیدن حرف‌های‌تان؛ به خصوص مترجم‌ها و اهالی کتاب

مهدی فاتحی

سعادت حضور در این جلسه رو ندارم ولی به دعوت مهدی فاتحی عزیز، چیزکی دربارهٔ موضوع این نشست نوشتم که حین جلسه قرائت بشه.

🔹من فردا اینجا هستم؛ در کنار دوستان. شما هم اگر دوست دارید درباره‌ی این موضوع صحبت کنیم تشریف بیارید. صحبت حضوری بهتر از فحاشی در توییتر، دیسلایک و «فاک» گذاشتن، «هیتربازی»، حملات شبه‌سازمان یافته و «چرک‌گویی» در کوچه‌پس‌کوچه‌های جهان مجازی هست.

📍نشانی و ساعت همانی هست که در پوستر آمده.

💬 در خدمت هستم.

📣 حداقلْ کلانشهر
🔗 @AtLeastLiterature

متن خوانده شده نیما. م. اشرافی در جلسه:
مترجم در عصر هوش مصنوعی