یادداشتی از دکتر مجتبی نوروزی در کانال «نوروز» ایشان 👆

نه نام‌هاتان فرق دارد،
نه زبانتان غریبه است.
نه دلتان بیگانه می‌تپد،
و نه اشک‌هاتان با ما فرق دارد.
شما آمده‌اید، نه از سر سیاحت یا سود،
که با جان زخمی، دل خسته، اما چشم‌هایی که هنوز برق امید دارند.
آمده‌اید نه برای اینکه چیزی از ما بگیرید،
که با خودتان هزار سال فرهنگ، قصه، محبت و نجابت آورده‌اید.
ما با هم خندیده‌ایم، کار کرده‌ایم، درس خوانده‌ایم، چای خورده‌ایم.
این خاک، اگر خانه‌ی من است، خانه‌ی تو هم هست.
چراکه قلب، مرز نمی‌شناسد.
تو رفیق منی.
اگر سیاست و بی‌عدالتی خواست میانمان دیوار بکشد،
ما با مهربانی، شعر، لبخند و ایستادن کنار هم، آن دیوار را نخواهیم دید.
روزهای سخت، خواهد گذشت.
و ما، باهم خواهیم ماند.
بی‌برچسب، بی‌مرز،
بی‌تبعیض…
فقط انسان، فقط دوست.🌿🌷❤️


ندا آقاجونی

✳️ صحنه‌های پاک‌نشدنی
🔸محمدکاظم کاظمی

🔻خداوند از او درگذرد. نام «کریم غول» در اوایل دههٔ هفتاد لرزه بر تن مهاجرین افغانستان در مشهد می‌انداخت، مأمور خشن و بی‌رحم «افغانی‌بگیر». سپس او در روزهایی که گرفتار سرطان شد، بسیار از مهاجرین حلالیت طلبید. سرطان او را برد اما نام او در تاریخ مناسبات دو کشور ماند.

مأمور از قهار عاصی شاعر توانای افغانستان که در دههٔ هفتاد به ایران سفر کرده بود، پاسپورت طلب کرد. عاصی پاسپورتش را به او نشان داد که هنوز یک روز ویزا داشت. مأمور به او سیلی زد و در مقابل اعتراض قهار گفت: این سیلی را برای این زدم که بدانی فقط یک روز وقت داری. قهار کشور را ترک کرد و در موشک‌باران‌های کابل کشته شد، در سال ۱۳۷۳. یادم نمی‌رود که در همان ایام رئیس ادارهٔ گذرنامه در مشهد باری با چه لحن تند و خشنی با شاعر ما صحبت می‌کرد.

اکنون نه قهار عاصی هست و نه کریم غول، ولی این روایت‌ها مانده است. این‌ها رسوب می‌کند و تا این دو کشور باقی هستند، سینه به سینه و صفحه به صفحه می‌چرخد.

🔻در جریان اخراج شمار زیادی از مهاجرین در این روزها هم وقایعی از این قبیل دیده شده است. صحنه‌های خشنی از دستگیری اشخاص، وضعیت اسفبار اردوگاه‌های گردآوری اتباع و نیز اوضاع مرز دوغارون در این روزها. این‌ها هیچ وقت پاک نمی‌شود. این‌ها نه قابل انکار است و نه قابل توجیه.

🔻اما از سویی دیگر، در همین روزهای سخت بسیاری از اهالی رسانه، فعالان فرهنگی و اجتماعی، دست‌اندرکاران خیریه و تعداد بی‌شماری از مردم ایران، با مهاجرین همدلی کردند، یاری رساندند. وکلایی بودند که داوطلبانه اعلام آمادگی کردند برای وصول مطالبات مردم بابت رهن منزل و... شاعرانی شعر گفتند. نخبگانی به مقامات نامه نوشتند. کسانی حتی اعلام آمادگی کردند برای کمک‌رسانی در این سوی مرز.

