‏درگیری بسیج دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه ‎تهران با دانشجویانی که پیگیر وضعیت دانشجوی بازداشتی این دانشکده ‎#مرضیه_امیری شدند.

مرضیه امیری فعال دانشجویی در تجمع ‎#روز_جهانی_کارگر در تهران بازداشت شده است و او را به بند ۲۰۹ #زندان_اوین انتقال داده و قرار وثیقه به ارزش ۲۰۰ میلیون و کفالت به ارزش ۳۰ میلیون تومان برای وی صادر شده است.

🔴یادداشتهای_اوین

🔻بازداشت فعالان صنفی پاسخ مطالبات صنفی نیست!
🖌 #محمد_حبیبی

1- سال گذشته در چنین روزهایی پاسخ دهنده سوالات نهاد بازداشت کننده بودم ، بحث کلی این بود که با بازداشت من بساط تجمعات خیابانی برچیده می شود ، چنین توهمی از جایگاه خود نداشتم و در عین حال واجد تحلیلی مشخص از شرایطی عینی بودم . تا زمانی که مطالبات و خواسته های مشروع معلمان و کارگران بی پاسخ می ماند و ساختار معیوب کنونی در حوزه آموزش و دستمزد تداوم دارد این اعتراضات ادامه خواهد داشت . درواقع علت اصلی مشکلات ، عینی است و حضور در خیابان معلول آن است . تجربه امسال نشان داد چنین تحلیلی به واقعیت نزدیک تر است از طرف دیگر کنش های تشکل های صنفی چه معلمی و چه کارگری ، نوعی فعالیت سندیکالیستی است . در سندیکا خواسته ها در سطح مطالبات صنفی باقی می ماند از همین جهت است که در ادبیات رادیکال چنین کنش هایی رفرمیستی تلقی می شود .

2- در طول سال های فعالیتم در کانون صنفی معلمان یکی از افتخاراتم همکاری با #محمدتقی_فلاحی ، دبیر کل کانون صنفی معلمان است . فردی اصول مند با تدبیر و مهمتر از آن شخصیتی اخلاق مدار .
سبک خاص فعالیت ، ایشان را میان همگان به صفات میانه روی و عقلانیت شهره ساخته بود .
بازداشت چنین فردی آن هم به چنین شکلی بی گمان ناشی از نوعی استیصال در نهاد بازداشت کننده است .سطح گسترده بازداشت ها چه در میان معلمان و چه کارگران، ناشی از ناآگاهی عمیق در نهادهای امنیتی است. گیرم که همه کنش های صنفی متوقف شده و همه افراد تاثیرگذار در تشکل های معلمی و کارگری بازداشت شوند، در فقدان این تشکل های مدنی و در شرایط بر زمین ماندن مطالبات و تداوم مشکلات عینی ، اعتراضات ناپدید نمی شود، اما بی گمان شکل آن تغییر می یابد . اگر سقف مطالبات سندیکایی صنفی است ، کف خواسته ها در اعتراضات توده ای حتما سیاسی است . دستیابی به شناخت پیرامون چنین تفاوتی نیازمند مطالعه گسترده ای نیست، اما فقدان آن حتما نشانه همان استیصال است.
#محمدحبيبي
#زندان_اوین
پانزدهم اردیبهشت هزار و سیصدو نود و هشت
منتشر شده در سايت جامعه نو

▪︎بی‌خبری از وضعیت سلامتِ دانشجوی زندانی؛ لیلا حسین‌زاده

در پی تحصن ۸ نفر از زندانیان زن زندان اوین در حمایت از فریاد آزادیخواهانه مردم در #آبان۹۸ و همچنین گرامیداشت چهلمین روز جانباختگان اعتراضات، تمام راه‌های ارتباطی زندانیان با خانواده‌هایشان قطع شده است.

طی هفته اخیر بعد از آخرین تماس تلفنی #لیلا_حسین‌زاده دانشجوی زندانی دانشگاه تهران، هیچ خبری از سلامتی وی در دست نیست. این درحالی است که اخیرا خبر تبعید #نرگس_محمدی به زندان #زنجان و انتقال خشونت‌آمیز او توسط رئیس زندان #اوین مناشر شد. این خبر در کنار اخبار دیگری از انتقال برخی زندانیان به بند ۲ الف و ۲٠۹ و همچنین بی‌اطلاعی از وضعیت زنان #زندان_اوین نگرانی درباره سلامتی آنها را شدت بخشیده است.

لیلا حسین‌زاده، فعال صنفی دانشجویی #دانشگاه_تهران از مردادماه برای اجرای حکم ۲سال و نیم حبس در پی اتهامات بی پایه و اساس، در زندان اوین به سر می‌برد.

