✴️ حزب و گمراهیهای سیاسی
(تکه‌ی بیست‌وچهارم)

🔶شانزده خواست آزادگان
(بخش ششم)

اما شایسته و آماده گردانیدن مردم برای حكومت مشروطه ،
چنانكه گفتیم در حكومت مشروطه هر یكی از توده یك بایایی در برابر كشور دارد.

🔸هر كسی باید بآبادی و استقلال كشور دل بندد و برای هر گونه كوشش و جانفشانی آماده باشد.

امروز در ایران چنان آمادگی‌ای نیست. انبوهی از مردم این كشور ارزشی برای استقلال نمی‌گزارند و بایایی برای خود در برابر توده و كشور نمی‌شناسند. آنان چنان میدانند كه هر كسی تنها باید بكوشد و نان و دیگر دربایستهای زندگانی خود و خاندانش را بدست آورد و وظیفه‌ای جز این برای خود سراغ ندارد بلكه بسیاری از آنان «میهن‌پرستی» و مانند اینها را ریشخند میكنند. بلكه برخی از ایشان نادانی‌های بالاتر از آن نشان میدهند.

این یك نمونه‌ایست كه این توده هنوز برای زندگانی دمكراسی آماده نگردیده. چرا كه تاكنون كسانی در این راه نكوشیده‌اند.

🔸در جایی كه معنی درست مشروطه روشن نگردیده و انبوه مردم از آن ناآگاهند ناچاریست كه شایستگی و آمادگی نیز نباشد. شایستگی و آمادگی پس از دانستن و فهمیدن معنی مشروطه باید بود.

اینست میگوییم : باید كوشید و معنی درست مشروطه را بهمگی فهماند و تا می‌توان مردم را آماده‌ی آن گردانید. كسانی میگویند : ایرانیان از طبیعت خود شاینده‌ی زندگانی مشروطه نمی‌باشند. ولی این سخن بسیار بیجا است. مگر ایرانیان طبیعتی جز طبیعت مردمان دیگر دارند ، طبیعت در همه جا یكی است. آنچه یك توده را شایسته و ناشایسته میگرداند آن آموزاكهاست كه یاد میگیرند. اگر آنها نیك و راست بود توده را شایسته میگردانَد و اگر پوچ و فریب بود مایه‌ی ناشایستی می‌شود.

🔸اینكه در ایران كسانی تا باین اندازه پست گردیده‌اند كه به میهن‌پرستی ریشخند می‌كنند و یا باستقلال ارزش نمی‌نهند همین در سایه‌ی آن آموزاكهای غلط و پستیست كه از راه كیش و یا از راه شعرهای بیهوده‌ی شاعران و یا از گفتارهای روزنامه‌ها در مغز او جای گرفته است.

🔸اینست ما باید چنانكه از یكسو معنی درست مشروطه و ستودگیهای آن را روشن میگردانیم و سود استقلال و آزادی را بازمی‌نماییم ، از یكسو نیز با آن پندارهای پست و غلطی كه در مغزها جا داده شده نبرد كنیم و مغزها را از آنها تهی سازیم.
(پرچم روزانه شماره‌ی 238)

به نام یگانه‌ی هستی بخش

✴️ گواهی پاکدلانه ع.م.ت.ج

سلام میکنم به همه‌ی یاران گرانقدر راه پاکدینی. اینجانب در سال 1388 و از راه کتاب زیبای شیعیگری با راهنما آشنا گردیدم. از سال 1387 و با خواندن پاره‌ای از سوره‌های قرآن به کیش شیعه مشکوک بودم ولی خرد من توانایی رد کردن آن را نداشت. هنگام خواندن شیعیگری و دلایل بُرنده‌ی راهنما برای روان پاکش درود میفرستادم و تو گویی تشنه‌ای که به آبی زلال رسیده سطر به سطر کتاب را میخواندم. پس از این آشنایی زمینه را رها نکرده و با سختی کتابهای دیگر را نیز خواندم و همه‌ی اینها در حالی بود که آزمون کارشناسی ارشد را نیز در پیش روی میداشتم ولی دانستن آمیغها بسیار نزد من گرانمایه‌تر بود. پس از گذشت زمانی اندک با آقای فرهیخت و سایت وزین ایشان آشنا شدم و کتابهایی که در جاهای دیگر بدست نیاورده بودم یافته و با لذت خواندم. از سال 89 شروع به خواندن کتابهای دیگری به جز کتابهای پاکدینی کردم تا راهی بهتر از پاکدینی بیابم که میباید اعتراف کنم که چنین راهی نیافتم و اکنون یگانه راه نجات نوع بشر را در پیروی از تک تک دستورات پاکدینی می‌دانم. از آقای فرهیخت و سایر یاران که درفش پاکدینی را بالا نگاه داشته‌اند نهایت سپاسگزاری را دارم.
ع.م.ت.ج 1395/06/27 خورشیدی

