✴️ چگونگی ترور یکم کسروی
(تکهی پنجم)
«... حقیقت آنست كه این دولتها بهیچ تكانی در این كشور و توده خرسند نیستند و مردم را با این حال بدبختی (بلكه بدبختتر از این) میخواهند تا جایی كه برای خود باز كرده وزارت و سررشتهداری كشور را ویژهی خود ساختهاند پایدار ماند ، و چون ما تكانی در توده پدید میآوریم این بآنها برمیخورد و از اینجاست كه با ما بنای مخالفت را میگزارند.
ما از این هم گله نداریم. بسیار رخ داده دولت با فلان جمعیت مخالف بوده. چیزی كه هست در این مخالفت دولت نباید وظیفهی اساسی خود را فراموش كند. نباید قانونها را زیر پا گزارد. نباید در نبرد و مخالفت از مقام خود سوء استفاده كند.
اینهاست آنچه ما گله داریم. در این یك سال و نیم در وقایعی كه بزیان ما رخ داده وزراء تا توانستهاند قانون را اجراء نكردهاند. در مخالفت با ما از نیروی دولتی خود سوءاستفاده نمودهاند.
نخست بار كه این رفتار زشت از دولت سر زد پس از حادثهی شوم بهمنماه 1322 بود. چنانكه شنیدهاید در آن هنگام در تبریز انتخابات در جریان بود و ملاها و بهاییها و صوفیها و حاجیهای انباردار كه همه با ما دشمن بودند با ابوالحسن ثقةالاسلامی و دیگر كاندیدها دست بهم داده با ساختن دروغ رسوایی بنام «قرآنسوزانی» مردم عامی را شورانیدند و در نتیجهی آن كانون آزادگان در تبریز تاراج یافت و سوزانیده شد و آقایان ضیاء مقدم و اسلامی و مسعودی در مراغه و تبریز و میاندوآب گزند بسیار دیدند. آنچه مایهی افسوس بیشتر گردید این بود كه دانسته شد یاور[=سرگرد] ضیایی كفیل شهربانی تبریز و امینی نام كلانتر بازار و همچنان رئیس عدلیهی مراغه در این جرایم شركت داشتهاند.
چون آگاهی داشتیم كه حاجیها برای تحریك غائله صدهزار ریال پول خرج كردهاند ، پنداشته میشد این شركت مأمورین شهربانی و عدلیه با اشرار بخاطر پولهاییست كه گرفتهاند. ولی چون حادثه بمركز انعكاس یافت و من ناچار بودم برای گفتگو بوزارتخانهها یا بادارهی كل شهربانی بروم و چند بار هم با ساعد نخستوزیرِ آن روز ملاقات كرده دانسته شد خیانت عمق بیشتر داشته است. زیرا دیده شد این وزیران نه تنها از آن پیشامد تأسف ندارند ، خشنود از آن میباشند ، و از بس مردان كممایهاند خودداری نتوانسته خشنودی خود را بآشكار میاندازند.
در نتیجهی این رفتار ایشان اشرار مورد تعقیب نشدند و دادستان تبریز با صد بیشرافتی در برابر جرایم مشهوده خود را بنافهمی و ناشنوایی زد. از سوی دیگر یك ماه بیشتر در تبریز و مراغه وحشیگریها دنباله داشت و كفیل شهربانی تبریز محرك و مدیر آنها بود.
در آن هنگام خیانتی از ساعد و همكاران او سر زد كه فراموش نشدنیست. اینها كه دیپلماتند و زیركند تدبیر اندیشیدند كه جنبش و كوشش ما را یك موضوع مذهبی جلوه داده چنین وانمایند كه ما مذهبی پدید آوردهایم و اختلاف بمیان مردم میاندازیم.
ما كه راه پیدا كرده میكوشیم این تودهی بدبخت را از چنگال اختلافات بیرون آوریم و به یك چنین كار بزرگی برخاستهایم ساعد مراغهای آن صورت ننگین را باین كوششهای ما میداد.
ما كه برای تكان دادن بجهان والاترین اندیشهها را دنبال میكنیم و انعكاس گفتهها و كوششهای ما باروپا و آمریكا افتاده ساعد خاماندیشه میخواست با آن تدبیر خنك ما را خفه گرداند و رنجهای چند سالهی ما را هدر سازد.
یكی از خیانتهای ساعد بازداشت پرچم بود. روزی دیدیم نامهای از فرمانداری نظامی آوردند كه چون روزنامهی شما توهین به دین مبین اسلام كرده بازداشت میشود. پرسیدیم : در كدام شماره؟... در كدام گفتار؟... تا مدتی پاسخ نمیدادند. سپس كه ناچار شدند ، گفتاری را نشان دادند كه زیر عنوان «دین از این چیزها والاتر است» نوشته شده و در دو شماره بچاپ رسیده و من دلم میخواست آقایان آن گفتار را میخواندند تا بدانند داستان چیست؟. گفتار نامبرده برعكس تهمت فرماندار نظامی در دفاع از دینست و ما در آن گفتار بكسانی كه به دین ایراد میگیرند پاسخها دادهایم.
ببینید كار جهان بكجا كشیده : ساعد مراغهای كه در همهی عمر خود یك بار رویش را بنام مسلمانی نشُسته و فروغ اسلام از روزنهی خانهی او نتابیده بمن كه همهی عمر خود را با هواداری از دین و خداشناسی بسر بردهام تهمت توهین باسلام میزند. روی بیشرمی سیاه بادا ! از آن هنگام یك سال و نیم میگذرد هنوز پرچم در بازداشت است.
(تکهی پنجم)
«... حقیقت آنست كه این دولتها بهیچ تكانی در این كشور و توده خرسند نیستند و مردم را با این حال بدبختی (بلكه بدبختتر از این) میخواهند تا جایی كه برای خود باز كرده وزارت و سررشتهداری كشور را ویژهی خود ساختهاند پایدار ماند ، و چون ما تكانی در توده پدید میآوریم این بآنها برمیخورد و از اینجاست كه با ما بنای مخالفت را میگزارند.
ما از این هم گله نداریم. بسیار رخ داده دولت با فلان جمعیت مخالف بوده. چیزی كه هست در این مخالفت دولت نباید وظیفهی اساسی خود را فراموش كند. نباید قانونها را زیر پا گزارد. نباید در نبرد و مخالفت از مقام خود سوء استفاده كند.
اینهاست آنچه ما گله داریم. در این یك سال و نیم در وقایعی كه بزیان ما رخ داده وزراء تا توانستهاند قانون را اجراء نكردهاند. در مخالفت با ما از نیروی دولتی خود سوءاستفاده نمودهاند.
نخست بار كه این رفتار زشت از دولت سر زد پس از حادثهی شوم بهمنماه 1322 بود. چنانكه شنیدهاید در آن هنگام در تبریز انتخابات در جریان بود و ملاها و بهاییها و صوفیها و حاجیهای انباردار كه همه با ما دشمن بودند با ابوالحسن ثقةالاسلامی و دیگر كاندیدها دست بهم داده با ساختن دروغ رسوایی بنام «قرآنسوزانی» مردم عامی را شورانیدند و در نتیجهی آن كانون آزادگان در تبریز تاراج یافت و سوزانیده شد و آقایان ضیاء مقدم و اسلامی و مسعودی در مراغه و تبریز و میاندوآب گزند بسیار دیدند. آنچه مایهی افسوس بیشتر گردید این بود كه دانسته شد یاور[=سرگرد] ضیایی كفیل شهربانی تبریز و امینی نام كلانتر بازار و همچنان رئیس عدلیهی مراغه در این جرایم شركت داشتهاند.
چون آگاهی داشتیم كه حاجیها برای تحریك غائله صدهزار ریال پول خرج كردهاند ، پنداشته میشد این شركت مأمورین شهربانی و عدلیه با اشرار بخاطر پولهاییست كه گرفتهاند. ولی چون حادثه بمركز انعكاس یافت و من ناچار بودم برای گفتگو بوزارتخانهها یا بادارهی كل شهربانی بروم و چند بار هم با ساعد نخستوزیرِ آن روز ملاقات كرده دانسته شد خیانت عمق بیشتر داشته است. زیرا دیده شد این وزیران نه تنها از آن پیشامد تأسف ندارند ، خشنود از آن میباشند ، و از بس مردان كممایهاند خودداری نتوانسته خشنودی خود را بآشكار میاندازند.
در نتیجهی این رفتار ایشان اشرار مورد تعقیب نشدند و دادستان تبریز با صد بیشرافتی در برابر جرایم مشهوده خود را بنافهمی و ناشنوایی زد. از سوی دیگر یك ماه بیشتر در تبریز و مراغه وحشیگریها دنباله داشت و كفیل شهربانی تبریز محرك و مدیر آنها بود.
در آن هنگام خیانتی از ساعد و همكاران او سر زد كه فراموش نشدنیست. اینها كه دیپلماتند و زیركند تدبیر اندیشیدند كه جنبش و كوشش ما را یك موضوع مذهبی جلوه داده چنین وانمایند كه ما مذهبی پدید آوردهایم و اختلاف بمیان مردم میاندازیم.
ما كه راه پیدا كرده میكوشیم این تودهی بدبخت را از چنگال اختلافات بیرون آوریم و به یك چنین كار بزرگی برخاستهایم ساعد مراغهای آن صورت ننگین را باین كوششهای ما میداد.
ما كه برای تكان دادن بجهان والاترین اندیشهها را دنبال میكنیم و انعكاس گفتهها و كوششهای ما باروپا و آمریكا افتاده ساعد خاماندیشه میخواست با آن تدبیر خنك ما را خفه گرداند و رنجهای چند سالهی ما را هدر سازد.
یكی از خیانتهای ساعد بازداشت پرچم بود. روزی دیدیم نامهای از فرمانداری نظامی آوردند كه چون روزنامهی شما توهین به دین مبین اسلام كرده بازداشت میشود. پرسیدیم : در كدام شماره؟... در كدام گفتار؟... تا مدتی پاسخ نمیدادند. سپس كه ناچار شدند ، گفتاری را نشان دادند كه زیر عنوان «دین از این چیزها والاتر است» نوشته شده و در دو شماره بچاپ رسیده و من دلم میخواست آقایان آن گفتار را میخواندند تا بدانند داستان چیست؟. گفتار نامبرده برعكس تهمت فرماندار نظامی در دفاع از دینست و ما در آن گفتار بكسانی كه به دین ایراد میگیرند پاسخها دادهایم.
