گاهنامه فرهیزش_تیرماه ۱۴۰۰_شماره ۵
ویژه نامه یادبود مهدی بهلولی
گفت و گو
عمل اجتماعی مهمترین یادگار بهلولی
گفت و گو با دکتر علی رضا صادقی
#فرهیزش: پیش از طرح پرسش ها درباره زنده یاد مهدی بهلولی لطفا خودتان با برای خوانندگان فرهیزش معرفی بفرمایید.
#دکتر_صادقی: علیرضا صادقی هستم، عضو هیات علمی گروه مطالعات برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبایی، حوزه فعالیت و مطالعات بنده در خصوص مطالعات چند فرهنگی، صلح و عدالت اجتماعی است. هم اکنون هم مسئولیت گروه آموزشی مزبور را بر عهده دارم. چند سالی است که عضو هیات مدیره انجمن مطالعات برنامه درسی ایران هستم و به طور پراکنده مطالبی را هم در خصوص مسایل آموزشی و اجتماعی – سیاسی روز ایران می نویسم.
ف: زمینه آشنایی شما با بهلولی چیست؟
ص: مدت ها بود، اسم محمدرضا نیک نژاد و مهدی بهلولی را شنیده بودم و دورا دور کارهای مدنی و علمی شان را هم پیگیری می کردم. ولی هیچ وقت فرصت نشده بود از نزدیک ملاقات شان کنم. تا اینکه به صورت اتفاقی در یک جلسه ای، ایشان صحبت کردند و بعد از جلسه با اشتیاق تمام خدمت شان شتافتم و شماره تلفن ها رد و بدل شد، در ادامه، تعامل مان اغلب از طریق شبکه های اجتماعی و تماس های تلفنی بود. تا اینکه این خبر دردناک را دریافت کردم و افسوس عجیبی به سراغم آمد. این افسوس از چند جهت بود؛ هم ویژگی های شخصی خود و هم احساس می کردم یک انسان شریف، آزاده و مشتاق تلاش برای هم نوعان خود، ما را ترک می کند. خدایش بیامرزد. حال عجیبی است!
ف: به نظر شما شاخص ترین ویژگی شخصیتی ایشان چه بود؟
ص: متاسفانه مدت آشنایی ما دست کم به صورت حضوری بسیار کوتاه بود، همان طوری که عرض کردم اغلب ارتباطات ما از طریق شبکه های اجتماعی بود. معرفی کتاب، فیلم، مقاله و مواردی از این دست. اما احساس نزدیکی عمیقی به ایشان داشتم. آن چه که ابتدا من تصور می کردم اصلا نبود. بسیار آدم عمیق و دغدغه مندی بودند. در گفتگوهای روزانه، دوستانه و به قول امروزی ها داش مشتی منش و دوست داشتنی و وقتی روی یک موضوع علمی با هم گفتگویی داشتیم بسیار جدی و عمیق. این برایم بسیار جذاب بود.
ف: به لحاظ فکری و عملی چه ویژگی هایی در ایشان برجسته بود؟
ص: من عاشق نظریه بازسازی گرایی هستم. به ویژه بخش "عمل اجتماعی" آن. این نظریه از "نیومن "است. ایشان معتقد است، معلمان صرفا نباید خود را محصور در کلاس بکنند. باید دست به عمل اجتماعی بزنند. کاندید شوراها شوند، کاندید مجلس و ریاست جمهوری شوند، کارهای مدنی و اجتماعی کنند. معلمان را تشویق می کند فعالیت های سیاسی بازسازی گرایانه بکنند. به نظرم مکتبی که این زوج همشهری و دو دوست قدیمی (بهلولی – نیک نژاد) تاسیس کردند، در راستای همین تفکر است.
لذا کارهای عملی و جنبشی ایشان را بسیار می پسندیدم. هرچند فضای دشوار فعالیت های اینچنینی را هم می توانم درک کنم ولی شجاعت و شرافت این دو در کنار سایر همکارانشان را بسیار دوست داشتم. بعدها هم که به کارهای علمی و نویسندگی و فعالیت های رسانه ای روی آوردند، در نوع خودش بی نظیر بود. تلاش های مدنی و عملی ایشان در کنار فعالیت های علمی، به ویژه با تمرکز بر حوزه عدالت آموزشی که در سالهای پایانی عمر خود شروع کرده بودند، بسیار مغتنم بود. واقعا امید است، این مهم از طریق دوستان و همکارانش پیگیری بشود. ولی در هر حال من کار "فریره ای" را می پسندم. فعالیت میدانی و عملی در کنارش فعالیت علمی.