🔶 در پاسخ حقیقتگو

🔸 28ـ نیک و بد از دیده‌ی آزادگی و پاكروانی (تکه‌ی 1 از 2)
نخست از دیده‌ی آزادگی و پاكروانی سخن می‌رانیم. باید دانست چیزهایی هست كه شاید در بیرون زیانی از آنها برنخیزد. ولی ما نیك می‌دانیم كه با آزادگی مرد و با پاكی روان او نسازد و همیشه با پستی نهاد توأم باشد. مثلاً‏ًً گدایی كردن یا خود را بگردن دیگران انداختن و دلقكی را پیشه گرفتن و این گونه چیزها شاید در بیرون زیانی از آنها پدید نیاید ولی بیگمان با پستی روان پیوستگی دارد و كسانی كه باین گونه كارها برخیزند دعوی نیكی نتوانند كرد و هیچ كس نیكنهادی از ایشان چشم نتواند داشت. یك مرد نیكنهاد اگرهم از گرسنگی بی‌توان افتد دست بگدایی باز نكند و آبروی خود نریزد. یك مرد آزاده‌ی سرفراز هرگز خود را بگردن دیگران نیندازد و هرگز به پیشه‌های پستی برنخیزد. می‌خواهیم بگوییم : كسانی تا پست نباشند باین كارها برنخیزند و اگر كسی پست نبود و باینها برخاست بیگمان بپستی افتد و روانش آلوده گردد و دیگر هیچ چیزی چاره‌ی آن نتواند كرد.
اینست باید اینها را بد دانست. این شگفت كه در این باره سرشت ساده‌ی مردم بهترین داوری را دارد و این گونه بدیها را آنان نیك فهمند و كمتر خطا كنند. چنین انگارید مردی در دیهی بگدایی برخاسته و سپس آن را رها كرده و بشهر رفته و درس خوانده و دانشمند گردیده و برای ملایی به دیه بازگشته یا از شهر كدخدایی گرفته و بازآمده ، روستاییان پستی این كس را از یاد نبرند و همیشه او را بد شمرند و سر هر پیشامدی گدایی و پستیش را برخش كشند. ولی اگر كسی در پیشامدی به زد و خورد برخاسته و یكی در دست او كشته گردیده با آنكه این خود گناهست و قانون ازو چشم نخواهد پوشید اگر آن كس پشیمانی نماید و بازماندگان كشته‌شده را دل جوید و خشنود گرداند مردم ازو چشم پوشند و اگر آن كس مثلاً ملا گردد و یا كدخدا شود و به دیه بازگردد مردم باو گرایند و گوش به پندآموزی یا دستورهایش دارند و دیگر آن گناه را برخ او نكشند. با دریافت خدادادی باین آشكاری جدایی میانه‌ی آن گناه و این گناه گزارند.
دروغگویی و دغلكاری و دورویی و سخن‌چینی و چاپلوسی و «هوسهای نامردانه» از این رشته گناهانست. زیرا اینها گذشته از زیانهای دیگری كه دارند دلیل پستی روان نیز هستند. ما در اینجا نیازی بگفتگو از آنها نمی‌بینیم و اینست گزارده می‌گذریم. ولی برای داوری توده‌ی ساده درباره‌ی‌ این گونه بدیها مثل دیگری یاد می‌كنیم :
راهزنی و دزدی هر دو گناهست و اگر از دیده‌ی آرامش و ایمنی نگاه كنیم راهزنی زیان‌آورتر است و چه‌بسا در قانونها كیفر سختتری در برابر آن گزارند. لیكن از دیده‌ی پاكی روان و آلودگی آن بیگمان دزدی بدتر است زیرا این با دروغ و نیرنگ توأم باشد وآنگاه در نهان و با ترس و لرز انجام گیرد و كاریست كه جز كسان بسیار پستی بآن برنخیزند. اگر مثلی خواهیم باید گفت دزدی كار روباه و راهزنی كار پلنگ است و پیداست كه پلنگ بهتر از روباه می‌باشد.
این گوهر آن دو گناه است و شما چون بداوری توده‌ی ساده نگرید خواهید دید آنان نیز جدایی بسیار میان این دو گناه می‌گزارند. اینست كسی كه بدزدی برخاسته اگرهم پشیمان شود و بازگردد و سالها از روی آن گذرد مردم چشم از آن نپوشند و پرده‌ی آزرم آن كس را دریده دانسته دیگر درو با دیده‌ی پاسداری ننگرند و هرگز او را به بزرگی یا پیشوایی نپذیرند. ولی با راهزن این سختی را ننمایند و اگر او را بدكردار شمارند بدنهاد نشمارند و هرگاه راهزنی بازگردید و بنیكی گرایید چشم از گناه او پوشند و گذشته را بَرو نگیرند.

نسرین ستوده برنده جایزه "یادبود برای صلح ۲۰۱۹"

نسرین ستوده، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، برنده جایزه "یادبود برای صلح ۲۰۱۹"، از سوی انجمن جوزف ویدال و کمیته یادبود صلح اسپانیا شد. این خبر را عفو بین‌الملل درصفحات خود در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرده است.

خانم ستوده در دو پرونده جداگانه مجموعا به ۳۸ سال و ۶ ماه زندان محکوم شده است. بر اساس قوانین او باید ۱۷ سال از این حکم را در زندان سپری کند.

در طی ماه‌های گذشته بیش از یک میلیون نفر از فعالان عفو بین‌الملل در سراسر جهان با امضای دادخواست‌های این سازمان خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط نسرین ستوده شده‌اند.
(دویچه وله)

✴️ شیرزنی گرفتار بیداد ملایان ✴️

آنچه در زیر می‌آید کوتاهشده و نتیجه‌ی گفتگوی یاران ما درباره‌ی محکومیت بانو نسرین ستوده بوده. چون ما در کانال (کوشاد تلگرام) از بیدادی که قوه‌ی قضاییه در حق او و بسیار کسان دیگر روا میدارد یاد کرده بودیم ، میان ایشان پیشتر گفتگویی بدینسان رفته بود :

درود بر شرف و غیرت زنان و مردان پاکدلی که در این آشفته‌روزگارِ سیاهکاری‌های ملایان ، مفهوم والای "انسانیت" را به دیده گرفته ، بدور از هایهوی‌های روشنفکرنمایانه و فلسفه‌سرایی‌های بیهوده ، بدنبال راه‌چاره‌ی بدبختی‌های میهن‌مان هستند.

نباید دست از فریاد دادخواهی و آگاهی‌رسانی برداشت ، تا هنگامی که ، بیاری آفرنده‌ی یکتا ، کوششها به انجام رسد :
هراس ملایان از سازمان‌ها و انجمن‌های بین‌المللی ـ بویژه آن سازمان‌ها که پرآوازه‌اند و مورد پذیرش جهانیان هستند ـ بسیار بیشتر است تا از مردم خودمان (راستش ، مردم خودمان را هیچگاه به "هیچ" نگرفته‌اند).
بیایید ، به آن سازمان‌ها ـ بویژه به عفو‌بین‌الملل ـ پی‌در‌پی نامه (یا ایمیل) بفرستیم.
چنین بیندیشید که یک توماری با فرضاً ۱۰۰‌هزار امضا فراهم شده و به دست عفو‌ بین‌الملل رسیده. در هر‌حال ، آن یک تومار است و بس.
اکنون ، به آن بیندیشید که روزی ۱۰۰ ایمیل (نه حتی بیشتر) ، حتی از خودِ همان فرستندگانِ همیشگی ، اما روزانه و مسلسل‌وار ، به عفو‌ بین‌الملل برسد و در این ایمیل‌ها بر بیگناهی نسرین ستوده و دربایست بودن آزادی هرچه‌زودتر او پافشاری شود. پایانی هم در کار نباشد ... تا آزاد شدنِ خانم ستوده ، به امید خدا. ایمیل پشتِ ایمیل. پیام پشت پیام. اعتراض پشت اعتراض.
بیگمانست که این راه دوم کارآتر ، بُرّنده‌تر و هنایا‌تر خواهد بود.
هر کس از خانه‌ی خود بیآغازد. من به همسر و به فرزندانم خواهم سپرد.