ببینید كار جهان بكجا كشیده : ساعد مراغهای كه در همهی عمر خود یك بار رویش را بنام مسلمانی نشُسته و فروغ اسلام از روزنهی خانهی او نتابیده بمن كه همهی عمر خود را با هواداری از دین و خداشناسی بسر بردهام تهمت توهین باسلام میزند. روی بیشرمی سیاه بادا ! از آن هنگام یك سال و نیم میگذرد هنوز پرچم در بازداشت است.
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار دوم : بهانههایی که مسلمانان میآورند - تکهی دهم
سپس پرسیدم : آیا قرآن امروز درمیان قرآنیان روانست؟!. از پاسخ درمانده ندانست چه گوید. گفتم : ناگفته پیداست که روان نیست. امروز کمتر یکی از دستورهای قرآنست که بکار بسته میشود. مثلاً قرآن میگوید : «قَاتِلُوا الَّذِینَ یلُونَکم مِّنَ الْکفَّارِ ...»(1) ، دستور میدهد که مسلمانان با نامسلمانانی که در نزدیکی آنان میباشند همیشه در جنگ باشند. امروز مسلمانان جنگِ با نامسلمانان بماند ، در آرزوی جداسری و آزادی خود نیستند و با خرسندی و خشنودی در زیر دست بیگانگان میزیند. قرآن میگوید : «أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنکمْ»[2] ، که فرمانبرداری از خلیفه را به هر کسی بایا[=واجب] میشمارد. امروز در جهان اسلام خلیفهای نیست ، آن روزهایی که میبود ما فراموش نکردهایم که مسلمانان با وی چه رفتاری میکردند ، فراموش نکردهایم که جنگهایی که برمیخاست مسلمانان هند و مراکش تفنگهای خود را برداشته و با سپاه خلیفه (سلطان عثمانی) میجنگیدند ، فراموش نکردهایم که در جنگ جهانگیر گذشته عربها بخلیفه نافرمانی نمودند و با دشمنان او که دولتهای بزرگ اروپا باشند همدستی کرده بجنگ پرداختند. اینبود ارجی که مسلمانان به «اولوالأمر» میگزاردند. قرآن از شعرگویی نکوهش میکند[3] و مسلمانان ـ بویژه درسخوانندگانشان ـ شعر را یکی از ستودگیهای خود میشمارند. قرآن از بادهخواری نهی میکند[4] و مسلمانان باده را بجای آب میخورند. بسخن دراز چه نیاز : ما دیدیم که در بیشتر از کشورهای اسلامی به قرآن و دستورهای آن شوریدند و از اروپا «قانون اساسی» آورده بجای آن روان گردانیدند. پس بیگفتگوست که قرآن درمیان خود قرآنیان روان نیست. من میپرسم : چرا چنین شده؟!. چرا قرآن بخود قرآنیان اثر نمیکند؟!. شما پاسخ این را بگویید.
گفت : «عقیدهها سست گردیده ، مردم بد شدهاند».
گفتم : «نخست میپرسم چرا مردم سستباور یا بد شدهاند؟ هر چیزی در جهان شُوندی دارد آیا شُوند این چیست؟!. دوم میگویم : مردم همیشه بدند و این دینست که باید مردم را از بدی بیرون آورد. قرآن آنروزی که بیرون آمد مردم بدتر از اکنون میبودند. عربها بت میپرستیدند ، دخترهای خود را میکشتند ، داشته و خانهی یکدیگر را تاراج میکردند. ولی قرآن آنان را از بدیها بیرون آورده از مردم نافهم و بتپرست عربستان مردان پاکدل و جانفشانی همچون علی و ابوبکر و عمر و عمّار و اباذر و عبدالله رواحه و خالد ولید و دیگران پدید آورد. این هنایش آنروزی قرآن بود ولی امروز کمترین هنایشی نمیدارد و ملایان قرآن را از اینسر تا آنسر میخوانند و کمترین پروایی نمینمایند. این از چه روست؟!.
شما میگویید : چرا مردم را به قرآن نمیخوانید؟ من میگویم : اگر بخوانم خواهند آمد؟!. آنهمه ملایان و دیگران که هستند و همگیشان میکوشند ، و آنهمه کتابها دربارهی اسلام و قرآن نوشتهاند و مینویسند آیا کارگر میافتد و کسانی از مسیحیان یا از دیگران به قرآن میگرایند؟!. من گرفتم که گراییدند و آمدند ، آیا بهتر از خود قرآنیان خواهند بود؟!. شما نخست شُوند بیپروایی مسلمانان را به قرآن و دستورهای آن روشن گردانید تا بدانیم چه باید کرد.
این را گفتم و خاموش ایستادم که پاسخی شنوم و او چون دید ناچار است پاسخی بدهد چنین گفت : «مردم عمل نمیکنند!».
گفتم باز پاسخ عامیانه دادی. آخر چرا عمل نمیکنند؟!. صد میلیون مسلمان با آن باوری که دربارهی قرآن میدارند و آن را کتاب آسمانی خود میپندارند ، چه شده که دستورهایش را بکار نمیبندند؟!. آیا این یک شُوندی نداشته است؟. من شُوند این را از شما میپرسم.
از آنسوی به چه چیز عمل کنند؟. مثلاً شمشیرها را کشیده نامسلمانان را بکشند؟!. به «اولوالأمری» که نیست فرمانبری نمایند؟!.. ادارههای مالیات و بانکها را بهم زده بگرفتن خمس و زکات پردازند؟!.. دانشهای نوین را که با گفتههای قرآن سازشی نمیدارد بکنار گزارند؟!.. با دیگران کاری نداریم بگو ببینم خود تو دستورهای قرآن را یکایک بکار میبندی؟!.
1ـ با بیدینانی که بشما نزدیکند بجنگ پردازید. سورهی یونس (9) آیهی 123.
[2 ـ سورهی نساء (4) ، آیهی 59. ـ و
3 ـ «و شاعران را گمراهان پیروی کنند.» سورهی شعراء (26) ، آیهی 224 ـ و
4 ـ «از تو دربارهی باده و گروبندی[=قمار] میپرسند ، بگو در آنها گناهی بزرگ است.» سورهی بقره (2) ، آیهی 219 ـ و]
.
🔸 گفتار دوم : بهانههایی که مسلمانان میآورند - تکهی دهم
سپس پرسیدم : آیا قرآن امروز درمیان قرآنیان روانست؟!. از پاسخ درمانده ندانست چه گوید. گفتم : ناگفته پیداست که روان نیست. امروز کمتر یکی از دستورهای قرآنست که بکار بسته میشود. مثلاً قرآن میگوید : «قَاتِلُوا الَّذِینَ یلُونَکم مِّنَ الْکفَّارِ ...»(1) ، دستور میدهد که مسلمانان با نامسلمانانی که در نزدیکی آنان میباشند همیشه در جنگ باشند. امروز مسلمانان جنگِ با نامسلمانان بماند ، در آرزوی جداسری و آزادی خود نیستند و با خرسندی و خشنودی در زیر دست بیگانگان میزیند. قرآن میگوید : «أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنکمْ»[2] ، که فرمانبرداری از خلیفه را به هر کسی بایا[=واجب] میشمارد. امروز در جهان اسلام خلیفهای نیست ، آن روزهایی که میبود ما فراموش نکردهایم که مسلمانان با وی چه رفتاری میکردند ، فراموش نکردهایم که جنگهایی که برمیخاست مسلمانان هند و مراکش تفنگهای خود را برداشته و با سپاه خلیفه (سلطان عثمانی) میجنگیدند ، فراموش نکردهایم که در جنگ جهانگیر گذشته عربها بخلیفه نافرمانی نمودند و با دشمنان او که دولتهای بزرگ اروپا باشند همدستی کرده بجنگ پرداختند. اینبود ارجی که مسلمانان به «اولوالأمر» میگزاردند. قرآن از شعرگویی نکوهش میکند[3] و مسلمانان ـ بویژه درسخوانندگانشان ـ شعر را یکی از ستودگیهای خود میشمارند. قرآن از بادهخواری نهی میکند[4] و مسلمانان باده را بجای آب میخورند. بسخن دراز چه نیاز : ما دیدیم که در بیشتر از کشورهای اسلامی به قرآن و دستورهای آن شوریدند و از اروپا «قانون اساسی» آورده بجای آن روان گردانیدند. پس بیگفتگوست که قرآن درمیان خود قرآنیان روان نیست. من میپرسم : چرا چنین شده؟!. چرا قرآن بخود قرآنیان اثر نمیکند؟!. شما پاسخ این را بگویید.
گفت : «عقیدهها سست گردیده ، مردم بد شدهاند».
گفتم : «نخست میپرسم چرا مردم سستباور یا بد شدهاند؟ هر چیزی در جهان شُوندی دارد آیا شُوند این چیست؟!. دوم میگویم : مردم همیشه بدند و این دینست که باید مردم را از بدی بیرون آورد. قرآن آنروزی که بیرون آمد مردم بدتر از اکنون میبودند. عربها بت میپرستیدند ، دخترهای خود را میکشتند ، داشته و خانهی یکدیگر را تاراج میکردند. ولی قرآن آنان را از بدیها بیرون آورده از مردم نافهم و بتپرست عربستان مردان پاکدل و جانفشانی همچون علی و ابوبکر و عمر و عمّار و اباذر و عبدالله رواحه و خالد ولید و دیگران پدید آورد. این هنایش آنروزی قرآن بود ولی امروز کمترین هنایشی نمیدارد و ملایان قرآن را از اینسر تا آنسر میخوانند و کمترین پروایی نمینمایند. این از چه روست؟!.
شما میگویید : چرا مردم را به قرآن نمیخوانید؟ من میگویم : اگر بخوانم خواهند آمد؟!. آنهمه ملایان و دیگران که هستند و همگیشان میکوشند ، و آنهمه کتابها دربارهی اسلام و قرآن نوشتهاند و مینویسند آیا کارگر میافتد و کسانی از مسیحیان یا از دیگران به قرآن میگرایند؟!. من گرفتم که گراییدند و آمدند ، آیا بهتر از خود قرآنیان خواهند بود؟!. شما نخست شُوند بیپروایی مسلمانان را به قرآن و دستورهای آن روشن گردانید تا بدانیم چه باید کرد.
این را گفتم و خاموش ایستادم که پاسخی شنوم و او چون دید ناچار است پاسخی بدهد چنین گفت : «مردم عمل نمیکنند!».