در آن سوی مرز نیز، مردم هرات نیکنامی بزرگی برای خود خریدند با استقبال و خدمات‌رسانی برای اخراج‌شدگان. گروه گروه و کاروان کاروان کمک و مواد غذایی رساندند برای مردمی که یک روز قبل در این سوی مرز از یک «سایه» بی‌بهره مانده بودند در گرمای طاقت‌سوز تیرماه دوغارون. آن‌ها سینی‌های غذا آوردند برای مردمی که در اردوگاه و در مسیر، گاهی یک بطری آب را به چند برابر قیمت خریده بودند. این‌ها هم می‌ماند و پاک نمی‌شود.

🔻مسئولان و دست‌اندرکاران محترم امور. منکر وضعیت جنگی نیستم. منکر خرابکاری‌ها هم نیستم. منکر لزوم ساماندهی و قانونمندسازی امور مهاجرین هم نیستم. تهدیدها البته بسیارند. ولی مسئولان امور می‌توانستند از این تهدیدها یک فرصت بسازند. می‌توانستند با سبک و طرز رفتار خودشان نشان دهند که با مهاجرستیزان فضای مجازی همراه و همسو نیستند. می‌توانستند با این جو ضد مهاجری که عمدتاً‌ هم به شکل یک پروژه از جاهایی تأمین می‌شود، فاصله‌گذاری کنند. این می‌شد فرصتی کم‌نظیر باشد برای خنثی‌کردن ذهنیت‌هایی که در سال‌های اخیر به جامعه تزریق شده است. ولی این کار را نکردند متأسفانه. حتی از این جو مهاجرستیزی به عنوان «پیشران» برنامه‌ها استفاده شد.

صدا و سیما می‌توانست راوی صادق وضعیت اردوگاه‌ها و وضعیت دوغارون و برخوردها و دستگیرشدن‌های گاه خشن باشد. می‌توانست شایعات اغراق‌شدهٔ امنیتی را صحت‌سنجی کند و اعلام کند. آنگاه می‌توانست مدعی باشد که با پروژه‌بگیران مهاجرستیز همسو نیست.

شاید بگویید شرایط جنگی است و «نمی‌شود». ولی من دیده‌ام که می‌شود. من از برخورد رئیس ادارهٔ گذرنامه در سال ۱۳۷۳ گفتم. ولی در همین ایام رئیس دیگری از همان ادارهٔ گذرنامه را هم دیده‌ام که در سالن اداره، پشت میزی می‌نشیند و شخصاً‌ مثل یک کارمند معمولی به امور مراجعه‌کنندگان رسیدگی می‌کند، با صبر و حوصله و خُلق خوش و نهایت همکاری ممکن.

🔻افزون بر رفتارها، گفتارها هم پاک نمی‌شوند. اشخاص بسیاری به خصوص در فضای مجازی و رسانه‌ای از هر دو جانب نفرت‌آفرینی کردند و تعمیم دادند و حکم کلی صادر کردند. به خاطر چند بزهکاری، ملتی را بزهکار خواندند و به خاطر چند نژادگرایی، ملتی را نژادپرست نامیدند. ما آن‌قدر همدلی دوسویه دیده‌ایم که هر حکم کلی و قطعی‌ای را چالش‌پذیر می‌کند. و ما سعی کنیم آنچه از ما می‌ماند خدمت باشد نه دشنام. چون دشنام هم می‌ماند و پاک نمی‌شود.

🔻هیچ قیچی‌ای وجود ندارد که دو کشور را از کنار هم بردارد و دو گوشه از این کرهٔ خاکی بچسباند. هیچ پاک‌کنی هم وجود ندارد که وقایعی را که ثبت دفتر تاریخ شده است، پاک کند و دوباره بنویسد. در این میان فرصت‌هایی هست که می‌تواند که با تلخی به هدر برود و صحنه‌هایی ساخته شود که تا دهه‌ها در ذهن و ضمیر همه بماند، یا هم می‌تواند سرشار باشد از خاطرات نیک و درخشان. بستگی به این دارد که تو کدام را بخواهی و کدام را انتخاب کنی. عمل سخت نیست، بلکه فقط انتخاب ما را به کار دارد. به نظرم خیلی‌ها در انتخاب خوب، کامیاب نبودند.
@mkazemkazemi

دورتر را ببینیم

مادرم خدابیامرز با اینکه سواد نداشت، اما از درک و شعور بالایی برخوردار بود. بارها از او شنیده بودم که می‌گفت: «آدم باید دورترها را ببیند، نه فقط جلوی پایش را...»