#آزادی_فوری_و_بیقیدوشرط_و_بدون_وثیقه
#سرنگون_باد_جمهوری_اسلامی
#کمیته_بین_المللی_علیه_اعدام

🌐 https://t.me/no_execution1

⭕ یک گروه هکری به نام #عدالت_علی تصاویری را منتشر کرده که به گفته این گروه از دوربین‌های امنیتی #زندان_اوین دریافت شده است. در یکی از ویدئوها پیام هشدار حمله سایبری به نام این گروه بر روی نمایشگرهای اتاق کنترل دیده می‌شود. در ویدئویی دیگر فردی نحیف با لباس زندان بر زمین می‌افتد.

#کمیته_بین_المللی_علیه_اعدام

🔴بیانیه زندانیان سیاسی زندان اوین در برابر نمایشهای مضحک دستگاه قضاییه

بدنبال انتشار فیلم هایی از شکنجه زندانیان در #زندان_اوین، روز پنجشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۰، علی القاصی مهر دادستان عمومی و انقلاب تهران به همراه یک هیات ۲۰۰ نفره از عوامل زندان اوین از جمله مسئولان دادسرا، دادستانهای مناطق مختلف تهران و … از این زندان جهنمی بازدید کردند.
بدنبال این بازدید، زندانیان سیاسی در زندان اوین با صدور بیانیه ای، این بازدید ها را «نمایش مضحک» خوانده و اعلام کردند:

ما جمعی از زندانیان سیاسی در زندان اوین از تمامی ارگانهای حقوق بشری بین المللی بازدید آزادانه از تمامی سیاهچال های زندان اوین را خواستاریم.

جمعی از زندانیان سیاسی -زندان اوین
شهریور ماه ۱۴۰۰

#اعدام_نکنید
#دادخواهی
#محاکمه_سران_رژیم
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
📌برای تماس و همکاری با ما و ارسال خبر و گزارش به این آدرسها تماس بگیرید:
https://t.me/no_execution1
+46737896505
@ICAE_Tamas
@hormozraha

‏صدای شعارهای زندانیان از درون ‎#زندان_اوین:
«قاتلین بکتاش باید محاکمه شوند»
«مرگ بر اصل ولایت فقیه - مرگ بر خامنه‌ای»

‎#بکتاش_آبتین

تماس با ما:
https://t.me/no_execution1
+46737896505
@ICAE_Tamas
@hormozraha

برای #اکبر_محمدی که سال ۸۵ در #زندان_اوین جان باخت. مادر پیرش با دستانی لرزان و روی ویلچر در حالی که عکس جگرگوشه‌اش و مهسا را دست داشت، در مصاحبه‌ای گفت "نام پسرم را از یاد نبرید!" چقدر جانـــکاه...
ما نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم
#مهسا_امینی

#زندان_اوین - #تهران
پیام #علی_یونسی و‌ #امیرحسین_مرادی: ٰٰٰما نیز مانند تمام جوانانی که در خیابان‌ها کشته شدند آرزویی جز "آزادی" نداریم

سه شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۲

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی

بنا به گزارش صفحه‌ی #گلرخ_ایرایی
۵۵ تن از زندانیان سیاسی محبوس در #زندان_اوین در اعتراض به حکم وحشیانه‌ی بیدادگاه #رشت و در هم‌بستگی با #شریفه_محمدی دست به #اعتصاب_غذا زده‌اند. ۳۰ نفر در بندِ زنان و ۲۵ نفر در بندِ مردان در اعتصاب به سر می‌برند.

🔺در سکوتِ خیابان و بلوایِ صندوق‌گرایان، زندان به مهم‌ترین عرصه‌ی کنشِ سیاسی تبدیل شده است.


#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد #علیه_سکوت #علیه_بی_تفاوتی #قیام_علیه_اعدام #زن_زندگی_آزادی #جمهوری_اعدام #اعدام_قتل_عمد_دولتی_است


@Blackfishvoice1

مبارزه همچنان ادامه دارد 🌱
نامه گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری و وریشه مرادی از زندان قرچک:

مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد رنج امروز خود را فراتر از آن‌چه بر مردم ایران تحمیل شد نمی‌دانیم. روز دوشنبه دوم تیر درحالی‌که بیش از سه هزار نفر در #زندان_اوین در بندهای مختلف پشت درهای بسته محبوس بودند، راکت‌های اسرائیل در محوطه زندان و بر ساختمان‌های اوین فرود آمدند. علاوه بر کشته‌شدگان از تعدادی از بازداشت‌شدگان که در سلول‌های انفرادی محبوس بودند نیز تاکنون خبری در دست نیست. ما زنان اوین صبح سه‌شنبه با اعمال محدودیت‌های شدید امنیتی به زندان قرچک ورامین منتقل و حدود سه هزار نفر مردان اوین نیز به زندان تهران بزرگ منتقل شدند. اگرچه نسبت به پیش از انتقال در شرایط نامساعدتری قرار گرفته‌ایم، اما هم‌سو با رفقا و برادران‌مان در زندان تهران بزرگ که هم‌زمان با ما مورد حمله و اعمال فشار قرار گرفته‌اند، اعلام می‌کنیم شرایط فعلی خللی در مبارزات‌مان ایجاد نخواهد کرد. چرا که می‌دانیم «این مسیری نیست که در آن بی مکافات به مقصد رسید.» از زمان انقلاب مشروطه تاکنون، با بروز جنگ‌های متعدد، کودتای ضدمردمی، کشتار مردم بی‌دفاع و مخالفان سیاسی که به‌دست حکومت‌های استبدادی در یک قرن گذشته انجام شده و بسیاری فراز و فرودها که تاریخ بر آن گواه است، مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد.

ما امروز در زندان قرچک هستیم و در شرایطی قرار گرفته‌ایم که بیش از هزار زن با جرائم مختلف سال‌ها با آن مواجه و آن را زندگی کرده و می‌کنند. زنانی از اعماق با رنج‌هایی که در نهان‌خانه‌ی چشمان‌شان نقش بسته است و گویای پرسه‌های بیدادی است که برای درهم‌شکستن‌شان پا به مسیر امروز گذاشته‌ایم. پرت‌شدگانی در انتهای دنیا که در هیچ یک از معادلات زندگی و مناسبات خبری و موج‌های رسانه‌ای جایی ندارند و در گزارش‌های حقوق‌بشری، نامی و نشانی و ردی از رنج‌های‌شان پدیده و شنیده نمی‌شود. آن‌چه در این چند روز ما را مبهوت کرده است حقیقت زندگی این زنان است. زنانی خمیده در تخت‌های کوتاه به ابعاد قبر، با حسرت برخوردار بودن از حداقل امکانات زیستی و بهداشتی. در میان دیوارهای چرکین و کبره‌بسته از کثافت سال‌ها زندگی مشقت‌بار، بسیاری‌شان بدون ریالی واریزی، برای پول سیگار روزانه خود را در اختیار هم‌بندیان قرار می‌دهند. برای بهره‌کشی. برای بهره‌کشی جنسی. و تن به هر حقارتی می‌دهند. برای سیر کردن شکم‌شان. و برای برخورداری از حداقلِ آن‌چه بر دل‌هاشان حسرت شده است. در بخش کارگری زندان مشغول به کار می‌شوند و در ازای ساعت‌ها کار سخت روزانه (از هل دادن گاری حمل غذا و زباله تا نظافت اتاق استراحت و کار زندان‌بانان) بدون دریافت مزد فقط از دقایقی زمان بیشتر برای تماس تلفنی برخوردار می‌شوند. در کارگاه زندان به بیگاری مشغول و به دوخت و دوز می‌پردازند تا از پاکتی سیگار در انتهای روز برخوردار شوند. زنانی که عموما مانع از هم‌زیستی ما زندانیان سیاسی با آنان می‌شوند؛ مگر به قصد تنبیه و تبعیدمان به حکم قضایی. و حالا اگرچه در زندان قرچک و جدا از آنان اسکان داده شده‌ایم، اما مصائب‌مان جدا از آنان نیست.

ما در کنار مبارزات خستگی‌ناپذیر مردم علیه دیکتاتوری، با اهدافی روشن و خط‌مشی محکم، مسیر مبارزه را تا سرنگونی و برچیدن هر شکلی از خودکامگی ادامه خواهیم داد. و در کنار این فراموش‌شدگان که از چرخه زندگی بیرون گذاشته شدند، با عزمی راسخ‌تر از پیش مقاومت را دوره می‌کنیم. و به آنانی که صدای‌شان برای ما و شرایط نامساعدمان بلند است، با صدایی رساتر می‌گوییم آن‌چه امروز بر ما تحمیل شد، فراتر از رنج سالیان این زنان نیست. پس برای بهبود شرایط «ما» بدون در نظر گرفتن جرائم‌مان و برای بهبود شرایط «ما» که به زندان قرچک و تهران بزرگ منتقل شده‌ایم، بدون در نظر گرفتن جنسیت‌مان تلاش کنید و بدانید آنان که در زیر آوارِ ناشی از حمله مفقود و آنانی که در چرخه بی‌رحم زندگی مترود شده‌اند، بر ما ارجح‌اند. باشد که حلقه‌ای باشیم در زنجیر مبارزات برابری‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم ایران که بیش از یک قرن استبداد و استثمار را تاب آورده‌اند و به پیش می‌روند. 

گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری، وریشه مرادی،
  #زندان_قرچک_ورامین
تیر ماه ۱۴۰۴