گفتم باز پاسخ عامیانه دادی. آخر چرا عمل نمیکنند؟!. صد میلیون مسلمان با آن باوری که دربارهی قرآن میدارند و آن را کتاب آسمانی خود میپندارند ، چه شده که دستورهایش را بکار نمیبندند؟!. آیا این یک شُوندی نداشته است؟. من شُوند این را از شما میپرسم.
از آنسوی به چه چیز عمل کنند؟. مثلاً شمشیرها را کشیده نامسلمانان را بکشند؟!. به «اولوالأمری» که نیست فرمانبری نمایند؟!.. ادارههای مالیات و بانکها را بهم زده بگرفتن خمس و زکات پردازند؟!.. دانشهای نوین را که با گفتههای قرآن سازشی نمیدارد بکنار گزارند؟!.. با دیگران کاری نداریم بگو ببینم خود تو دستورهای قرآن را یکایک بکار میبندی؟!.
1ـ با بیدینانی که بشما نزدیکند بجنگ پردازید. سورهی یونس (9) آیهی 123.
[2 ـ سورهی نساء (4) ، آیهی 59. ـ و
3 ـ «و شاعران را گمراهان پیروی کنند.» سورهی شعراء (26) ، آیهی 224 ـ و
4 ـ «از تو دربارهی باده و گروبندی[=قمار] میپرسند ، بگو در آنها گناهی بزرگ است.» سورهی بقره (2) ، آیهی 219 ـ و]
.
🔶 دفاع در دیوان کیفر
🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکهی 33
7ـ گزارشهای دروغی دربارهی بیماری نصرتالدوله دادهاند ـ من نمیدانم این دادستان از کجا آمده؟!. نمیدانم برای چه این عجایب و غرایب را از خودش نشان میدهد؟!. آری این یکی از دلیلهاییست که در کیفرخواست ذکر شده ولی وکلای مدافع پاسخهای قطعی بآن دادند. آقای مجیدی نامههای خود نصرتالدوله را خواند که همیشه از بیماری ناله مینوشته است. همچنین نامههای شهربانی سمنان (که در نظر دادستان مورد هیچ بدگمانی نیست) خوانده شد که دربارهی بیماری فیروز نوشته است و ما میبینیم از تهران برایش دارو فرستادهاند ، پزشک فرستادهاند. در آنجا نیز دکتر معتمدی معالجش بوده و تصدیق بیماری او را کرده است. این مدارک و دلایل در پرونده موجود است که دادستان اگر بیغرض بود بایستی خودش اینها را ببیند و در کیفرخواست ادعا نکند که گزارش دروغی دربارهی بیماری فیروز دادهاند و بر فرض که در پرونده ندیده بوده پس از آنکه وکلای مدافع پاسخ دادند و آن مدارک را به رخش کشیدند بایستی بخطای خود پی برد و آن موضوع را بیکبار کنار گزارد ، نه اینکه سماجت کند و دوباره بگوید : گزارشهای دروغی دربارهی بیماری فیروز دادهاند. گویا این آقا با زبان حال میگوید : من سخنیست گفتهام و گذشته ، شما هم باید بپذیرید و از آنهمه دلایل صرفنظر کنید.
8 ـ محمد را بحمام فرستاده آخرین مانع را از میان برداشتهاند ـ این عبارت تعجبآورتر از عبارت پیشین است و این یکی از مواردیست که باید هر کس از تعجب و تأثر خودداری ننماید.
من در دفعهی گذشته هم گفتم که چون در خواندن ادعانامه باین قسمت رسیدم که روزی که میخواستهاند نصرتالدوله را بکشند عقیلیپور ، محمدْ آشپز او را بحمام برده ، با خود گفتم چیزهای دیگر بماند باین چه باید گفت؟!. اگر مأمورین سوءقصدی نداشتهاند برای چه محمد را با عقیلیپور بیرون فرستادهاند؟!. ولی سپس که پرونده را خواندم دیدم عجب تحریفی بکار بردهاند و از همینجا فهمیدم که بنیاد این پرونده جز بتحریف حقایق و اعمال دسیسه نمیباشد زیرا حقیقت آنست که اولاً محمدِ آشپز هر روز به هر کجا که میرفته بایستی یکی از مأمورین همراه او باشد. این را خود محمد گفته که اگر برای سبزی خریدن میرفتم بایستی یک مأموری همراه باشد ، پس همراهی عقیلیپور با محمد در رفتن بحمام یک امر عادی بوده ثانیاً در آن روز درخواست رفتن بحمام را خود محمد نموده نه آنکه عقیلیپور او را باجبار برده باشد. فولادی که در نظر بازپرس و دادستان راستگو بوده و در حقیقت گفتههای اوست که ملاک قضیه گرفته شده در این باره توضیحات داده ، خود محمد نیز آن را تأیید کرده. اینک عبارت پرسش و پاسخ از فولادی را از پرونده یادداشت کردهام و نقل مینمایم :
س ـ در آن روز که عقیلیپور ، محمد را بحمام برد آیا بر حسب تقاضای محمد بود یا عقیلیپور بمنظور دیگری بحمام برد؟!.
ج ـ هر دو تقاضا داشتند که بحمام بروند بخصوص محمد دو سه روز قبل هم این تقاضا را کرده و چون نصرتالدوله پرستارش منحصر بهمین بود بنده اجازه ندادم.
اینست نمونهای از تحریفکاریهای بازپرس ، و عجب است که من دفعهی گذشته این را شرح دادم ولی دادستان با کمال سماجت باز همان استدلال را پیش میکشد. گویا این مرد با این سماجتهای خود بما میگوید : یک کاریست که ما برای مصلحت خود کردهایم و شما هم باید از فهم و وجدان و انصاف خود چشم پوشیده موافقت کنید. ولی تقاضای بسیار بیجاییست که میکند.
.
🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکهی 33
7ـ گزارشهای دروغی دربارهی بیماری نصرتالدوله دادهاند ـ من نمیدانم این دادستان از کجا آمده؟!. نمیدانم برای چه این عجایب و غرایب را از خودش نشان میدهد؟!. آری این یکی از دلیلهاییست که در کیفرخواست ذکر شده ولی وکلای مدافع پاسخهای قطعی بآن دادند. آقای مجیدی نامههای خود نصرتالدوله را خواند که همیشه از بیماری ناله مینوشته است. همچنین نامههای شهربانی سمنان (که در نظر دادستان مورد هیچ بدگمانی نیست) خوانده شد که دربارهی بیماری فیروز نوشته است و ما میبینیم از تهران برایش دارو فرستادهاند ، پزشک فرستادهاند. در آنجا نیز دکتر معتمدی معالجش بوده و تصدیق بیماری او را کرده است. این مدارک و دلایل در پرونده موجود است که دادستان اگر بیغرض بود بایستی خودش اینها را ببیند و در کیفرخواست ادعا نکند که گزارش دروغی دربارهی بیماری فیروز دادهاند و بر فرض که در پرونده ندیده بوده پس از آنکه وکلای مدافع پاسخ دادند و آن مدارک را به رخش کشیدند بایستی بخطای خود پی برد و آن موضوع را بیکبار کنار گزارد ، نه اینکه سماجت کند و دوباره بگوید : گزارشهای دروغی دربارهی بیماری فیروز دادهاند. گویا این آقا با زبان حال میگوید : من سخنیست گفتهام و گذشته ، شما هم باید بپذیرید و از آنهمه دلایل صرفنظر کنید.
8 ـ محمد را بحمام فرستاده آخرین مانع را از میان برداشتهاند ـ این عبارت تعجبآورتر از عبارت پیشین است و این یکی از مواردیست که باید هر کس از تعجب و تأثر خودداری ننماید.
من در دفعهی گذشته هم گفتم که چون در خواندن ادعانامه باین قسمت رسیدم که روزی که میخواستهاند نصرتالدوله را بکشند عقیلیپور ، محمدْ آشپز او را بحمام برده ، با خود گفتم چیزهای دیگر بماند باین چه باید گفت؟!. اگر مأمورین سوءقصدی نداشتهاند برای چه محمد را با عقیلیپور بیرون فرستادهاند؟!. ولی سپس که پرونده را خواندم دیدم عجب تحریفی بکار بردهاند و از همینجا فهمیدم که بنیاد این پرونده جز بتحریف حقایق و اعمال دسیسه نمیباشد زیرا حقیقت آنست که اولاً محمدِ آشپز هر روز به هر کجا که میرفته بایستی یکی از مأمورین همراه او باشد. این را خود محمد گفته که اگر برای سبزی خریدن میرفتم بایستی یک مأموری همراه باشد ، پس همراهی عقیلیپور با محمد در رفتن بحمام یک امر عادی بوده ثانیاً در آن روز درخواست رفتن بحمام را خود محمد نموده نه آنکه عقیلیپور او را باجبار برده باشد. فولادی که در نظر بازپرس و دادستان راستگو بوده و در حقیقت گفتههای اوست که ملاک قضیه گرفته شده در این باره توضیحات داده ، خود محمد نیز آن را تأیید کرده. اینک عبارت پرسش و پاسخ از فولادی را از پرونده یادداشت کردهام و نقل مینمایم :
س ـ در آن روز که عقیلیپور ، محمد را بحمام برد آیا بر حسب تقاضای محمد بود یا عقیلیپور بمنظور دیگری بحمام برد؟!.
ج ـ هر دو تقاضا داشتند که بحمام بروند بخصوص محمد دو سه روز قبل هم این تقاضا را کرده و چون نصرتالدوله پرستارش منحصر بهمین بود بنده اجازه ندادم.
اینست نمونهای از تحریفکاریهای بازپرس ، و عجب است که من دفعهی گذشته این را شرح دادم ولی دادستان با کمال سماجت باز همان استدلال را پیش میکشد. گویا این مرد با این سماجتهای خود بما میگوید : یک کاریست که ما برای مصلحت خود کردهایم و شما هم باید از فهم و وجدان و انصاف خود چشم پوشیده موافقت کنید. ولی تقاضای بسیار بیجاییست که میکند.
.