متن ایمیل چندان ارجدار نیست تا خود ایمیل. و اتفاقاً ، اگر متن ، یکسان نباشد بهتر است زیرا بدگمانی به ربات نویسنده را نیز نخواهد داشت.
تنها ، نام "خانم ستوده" ، نام "ایران" ، و واژه‌ی "آزادی" (freedom) یا "آزاد‌کنید" (Free با اف بزرگ) حتماً در متن باشد. مانند :

Free Nasrin Sotoudeh in Iran!
She is innocent!
اگر یک دو جمله نیز از سوی خود بیفزایید که بهتر.
نسرین ستوده را هرگز تنها نخواهیم گزاشت.

همچون نسرین ستوده دهها آزادیخواه و زندانیان هستند که باید به آنها نیز دل سوزانید. ولی مورد نسرین ستوده نباید عقب بیفتد. باید به این موضوع اولویت داد. به چند دلیل زیر که بکوتاهی خواهیم آورد :

1ـ ستم به زنان در جهان پادکار (عکس‌العمل) مؤثرتری دارد : دلها را بیشتر می‌سوزاند و مردم را بیشتر می‌شوراند.
2ـ او وکیل است و وکلای جهان همبستگیها دارند و کوششها رفته که آزادی او را پیش و بیش از دیگران بخواهند. گرچه این اندازه درخواست برای آزادی او کم است (نزدیک به یک‌میلیون درخواست در توماری که برای آزادی او آماده کرده‌اند) ولی هیچ نیست.
3ـ انجمنهای جهانی از وکیلان و آزادیخواهان جایزه‌هایی برای دفاع از آزادی به او داده‌اند که شاینده‌اش می‌باشد و برای آزادی او کوشیده‌اند و اگر ما نیز نکوشیم آنها دلسرد شده از کرده‌ی خود پشیمان خواهند گردید.
آیا درباره‌ی ما چه خواهند اندیشید؟! اگر ما نکوشیم و او را از یاد ببریم ، سرافکنده خواهیم بود.
4ـ یک مردمی که برای خواستهای کوچکی چنین بی‌پروا باشند ، باید بدانند که خود را آماده‌ی پذیرش هر گونه پیشامد بدتر و هر گونه ستم جانسوزتری کرده‌اند.
5ـ مورد نسرین ستوده باید با جدیت بیشتری پی گرفته شود. زیرا او خود کاری نکرده که «امنیت» کشور به بیم افتاده باشد. او از حق دفاع کرده. اگر در کشوری که از مشروطه گرفتن و دادگستری (عدالتخانه) خواستنش بیش از 110 سال میگذرد ، وکیل ستمدیدگان شدن جرم است ، دیگر به کجا و چه سازمانی میتوان تظلم کرد و پناه برد؟ بدینسان باید چشم براه هر ستم جانسوزتری ماند.
6ـ ما از همان روز نخستِ دستگیری او خواستیم که اگرهم جرمی مرتکب شده که مردم نمیدانند ، محاکمه‌ی او باید با قواعد و مقررات حقوقی سازگار باشد. که یکی از آنها آشکار بودن دادگاهش می‌باشد که مردم هم بدانند با او دادگرانه رفتار شده. لیکن همه میدانند که نشده.
7ـ اگر کوشندگان سیاسی بجای کوشش به برگزاری رفراندوم و یا اعلامیه‌پراکنیها همین یک مورد را پی بگیرند نتیجه‌ی بهتری میگیرند. زیرا همین کار که خُرد می‌نماید نتیجه‌های بزرگی درپی تواند داشت. همین پوزه‌ی ستمگران را بخاک مالیدن است. همین نشان خواهد بود که این مردم اگر همدست گردند و همه یک چیز را بخواهند (هرچند آن خُرد نماید) یا به سخنی دیگر اندیشه یکی گردانند ، میتوانند آن را بدست آورند و چون بدست آوردند میتوانند حقهای بزرگتر و ارجدارتری را نیز بخواهند. و وارونه‌ی این هم آنست که اگر این کارِ بظاهر خُرد را نتوانستند به نتیجه برسانند و بجای آن از مردم کارهای دشوارتری خواستند ، باید بدانند که سخنانشان از روی اندیشه و خردمندی نیست و نیروی مردم را به بیراهه می‌کشند.
(بیاد بیاوریم مردم پیش از آنکه مشروطه بخواهند ، از دربار قاجار خواستند تا علاءالدوله که بازرگانان خوشنام و آبرومند بازار را فلک کرده بود از کار برکنار کند. سپس داستان زمین گورستان را که به بانک روس داده بودند را پیش کشیدند و شوری بپا کردند و بدنبال آن کناره‌گیری عین‌الدوله و مسیو نوز را خواستند. پس از آنها بود که «عدالتخانه» خواستند و تا برای اینها همداستانی دربار را نگرفتند و از پشتیبانی مردم اطمینان نیافتند به کار مشروطه نیاغازیدند.)

نسرین ستوده دیگر یک نفر نیست . نمادی از زندانیان حق‌جو و عدالت‌طلب است.

کوشش برای آزادی او در حال آنکه غیرتمندی مردم را نشان میدهد ، معنی دیگرش آنست که هرچه ستم در این چهل سال بر آزادیخواهان این کشور رفته (کشته‌شدگان ، زندان‌کشیدگان و دیگران) و نتوانسته‌ایم نیروهامان را روی هم گزاریم و جلو ستمگری را بگیریم ، ولی امروز دیگر میخواهیم جبران گذشته‌ها را کنیم. میخواهیم براستی جلو ستمگران بایستیم و دست از کوشش نکشیم.