این روزها، رفتار ناصحیح برخی مأموران با مهاجرین افغانستانی، مرا به یاد همین جمله مادرم انداخت. انگار فقط جلوی پایشان را می‌بینند و به دورترها توجهی ندارند.

حالا که قرار است مهاجرین ساماندهی شوند، باشد؛ هیچ‌کس مخالف اصل ساماندهی نیست. نگرانی اصلی، شکل اجرای این طرح است که متأسفانه بیشتر به‌صورت ضربتی و همراه با خشونت انجام می‌شود. چه ایرادی دارد اگر هم‌زبانان ما با خاطره‌ای خوش و با احترام ایران را ترک کنند؟

چه اشکالی دارد سال‌ها بعد، همین مهاجرینی که از ایران رفته‌اند، برای فرزندان و نوه‌هایشان از ایرانی مهربان و مهمان‌نواز یاد کنند؟ چه ایرادی دارد یکی از همین کودکانی که امروز مجبور به ترک ایران شده، وقتی فردا در افغانستان یا کشوری دیگر به جایگاه مهمی برسد ، خاطرات خوشش از ایران، زمینه‌ساز پیوند و همدلی بیشتر میان دو کشور شود؟

همان‌طور که این روزها افرادی چون دکتر لطیف پدرام، پرچمدار این جریان مبارک شده‌اند.

بیایید مهمان‌نوازی چهل‌ساله‌مان را با رفتارهای تحقیرآمیز لکه‌دار نکنیم. کاری کنیم که اگر سال‌ها بعد، در هر نقطه‌ای از این کره خاکی به هم رسیدیم، بتوانیم با افتخار سرمان را بالا بگیریم و باز هم با هم از سعدی، فردوسی و مولانا قصه کنیم.

موسی عصمتی


برای اهالی وطن بزرگ پارسی


بوی جوی مولیانمان یکی‌ست
ما که یار مهربانمان یکی‌ست

ما شنیده‌ایم از حدیث نی
بند بندِ داستانمان یکی‌ست

با وجود سیم‌های خاردار
سروهای بوستانمان یکی‌ست

اهل سرزمین شاهنامه‌ایم
سرگذشت و هفت‌خوانمان یکی‌ست

با هم از کرانه‌ها گذشته‌ایم
گرز و رخش و پهلوانمان یکی‌ست

قامت ِ کمان ما اگر دوتاست
رو به دشمنان ، کمانمان یکی‌ست

ما سیاوشان عصر حاضریم
شعله‌های امتحانمان یکی‌ست

مثل روز روشن است راه ما
ما که شمس و آسمانمان یکی‌ست

مثل قند پارسی کنار هم
شعرهای استکانمان یکی‌ست

باش ای برادر عزیز من
باش تا کمی بغل‌کشی کنیم
ما که قلبمان ، زبانمان یکی‌ست*

پ.ن : مصراع اضافی آگاهانه‌ است

موسی عصمتی

لینک پیوستن به کانال اشعار #موسی_عصمتی👇

https://t.me/braillehayenagozir

✳️ گلولهٔ برفی تعمیم
محمدکاظم کاظمی

_ من یک بزهکاری دیدم. همه این مردم بزهکار هستند.
_ طرف همه مردم ما را بزهکار خواند. همه این‌ها نژادپرست هستند.
_ طرف همه ملت ما را نژادپرست دانست. همه این‌ها نمک‌نشناس هستند.
_ او ملت ما را نمک‌نشناس می‌داند. همهٔ این‌ها ناقدردان هستند.
_ می‌گوید همه ناقدردان هستید. خوب وقتی همه‌تان بزهکاری می‌کنید انتظار قدردانی دارید؟

و به این صورت گلولهٔ برفی تعمیم شکل می‌گیرد.