خراباتیان_که_بودند_و_چه_میگفتند؟_ب3.pdf
201.2 KB
🔸 خراباتیان که بودند و چه میگفتند؟
بخش سوم (پایان)
🔹 ما را با موسیقی دشمنی نیست
🔹 خراباتیان که بودند و چه میگفتند؟
🔅 همهی تکهها یکجا در یک فایل پیدیاف
بخش سوم (پایان)
🔹 ما را با موسیقی دشمنی نیست
🔹 خراباتیان که بودند و چه میگفتند؟
🔅 همهی تکهها یکجا در یک فایل پیدیاف
✴️ چگونگی ترور یکم کسروی
(تکهی ششم)
رفتار زشت دیگری از دولت ، [در] پیشامد هشتم اردیبهشت امسال رخ داد. آقایان آن پیشامد را بیش یا كم شنیدهاند ... ببینید چه داستانیست : ده دوازده تن اشرار ، روز روشن ، درمیان خیابان ، بمن حمله كرده دو گلوله به تنم زده سیزده یا چهارده زخم چاقو و سنگ بسر و رو و تنم رسانیدهاند ، در چنین داستانی شهربانی بجای آنكه بپیشامد اهمیت دهد و جانیها را جدا جدا بازداشته از تبانی جلو گیرد و ببازجوییهای نهانی پرداخته ریشهی جنایت را بدست آورد تلاش میكند كه داستان را وارونه نشان داده چنان وانماید كه من میخواستهام فلان سیدك را بكشم و تپانچه كشیدهام و مردم ریختهاند او را از دست من گرفتهاند و برای آنكه باین قضیهی خاینانهی خود پیشرفت دهد گلوله خوردن مرا بیكبار انكار میكند. بروزنامهها تلفن میكند كه در آن موضوع چیزی ننویسند ، بدكتر شاهرخی پزشك بیمارستان نجمیه و بدكتر قزل ایاغ و دكتر امامی شریفی پزشكان قانونی فشار میآورد در آن باره گواهی ندهند ، بدكتر رضا نور كه عكس از تن من برداشته بود سخت میگیرد ، دو تن جوانی را كه همراه من بوده و تپانچه را از دست ضارب درآورده و مرا از دست مرگ رهانیدهاند با جانیها یكسان گرفته قرار بازداشت میدهد. پس از آنكه روزنامهها حقیقت امر را بدست آورده مكرر انتشار داده بودند اعلامیهی سراپا دروغ و رسوایی منتشر میكند كه جز روزنامهی اطلاعات در جای دیگری بچاپ نرسید ، ببینید از یك شهربانی كه خود مسئول كشف جرایم بوده چنین رفتاری تا چه اندازه زشت است.
باید برای آگاهی آقایان و بانوان بگویم كه من پیشامد را كوچك شمردم و اكنون هم كوچك میشمارم. كسی كه با نادانیهای توده به نبرد برمیخیزد باید تصادف با اینگونه وحشیگریها را نیز پیشبینی كند.
آن روز گلولهها كه به تن من خورد یك كلمه نگفتم. با آنكه نزدیك بیست دقیقه بیشتر با گروه اشرار در كشاكش بودیم و آن زخمهای سنگ و چاقو نیز به تن من رسید كه خون همچنان فرومیریخت سستی بخود راه ندادم و هنگامی كه بكلانتری رفتیم آنجا نیز چیزی دربارهی گلوله بزبان نیاوردم و تنها در رفتن به بهداری بود كه درمیان راه گفتم : «از جای گلوله خون فرومیریزد». دو تن جوان كه با من بودند تا آن هنگام در این باره چیزی نمیدانستند. دیده بودند كه تپانچه دو بار باز شد. ولی رسیدن یا نرسیدن گلوله را نمیدانستند.
همین نگفتن و پنهان داشتن من بود كه كلانتری [بخش]یك را بطمع انداخت كه قضیه را وارونه نشان دهد.
چون نمیدانست گلوله بمن ، آن هم از پشت سر خورده برای حمایت بجانیها برداشت پرونده را چنان برداشت كه تپانچه را من كشیدهام كه خواستهام سیدك را بكشم مردم او را از دست من گرفتهاند ، و سپس كه گفتگو از گلوله بمیان آمد چون آن را منافی با برداشت خود دید بهمدستی ادارهی آگاهی و سرهنگ نقدی دادستان نظامی بآن تشبثات رسوا برخاست.
بانوان و آقایان بیگمان بدانند كه این رفتار شهربانی مرا بیشتر از زخمها آزرده گردانید. این چه داستانیست؟!... این چه كشوریست؟!... آیا نیروی دولتی بدست این كسان برای چنین سوءاستفادههایی سپرده شده؟!... این رفتار گذشته از زشتیش مسلم بود كه غایلههای دیگری درپی خواهد داشت. اشرار هنگامی كه این حمایت را از كارمندان خاین دولت دیدند پیدا بود كه تا چه اندازه جسور خواهند گردید». (1)
(1) : ماهنامهی شهریور ماه 1324 ، گفتار آقای کسروی در نشست روزنامهنویسان
(تکهی ششم)
رفتار زشت دیگری از دولت ، [در] پیشامد هشتم اردیبهشت امسال رخ داد. آقایان آن پیشامد را بیش یا كم شنیدهاند ... ببینید چه داستانیست : ده دوازده تن اشرار ، روز روشن ، درمیان خیابان ، بمن حمله كرده دو گلوله به تنم زده سیزده یا چهارده زخم چاقو و سنگ بسر و رو و تنم رسانیدهاند ، در چنین داستانی شهربانی بجای آنكه بپیشامد اهمیت دهد و جانیها را جدا جدا بازداشته از تبانی جلو گیرد و ببازجوییهای نهانی پرداخته ریشهی جنایت را بدست آورد تلاش میكند كه داستان را وارونه نشان داده چنان وانماید كه من میخواستهام فلان سیدك را بكشم و تپانچه كشیدهام و مردم ریختهاند او را از دست من گرفتهاند و برای آنكه باین قضیهی خاینانهی خود پیشرفت دهد گلوله خوردن مرا بیكبار انكار میكند. بروزنامهها تلفن میكند كه در آن موضوع چیزی ننویسند ، بدكتر شاهرخی پزشك بیمارستان نجمیه و بدكتر قزل ایاغ و دكتر امامی شریفی پزشكان قانونی فشار میآورد در آن باره گواهی ندهند ، بدكتر رضا نور كه عكس از تن من برداشته بود سخت میگیرد ، دو تن جوانی را كه همراه من بوده و تپانچه را از دست ضارب درآورده و مرا از دست مرگ رهانیدهاند با جانیها یكسان گرفته قرار بازداشت میدهد. پس از آنكه روزنامهها حقیقت امر را بدست آورده مكرر انتشار داده بودند اعلامیهی سراپا دروغ و رسوایی منتشر میكند كه جز روزنامهی اطلاعات در جای دیگری بچاپ نرسید ، ببینید از یك شهربانی كه خود مسئول كشف جرایم بوده چنین رفتاری تا چه اندازه زشت است.
باید برای آگاهی آقایان و بانوان بگویم كه من پیشامد را كوچك شمردم و اكنون هم كوچك میشمارم. كسی كه با نادانیهای توده به نبرد برمیخیزد باید تصادف با اینگونه وحشیگریها را نیز پیشبینی كند.
آن روز گلولهها كه به تن من خورد یك كلمه نگفتم. با آنكه نزدیك بیست دقیقه بیشتر با گروه اشرار در كشاكش بودیم و آن زخمهای سنگ و چاقو نیز به تن من رسید كه خون همچنان فرومیریخت سستی بخود راه ندادم و هنگامی كه بكلانتری رفتیم آنجا نیز چیزی دربارهی گلوله بزبان نیاوردم و تنها در رفتن به بهداری بود كه درمیان راه گفتم : «از جای گلوله خون فرومیریزد». دو تن جوان كه با من بودند تا آن هنگام در این باره چیزی نمیدانستند. دیده بودند كه تپانچه دو بار باز شد. ولی رسیدن یا نرسیدن گلوله را نمیدانستند.
همین نگفتن و پنهان داشتن من بود كه كلانتری [بخش]یك را بطمع انداخت كه قضیه را وارونه نشان دهد.
چون نمیدانست گلوله بمن ، آن هم از پشت سر خورده برای حمایت بجانیها برداشت پرونده را چنان برداشت كه تپانچه را من كشیدهام كه خواستهام سیدك را بكشم مردم او را از دست من گرفتهاند ، و سپس كه گفتگو از گلوله بمیان آمد چون آن را منافی با برداشت خود دید بهمدستی ادارهی آگاهی و سرهنگ نقدی دادستان نظامی بآن تشبثات رسوا برخاست.
بانوان و آقایان بیگمان بدانند كه این رفتار شهربانی مرا بیشتر از زخمها آزرده گردانید. این چه داستانیست؟!... این چه كشوریست؟!... آیا نیروی دولتی بدست این كسان برای چنین سوءاستفادههایی سپرده شده؟!... این رفتار گذشته از زشتیش مسلم بود كه غایلههای دیگری درپی خواهد داشت. اشرار هنگامی كه این حمایت را از كارمندان خاین دولت دیدند پیدا بود كه تا چه اندازه جسور خواهند گردید». (1)
(1) : ماهنامهی شهریور ماه 1324 ، گفتار آقای کسروی در نشست روزنامهنویسان
Forwarded from کتابخانه پاکدینی (کتابهای احمد کسروی و یاران او)
📣 بازپسین پراکنش کتاب «راه رستگاری» آماده شده است.
🔸 این کتاب دورنمایی از پاکدینی است که خواننده را با یک رشته از حقایق و خواستهای بنیادی پاکدینی آشنا میگرداند.
🔸 این کتاب را به کسانی که میخواهند با شاهراه پاکدینی آشنا گردند پیشنهاد میکنیم.
📘 از اینجا کتاب را دریافت کنید.
🔸 این کتاب دورنمایی از پاکدینی است که خواننده را با یک رشته از حقایق و خواستهای بنیادی پاکدینی آشنا میگرداند.
🔸 این کتاب را به کسانی که میخواهند با شاهراه پاکدینی آشنا گردند پیشنهاد میکنیم.
📘 از اینجا کتاب را دریافت کنید.