🔸کانال : از هر راهی به آزادی این بانو که جز دفاع از حق و ایستادگی در برابر ستم گناهی نداشته میکوشیم. امیدمندیم خوانندگان کانال گذشته از ای‌میلی که خود نویسند ، آشنایانشان را نیز به نوشتن وادارند تا هرچه پرشمارتر و شورانگیزتر این کار را پیش بریم.

تا آزادی بانو نسرین ستوده دست از کوشش نخواهیم برداشت.

نشانی عفو بین‌الملل :
Amnesty.org
London office
Telephone: +44 20 74135500
Address: 1 Easton Street, London, WC1X 0DW, UK
نشانی ای‌میل عفو بین‌الملل :
Email: contactus@amnesty.org

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش دوم
12) آنتونيوس‌ ـ تکه‌ی 19

🔸 اين هنگام بادي از سوي دريا ورزيدن گرفت. سپاهيان آنتونيوس از ايستادن فرسوده شده و از آنسوي چون بكشتيهاي دراز و بلند خود مغرور بودند و آنها را شكست‌ناپذير مي‌انگاشتند كشتيها دست چپ ايشان بجنبش درآمدند. قيصر اين را ديده سخت شادمان گرديد و بكشتيهاي خود دستور داد كه بازپس نشسته و آن كشتيها را تا بتوانند بسوي دريا بكشند. زيرا مقصود وي آن بود كه در دريا جاي پهناوري بدست آورد تا كشتيهاي چابك ورزيده‌ی او بآساني بتواند چرخ زده و از هر سوي حمله بكشتيهاي سنگين و كندكار دشمن كند.
و چون نبرد آغاز شد كشتيها نتوانستند با يكديگر زدوخورد نمايند و كله به كله‌ی يكديگر بزنند. زيرا كشتيهاي آنتونيوس از سنگيني و كندي چنين كاري نمي‌توانست و كشتيهاي قيصر هم بچنين كاري دليري نمي‌نمود. از اين جهت كه كشتيهاي دشمن با آهنها استوار گرديده و با برنز پاره‌ها پوشيده شده و درخور زدن و شكستن نبود. همچنين نمي‌توانستند از پهلوي آن كشتيها حمله بياورند زيرا آنها را از تخته‌هاي كلفت ساخته و با تيرهاي آهني با هم استوار گردانيده بودند. چندانكه هر كشتي كه كله بآنها مي‌زد خود آن درهم مي‌شكست. مي‌توان گفت اين جنگ در دريا تفاوتي از جنگ در خشكي نداشت و مي‌توان گفت به زدوخورد در پيرامون يك دز استوار ماننده‌تر بود تا بجنگ دريايي. زيرا هميشه سه يا چهار كشتي ازآن قيصر ، يك كشتي را ازآن آنتونيوس در ميان گرفته با نيزه و زوبين و چنگال و پاره‌آتشهايي كه اختراع كرده و بدرون آن مي‌انداختند درهمش مي‌شكستند. از آنسوي كسان آنتونيوس از درون بنگهداري كشتي كوشيده از بالاي برجهاي چوبي بدستياري منجنيق و ماشين سنگ و ديگر چيزها پرتاب مي‌نمودند. آگريپا1 دسته‌ كشتيهايي را كه زير فرمان داشت تكان داده از پهلوي دشمن رد شد. از اين جهت پبليكولا با كشتيهاي خود از جا جنبيد تا نگران كشتيهاي اگريپا باشد و اينبود از دل سپاه دور افتاد و بدينسان نابساماني در لشكر ايشان پديد آمد با آنكه در اين هنگام آدونتيوس2 جنگ را پيشرفت مي‌داد. با اينهمه هنوز پايان جنگ ناپيدا بود و از ديده‌ی بيم و اميد هر دو سوي يكسان مي‌نمودند. در اين حال ناگهان سپاهيان كشتيهاي شصت‌گانه‌ی كلئوپترا را ديدند كه با شتاب دريا را مي‌شكافد و روي بگريز دارد و راست بسوي آن كشتيهايي كه سرگرم جنگ بودند مي‌آيد تا از ميان آنان بگذرد. اين كشتيهاي كلئوپترا را در پشت سر كشتيهاي بزرگ هشته بودند و در اين هنگام كه از ميان آن كشتيها مي‌گذشت ناگزير بود كه سامان آنها را بهم بزند. دشمنان سخت در شگفت شدند زيرا ديدند آن كشتيها بدستياري باد موافق دريا را بسوي پلوپونيسوس3 مي‌شكافد. در اينجا بود كه آنتونيوس براي جهانيان نشانداد ديگر هوش و جربزه بلكه شايستگي يك مرد را نيز ندارد. آنكه زماني بشوخي گفته شده بود كه دل عاشق در كالبد كس ديگر است اينزمان هويدا شد كه جز سخن راستي نمي‌باشد. تو گويي پارچه‌ی تن كلئوپترا است و خود ناچار است از کجا که او رفت این هم از دنبال برود و اينست كه همينكه چشمش بآن كشتيها افتاد كه دريا را مي‌شكافند آنهمه سپاهياني را كه در راه او با جان و دل مي‌كوشيدند بحال خود رها كرده و بر كشتي برنشسته و تنها الكساندر سوريايي و اسكيلياس4 را همراه برداشته از دنبال آن زن شتاب گرفت ـ زني كه بدينسان تيشه بر هستي او فرود آورده بود و سپس خواهيم ديد كه چگونه او را از پا انداخت و بيكبار نابودش گردانيد.


