🔹 شعر «قطار ۳۶۵» محمدکاظم کاظمی، با صدای شاعر. 👆
🔸 موسیقی زمینه: شهنای استاد بسمالله خان.
🔹 متن شعر
سیصد و شصت و پنج روز غریب با قطاری از این مسیر گذشت
سیصد و شصت و پنج صبح و غروب بر سر این چنار پیر گذشت
سیصد و شصت و پنج صبح سپید، صبحخیزی به صد هزار امید
سیصد و شصت و پنج شام سیاه عین سلول یک اسیر، گذشت
ساعتی در ضیافت حافظ، ساعتی با روایت بیدل
ساعتی در برابر جنگل ساعتی در دل کویر گذشت
ساعتی نور و رنگ و موسیقی، ساعتی آه و اشک و دلتنگی
ساعتی شوق یک تبسم گرم، ساعتی صبرِ ناگزیر، گذشت
رشتههای سپید مویم را هر زمانی بلندتر دیدم،
گفتم: «ای وای، ماه نو آمد... ولی این روزها چه دیر گذشت!»
زندگی یک قطار مضطرب است، به همین اضطراب، عادت کن
اگر از ابتدای آبان رفت، اگر از انتهای تیر گذشت
مشهد، ۵ آبان ۱۳۹۵
#قطار_۳۶۵
#شعر_محمدکاظم_کاظمی
@mkazemkazemi
🔸 موسیقی زمینه: شهنای استاد بسمالله خان.
🔹 متن شعر
سیصد و شصت و پنج روز غریب با قطاری از این مسیر گذشت
سیصد و شصت و پنج صبح و غروب بر سر این چنار پیر گذشت
سیصد و شصت و پنج صبح سپید، صبحخیزی به صد هزار امید
سیصد و شصت و پنج شام سیاه عین سلول یک اسیر، گذشت
ساعتی در ضیافت حافظ، ساعتی با روایت بیدل
ساعتی در برابر جنگل ساعتی در دل کویر گذشت
ساعتی نور و رنگ و موسیقی، ساعتی آه و اشک و دلتنگی
ساعتی شوق یک تبسم گرم، ساعتی صبرِ ناگزیر، گذشت
رشتههای سپید مویم را هر زمانی بلندتر دیدم،
گفتم: «ای وای، ماه نو آمد... ولی این روزها چه دیر گذشت!»
زندگی یک قطار مضطرب است، به همین اضطراب، عادت کن
اگر از ابتدای آبان رفت، اگر از انتهای تیر گذشت
مشهد، ۵ آبان ۱۳۹۵
#قطار_۳۶۵
#شعر_محمدکاظم_کاظمی
@mkazemkazemi
❤1
Forwarded from عکس نگار
🔹 گل سرخ غربت
برای فرزندم، ساره
🔸
این شعر را درست ۱۸ سال پیش در چنین روزی نوشتم. و حال آن گل سرخ غربت، قد کشیده، بالیده و دختری شده است زیبا، باهوش، هنرمند، پرتلاش و مایۀ سربلندی والدین. تولدت مبارک ساره جان.
🔸
یک آواره شد در جهان بیشتر
و دستی به سوی دهان بیشتر
بپر، ای پرستوی بیآشیان!
به این وسعت بیکران بیشتر
که شاید خدا با تو ما را دهد
از این پس، کمی آسمان بیشتر
بسازند خورشید و باران مگر
برای تو رنگینکمان بیشتر
بخند، ای گل سرخ غربت! بخند
به صدرنگی این جهان بیشتر
که شاید به پژواک آن، سوی ما
بخندد زمین و زمان بیشتر
۲۱ آذر ۱۳۷۸
#ساره_کاظمی
#شعر_محمدکاظم_کاظمی
#گل_سرخ_غربت
@mkazemkazemi
برای فرزندم، ساره
🔸
این شعر را درست ۱۸ سال پیش در چنین روزی نوشتم. و حال آن گل سرخ غربت، قد کشیده، بالیده و دختری شده است زیبا، باهوش، هنرمند، پرتلاش و مایۀ سربلندی والدین. تولدت مبارک ساره جان.
🔸
یک آواره شد در جهان بیشتر
و دستی به سوی دهان بیشتر
بپر، ای پرستوی بیآشیان!
به این وسعت بیکران بیشتر
که شاید خدا با تو ما را دهد
از این پس، کمی آسمان بیشتر
بسازند خورشید و باران مگر
برای تو رنگینکمان بیشتر
بخند، ای گل سرخ غربت! بخند
به صدرنگی این جهان بیشتر
که شاید به پژواک آن، سوی ما
بخندد زمین و زمان بیشتر
۲۱ آذر ۱۳۷۸
#ساره_کاظمی
#شعر_محمدکاظم_کاظمی
#گل_سرخ_غربت
@mkazemkazemi