Telegram
کتابخانه پاکدینی (کتابهای احمد کسروی و یاران او)
📘 راه رستگاری
🖌 احمد کسروی
🔍 جستار : آیین زندگانی ، آفریدگار ، برانگیختگان ، دین ، کیشها ، گمراهیها ، جان و روان ، کار و پیشه
📊 شمار ساتها : ۱۲۹
🔹 بازپسین پراکنش : اسفند ۱۳۹۹
🔹 کتابخانهی پاکدینی
🔸 این کتاب از سوی «باهَماد پاکدینان» و بدست «کوشاد…
🖌 احمد کسروی
🔍 جستار : آیین زندگانی ، آفریدگار ، برانگیختگان ، دین ، کیشها ، گمراهیها ، جان و روان ، کار و پیشه
📊 شمار ساتها : ۱۲۹
🔹 بازپسین پراکنش : اسفند ۱۳۹۹
🔹 کتابخانهی پاکدینی
🔸 این کتاب از سوی «باهَماد پاکدینان» و بدست «کوشاد…
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار دوم : بهانههایی که مسلمانان میآورند - تکهی یازدهم
چون همچنان خاموش میایستاد و بسخن برنمیخاست من نیز بگفتگو دنباله ندادم ، زیرا آنان خواستشان فهمیدن و پذیرفتن نیست و آن فهم و بینشی که نتیجه از گفتههای ما گیرند نمیدارند. چنانکه گفتم قرآن را دستاویزی ساختهاند و گیجسرانه سخنانی میگویند. لیکن چون میدانم خوانندگان خواهند خواست که شُوند سستباوری مسلمانان ، و بیپروایی آنان به قرآن و دستورهایش را بدانند ، اینست به پرسشی که از آن ملا کردم و درماند خود پاسخ مینویسم :
باید دانست بنیادگزار اسلام از میان عرب برخاست که گمراهی بزرگشان بتپرستی میبود. قرآن بآن گمراهی پرداخته پاسخهای برندهای داد : «أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ»(1) ، «أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا ینفَعُکمْ شَیئًا وَلَا یضُرُّکمْ»(2) ، و بسیار مانند اینها ... بخش بزرگی از قرآن در این باره میباشد. از اینرو مردم سادهی عرب از گمراهی رهیدند و با دلهای پاک و باورهای استوار بکوشش و جانفشانی پرداختند. در آن روز درمیان مسلمانان کتابی جز قرآن نمیبود و آموزاکهایی جز آموزاکهای قرآن رواج نمیداشت. مسلمانان با دلهای سادهی پاک قرآن را میخواندند و از دستورهای بسیار ارجدار آن میسَهیدند[3] .
لیکن سپس در جهان اسلام آشفتگیهایی رخ نمود و گمراهیهای بسیار ریشهدار و زهرآلودی ، یکی پس از دیگری پدید آمد. پیش از همه ، گروه شیعه برخاستند که دستگاه دیگری در برابر اسلام درچیدند ، و اینان قرآن را افزاری برای پیشرفت کار خود گرفته بآیههای آن بدلخواه معنی دادند و هرچه را خواستند بگزارش کشیدند. همگام ایشان باطنیان پیدا شدند ، و اینان راه بدتری را پیش گرفته چنین گفتند : «قرآن را بیرونی هست و درونی هست و درون آن را جز ما کسی نداند». بدینسان بیکباره آن کتاب وَرجاوَند[=مقدس] را از ارج و هنایش انداختند ، و افزار دست بدآموزان و فریبکاران گردانیدند. پس از آن فلسفهی یونان درمیان مسلمانان رواج یافت و این از ریشه با دین ناسازگار میبود و هر کسی که بآن میگرایید دین را خُرد و بیارج شناخته رو میگردانید. همچنان صوفیگری که از روم برخاست و این نیز از هر باره با اسلام و قرآن نسازنده میبود ، درمیان مسلمانان پراکنده گردید. پس از آن درمیان مسلمانان ایران خراباتیگری پیدا شد و این زهرآلودترین بدآموزیها را در دلهای مردمان جا میداد و آنان را از دین بیزار میگردانید.
بدینسان گمراهیها پیاپی شدند و اینها به قرآن چیره درآمده از هنایش آن کاستند ، و بهمین شُوند اسلام ناتوان گردید و بسیار از دستورهای آن از کار افتاد.
میباید گفت : مسلمانان اگرچه قرآن را کتاب خود میشماردند بدستورهای آن باور استواری نمیداشتند ، و دلهاشان پر از آموزاکهایی بآخشیج قرآن میبود. اینست پیروی درستی از آن نمیتوانستند کرد و دستورهایش را بکار نمیتوانستند بست.
این دربارهی زمانهای پیش است. در زمان ما چیزهای دیگری بآنها افزوده شده. در این زمان سیل مادّیگری برخاسته که بزرگترین و ریشهدارترین گمراهیهای جهانست و این گمراهی همهی دینها را از ریشه بتکان آورده. از آنسوی در سایهی پیشرفت دانشها ، دربارهی چگونگی گیتی (آسمان و زمین و ستارگان و مانندهای اینها) ، ناسازگاری درمیان قرآن و دیگر کتابهای دینی با آن دانشها نمودار گردیده و این اگرهم ایرادی بآن کتابها نیست ناچاریست که از ارجشان بکاهد. از آنسو در این زمان بنیادگزاریهای سیاسی اسلام بیکبار بهم خورده و چنانکه گفتم بسیاری از دستورهای قرآن بیزمینه گردیده. اینها چیزهاییست که به شُوندهای گذشته افزوده شده و اینست بیکبار قرآن را از هنایش انداخته.
اینکه کسانی میگویند : «تا قرآن هست اسلام برپاست» ، بیکبار از اینها ناآگاهند.
کوتاهسخن : اینها بهانههاییست که مسلمانان در برابر سخنان ما میدارند ، و چنانکه یکایک بازنمودیم همگی بیارج و بیپا میباشد ، و از همه بیخردانهتر و بیپاتر دعوی بازگردانیدن دین بگوهر خود میباشد که در آن باره سپس هم سخن خواهیم راند.
1ـ آیا میپرستید بچیزی که خود تراشیدهاید؟! سورهی الصافات (37) ، آیهی 95.
2 ـ آیا خدا را گزارده میپرستید به چیزی که نه سودی بشما تواند داد و نه زیانی تواند رسانید؟! سورهی الأنبیاء (21) ، آیهی 66.
[3 ـ سهیدن (همچون جهیدن) = احساس کسی برانگیخته شدن ؛ سَهِش = احساس ـ و]
.
🔸 گفتار دوم : بهانههایی که مسلمانان میآورند - تکهی یازدهم
چون همچنان خاموش میایستاد و بسخن برنمیخاست من نیز بگفتگو دنباله ندادم ، زیرا آنان خواستشان فهمیدن و پذیرفتن نیست و آن فهم و بینشی که نتیجه از گفتههای ما گیرند نمیدارند. چنانکه گفتم قرآن را دستاویزی ساختهاند و گیجسرانه سخنانی میگویند. لیکن چون میدانم خوانندگان خواهند خواست که شُوند سستباوری مسلمانان ، و بیپروایی آنان به قرآن و دستورهایش را بدانند ، اینست به پرسشی که از آن ملا کردم و درماند خود پاسخ مینویسم :
باید دانست بنیادگزار اسلام از میان عرب برخاست که گمراهی بزرگشان بتپرستی میبود. قرآن بآن گمراهی پرداخته پاسخهای برندهای داد : «أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ»(1) ، «أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا ینفَعُکمْ شَیئًا وَلَا یضُرُّکمْ»(2) ، و بسیار مانند اینها ... بخش بزرگی از قرآن در این باره میباشد. از اینرو مردم سادهی عرب از گمراهی رهیدند و با دلهای پاک و باورهای استوار بکوشش و جانفشانی پرداختند. در آن روز درمیان مسلمانان کتابی جز قرآن نمیبود و آموزاکهایی جز آموزاکهای قرآن رواج نمیداشت. مسلمانان با دلهای سادهی پاک قرآن را میخواندند و از دستورهای بسیار ارجدار آن میسَهیدند[3] .
لیکن سپس در جهان اسلام آشفتگیهایی رخ نمود و گمراهیهای بسیار ریشهدار و زهرآلودی ، یکی پس از دیگری پدید آمد. پیش از همه ، گروه شیعه برخاستند که دستگاه دیگری در برابر اسلام درچیدند ، و اینان قرآن را افزاری برای پیشرفت کار خود گرفته بآیههای آن بدلخواه معنی دادند و هرچه را خواستند بگزارش کشیدند. همگام ایشان باطنیان پیدا شدند ، و اینان راه بدتری را پیش گرفته چنین گفتند : «قرآن را بیرونی هست و درونی هست و درون آن را جز ما کسی نداند». بدینسان بیکباره آن کتاب وَرجاوَند[=مقدس] را از ارج و هنایش انداختند ، و افزار دست بدآموزان و فریبکاران گردانیدند. پس از آن فلسفهی یونان درمیان مسلمانان رواج یافت و این از ریشه با دین ناسازگار میبود و هر کسی که بآن میگرایید دین را خُرد و بیارج شناخته رو میگردانید. همچنان صوفیگری که از روم برخاست و این نیز از هر باره با اسلام و قرآن نسازنده میبود ، درمیان مسلمانان پراکنده گردید. پس از آن درمیان مسلمانان ایران خراباتیگری پیدا شد و این زهرآلودترین بدآموزیها را در دلهای مردمان جا میداد و آنان را از دین بیزار میگردانید.
بدینسان گمراهیها پیاپی شدند و اینها به قرآن چیره درآمده از هنایش آن کاستند ، و بهمین شُوند اسلام ناتوان گردید و بسیار از دستورهای آن از کار افتاد.
میباید گفت : مسلمانان اگرچه قرآن را کتاب خود میشماردند بدستورهای آن باور استواری نمیداشتند ، و دلهاشان پر از آموزاکهایی بآخشیج قرآن میبود. اینست پیروی درستی از آن نمیتوانستند کرد و دستورهایش را بکار نمیتوانستند بست.
این دربارهی زمانهای پیش است. در زمان ما چیزهای دیگری بآنها افزوده شده. در این زمان سیل مادّیگری برخاسته که بزرگترین و ریشهدارترین گمراهیهای جهانست و این گمراهی همهی دینها را از ریشه بتکان آورده. از آنسوی در سایهی پیشرفت دانشها ، دربارهی چگونگی گیتی (آسمان و زمین و ستارگان و مانندهای اینها) ، ناسازگاری درمیان قرآن و دیگر کتابهای دینی با آن دانشها نمودار گردیده و این اگرهم ایرادی بآن کتابها نیست ناچاریست که از ارجشان بکاهد. از آنسو در این زمان بنیادگزاریهای سیاسی اسلام بیکبار بهم خورده و چنانکه گفتم بسیاری از دستورهای قرآن بیزمینه گردیده. اینها چیزهاییست که به شُوندهای گذشته افزوده شده و اینست بیکبار قرآن را از هنایش انداخته.
اینکه کسانی میگویند : «تا قرآن هست اسلام برپاست» ، بیکبار از اینها ناآگاهند.