1ـ Agrippa
2ـ Arruntius
3ـ Peloponnesus جنوب يونانستان كه اسپارت شهر آن مي‌باشد.
4ـ Scellias

✴️ حزب و گمراهیهای سیاسی
(تکه‌ی بیست‌وپنجم)

🔶شانزده خواست آزادگان
(بخش هفتم)

🔸بندسوم : نظارت باجرای قوانین و اعتراض به هر نقض قانونی كه رو دهد

این ماده بشرح درازی نیاز ندارد و معنای آن روشن است. یك باهمادی كه بمشروطه و قانونهای آن دلبستگی دارند ناگزیر باید بنگهداری آنها كوشند و راه نگهداری اینست كه از هر كاری كه با بنیاد سررشته‌داری توده ناسازگار است و قانون اساسی را می‌شكند رنجیدگی نشان دهند و بجلوگیری از آن كوشند.

بویژه كه آن قانونشكنی برویه‌ی قانونگزاری باشد. باین معنی یك قانونهایی بگزارند كه با بنیاد سررشته‌داری توده ناسازگار می‌باشد كه باید از رنجیدگی و كوشش بجلوگیری خودداری ننمود.

🔸بند چهارم : هواداری از تعقیب یك سیاست روشن

این ماده بسیار مغزدار و پرمعنی است. از سالیان دراز در ایران دولتها با همسایگان سیاست روشنی نداشته‌اند. باین معنی همیشه در پرده سیاست دیگری دنبال كرده در بیرون برای فریب مردم سیاست دیگری نشان داده‌اند.

از صد سال باز تاریخ ایران پر از پیشامدهاییست كه نتیجه‌ی این سیاست دو رنگ سررشته‌داران بوده ولی چون جای گفتگو از آنها نیست گزارده میگذرم. به هر حال این یكی از خواستهای ماست كه سیاست دولت همیشه روشن باشد و مجلس شورا و مردم از آن آگاهی یابند و هیچگاه كاری در نهان پیش نرود.

🔸بند پنجم : جلوگیری از تقلیدهای بیجا كه از حزبهای اروپا می‌شود

در ایران از روزی كه مشروطه برخاست ایرانیان چنین دانستند كه هرچه در اروپاست نیكست و باید گرفت و باید در هر كاری پیروی از اروپاییان نمود. اینست در حزبسازی نیز پیروی از اروپاییان میكنند.

مثلاً در ایران «حزب سوسیالیست» برپا میكنند تنها بنام آنكه در اروپا هست و یكی از حزبهای بنام آنجاست ، یا «حزب اتحاد و ترقی» برپا میكنند بنام اینكه در عثمانی چنین حزبی بوده و بیك كار بزرگی برخاسته ، یا آرزوی «حزب ناسیونال سوسیالیست» می‌كشند تنها باین جهت كه در آلمان چنین دسته‌ای هست. در جایی كه همه‌ی‌ اینها نادانیست. زیرا هر كشوری نیازهای دیگری دارد و آلودگیهایش جدا از آلودگیهای دیگران می‌باشد و اینست باید یك باهَمادی[حزب] از روی نیازها و گرفتاریهای خود توده و كشور پدید آید.

🔸یك نادانی دیگری در ایران اینست كه از حزب یا باهماد تنها بصورت آن بس میكنند. مثلاً ده تن یا بیست تن باهم می‌شوند و نام حزب بروی خود میگزارند و چند ماده‌ای از اینجا و از آنجا گرفته فهمیده و نافهمیده بهم بسته آن را «مرامنامه» میخوانند ، و اگر یك گامی بالاتر گزارند این خواهد بود كه یك روزنامه‌ای نیز برپا كنند و سخنان پرت و پراكنده‌ای را بنویسند و این رویه‌كاری[=ظاهرسازی] را «حزب» می‌شمارند

و بهیچ كوشش دیگری جز كشاكش با حزبهای دیگر یا همچشمی و چَخِش[= مجادله] درمیان خودشان نیاز نمی‌بینند. معنایی كه از حزب فهمیده‌اند اینهاست. اینهاست كه میگوییم باید بجلوگیری كوشیم.
(پرچم روزانه ، شماره‌ی 254)

بانو نسرین ستوده
شیرزن وکیلی که به گناه دادخواهی و طلب اجرای قانون و آسایش توده به زنجیر ستم ملایان گرفتار آمده.

آقای رضای خندان همسر بانو نسرین ستوده از پشتیبانی کانونهای وکلای اروپا از همکارانشان در ایران میگوید.
دیروز از زبان دویچه وله نوشتیم که جایزه‌ای با نام "یادبود برای صلح201۹" از سوی کشور اسپانیا به بانو ستوده داده شد.

✴️ روگیری زنان (حجاب) ✴️

🔶كساني می‌گويند : آيا در قرآن دستوري درباره‌ی رو گرفتن زنان نيست؟..

🔸مي گويم : هيچ نيست. در قرآن اين هست كه زنان بمردان و مردان بزنان نگاه نكنند ، كه اگر اين دليل رو گرفتن باشد بايد مردها نيز رو گيرند.
اين هم هست كه زنان آرايشهاي خود را جز بشوهران خود نشان ندهند. اين هم هست كه مردان بيگانه سرزده باتاق زنان درنيايند ، در قرآن اينها هست و رو گرفتن هيچ نيست.

🔸ميگويند : پس ملايان چه می‌گويند؟!.. پس اين ايستادگي را چرا می‌كنند؟!..
می‌گويم :

🔸🔸مگر شما ملایان را نمی‌شناسید؟!.. آنان دسته‌ای هستند كه در این كشور مفت می‌خورند و كاری كه از دستشان برمی‌آید ایستادگی در برابر پیشرفت توده است. هر گامی كه مردم بسوی بهتری بردارند اینان با آن دشمنند كه تا توانند ایستادگی خواهند كرد و سپس رها كرده فراموش خواهند گردانید.
مگر با مشروطه همین رفتار را نكردند و آن خونریزیها را بمیان نیاوردند؟!.. مگر با دبستانها كه برپا شده بود سالیان دراز دشمنی ننمودند؟!.. مگر با ثبت اسناد و دفترهای رسمی بكشاكش نپرداختند؟!.. مگر با یكسانی رخت و كلاه این رفتار را ننمودند و مایه‌ی خونریزی نگردیدند؟!..

