‍ 🎓 آیین #کهنه‌زری‌کو


در آغازین روزهای بهار، کوچه‌گردهای #افغانستانی ترانه‌ای می خواندند و در کوچه‌ها جار می‌زدند برای تاخت زدن کالاهای #کهنه با کالای #نو.

کهنه زری کو؟[کو پارچۀ زریِ کهنه؟ چه کسی پارچۀ کهنه دارد؟]
اشک‌های کهنه؟ غم‌های کهنه؟ درد‌های کهنه؟ عشق‌های کهنه دارید؟
می‌خرم!
کهنه زری کو؟
گُل به جای گیل [گل و خاک] دارم!
تازه تازه دیل [دل نو و تازه] دارم!
در بدل [به جای] روزنامه،
دیوان بیدل [دیوان شعر بیدل] دارم!
چراغ‌های بیکاری [ناکار] بیارین،
[به جایش] می‌دهم ستاره!
عوض گل‌های خشک، فوارۀ عطر هاره [عطرها را]
کهنه کهنه می‌گیرم، زر میدم جایش!
عشق‌های کهنه می‌گیرم، سر میدم جایش!
کهنه زری کو؟
دل-دِقی [دقِ دل] را می‌گیرم،
دل‌تنگی را می‌گیرم،
عوضش، غزل می‌دم، شیشۀ عسل می‌دم!
عوضش، قلم می‌دم، روشنی و شمع می‌دم!
شیشۀ گلابین! قصه‌های نابین! [ناب]
کاسۀ مسی داری؟
باغ اطلسی دارم!
قصه‌های کابلی!
مرغ کاکلی!
کاسۀ مسی مسی
باغ اطلسی

▪خوانند‌ه:
فرهاد دریا

🌹شب خوشی را برای شما آرزو می کنیم 🌹


✨✨کانال #اخبارمعلم
✒️ @moalempress1

بانو #نوش_آفرین
زیم زیم
ترانه : بهار سعید
آهنگ : #افغانستانی
تنظیم : فرزین فرهادی

🌹🍃🍇🍃🌹

خوش باشید 🌹