کوتاهسخن : اینها بهانههاییست که مسلمانان در برابر سخنان ما میدارند ، و چنانکه یکایک بازنمودیم همگی بیارج و بیپا میباشد ، و از همه بیخردانهتر و بیپاتر دعوی بازگردانیدن دین بگوهر خود میباشد که در آن باره سپس هم سخن خواهیم راند.
1ـ آیا میپرستید بچیزی که خود تراشیدهاید؟! سورهی الصافات (37) ، آیهی 95.
2 ـ آیا خدا را گزارده میپرستید به چیزی که نه سودی بشما تواند داد و نه زیانی تواند رسانید؟! سورهی الأنبیاء (21) ، آیهی 66.
[3 ـ سهیدن (همچون جهیدن) = احساس کسی برانگیخته شدن ؛ سَهِش = احساس ـ و]
.
🔶 دفاع در دیوان کیفر
🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکهی 34
دادستان چنین میگوید که محمد را وادار کردهاند بسرش حنا بندد تا در حمام دیر کند و مأمورین کار خود را بپایان رسانند و من تعجب دارم که این را از کجا میگوید؟!. چگونه معقولست که کسی را بحنا بستن مجبور گردانند؟!. آنچه در پرونده است اینست که محمد با دلخواه خود حنا بسته ، چنانکه عقیلیپور نیز بسته و این عادت بسیاری از مو سفیدانست و هرگز پای اجبار درمیان نبوده.
عجبتر آنکه مظفر فیروز در اینجا قضیه را وارونه گردانیده چنین گفت که محمد کچل است و اساساً سرش مو ندارد تا حنا ببندد و ما نمیدانیم بکدام یکی از سخنان اینها باور کنیم.
ولی این محمد چه کچل است و چه مودار ، یک ضربت مهمی بپروندهسازی بازپرس و دادستان وارد آورده و در حقیقت باید گفت تمام رشتههای آنها را پشم گردانیده و در اینجاست که باید گفت : حقیقت در پرده نمیماند زیرا همان محمد چون داستان بازگشتن خود را از حمام شرح داده چنین گفته : من چون باتاق وارد شدم طبیب بالاسر آقا ایستاده بود و دیدم آقا چشمهایش را باز کرد و دوباره بست و تسلیم کرد. اینکه دلیل آشکار است که نصرتالدوله تا برگشتن محمد زنده بود ، و آنچه دادستان میگوید که او را خفه کرده و سپس بدنبال پزشک و محمد فرستادهاند بکلی دروغست و این گواهی محمد یکی از چیزهایی است که دادستان بکلی نادیده انگاشته و باآنکه ما ایراد گرفتیم پاسخی بآن نتوانست.
در حالی که همان گفتهی محمد تأیید شده با گواهی دکتر. زیرا دکتر معتمدی که پزشک معالج فیروزمیرزا بوده در یک گواهی که با خط و امضای خود اوست و در حاشیه رئیس شهربانی سمنان (که مورد اعتماد خود دادسراست) صحت آن را تصدیق نموده ، همان گفتههای محمد را با این عبارت گواهی میدهد : «امروز که 20/10/16 است دو ساعت بغروب که ببالین مریض آمدم در حال اغماء بود آنچه عملیاتی که بایستی شود شد نتیجه حاصل نگردید و در نتیجهی مرض قلبی فوت گردید».
شما از این دادستان بپرسید : برای چه بآن گواهی محمد ترتیب اثر نکردهاید؟. برای چه باین تصدیق دکتر قیمتی قایل نشدهاید؟!. شما چه عذری دارید که دلایل باین روشنی را که با دلایل روشن دیگر تأیید میشود بکنار گزارید و بگفتهی خودتان دلایل را غربال کنید؟!. شما میگویید : من نمایندهی جامعه هستم. نمایندهی جامعه باید پیرو حقیقت باشد نه پیرو اغراض این و آن.
این تصدیق دکتر معتمد (1) یک داستان دیگری دارد که دیروز کشف شده. در پروندهی شهربانی فیروز سه فقره نوشته بامضای دکتر معتمد هست دربارهی اینکه مرگ فیروز طبیعی و در نتیجهی مرض قلبی بوده. یکی از آنها با خط و امضای خود دکتر که شهربانی سمنان نیز صحت آن را تصدیق نموده ، دوم با خط دیگری ولی بامضای دکتر در همان زمینه ، سوم باز با خط و امضای خود دکتر دایر باجازهی دفن که این را هم شهربانی سمنان تصدیق کرده.
پابرگی از ویراینده :
1ـ همان معتمدی
.
🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکهی 34
دادستان چنین میگوید که محمد را وادار کردهاند بسرش حنا بندد تا در حمام دیر کند و مأمورین کار خود را بپایان رسانند و من تعجب دارم که این را از کجا میگوید؟!. چگونه معقولست که کسی را بحنا بستن مجبور گردانند؟!. آنچه در پرونده است اینست که محمد با دلخواه خود حنا بسته ، چنانکه عقیلیپور نیز بسته و این عادت بسیاری از مو سفیدانست و هرگز پای اجبار درمیان نبوده.
عجبتر آنکه مظفر فیروز در اینجا قضیه را وارونه گردانیده چنین گفت که محمد کچل است و اساساً سرش مو ندارد تا حنا ببندد و ما نمیدانیم بکدام یکی از سخنان اینها باور کنیم.
ولی این محمد چه کچل است و چه مودار ، یک ضربت مهمی بپروندهسازی بازپرس و دادستان وارد آورده و در حقیقت باید گفت تمام رشتههای آنها را پشم گردانیده و در اینجاست که باید گفت : حقیقت در پرده نمیماند زیرا همان محمد چون داستان بازگشتن خود را از حمام شرح داده چنین گفته : من چون باتاق وارد شدم طبیب بالاسر آقا ایستاده بود و دیدم آقا چشمهایش را باز کرد و دوباره بست و تسلیم کرد. اینکه دلیل آشکار است که نصرتالدوله تا برگشتن محمد زنده بود ، و آنچه دادستان میگوید که او را خفه کرده و سپس بدنبال پزشک و محمد فرستادهاند بکلی دروغست و این گواهی محمد یکی از چیزهایی است که دادستان بکلی نادیده انگاشته و باآنکه ما ایراد گرفتیم پاسخی بآن نتوانست.
در حالی که همان گفتهی محمد تأیید شده با گواهی دکتر. زیرا دکتر معتمدی که پزشک معالج فیروزمیرزا بوده در یک گواهی که با خط و امضای خود اوست و در حاشیه رئیس شهربانی سمنان (که مورد اعتماد خود دادسراست) صحت آن را تصدیق نموده ، همان گفتههای محمد را با این عبارت گواهی میدهد : «امروز که 20/10/16 است دو ساعت بغروب که ببالین مریض آمدم در حال اغماء بود آنچه عملیاتی که بایستی شود شد نتیجه حاصل نگردید و در نتیجهی مرض قلبی فوت گردید».
شما از این دادستان بپرسید : برای چه بآن گواهی محمد ترتیب اثر نکردهاید؟. برای چه باین تصدیق دکتر قیمتی قایل نشدهاید؟!. شما چه عذری دارید که دلایل باین روشنی را که با دلایل روشن دیگر تأیید میشود بکنار گزارید و بگفتهی خودتان دلایل را غربال کنید؟!. شما میگویید : من نمایندهی جامعه هستم. نمایندهی جامعه باید پیرو حقیقت باشد نه پیرو اغراض این و آن.
این تصدیق دکتر معتمد (1) یک داستان دیگری دارد که دیروز کشف شده. در پروندهی شهربانی فیروز سه فقره نوشته بامضای دکتر معتمد هست دربارهی اینکه مرگ فیروز طبیعی و در نتیجهی مرض قلبی بوده. یکی از آنها با خط و امضای خود دکتر که شهربانی سمنان نیز صحت آن را تصدیق نموده ، دوم با خط دیگری ولی بامضای دکتر در همان زمینه ، سوم باز با خط و امضای خود دکتر دایر باجازهی دفن که این را هم شهربانی سمنان تصدیق کرده.
پابرگی از ویراینده :
1ـ همان معتمدی
.
دفاع در دیوان کیفر بخش پنجم.pdf
845.6 KB
🔸 دفاع در دیوان کیفر
🔹 بخش پنجم
🔅 همهی تکهها یکجا در یک فایل پیدیاف
🔹 بخش پنجم
🔅 همهی تکهها یکجا در یک فایل پیدیاف
✴️ چگونگی ترور یکم کسروی
(تکهی هفتم)
پیشبینی کسروی درست بود. زیرا اشرار و جنایتکاران که پس از ترور هشتم اردیبهشت 1324 ، بدنبال فرصت دیگری برای کشتن او لگام میجویدند ، چون از پشتیبانی دولت و سران کشور نیز اطمینان یافتند ، با گستاخی بیشتری دوباره دست بکار شدند. جانیان دیگری بکار گرفته شدند تا در پوشش هواداران و شنوندگان سخنرانیهای کسروی بخانهی وی راه یابند و جنایت را بانجام رسانند. حسین امامی و اوباش دیگر ، ریش خود را تراشیده و کراوات میزدند و خود را بعنوان هوادار کسروی جا زده ، بخانهی او رفت و آمد میکردند. چند بار این جنایتکاران بخانهی کسروی رفته بودند ولی بسبب بودن یاران کسروی کاری نتوانسته بودند. تنها راه این بود که کسروی را به بیرون از خانه بکشانند و مقصود شوم خود را بانجام رسانند و تنها فرصت زمانی بود که کسروی برای پروندهی «سیزده جلد کتاب» یا «کتابهای بدون پروانه» به دادسرا احضار میشد.