🔸این ملایان سالیان دراز با دبستانها دشمنی نشان می‌دادند و بچه‌ها را «تكفیر» می‌كردند. ولی اكنون خودشان دختران و پسران خود را بدبستان می‌فرستند و بیكبار فراموش كرده‌اند. درباره‌ی رو گرفتن نیز در حالی كه آن ایستادگی را می‌نمایند ، زنها و دخترهای خودشان روباز و بی‌چادرند. بلكه بسیاری از آنها بی‌جوراب نیز می‌باشند.
آن مجتهد بزرگ را كه از آذربایجان به تهران آمده همه می‌شناسند كه دختران و نوادگانش از شیكترین زنان روباز تهران می‌باشند و جوراب نیز بپا نمی‌كنند.

🔸🔸 این مردم‌آزاری ملایان از آنجا برخاسته كه یك كار «مشروعی» در زندگانی توده‌ای نمی‌دارند. نه بافنده‌اند ، نه ریسنده‌اند ، نه سازنده‌اند ، نه كارنده‌اند ، نه دوزنده‌اند ، نه می‌خرند و نه می‌فروشند. یك جمله بگویم : هیچكاره‌اند.

قانونها نیز جایی برای ایشان درمیان توده باز نكرده و كاری بآنان نداده.

خودشان می‌گویند : «پیشوایان دینیم و بمردم دین می‌آموزیم». ولی این هم دروغست. زیرا چیزهایی را كه آنان می‌آموزند مردم خودشان از پیش می‌دانستند. اینست چون كاری نمی‌دارند و بیكار هم نمی‌توانند نشست بمردم‌آزاری می‌پردازند!..

🔸🔸داستان ملایان با توده‌ی بدبخت ایران داستان آن مرد بی‌چیز «نایب‌حسین» نامست كه چون پیر و ناتوان شده بود ، بزنش نان و رخت نمی‌توانست داد و مهربانی نمی‌توانست كرد. ولی هر چند روز یك بار كتكش می‌زد و دشنامش می‌داد. این كار را می‌كرد تا نگویند بیكبار زنش را فراموش كرده و بخود واگزارده.

ملایان نیز این مردم‌آزاریها را می‌كنند تا دانسته شود كه هستند و بیكبار فراموش نگردند.
🔸قرآن و اسلام نیز دستاویزی در دست ایشان است.

🔸شگفت از شماست كه آنان را تاكنون نشناخته‌اید و بسخنانشان ارج می‌گزارید و دنبال می‌كنید.

(خواهران و دختران ما ص 10 از 67)

🔶 در پاسخ حقیقتگو

🔸 28ـ نیک و بد از دیده‌ی آزادگی و پاكروانی (تکه‌ی 2 از 2)
این دریافت در توده بسیار گرانمایه است و باید آن را ارجمند شمرده همیشه به پرورش آن كوشید. زیرا یكی از چیزهایی كه مردم را از پستیها بازدارد همین دریافت و داوری توده‌ی انبوه می‌باشد.
ولی شما آن را ببینید كه گروه درسخوانده و پیش‌افتاده‌ این دریافت را همچون بسیاری از دریافتهای ساده‌ی دیگر از دست داده‌اند و بیخردانه می‌كوشند توده‌ی ساده را نیز بحال خود اندازند. در سه سال پیش هنگامی كه ما از یاوه‌بافیهای زمان مغول نكوهش نوشتیم و اینان بهیاهو برخاستند بارها رخ داد كسانی نزد من آمدند و بگفتگو پرداختند و من چون یادآوری كردم كه این كسان كه شما بزرگ می‌نامید به پستیهای بس زشتی برخاسته‌اند ـ ستایشگری كرده‌اند ، پول از این و از آن خواسته‌اند ، زبان از دشنام و دروغ بازنداشته‌اند ، و بسیاری از ایشان آلوده‌ی هوسهای نامردانه بوده‌اند ، و بدتر از همه آنكه این پستیها و زشتیهای خود را برشته‌ی گفتار كشیده و خود را رسوای جاویدان ساخته‌اند ـ در پاسخ این سخن چنین می‌گفتند : در جهان كیست گناه نكرده؟!.. من ناگزیر بودم بسخن درازی برخاسته بگویم : آری در جهان كسی نیست كه گناه نكرده ولی از گناه تا گناه دوری بسیار است. ناگزیر می‌شدم بگویم : ایكاش شما باندازه‌ی مردم ساده‌ی عامی فهم داشتید و این می‌دانستید كه این گناهان كه اینان كرده‌اند نه تنها گناه بلكه پستی و بی‌آزرمی نیز بوده است و چنین زشتیهایی درخور آمرزش نباشد.

29ـ نیک و بد از دیده‌ی آرامش و سامان زندگانی
بسخن خود بازگردیم : چیزهایی كه از دیده‌ی آرامش زندگانی بد است آنها را همه می‌شناسند ـ از دزدی و جیب‌بری و كلاه‌‌برداری و زدن و كشتن و ویران كردن و تاراج نمودن و كاغذ ساختن و گواهی دروغ دادن و مانند اینها. اینها چیزهاییست كه اگر جلوگیری نشود آرامش و ایمنی از میان برخیزد و مردم نتوانند در یكجا زندگی كنند. اینست قانونها اینها را گناه شمارد و به هر یكی كیفری گزارد و ما را بگفتگو از اینها نیاز نیست. تنها این را می‌نگاریم كه پیش ما هر دغلكاری گناهست و مایه‌ی نابسامانی كار زندگانی و رنج مردم می‌باشد. مثلاً كسی كه وام از كسی می‌گیرد و نوشته می‌سپارد و یا داد [و] ستد كرده بدهكار می‌ماند ولی سپس از در انكار درمی‌آید این كار او با دزدی یكسانست و باید آن را هم گناه دانست و كیفر داد و ما از این در جای دیگری سخن رانده‌ایم.