🔻ما شاید در این سال‌ها در مناسبات اجتماعی خویش و هم‌چنین مناسبات میان دو ملت، بسیار از تعمیم‌دهی‌های بیجا ضربه خورده‌ایم.
منظور از این تعمیم چیست؟ این که ما برشی کوچک یا حتی نقطه‌ای از یک مجموعه را ببینیم و آن را به کل مجموعه تعمیم دهیم.

🔻این تعمیم‌ها از مناسبات خانوادگی شروع می‌شود. رفتارهای یک عضو یک خانواده را به کل آن تعمیم می‌دهیم. در مقیاس بزرگ‌تر رفتارهای یک عضو یک گروه اجتماعی را به همه تعمیم می‌دهیم. رفتارهای یک عضو قوم را به همه تعمیم می‌دهیم و رفتارهای یک فرقهٔ مذهبی در نهایت رفتارهای یک عضو یک ملت را به همه، که در اینجا مورد نظر من است.

🔻شخصی در فضای مجازی می‌نویسد که «همهٔ افغانستانی‌ها بزهکار و متجاوز هستند.» این خودش یک تعمیم نادرست است. در مقابل آن شخص افغانستانی‌ای که بزهکار نیست و چه بسا که بسیار هم پرتلاش و پاک‌دست است، قضیه را توهین تلقی می‌کند و از آن سوی تعمیم می‌دهد که «همه ایرانی‌ها نژادپرست هستند». باز این قضیه طبیعتاً برای خیلی از ایرانی‌هایی هیچ هم نژادپرست نیستند بلکه همدل و همزبان هستند سنگین می‌آید و کسانی آن را تعمیم می‌دهند که «همه افغانستانی‌ها نمک‌نشناس‌اند» و به این ترتیب این چرخهٔ تعمیم تداوم می‌یابد و عین یک گلولهٔ برفی بزرگ در سراشیبی، بزرگ و بزرگ‌تر و ویرانگرتر می‌شود.

🔻به این صورت ما وارد چرخهٔ ویرانگر سوءظن، نفرت‌انگیزی و کینه‌ورزی می‌شویم. تعمیم‌های ما بر همدیگر اثر می‌گذارد و نفرت‌برانگیزی را بیشتر می‌کند. و گاهی چنان در این تعمیم غرق می‌شویم که اگر رفتاری خلاف آن را هم ببینیم، برایمان باورناپذیر معلوم می‌شود. همه این مردم که چنین هستند، این چرا نیست؟ حتماً کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. یعنی ابتدا از مورد جزئی، حکم کلی استخراج می‌کنیم و بعد آن حکم کلی را بر اجزای دیگری که آن حکم بر آن‌ها صادق نیست هم وارد می‌کنیم.

مجال این یادداشت رو به پایان است. باز هم در این موارد خواهم نوشت. قرار است این‌ها یک سلسله یادداشت باشد.

@mkazemkazemi

اخراج مهاجران افغانستانی از ایران؛ راهی میان ضرورت، اخلاق و تدبیر

روایت مهاجرت افغانستانی‌ها به ایران، داستانی طولانی، پیچیده و گره‌خورده با تاریخ، هم‌زبانی و هم‌سرنوشتی است. با این حال اخیراً و به طور معین پس از حمله رژیم اسرائیل به ایران بحث بر سر «اخراج افغان‌ها» دوباره داغ شده است. به‌طور معین در این فضای ملتهب، برخی نگاه‌ها آغشته به سوءاستفاده از هیجانات است، بدون آن‌که به آمار، اخلاق انسانی، و الزامات ملی توجه کافی شود. متاثر از چنین شرایطی با صدای بلند چند نکته برای همفکری در میان گذاشته می‌شود:

