🔵 برار
🔻 زینب بیات

تقدیم به کارگران مهاجر افغانستان

چارفصل درد را می نهی به کوله بار
می خورد رقم چنین سرنوشت و روزگار

جاده ها و کوچه ها صبح زود دیده اند
یک مهاجر غریب می رود به پشت کار

پشت داربست شهر ایستاده ای و خوب
نبض خانه های شهر با تو می تپد قرار

عابران بی حواس، چشم های بی خیال
صبح و شام کرده اند از کنار تو فرار

روزنامه های شهر چشم بسته می زنند
تیترهای خشمگین، اشتغال و کسب و کار

برف و باد هم نشد عاقبت حریف تو
پشت پلک های تو کرده اند استتار

روی سفره چیده ای نان و ماه و سیب را
تا که کودکت کند نان گرم را شکار

گرچه درد می دود در ستون مهره هات
سقف ها بر این ستون محکم است و استوار

دانه دانه خشت خشت ذره ذره می دوی
در رگان شهر ما مثل رود و جویبار

پلک بعد کودکی در میان ازدحام
یک سبد برای تو چیده از گل و انار

لحظه ای درنگ کن، این صدای کودک است
تو غریبه نیستی هم وطن شدی برار

استکان و سینی و چای و قند نوش جان
میهمان شدی به سیب، مهربانی و بهار

بلکه این نسیم هم کوچه کوچه بگذرد
تا رسد شمیم او سمت سبز شهردار

بعد سالها سکوت دیده می شوی وباز
می کند به روی تو زوم یک خبرنگار

دستهای سبز تو قاصد بهار شد
قصه های سنگ و خشت مانده از تو یادگار
14 بهمن 1395
#زینب_بیات

#کارگران_مهاجر_افغانستان
@zaynabbayat