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش دوم
12) آنتونيوس‌ ـ تکه‌ی 20

🔸 كلئوپترا دريافت كه آنتونيوس از دنبالش کرده و با اشاره‌ی او را بكشتي خود خواند. آنتونيوس بكشتي كلئوپترا درآمده بي‌آنكه نگاهي باو بنمايد و يا بگزارد او نگاهي باين بكند بتنهايي بسوي جلو كشتي رفته و در آنجا فرو نشسته و روي خود را با دستهايش پوشانيد. يك دسته از كشتيهاي سبك و چابك قيصر از دنبال او افتاده بود و اينزمان فرارسيد آنتونيوس فرمان برگشت داده همه‌ی آنها روي برگردانيدند مگر يك تن ايوروكليس1 نام از مردم لاكونيا كه پافشاري نموده نزديك بيامد و از روي صفحه‌ی كشتي نيزه را تكان داده چنين وانمود كه مي‌خواهد بسوي آنتونيوس پرتاب كند. آنتونيوس نهيب برو زد : «اين كيست كه آنتونيوس را دنبال مي‌كند.» ايوروكليس پاسخ داده گفت : «منم؟ ايوروكليس پسر لافاريس2 كه بپشتيباني بخت قيصر آمده‌ام خون پدر خود را بخواهم.» لافاريس مردي بود كه بگناه راهزني و دزدي بفرمان آنتونيوس سرش را بريده بودند. ولي ايوروكليس ياراي حمله به آنتونيوس نداشته و بسوي كشتي فرماندهي ديگر (چون دو كشتي فرماندهي آنجا بود) برگشته با يك ضربت آن را برگردانيد و يك كشتي ديگري را در آن نزديكي تصرف نموده و كالا و خواسته‌ی گزافي كه در آنها بود همه را ازآن خود ساخت. پس از رفتن ايوروكليس ، آنتونيوس بار ديگر بحال پيشين بازگشت و بخاموشي گراييد و سه روز همچنان خاموش و بهت‌زده بود و اين از جهت خشمي بود كه بر كلئوپترا داشت و يا از آنكه نمي‌خواست بار ديگر با او درآميزد. ليكن پس از سه روز تایناروس3 رسيده در اينجا زناني كه همراه كلئوپترا بودند اين توانستند آن دو تن را با يكديگر بسخن و گفتگو وادارند سپس در يكجا خوراك خورده و در يكجا خوابيدند. در اين ميان چند كشتي باري رسيده و برخي از دوستان آنتونيوس باو پيوستند. اينان خبر جنگ را آوردند كه همه‌ی كشتيهاي او پاك نابود شده ولي سپاهيان خشكي هنوز ايستادگي دارد. از اين جهت آنتونيوس پيام براي كانيديوس فرستاد كه سپاهيان را برداشته از راه ماكيدوني روانه‌ی آسيا گردد و خويشتن بر آن سر شد كه از همانجا آهنگ آفريکا نمايد. اينبود يك كشتي باري را كه پر از پولهاي انباشته و ظرفهاي سيمين و زرين شاهانه بود بدوستان خود واگزاشت كه ميانه‌ی خود بخش كنند و از او جدا شده براي ايمنيشان چاره‌جويي نمايند. آنان از اين پيشنهاد سر باز زده و از ديده اشك مي‌باريدند. ولي آنتونيوس با مهر و نوازش بسيار دلداري بآنان داد و سپارش‌نامه درباره‌ی اينان به ثئوفيلوس4 جانشين خود در كورنثس نوشت كه پشتيباني از آنان دريغ نداشته و پنهان نزد خودش نگاهدارد تا زماني كه با قيصر آشتي كرده ايمن شوند.
اين ثئوفيلوس پدر آن هيپارخوس5 است كه در نزد آنتونيوس سخت گرامي و نخستين كس از آزادكردگان او بود با اين‌ حال بسوي قيصر رفته سپس در كورنثس نشيمن داشت. اين حال آنتونيوس بود.


1ـ Eurycles
2ـ Lachares
3ـ Taenarus يكي از دماغه‌هاي دريا
4ـ Theophillus
5ـ Hipparchus

آشوب نان در تهران در 17 آذر 1321

✴️ حزب و گمراهیهای سیاسی
(تکه‌ی بیست‌وششم ـ پایانی)

🔶شانزده خواست آزادگان
(بخش هشتم)

کانال : گفتاری که دیروز آمد از آخرین شماره‌ی پرچم روزانه به تاریخ 17 آذر 1321 بود. در این روز «آشوب نان» در تهران رخ داد که کسانی کشته شدند و به نمایندگان مجلس و دولت توهینها کرده به خانه‌ی قوام‌السطنه و همچنین مجلس و مغازه‌ها آسیب زدند. تا اینکه بدستور نخست‌‌وزیر قوام‌السلطنه ، حکومت نظامی در تهران برپا شد و همه‌ی روزنامه‌ها بازداشت گردید. اینبود گفتار بالا که می‌بایست همه‌ی شانزده خواست آزادگان را یکایک شرح دهد ادامه نیافت.

ما اکنون آن شانزده بند خواستهای باهماد آزادگان را در زیر می‌آوریم :

1ـ هواداري از مشروطه و قانون اساسي و ايستادگي در جلو بازگشت استبداد.

2ـ نشر معني مشروطه درميان توده و آماده گردانيدن مردم براي آن.

3ـ نظارت باجراي قوانين و اعتراض به هر نقض قانوني كه رو دهد.

4ـ هواداري از تعقيب يك سياست روشن.

5ـ جلوگيري از تقليدهاي بيجا كه از حزبهاي اروپا مي‌شود.

6ـ روشن گردانيدن اذهان درباره‌ی ثروت حقيقي و اينكه سرچشمه‌ی آن زمين و هوا و آفتاب است و بايد قدر اينها را دانست.

7ـ تغيير وضع تجارت و برگردانيدن آن بمعني درستش و تطبيق آن با مصالح توده.

8ـ كوشش برواج علم و صنعت و تقيد باينكه تا ممكن است حوائج صنعتي در خود كشور تهيه گردد.

9ـ ترويج كشاورزي و اساس زندگاني گرفتن آن و آبادي دهات و كمي تفاوت ميانه‌ی آنها با شهرها.

10ـ جلوگيري از مفتخواري از هر راه كه باشد و اينكه ميزان برخورداري هر كس ، جربزه و كوشش او باشد.

11ـ نبرد با پراكندگي عقايد و كوشش بيكي بودن انديشه‌ها و آرمانها.

12ـ كوشش بفزوني نفوس و ناگزير گردانيدن زناشویي و سادگي آن.

13ـ كوشش بسادگي رخت و افزار زندگي.