1️⃣ کمّیت، ظرفیت، واقعیت
به‌طور طبیعی هر جامعه‌ای محدودیت‌‌‌های اقتصادی، ادراکی و فرهنگی خاص خود را دارد و توقع از آن در پذیرش مهاجرین و پناه‌جویان در نسبت با توانمندی‌ها و ظرفیت‌‌‌های یادشده باید تعریف شود. محدودیت‌‌‌های کشور ایران و شرایط خاص اقتصادی و امنیتی و ادراکی-فرهنگی آن نیز باعث آن می‌شود تا این کشور نتواند میزبان تعداد نامحدودی از مهاجران باشد.
واقعیت آن است که عدد و رقم از جایی به بعد ویرانگر است. تا #کمّیت علاج نشود، توقع هیچ پیشرفتی نمی توان داشت. در نتیجه راه‌حل در توازن است؛ نه در طرد کامل و نه در پذیرش بی‌رویه.
از دید من هر دو نگاه امّیِ بی‌اعتنا به ظرفیت‌‌‌های حقیقی ایران و نگاه ملّی تنگ‌نظرانه‌ای که دایره ایران و ایرانیت را به مرزهای کنونی ما تنزل می‌دهد، دو لبه یک قیچی بحران هستند؛ راه‌حل چیزی میان این دوست.

2️⃣ احترام متقابل و مرزهای هویتی
مهاجران افغانستانی باید قدردان کشوری باشند که در چهار دهه گذشته – با همه سختی‌ها – آغوشی نیمه‌باز به روی ایشان گشوده است. مقایسه ایران با کشورهای غربی قیاسی مع‌الفارق است. اظهارات برخی مهاجران در فضای مجازی یا محافل، گاه با نوعی بی‌اعتنایی به حاکمیت ملی ایران همراه است؛ گویی پذیرش مهاجرین در هر سطح و با هر تعدادی وظیفه ذاتی ایران است، نه حقی که با ضوابط خاص ممکن می‌شود. این دیدگاه، نه به سود مهمان است، نه میزبان. نیز دوستان افغانستانی ما باید توجه داشته باشند که مهاجرت بی‌رویه به تهی‌شدن کشورشان از فارسی زبان‌‌‌ها منتهی خواهد شد که از پیش مشخص است به سود کیست.
در نقطه مقابل، ما ایرانیان نیز باید جانب انصاف را نگه داشته و به جنبه‌‌‌های ایجابی حضور مهاجرین بی‌توجه نباشیم. برای مثال جدای از شرکت در دفاع از ایران در جنگ تحمیلی، در چند دهه گذشته مهاجران افغان سهمی مهم در کار و تولید در این سرزمین داشته‌اند. پس به طور طبیعی نباید خطای افراد معدودی، به نام همه مهاجران نوشته شود. تشکر از خدمات مهاجرین، کمترین وظیفه انسانی و اخلاقی ممکن از سوی ماست. تعمیم‌های ظالمانه، آسیب‌زا و اخلاقاً مردودند.

3️⃣ نظام مهاجرتی معیوب؛ علتِ مشکل، نه معلول
واقعیت آن است که ما ایرانی‌ها عادت کرده‌ایم که تمام کاسه‌کوزه‌‌‌ها را بر سر مهاجرین بینوا بشکنیم. این در حالی است که باید قبل از هر اقدامی، به سراغ #حلقه‌های_ذی‌نفع رفت. شبکه‌های سیاسی-امنیتی و قومی که از فروش ویزا، اقامت، کفالت و قاچاق انسان سود می‌برند، بخش اصلی خلق بحران هستند. اگر این وضعیت اصلاح نشود و هم زمان فکری به حال حکمرانی مرزی نشود، اخراج مهاجران چیزی جز بازی تکراری و هزینه‌زای موش و گربه نخواهد بود.

4️⃣ از حاشیه‌سازی تا راه‌حل
کاری به جریان مهاجرهراس ندارم. بخشی از این‌ها واقعا نگران آینده ایران هستند، بخش جریان‌سازش اما برکشیده محافلی امنیتی-رسانه‌ای است. به جریان بی‌منطقی که حد یقفی برای ورود مهاجر به داخل کشور ندارد هم کاری ندارم. ما امروز نیاز به جریان سومی متشکل از عقلای ایرانی و افغانستانی داریم که به جای نق‌زدن و جاروجنجال، به دنبال ارائه راه‌حل‌های فنّی و عملیاتی باشد که در عین حفظ کرامت مهاجرین به نظام‌مند شدن جریان مهاجرت و ورود و خروج وطن‌داران همسایه شرقی به ایران کمک کند‌. باور کنیم که پیشنهادهای کلی و اخلاقی و راه‌‌حل‌‌‌های غیرفنّی دردی دوا نمی‌کند.