ف: شما خود در گسترهای دانشگاهی و مدنی و تا اندازه ای رسانه ای فعال هستید بهلولی را از این زوایا چگونه ارزیابی می کنید؟
ص: همانطور که می دانید، امروزه هر کار میدانی بدون رسانه واقعا ابتر و بدون نتیجه خواهد ماند. هوشمندی آقای بهلولی و نیک نژاد این بود که فضای عملی و علمی خود را وارد فضای رسانه ای کردند. لذا به نظرم آنچه که باعث شد، امروزه معلمان مختلفی دست به قلم شده اند و انصافا هم مطالب خوبی هم می نویسند، شاید بخش عمده اش مرهون تلاش های ایشان است.
ف: با کنش های صنفی-رسانه ای ایشان آشنایی دارید؟ چه جنبه ای از این کنش ها برای شما جذابیت داشته است؟
ص: همان طوری که قبلا هم عرض کردم، بنده ایشان را از طریق رسانه ها پیگیری می کردم و از این طریق ایشان را شناختم. اما "عمل اجتماعی" ایشان برایم بسیار ارزشمند بود. فردی که به خاطر حق همکاران و هم صنف های خود از لذت شخصی، از کنار خانواده بودن و از آزادی خویش می گذرد تا صدایی را به گوش مسئولی برساند، کار بسیار سترگی است که بهلولی و نیک نژاد به خوبی انجامش داد. این به هیچ وجه به معنی این نیست که فعالیت های علمی ایشان را نادیده بگیرم، ابدا. اما در برهه های که ایشان فعالیت های مدنی را شروع کردند، یک خون تازه ای را به رگ های تشکیلاتی معلمان تزریق کردند، که خوشبختانه تا به امروز هم ادامه داشته است.
https://yun.ir/4edlob
مهدی بهلولی،آموزگار_سنجشگر_کنشگر
شهرا
ویژه نامه یادبود مهدی بهلولی
گفت و گو
عمل اجتماعی مهمترین یادگار بهلولی
گفت و گو با دکتر علی رضا صادقی
#فرهیزش: پیش از طرح پرسش ها درباره زنده یاد مهدی بهلولی لطفا خودتان با برای خوانندگان فرهیزش معرفی بفرمایید.
#دکتر_صادقی: علیرضا صادقی هستم، عضو هیات علمی گروه مطالعات برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبایی، حوزه فعالیت و مطالعات بنده در خصوص مطالعات چند فرهنگی، صلح و عدالت اجتماعی است. هم اکنون هم مسئولیت گروه آموزشی مزبور را بر عهده دارم. چند سالی است که عضو هیات مدیره انجمن مطالعات برنامه درسی ایران هستم و به طور پراکنده مطالبی را هم در خصوص مسایل آموزشی و اجتماعی – سیاسی روز ایران می نویسم.
ف: زمینه آشنایی شما با بهلولی چیست؟
ص: مدت ها بود، اسم محمدرضا نیک نژاد و مهدی بهلولی را شنیده بودم و دورا دور کارهای مدنی و علمی شان را هم پیگیری می کردم. ولی هیچ وقت فرصت نشده بود از نزدیک ملاقات شان کنم. تا اینکه به صورت اتفاقی در یک جلسه ای، ایشان صحبت کردند و بعد از جلسه با اشتیاق تمام خدمت شان شتافتم و شماره تلفن ها رد و بدل شد، در ادامه، تعامل مان اغلب از طریق شبکه های اجتماعی و تماس های تلفنی بود. تا اینکه این خبر دردناک را دریافت کردم و افسوس عجیبی به سراغم آمد. این افسوس از چند جهت بود؛ هم ویژگی های شخصی خود و هم احساس می کردم یک انسان شریف، آزاده و مشتاق تلاش برای هم نوعان خود، ما را ترک می کند. خدایش بیامرزد. حال عجیبی است!