14ـ كوشش بتوسعه و رواج بهداشت همگاني و مبارزه با بيماريها.

15ـ تغيير سازمان و قوانين دادگستري و ساده گردانيدن قضاوتها.

16ـ ناگزير گردانيدن آموزش ابتدایي و تغيير برنامه‌ی آموزشگاهها و از بين بردن تعليمات زيانمند و بيهوده.

🔸ما آزادگان بر این باوریم كه بايد در همه‌ی شئون زندگاني ـ از اصول حكومت و سياست كشور گرفته تا بازرگاني و كشاورزي و قانونها و اقتصاد و فرهنگ و زندگاني خانداني و بهداشت ـ تغييراتي رخ دهد و آزادگان كسانيند كه در زمينه‌ی همه‌ی اين شئون باید داراي يك انديشه و يك فهم و يك باور بوده تا بتوانند دست بهم داده آنها را اجرا گردانند. آزادگان راز فيروزی را در دسته‌بندی تنها (چنانكه عقيده‌ی ديگرانست) نمی‌شناسند. بلكه ميگويند : بايد يك رشته اصلاحاتی را بانديشه گرفت و در پيرامون آنها هم‌اندیشه گردید و درميان توده نيز بآن انديشه‌ها رواج داد. چنان اصلاحاتی نه در سخن بلكه بايد تغييراتی بنیادی باشد.

🔸ما امروز در ايران هشتاد مليون مردميم و همگي در زير نام ايرانيگری می‌زییم و همگي دم از دلبستگی بايران ميزنيم با اينحال چون انديشه‌هامان يكي نيست بلکه بضد یکدیگر می‌باشد از اين هشتاد مليون هيچ كاري برنمی‌آيد.

🔸باید همه‌ی خواستهای شانزده‌گانه‌ی ما و برنامه‌های اصلاحیِ دیگر همه یکجا آغاز گردد.

🔸باید راه نوی برای زندگی پدید آید. آمیغها (حقایق) دانسته گردد و دین راستی پذیرفته شود.

🔸سررشته‌داری دمکراسی در ایران برپا گردد و مردم شایای چنین سررشته‌داری گردند ،

🔸کیشهای گمراه و بدآموزیها و بت‌پرستیها برانداخته شود ،

🔸قوانین مالکیت و ازدواج و طلاق و بازرگانی و مانند آن تغییر یابد (بند پانزدهم)،

🔸جلو مفتخوریها و کارهای زیان‌آور مانند روضه‌خوانی ، ملایی ، نوحه‌خوانی ، دلالی بیش از اندازه‌ی نیاز و مانند اینها را گرفت (بند دهم) ،

🔸استقلال و آزادی کشور را نگهداشت ، نظام آموزشی از ریشه تغییر یابد و نوجوانان بجای سالها اتلاف عمر ، کار و پیشه و درسهای سودمندی آموزند و حقایق زندگی را یاد گیرند (بند شانزدهم).

🔸دانشهای روز در ایران رواج داده شود (بند هشتم). بویژه آرمانهای اقتصادی ما که در بند ششم بکوتاهی آمده بکار افتد (کتاب کار و پیشه و پول یا ورجاوند بنیاد دیده شود) و دیه‌ها بزرگتر و شهرها کوچکتر گردد. همه‌ی دربایستهای زندگی مانند پزشک ، دادگاه ، دبستان ، داروخانه ، تلفن ، برق و گاز را در دیه‌ها نیز برپا داشت (بند نهم).

🔸همچنین می‌باید سیاست اقتصادی مستقلی (با کشورهای دیگر) در پیش گرفت و همه‌ی اینها را باهم و بیکبار آغاز کرد تا نتیجه‌ی سودمندی بدست آید.
پیداست سخنان ما در یک گفتار یا کتاب نمی‌گنجد. ولی درباره‌ی هر یک از این بندها جداگانه میتوان شرحهایی بدهیم.

مثلاً یکی از خواستهای باهماد آزادگان کوشش بفزونی انبوهی توده ایران است. (بند دوازدهم) در این زمینه در خور یادآوری است که ایران درمیان سالهای 1296 تا 1298 نزدیک به یک سوم (برخی برآوردها : 40 درصد) جمعیت خود را از گرسنگی و بیماریها ـ بویژه وبا ـ از دست داده بود و نخستین آمارها در دوره‌ی رضاشاه انبوهی توده را 15ملیون نشان میداد. بهنگامی که این بنیادنامه برای باهماد آزادگان بدیده گرفته شد ، انبوهی ایران نزدیک به 17ملیون بوده.

🔸آشکارست که 17 یا 20 ملیون انبوهی مردم برای کشور پهناوری چون ایران بسیار کم و مایه‌ی ناتوانی و زبونی این کشور بوده ، زیرا این بیگفتگوست که برای نیرومندی و پیشرفت یک توده ، شمار انبوه نیروی کار و جوان لازم است.

🔸روشن است که افزایش شمار یک مردم آلوده و پراکنده و گمراه و دچار دشمنیها و کینه و گرفتار بدآموزیها و کیشهای رنگارنگ بخودی خود مایه‌ی برتری و پیشرفت کشور نخواهد بود. فزونی نفوس (انبوهی) مردم یک کشور در کنار اصلاحات دیگر است که به نتیجه‌ی سودمندی خواهد رسید ، زیرا نیرو از یگانگی اندیشه‌ها و باورها و همدستی میان یکه‌ها (افراد) برخیزد.

🔸یکی از درسهای گرانبهایی که راهنمای آزادگان یاد میدهد اینست که اصلاحاتی که نیاز است در چندین رشته در ایران روی دهند باید همزمان انجام گیرند (کتاب در راه سیاست ، سات 38ـ37 از 68).

درباره‌ی بند یازدهم سخنان ما دامنه‌دار و گفتارهای پرچم در این زمینه بیش از دیگر بند‌هاست. ما گفتارهای پرچم را چنان دسته‌بندی کرده‌ایم که هر دسته یک بند (یک زمینه) را بروشنی درآورد.

از فردا به آوردن آنها آغاز خواهیم کرد و بدینسان معنی هر بند روشنتر خواهد گردید.