Forwarded from روزنامه سازندگی
⭕️بزرگ شاعران افغانستان
به یاد محمدشاه واصف باختری
👤محمدکاظم کاظمی؛ شاعر وپژوهشگر
♦️واصف باختری را میتوان «بزرگ شاعران افغانستان« در نیم قرن اخیر دانست و این بزرگی، جدا از موقعیت شعری او، حاصل چند مؤلفه دیگر نیز هست. به باور من باختری کمالبخش شعر نو در افغانستان است. شعر نو افغانستان البته متأثر از شعر نو ایران بود ولی مدتی طول کشید تا از نظر صورت و سیرت به کمال مطلوب خود برسد و این کمال یا میشود گفت بلوغ، در شعر واصف باختری در دهههای ۵۰ و ۶۰ رخ مینماید. شعر نیمایی باختری، از نظر قواعد این قالب، در شعر معاصر افغانستان بینظیر است. به این جهت میتوان آثار او را «کاملترین شعرهای نو افغانستان» حداقل در دوره شاعری خودش دانست. مؤلفه دیگر، دانش ادبی این مرد است که بعد از خلیلالله خلیلی به باور من در کسی دیگر از شاعران افغانستان بدین حد دیده نشده است. او هم در ادبیات کهن فارسی تسلطی بینظیر داشت هم در ادبیات معاصر و هم در ادبیات جهان. زباندان بود و شعرهایی از زبانهای اروپایی به فارسی ترجمه کرده بود.
♦️حافظهای نیرومند داشت و کسانی روایت کردهاند که پارههایی و یا حتی بخشهای مفصلی از متون نظم و نثر کهن را از حفظ میخوانده است. در مورد جریانهای شعری و تاریخ ادبیات هم وقوف، تسلط و حافظه نیرومند او یادکردنی است. در اوایل دهه ۷۰ آقای محمدحسین جعفریان در کابل مصاحبهای مفصل درباره شعر افغانستان با واصف باختری انجام میدهد که این مصاحبه در ۱۳ صفحه در مجله «شعر» شماره ۱۴ منتشر میشود. با این که ایشان برای این مصاحبه آمادگی قبلی نداشته و همه مطالب را از محفوظات خود بیان کرده است، این مصاحبه ماندگار، یکی از منابع مهم شناخت شعر معاصر افغانستان است، به سبب اطلاعات دقیق و داوری.های عالمانهای که در آن انجام شده است. پس از آن کمتر جایی من دیدهام که تحقیقی جامع درباره شعر امروز افغانستان انجام شده باشد و ارجاعات بسیار به این مصاحبه نداشته باشد. واصف باختری بسیار سخنور، فصیح و گشادهزبان بود. لحن شیوا و صدای گرمی داشت و زبان فارسی را به غایت به درستی و دقت به کار میگرفت. سخنانش هم عالمانه بود، هم شیرین و جذاب و هم متین و محترمانه.