ف: به نظر شما شاخص ترین ویژگی شخصیتی ایشان چه بود؟
ص: متاسفانه مدت آشنایی ما دست کم به صورت حضوری بسیار کوتاه بود، همان طوری که عرض کردم اغلب ارتباطات ما از طریق شبکه های اجتماعی بود. معرفی کتاب، فیلم، مقاله و مواردی از این دست. اما احساس نزدیکی عمیقی به ایشان داشتم. آن چه که ابتدا من تصور می کردم اصلا نبود. بسیار آدم عمیق و دغدغه مندی بودند. در گفتگوهای روزانه، دوستانه و به قول امروزی ها داش مشتی منش و دوست داشتنی و وقتی روی یک موضوع علمی با هم گفتگویی داشتیم بسیار جدی و عمیق. این برایم بسیار جذاب بود.
ف: به لحاظ فکری و عملی چه ویژگی هایی در ایشان برجسته بود؟
ص: من عاشق نظریه بازسازی گرایی هستم. به ویژه بخش "عمل اجتماعی" آن. این نظریه از "نیومن "است. ایشان معتقد است، معلمان صرفا نباید خود را محصور در کلاس بکنند. باید دست به عمل اجتماعی بزنند. کاندید شوراها شوند، کاندید مجلس و ریاست جمهوری شوند، کارهای مدنی و اجتماعی کنند. معلمان را تشویق می کند فعالیت های سیاسی بازسازی گرایانه بکنند. به نظرم مکتبی که این زوج همشهری و دو دوست قدیمی (بهلولی – نیک نژاد) تاسیس کردند، در راستای همین تفکر است.
لذا کارهای عملی و جنبشی ایشان را بسیار می پسندیدم. هرچند فضای دشوار فعالیت های اینچنینی را هم می توانم درک کنم ولی شجاعت و شرافت این دو در کنار سایر همکارانشان را بسیار دوست داشتم. بعدها هم که به کارهای علمی و نویسندگی و فعالیت های رسانه ای روی آوردند، در نوع خودش بی نظیر بود. تلاش های مدنی و عملی ایشان در کنار فعالیت های علمی، به ویژه با تمرکز بر حوزه عدالت آموزشی که در سالهای پایانی عمر خود شروع کرده بودند، بسیار مغتنم بود. واقعا امید است، این مهم از طریق دوستان و همکارانش پیگیری بشود. ولی در هر حال من کار "فریره ای" را می پسندم. فعالیت میدانی و عملی در کنارش فعالیت علمی.
ف: شما خود در گسترهای دانشگاهی و مدنی و تا اندازه ای رسانه ای فعال هستید بهلولی را از این زوایا چگونه ارزیابی می کنید؟
ص: همانطور که می دانید، امروزه هر کار میدانی بدون رسانه واقعا ابتر و بدون نتیجه خواهد ماند. هوشمندی آقای بهلولی و نیک نژاد این بود که فضای عملی و علمی خود را وارد فضای رسانه ای کردند. لذا به نظرم آنچه که باعث شد، امروزه معلمان مختلفی دست به قلم شده اند و انصافا هم مطالب خوبی هم می نویسند، شاید بخش عمده اش مرهون تلاش های ایشان است.
ف: با کنش های صنفی-رسانه ای ایشان آشنایی دارید؟ چه جنبه ای از این کنش ها برای شما جذابیت داشته است؟
ص: همان طوری که قبلا هم عرض کردم، بنده ایشان را از طریق رسانه ها پیگیری می کردم و از این طریق ایشان را شناختم. اما "عمل اجتماعی" ایشان برایم بسیار ارزشمند بود. فردی که به خاطر حق همکاران و هم صنف های خود از لذت شخصی، از کنار خانواده بودن و از آزادی خویش می گذرد تا صدایی را به گوش مسئولی برساند، کار بسیار سترگی است که بهلولی و نیک نژاد به خوبی انجامش داد. این به هیچ وجه به معنی این نیست که فعالیت های علمی ایشان را نادیده بگیرم، ابدا. اما در برهه های که ایشان فعالیت های مدنی را شروع کردند، یک خون تازه ای را به رگ های تشکیلاتی معلمان تزریق کردند، که خوشبختانه تا به امروز هم ادامه داشته است.
https://yun.ir/4edlob
مهدی بهلولی،آموزگار_سنجشگر_کنشگر
شهرا