این پروندهی «انکیزیسیون»(1) یا «تفتیش عقاید» ، درپی چاپ کتاب «شیعیگری» و «اعلام جرم» محسن صدر ، وزیر دادگستری وقت ، پدید آمد و سپس به بهانهی شکایتهای حاجیهای بازاری و آخوندها و با دستورها و پیگیریها و نامهنگاریهای عیسا صدیق وزیر فرهنگ ، سیدمحمدصادق طباطبایی رئیس مجلس ، حاجیسید نصرالله تقوی رئیس دیوان عالی کشور ، وزیر دربار شاهنشاهی ، نخستوزیری و وزارت دادگستری بجریان افتاده و دستاویز این تعقیب نیز مواد 1 و 2 قانون راجع بنظارت مطبوعات مصوب 10 آبان ماه 1301 (2) بوده است. یکی از نمایندگان این بازاریان که پیگیر این پرونده و کشاندن کسروی به دادسرا بودند ، حاج عباسقلی بازرگان (پدر مهندس مهدی بازرگان) بوده است. متن یکی از نامهنگاریهای وی بمقامات بتاریخ 5 شهریور ماه 1324 چنین است :
«پیرو نامهی شمارهی 19357 دبیرخانهی مجلس شورای ملی بوزارت دادگستری موضوع رسیدگی و تعقیب احمد کسروی راجع به مقالات و نشریاتی که مبتنی بر اهانت صریح بمذهب رسمی و هتک پیشوایانان و قائدین مذهب اسلام و علماء و مفاخر اسلامی و علم و ادب و غیره که کاملاً برخلاف نص صریح قانون اساسی است معروض میدارد که نمایندهی جامعهی اسلامی به آقای دادستان چند مرتبه مراجعه نموده و مطبوعات و کتابهایی که مشارٌالیه منتشر کرده بود در دسترس معظمٌ له گذارده ولی متأسفانه تاکنون اثری از اقدامات آقای دادستان و وزارت دادگستری مشهود نگردیده. نظر به اینکه در پایان نامهی دبیرخانهی مجلس به وزارت دادگستری دستور داده شده که نتیجهی اقدامات خود را بمجلس اعلام دارند ، جامعهی اسلامی از آن کمیسیون محترم تقاضا مینماید از آقای دادستان نتیجهی اقداماتشان را که پس از دریافت کلیهی نشریات احمد کسروی نمودهاند خواسته بضمیمهی نتیجهی حاصله در جواب نامهی فوقالذکر لطفاً از مفاد آنها این جامعه را مطلع فرمایند. با تقدیم احترامات حاج عباسقلی بازرگان»
(1) : Inquisition
انکیزیسیون یا «دادگاه تفتیش عقاید» نام دادگاههایی بوده که در زمان نیرومندی کلیسا در اروپا (از سدههای میانه تا نزدیک به سدهی هفده میلادی) کسانی را که جز اندیشههای پاپها و کشیشان در مغز داشتند و از جمله دانشمندان ، به بازپرسی کشیده میکوشیدند هر که را به حقانیت کلیسا اعتراف نکرد و یا سخنانی بزیان آن بزبان آورد به کیفر رسانند. محکومیت دو تن از دانشمندان بنامهای جردانو برونو و گالیله در این دادگاهها بسیار شناخته است که آن یکی زنده در آتش سوزانیده و این یکی ناچار به بازگشت از سخنان «کفرآمیزش» گردید.
(2) : مادهی دوم قانون یاد شده : «هرگاه یکی از مدیران جراید و یا مجلات و یا ارباب مطابع و یا دیگری از مفاد مادهی فوق تخلف نموده مدعیالعموم و یا مدعی خصوصی قضیه را بناظر شرعیات قانونی و یا مجتهد عادل مسلم رجوع مینماید بعد از تصدیق کتبی مشارٌالیه بمضر بودن ، بفوریت اوراق منتشره جمعآوری و توقیف شده مدیر و نویسنده و طبع کننده مستنداً بتشخیص ناظر شرعیات و یا مجتهد عادل مسلم مطابق قانون مطبوعات مجازات خواهد شد».
.
(تکهی هفتم)
پیشبینی کسروی درست بود. زیرا اشرار و جنایتکاران که پس از ترور هشتم اردیبهشت 1324 ، بدنبال فرصت دیگری برای کشتن او لگام میجویدند ، چون از پشتیبانی دولت و سران کشور نیز اطمینان یافتند ، با گستاخی بیشتری دوباره دست بکار شدند. جانیان دیگری بکار گرفته شدند تا در پوشش هواداران و شنوندگان سخنرانیهای کسروی بخانهی وی راه یابند و جنایت را بانجام رسانند. حسین امامی و اوباش دیگر ، ریش خود را تراشیده و کراوات میزدند و خود را بعنوان هوادار کسروی جا زده ، بخانهی او رفت و آمد میکردند. چند بار این جنایتکاران بخانهی کسروی رفته بودند ولی بسبب بودن یاران کسروی کاری نتوانسته بودند. تنها راه این بود که کسروی را به بیرون از خانه بکشانند و مقصود شوم خود را بانجام رسانند و تنها فرصت زمانی بود که کسروی برای پروندهی «سیزده جلد کتاب» یا «کتابهای بدون پروانه» به دادسرا احضار میشد.
این پروندهی «انکیزیسیون»(1) یا «تفتیش عقاید» ، درپی چاپ کتاب «شیعیگری» و «اعلام جرم» محسن صدر ، وزیر دادگستری وقت ، پدید آمد و سپس به بهانهی شکایتهای حاجیهای بازاری و آخوندها و با دستورها و پیگیریها و نامهنگاریهای عیسا صدیق وزیر فرهنگ ، سیدمحمدصادق طباطبایی رئیس مجلس ، حاجیسید نصرالله تقوی رئیس دیوان عالی کشور ، وزیر دربار شاهنشاهی ، نخستوزیری و وزارت دادگستری بجریان افتاده و دستاویز این تعقیب نیز مواد 1 و 2 قانون راجع بنظارت مطبوعات مصوب 10 آبان ماه 1301 (2) بوده است. یکی از نمایندگان این بازاریان که پیگیر این پرونده و کشاندن کسروی به دادسرا بودند ، حاج عباسقلی بازرگان (پدر مهندس مهدی بازرگان) بوده است. متن یکی از نامهنگاریهای وی بمقامات بتاریخ 5 شهریور ماه 1324 چنین است :
«پیرو نامهی شمارهی 19357 دبیرخانهی مجلس شورای ملی بوزارت دادگستری موضوع رسیدگی و تعقیب احمد کسروی راجع به مقالات و نشریاتی که مبتنی بر اهانت صریح بمذهب رسمی و هتک پیشوایانان و قائدین مذهب اسلام و علماء و مفاخر اسلامی و علم و ادب و غیره که کاملاً برخلاف نص صریح قانون اساسی است معروض میدارد که نمایندهی جامعهی اسلامی به آقای دادستان چند مرتبه مراجعه نموده و مطبوعات و کتابهایی که مشارٌالیه منتشر کرده بود در دسترس معظمٌ له گذارده ولی متأسفانه تاکنون اثری از اقدامات آقای دادستان و وزارت دادگستری مشهود نگردیده. نظر به اینکه در پایان نامهی دبیرخانهی مجلس به وزارت دادگستری دستور داده شده که نتیجهی اقدامات خود را بمجلس اعلام دارند ، جامعهی اسلامی از آن کمیسیون محترم تقاضا مینماید از آقای دادستان نتیجهی اقداماتشان را که پس از دریافت کلیهی نشریات احمد کسروی نمودهاند خواسته بضمیمهی نتیجهی حاصله در جواب نامهی فوقالذکر لطفاً از مفاد آنها این جامعه را مطلع فرمایند. با تقدیم احترامات حاج عباسقلی بازرگان»
(1) : Inquisition
انکیزیسیون یا «دادگاه تفتیش عقاید» نام دادگاههایی بوده که در زمان نیرومندی کلیسا در اروپا (از سدههای میانه تا نزدیک به سدهی هفده میلادی) کسانی را که جز اندیشههای پاپها و کشیشان در مغز داشتند و از جمله دانشمندان ، به بازپرسی کشیده میکوشیدند هر که را به حقانیت کلیسا اعتراف نکرد و یا سخنانی بزیان آن بزبان آورد به کیفر رسانند. محکومیت دو تن از دانشمندان بنامهای جردانو برونو و گالیله در این دادگاهها بسیار شناخته است که آن یکی زنده در آتش سوزانیده و این یکی ناچار به بازگشت از سخنان «کفرآمیزش» گردید.
(2) : مادهی دوم قانون یاد شده : «هرگاه یکی از مدیران جراید و یا مجلات و یا ارباب مطابع و یا دیگری از مفاد مادهی فوق تخلف نموده مدعیالعموم و یا مدعی خصوصی قضیه را بناظر شرعیات قانونی و یا مجتهد عادل مسلم رجوع مینماید بعد از تصدیق کتبی مشارٌالیه بمضر بودن ، بفوریت اوراق منتشره جمعآوری و توقیف شده مدیر و نویسنده و طبع کننده مستنداً بتشخیص ناظر شرعیات و یا مجتهد عادل مسلم مطابق قانون مطبوعات مجازات خواهد شد».
.
کوشاد تلگرام :
چنانکه بارها در نوشتههامان آمده ، ما برآنیم که راه پاکدینی جز بهمدستی خردمندان و نیکخواهان پیش نخواهد رفت. این غیرتمندان باید دست بهم دهند و اندیشهها یکی گردانند تا از اتحاد ایشان نیروی مؤثری پدید آید و بتوانند این تودهی آلوده را از گمراهیها برهانند و کشور را به راه پیشرفت اندازند.
راهی که ایران را به سربلندی رساند جز بهمدستی ایرانخواهان نتواند بود.
اینست ما از همهی خوانندگان دلسوز میخواهیم هر که را به خردمندی و ایرانخواهی میشناسند با نوشتههای کسروی و این کانال آشنا گردانند.
🔸 کانال پاکدینی (احمد کسروی)
🔸 کتابخانهی پاکدینی (کتابهای احمد کسروی و یاران او)
چنانکه بارها در نوشتههامان آمده ، ما برآنیم که راه پاکدینی جز بهمدستی خردمندان و نیکخواهان پیش نخواهد رفت. این غیرتمندان باید دست بهم دهند و اندیشهها یکی گردانند تا از اتحاد ایشان نیروی مؤثری پدید آید و بتوانند این تودهی آلوده را از گمراهیها برهانند و کشور را به راه پیشرفت اندازند.
راهی که ایران را به سربلندی رساند جز بهمدستی ایرانخواهان نتواند بود.
اینست ما از همهی خوانندگان دلسوز میخواهیم هر که را به خردمندی و ایرانخواهی میشناسند با نوشتههای کسروی و این کانال آشنا گردانند.
🔸 کانال پاکدینی (احمد کسروی)
🔸 کتابخانهی پاکدینی (کتابهای احمد کسروی و یاران او)
Telegram
پاکدینی ـ احمد کسروی
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.
کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad
تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran
اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini
کتاب سودمند
@KetabSudmand
یوتیوب
youtube.com/@pakdini
دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad
تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran
اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini
کتاب سودمند
@KetabSudmand
یوتیوب
youtube.com/@pakdini
دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
👍1
پاکدینی ـ احمد کسروی pinned «کوشاد تلگرام : چنانکه بارها در نوشتههامان آمده ، ما برآنیم که راه پاکدینی جز بهمدستی خردمندان و نیکخواهان پیش نخواهد رفت. این غیرتمندان باید دست بهم دهند و اندیشهها یکی گردانند تا از اتحاد ایشان نیروی مؤثری پدید آید و بتوانند این تودهی آلوده را از گمراهیها…»
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار سوم : خدا از این اسلام بیزار است - تکهی یکم
چنانکه گفتیم امروز اسلامی درمیان نیست. آنچه درمیانست کیشهای پراکندهی سنی و شیعی و کریمخانی و علیاللهی و صوفی و مانند اینهاست که اسلام نامیده میشود. و این دستگاه نه تنها اسلام نیست ، دین هم نیست و خود بیدینیست.
چنانکه در جاهای دیگری گفتهایم(1) دین چیز بیهودهای نیست و ما از دین هودهها میخواهیم. دین باید مردمان را بآمیغهای جهان و زندگانی آشنا گرداند ، باید آنان را از پراکندگی بازداشته به یک شاهراه درآورد. با این هودههاست که به دین ارج میگزاریم و آن را برای جهانیان باینده[=لازم] میشماریم. در حالی که این دستگاه نه تنها بمردمان آمیغهایی یاد نمیدهد و آنان را به یک شاهراه نمیکشاند ، بجای آمیغها[=حقایق] دلهای پیروان را با گمراهیها و نادانیها میآکند[پر میکند] و خود پراکندگی میانهی آنان میاندازد : دوباره میگویم : این نه تنها دین نیست خود بیدینیست. دین برای آنست که مردمان بچنین نادانیهایی نیفتند و بدینسان از هم نپراکنند. برای آنست که مردمان تا باین اندازه پست و نادان نباشند.
دین برای آنست که مردمان را پیش برد و دینداران باید بهتر و آراستهتر از بیدینان باشند ولی این دستگاه بوارونهی آنست ، همه میدانیم که امروز مسلمانان (یا بهتر گویم : سنیان و شیعیان و شیخیان و کریمخانیان و علیاللهیان و صوفیان) پستتر و پستر از دیگران میباشند. چنانکه گفتم در هر کشوری از کشورهای اسلامی مردم به دو گروهند : یکی آنان که از دین رو گردانیدهاند و بآزادی و سرفرازی و آبادی کشور و رواج دانشها دلبستگی میدارند ، و دیگری آنان که دین (یا بهتر گویم : کیش) را نگه داشته و از غیرت و سرفرازی و از دلبستگی بآبادی کشور و مانند اینها بیبهره میباشند. اینست هودهی این دستگاه اسلام نام.
کسانی که از این دستگاه هواداری مینمایند بگویند چه سودی از آن بدست میآید؟.
اگر بگویند : «آمیغهایی بمردمان یاد میدهد» دروغ گفتهاند : شیعیگری یا شیخیگری یا کریمخانیگری یا علیاللهیگری یا صوفیگری چه آمیغهایی بمردمان یاد میدهد؟!. آیا جز آنست که هر یکی پستترین نادانیها را در مغزهای پیروان میآکند؟!. درمیان اینها از همه سادهتر سنیگریست که آلودگیش کمتر میباشد ، و ما شش رشته گمراهیهای آنان را (که دیگران نیز در آن همبازند[شریک] ) در آغاز این کتاب یاد کردیم.
اگر بگویند : «مردمان را بخداشناسی و پاکدلی میکشاند» باز دروغست. امروز انبوه مسلمانان بتپرستند و در کمتر شهریست که یک یا چند گنبدی افراشته نباشد. مسلمانان نام خدا میبرند ، ولی چنانکه در آغاز همین کتاب یاد کردهایم او را بیش از فرمانروای هوسمند و خودکامهای نمیشناسند. بماند آن گستاخیهایی که شیعیان و باطنیان و علیاللهیان و صوفیان با خدا کردهاند.
اگر بگویند : «آیین آزادگی و گردنفرازی یاد میدهد» باز دروغست و ما وارونهی آن را با دیده میبینیم. امروز مسلمانان (آنان که به دین پابستگی نشان میدهند) از زبونترین و پستترین تودهها میباشند و چنانکه گفتیم آشکاره با آزادگی و جداسری و مردانگی دشمنی مینمایند.
اگر بگویند : «زندگانی را نیکو میگرداند و مسلمانان را در این باره بینا و روشندل میسازد» همچنان دروغست و ما میبینیم مسلمانان نه معنی بازرگانی را میدانند ، و نه از معنی کشاورزی آگاهند ، و نه خواهان آبادی زمین و فراوانی خواربار میباشند. در این باره هم از دیگران بسیار پسترند.
بهترین نمونه از زیان این کیشها و از بدیهایی که در پیروان خود پدید میآورد حال ملایانست که پیشوایان دین میباشند. همان بهتر که کسی حال آنان را بسنجد و اندازهی تیرهمغزیشان باندیشه سپارد. آیا دین برای پروردن چنین کسانی میباشد؟!. آیا برای پروردن چنین کسانست که خدا برانگیختگان برمیانگیزد؟.
کوتاهسخن : از این دستگاه جز زیان برنمیخیزد و بیگمان از شُوندهای بزرگ بدبختی شرق این دستگاهست.
پابرگی :
1ـ کتابهای «دین و جهان» یا «ورجاوندبنیاد»
.
🔸 گفتار سوم : خدا از این اسلام بیزار است - تکهی یکم
چنانکه گفتیم امروز اسلامی درمیان نیست. آنچه درمیانست کیشهای پراکندهی سنی و شیعی و کریمخانی و علیاللهی و صوفی و مانند اینهاست که اسلام نامیده میشود. و این دستگاه نه تنها اسلام نیست ، دین هم نیست و خود بیدینیست.
چنانکه در جاهای دیگری گفتهایم(1) دین چیز بیهودهای نیست و ما از دین هودهها میخواهیم. دین باید مردمان را بآمیغهای جهان و زندگانی آشنا گرداند ، باید آنان را از پراکندگی بازداشته به یک شاهراه درآورد. با این هودههاست که به دین ارج میگزاریم و آن را برای جهانیان باینده[=لازم] میشماریم. در حالی که این دستگاه نه تنها بمردمان آمیغهایی یاد نمیدهد و آنان را به یک شاهراه نمیکشاند ، بجای آمیغها[=حقایق] دلهای پیروان را با گمراهیها و نادانیها میآکند[پر میکند] و خود پراکندگی میانهی آنان میاندازد : دوباره میگویم : این نه تنها دین نیست خود بیدینیست. دین برای آنست که مردمان بچنین نادانیهایی نیفتند و بدینسان از هم نپراکنند. برای آنست که مردمان تا باین اندازه پست و نادان نباشند.
دین برای آنست که مردمان را پیش برد و دینداران باید بهتر و آراستهتر از بیدینان باشند ولی این دستگاه بوارونهی آنست ، همه میدانیم که امروز مسلمانان (یا بهتر گویم : سنیان و شیعیان و شیخیان و کریمخانیان و علیاللهیان و صوفیان) پستتر و پستر از دیگران میباشند. چنانکه گفتم در هر کشوری از کشورهای اسلامی مردم به دو گروهند : یکی آنان که از دین رو گردانیدهاند و بآزادی و سرفرازی و آبادی کشور و رواج دانشها دلبستگی میدارند ، و دیگری آنان که دین (یا بهتر گویم : کیش) را نگه داشته و از غیرت و سرفرازی و از دلبستگی بآبادی کشور و مانند اینها بیبهره میباشند. اینست هودهی این دستگاه اسلام نام.
کسانی که از این دستگاه هواداری مینمایند بگویند چه سودی از آن بدست میآید؟.
اگر بگویند : «آمیغهایی بمردمان یاد میدهد» دروغ گفتهاند : شیعیگری یا شیخیگری یا کریمخانیگری یا علیاللهیگری یا صوفیگری چه آمیغهایی بمردمان یاد میدهد؟!. آیا جز آنست که هر یکی پستترین نادانیها را در مغزهای پیروان میآکند؟!. درمیان اینها از همه سادهتر سنیگریست که آلودگیش کمتر میباشد ، و ما شش رشته گمراهیهای آنان را (که دیگران نیز در آن همبازند[شریک] ) در آغاز این کتاب یاد کردیم.
اگر بگویند : «مردمان را بخداشناسی و پاکدلی میکشاند» باز دروغست. امروز انبوه مسلمانان بتپرستند و در کمتر شهریست که یک یا چند گنبدی افراشته نباشد. مسلمانان نام خدا میبرند ، ولی چنانکه در آغاز همین کتاب یاد کردهایم او را بیش از فرمانروای هوسمند و خودکامهای نمیشناسند. بماند آن گستاخیهایی که شیعیان و باطنیان و علیاللهیان و صوفیان با خدا کردهاند.
اگر بگویند : «آیین آزادگی و گردنفرازی یاد میدهد» باز دروغست و ما وارونهی آن را با دیده میبینیم. امروز مسلمانان (آنان که به دین پابستگی نشان میدهند) از زبونترین و پستترین تودهها میباشند و چنانکه گفتیم آشکاره با آزادگی و جداسری و مردانگی دشمنی مینمایند.
اگر بگویند : «زندگانی را نیکو میگرداند و مسلمانان را در این باره بینا و روشندل میسازد» همچنان دروغست و ما میبینیم مسلمانان نه معنی بازرگانی را میدانند ، و نه از معنی کشاورزی آگاهند ، و نه خواهان آبادی زمین و فراوانی خواربار میباشند. در این باره هم از دیگران بسیار پسترند.
بهترین نمونه از زیان این کیشها و از بدیهایی که در پیروان خود پدید میآورد حال ملایانست که پیشوایان دین میباشند. همان بهتر که کسی حال آنان را بسنجد و اندازهی تیرهمغزیشان باندیشه سپارد. آیا دین برای پروردن چنین کسانی میباشد؟!. آیا برای پروردن چنین کسانست که خدا برانگیختگان برمیانگیزد؟.
کوتاهسخن : از این دستگاه جز زیان برنمیخیزد و بیگمان از شُوندهای بزرگ بدبختی شرق این دستگاهست.
پابرگی :
1ـ کتابهای «دین و جهان» یا «ورجاوندبنیاد»
.