5️⃣ توجه ویژه به مهاجرین آسیب‌پذیر
متولیان امر دقت کنند که اگر بناست اخراجی صورت گیرد، باید مبتنی بر سنجش دقیق وضعیت مهاجرین و اولویت به مهاجران غیرقانونی تازه‌وارد باشد، نه نسلی که در ایران متولد شده و رشد کرده‌اند. نسلی که از آن‌ها به نسل دوم و سوم مهاجرت تعبیر می‌شود. بسیاری از این‌ها پیوندی و درکی از افغانستان ندارند. نه در پوشش و نه در لهجه و نه در فرهنگ و سبک زندگی. به همان اندازه که می‌بایست تلاش کرد دایره مهاجرین جدید را محدود کرد تا جایی که می‌شود با این‌ها و نیز با کسانی که به هر دلیل جانشان در معرض خطر است باید مدارا کرد. در این میان حواس‌ها بیشتر از همه به هزاره‌هایی باشد که در زبان و مذهب از هر کسی به ما نزدیک‌ترند اما به دلیل فیزیک چهره‌شان و چشمان بادامی‌شان بیشترین سهم را از ستم‌کشی در ایران دارند؛ همان‌ط‌ور که در افغانستان.

@Monbathat

یادداشتی از هادی معصومی زارع. 🔺

یک نکتهٔ جالب دیدم. وقتی این یادداشت را گذاشتم، هنوز مثلا ۱۵ ثانیه نگذشته بود که شاید اولین کسی که آن را دید، علامت رد (دیسلایک) زد. البته که اظهار نظر در مورد هر مطلبی آزاد است و به کار ما می‌آید. ولی تعجب من از این بود که چطور ایشان در ظرف ده پانزده ثانیه آن را خواند.
شما یک بار بخوان. شاید اصلاً با آن موافق باشی.

در ژرفای تاریخ، فرهنگ‌ها نه در انزوا، که در پیوند و گفت‌وگو زاده می‌شوند.
میان ایران و افغانستان، پیوندی ریشه‌دار نهفته است که در کلام، ادب و اندیشه تبلور یافته است.

در دومین قسمت از مجموعه گفت‌وگوهای فرهنگی، بار دیگر در محضر استاد گرانقدر، جناب آقای دکتر قیامتی، به کاوش در تار و پود این هم‌سرنوشتی فرهنگی می‌نشینیم.

با ما همراه باشید در روایت زنده‌ای از گذشته‌ی مشترک، هر پنج‌شنبه.

#فرهنگ_مشترک
#میراث_مشترک
#دکتر_قیامتی

https://t.me/dr_ghiyamati

✳️ جلسۀ نقد کتاب «به تماشای آفتاب»
🔹 مجموعه شعر محمدمهدی ناصری

🔻 یک‌شنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۴
🔺 ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔸 مشهد، بولوار هاشمیه، بین هاشمیه ۲۰ و ۲۲
حوزۀ هنری خراسان رضوی.

🔷 نشست تخصصی: مهاجرت؛ بررسی ابعاد حقوقی و اجتماعی اخراج دسته‌جمعی مهاجرین افغانستانی از ایران

🔹 سخنرانان:
▪️ دکتر شرف‌الدین شرفیار – استاد پیشین دانشگاه و پژوهشگر حوزه حقوق، مقیم بریتانیا
▪️ دکتر مجتبی نوروزی – معاون و سرپرست اسبق رایزنی فرهنگی سفارت ایران در افغانستان، مقیم ایران

🔹 دبیر نشست:
▪️ استاد عتیق‌الله سلطانی – رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه افغانستان روشن

📅 زمان: چهارشنبه، ۲۳ جولای ۲۰۲۵
🗓️ مصادف با ۰۱/۰۵/۱۴۰۴ هجری خورشیدی
🕘 ساعت ۲۱:۰۰ به وقت افغانستان

🔗 لینک حضور در نشست:
https://meet.google.com/vwu-yqfg-udz
کد نشست: vwu-yqfg-udz
---
📌 نشست به بررسی پیامدهای حقوقی و اجتماعی اخراج سازمان‌یافته مهاجران افغانستانی از ایران می‌پردازد.