♦️تواضع و فروتنی باختری حتی در برابر افرادی از نسلهای بعد هم خارج از وصف است. باختری همچون دیگر روشنفکران همنسل خویش، بدور از گرایشهای سیاسی نبود و شعرش بازتابدهنده مسائل بسیاری از سیاست و اجتماع افغانستان است. ولی در عین حال هیچگاه عامل حکومتهای مختلف افغانستان هم نشد و تابع جریانهای سیاسی ناپایدار کشور نیز. به همین جهت هم همواره از مدیریتهای کلان مملکت بدور بود ولی در حوزه تأثیرگذاری ادبی جز و اشخاص اول کشور بود. موضوع دیگر، شاعرپروری واصف باختری است. من در مقالهای او را «شاعر شاعران» نامیدهام. در دهه ۵۰ و ۶۰ افغانستان او مهمترین مرجع علمی و ادبی در زمینه شعر در کشور به حساب میآمد و خیلی از شاعرانی که در آن سالها در داخل کشور بالیدند، در سایه او رشد کردهاند و اما نمیتوانم یک دریغ را هم به زبان نیاورم…
🔻ادامه مطلب را در سایت #سازندگی بخوانید
https://saazandegi.ir/post-1997
@saazandeginews
به یاد محمدشاه واصف باختری
👤محمدکاظم کاظمی؛ شاعر وپژوهشگر
♦️واصف باختری را میتوان «بزرگ شاعران افغانستان« در نیم قرن اخیر دانست و این بزرگی، جدا از موقعیت شعری او، حاصل چند مؤلفه دیگر نیز هست. به باور من باختری کمالبخش شعر نو در افغانستان است. شعر نو افغانستان البته متأثر از شعر نو ایران بود ولی مدتی طول کشید تا از نظر صورت و سیرت به کمال مطلوب خود برسد و این کمال یا میشود گفت بلوغ، در شعر واصف باختری در دهههای ۵۰ و ۶۰ رخ مینماید. شعر نیمایی باختری، از نظر قواعد این قالب، در شعر معاصر افغانستان بینظیر است. به این جهت میتوان آثار او را «کاملترین شعرهای نو افغانستان» حداقل در دوره شاعری خودش دانست. مؤلفه دیگر، دانش ادبی این مرد است که بعد از خلیلالله خلیلی به باور من در کسی دیگر از شاعران افغانستان بدین حد دیده نشده است. او هم در ادبیات کهن فارسی تسلطی بینظیر داشت هم در ادبیات معاصر و هم در ادبیات جهان. زباندان بود و شعرهایی از زبانهای اروپایی به فارسی ترجمه کرده بود.
♦️حافظهای نیرومند داشت و کسانی روایت کردهاند که پارههایی و یا حتی بخشهای مفصلی از متون نظم و نثر کهن را از حفظ میخوانده است. در مورد جریانهای شعری و تاریخ ادبیات هم وقوف، تسلط و حافظه نیرومند او یادکردنی است. در اوایل دهه ۷۰ آقای محمدحسین جعفریان در کابل مصاحبهای مفصل درباره شعر افغانستان با واصف باختری انجام میدهد که این مصاحبه در ۱۳ صفحه در مجله «شعر» شماره ۱۴ منتشر میشود. با این که ایشان برای این مصاحبه آمادگی قبلی نداشته و همه مطالب را از محفوظات خود بیان کرده است، این مصاحبه ماندگار، یکی از منابع مهم شناخت شعر معاصر افغانستان است، به سبب اطلاعات دقیق و داوری.های عالمانهای که در آن انجام شده است. پس از آن کمتر جایی من دیدهام که تحقیقی جامع درباره شعر امروز افغانستان انجام شده باشد و ارجاعات بسیار به این مصاحبه نداشته باشد. واصف باختری بسیار سخنور، فصیح و گشادهزبان بود. لحن شیوا و صدای گرمی داشت و زبان فارسی را به غایت به درستی و دقت به کار میگرفت. سخنانش هم عالمانه بود، هم شیرین و جذاب و هم متین و محترمانه.
♦️تواضع و فروتنی باختری حتی در برابر افرادی از نسلهای بعد هم خارج از وصف است. باختری همچون دیگر روشنفکران همنسل خویش، بدور از گرایشهای سیاسی نبود و شعرش بازتابدهنده مسائل بسیاری از سیاست و اجتماع افغانستان است. ولی در عین حال هیچگاه عامل حکومتهای مختلف افغانستان هم نشد و تابع جریانهای سیاسی ناپایدار کشور نیز. به همین جهت هم همواره از مدیریتهای کلان مملکت بدور بود ولی در حوزه تأثیرگذاری ادبی جز و اشخاص اول کشور بود. موضوع دیگر، شاعرپروری واصف باختری است. من در مقالهای او را «شاعر شاعران» نامیدهام. در دهه ۵۰ و ۶۰ افغانستان او مهمترین مرجع علمی و ادبی در زمینه شعر در کشور به حساب میآمد و خیلی از شاعرانی که در آن سالها در داخل کشور بالیدند، در سایه او رشد کردهاند و اما نمیتوانم یک دریغ را هم به زبان نیاورم…
🔻ادامه مطلب را در سایت #سازندگی بخوانید
https://saazandegi.ir/post-1997
@saazandeginews
Telegram
attach 📎
👍2