صالح‌محمد خلیق شاعر، ادیب و پژوهشگر گرانقدر، در مزارشریف درگذشت.
به خانوادهٔ‌ گرانقدر او، دوستان و دوستدارانش تسلیت می‌گوییم.

موزه صلح تهران با همکاری انجمن علمی مطالعات صلح ایران، کمیته ملی ایکوم ایران و انجمن علمی دانشجویی مطالعات افغانستان برگزار می کند : 

«رسم همسایگی »
گفتگوی آزاد با موضوع بازگشت اجباری مهاجران افغانستانی 

با حضور شهروندان و جمعی از دانشجویان ایرانی و افغانستانی  

سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۷ الی ۱۹ 

مکان: موزه صلح تهران، میدان امام خمینی،خیابان شهید فیاض بخش،ضلع شمالی پارک شهر

حضور برای عموم آزاد است.

🔺پست جدید مریم کاظمی در صفحهٔ یوتیوب که در مورد انواع فوبیاها کار کرده.
مریم جان که خود نویسنده و دانشجوی انیمیشن است شخصیتی خلق کرده به نام مستر فلای یا همان آقای مگس و در این صفحه، موضوعاتی را از زبان آقای مگس بیان می‌کند.
می‌توانید برای دیده شدن این پست مریم، ویدیو را به طور کامل ببینید و علامت زنگوله را هم رویش بزنید که پستهای بعدی برایتان اطلاع‌رسانی شود.
دیده شدن پست تا آخر گفته‌اند که شما را رستگار می‌کند.☺️

تشکر که با لایک و سابسکرایب، همان تایید و دنبال کردن خودمان، مریم کاظمی را در انیمیشن سازی پشتیبانی می‌کنید.
#مریم_کاظمی
#انیمیشن
@zaynabbayat

http://www.youtube.com/@Mrfly-channel-u?sub confirmation=1

✳️ انتشار مجموعهٔ اصول و قواعد صفحه‌آرایی کتاب، در سایت محمدکاظم کاظمی

🔻 دوستان عزیز، از این نشانی می‌توانید همه ۱۲ قسمت فیلم‌های تازهٔ «اصول و قواعد صفحه‌آرایی کتاب» را تهیه کنید.
https://www.mkkazemi.com/product-category/safhehearaei/

🔻 البته این فیلم‌ها خریدنی است و خرید آن از داخل ایران با پرداخت اینترنتی امکان دارد. عزیزان خارج از ایران هم می‌توانند به من با این نشانی در تلگرام پیام بدهند تا هماهنگ کنیم.
@mkkazemi

🔻 شاید دوستان بخواهند بدانند که در این مجموعه چه مباحثی مطرح شده است. در قسمت اول مجموعه، در این مورد توضیح داده‌ام و خصوصیات و مزیت‌های آن را بیان کرده‌ام. به همین دلیل آن قسمت را به صورت رایگان عرضه کرده‌ایم.

🔻مجموعه برای دوستانی که همه ۱۲ قسمت را تهیه می‌کنند با تخفیف ارائه شده است.

🔻 فهرست مباحث هر قسمت، در ذیل آن درج شده است. می‌توانید با دیدن سرفصل‌های هر قسمت برای تهیهٔ آن تصمیم بگیرید. این فهرست را در کانال هم منتشر خواهم کرد.

🔻از منصوره خلیلی به خاطر پشتیبانی سایت سپاسگزارم. اگر دوستان در این زمینه مشکلی داشتند، با او تماس بگیرند.
https://t.me/Mimkach