Ya'qub 7 - 1.pdf
77.2 KB
گفتار هفتم
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش یکم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش یکم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
از نوشته‌ی آقای سعادت خشنودیم و راستی را این كتابهای رمانی جز بسوزانیدن نمی‌شاید و هر مرد باغیرتی همینكه رمانی در دست دختر یا پسر یا همسر خود دید اگر بهره از خرد دارد باید آن را بگیرد و یكسره ببخاری یا باجاق اندازد.
این كتابهای شوم به بیش از آن نمی‌ارزد.
اما درباره‌ی عشق ما نمیگوییم نباشد.
عشق بمعنی درست خود گرایش و دلباختگیست كه میانه‌ی یك زن و یك مرد پیدا می‌شود و چاره‌اش آنست كه زناشویی كنند و خانواده پدید آورند.
اما اینكه یك دختر و یك پسر سالیان درازی با هم عشقبازی كنند و بجای زناشویی بآمیزشهای ناروا پردازند آن پستی و پلیدیست نه عشق.
نتیجه‌ی این عشقهای پلید است كه دخترهای بسیاری را بروزهای سیاه نشانیده و نشیمنش را به شهرنو كشانیده.
آری جوانهای پست و پلید بجای زن گرفتن با این عشقبازیها بسر می‌برند.
یك كار زشت دیگری درباره‌ی دختران كار آن مردان پلیدیست كه بنام صیغه چند شبی با دختری آمیزش میكنند و سپس بیرونشان میفرستند كه بیشترشان ناگزیر میگردند براههای سیاهكاری بیفتند.
این كار را بیشتر آخوندهای پولدار و حاجیهای مفتخوار میكنند و در هر شهری چند تنی از این نامردان هستند و نزد خود این را گناه نمی‌شمارند زیرا كه صیغه كرده‌اند.
تفو بر این نامردان! تفو بر كیش و آیینشان.
از یك دختر بینوایی سرمایه‌ی زندگانیش را با بهای بسیار اندكی میگیرند و او را تیره‌روز میگردانند و خود را گناهكار نمی‌شمارند.
اینست نمونه‌ای از دینداری اینان.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۱۴)
این كتابهای شوم به بیش از آن نمی‌ارزد.
اما درباره‌ی عشق ما نمیگوییم نباشد.
عشق بمعنی درست خود گرایش و دلباختگیست كه میانه‌ی یك زن و یك مرد پیدا می‌شود و چاره‌اش آنست كه زناشویی كنند و خانواده پدید آورند.
اما اینكه یك دختر و یك پسر سالیان درازی با هم عشقبازی كنند و بجای زناشویی بآمیزشهای ناروا پردازند آن پستی و پلیدیست نه عشق.
نتیجه‌ی این عشقهای پلید است كه دخترهای بسیاری را بروزهای سیاه نشانیده و نشیمنش را به شهرنو كشانیده.
آری جوانهای پست و پلید بجای زن گرفتن با این عشقبازیها بسر می‌برند.
یك كار زشت دیگری درباره‌ی دختران كار آن مردان پلیدیست كه بنام صیغه چند شبی با دختری آمیزش میكنند و سپس بیرونشان میفرستند كه بیشترشان ناگزیر میگردند براههای سیاهكاری بیفتند.
این كار را بیشتر آخوندهای پولدار و حاجیهای مفتخوار میكنند و در هر شهری چند تنی از این نامردان هستند و نزد خود این را گناه نمی‌شمارند زیرا كه صیغه كرده‌اند.
تفو بر این نامردان! تفو بر كیش و آیینشان.
از یك دختر بینوایی سرمایه‌ی زندگانیش را با بهای بسیار اندكی میگیرند و او را تیره‌روز میگردانند و خود را گناهكار نمی‌شمارند.
اینست نمونه‌ای از دینداری اینان.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۱۴)
Ya'qub 7 - 2.pdf
84.9 KB
گفتار هفتم
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش دوم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش دوم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
در پیرامون رمان
چرا دانا دروغ پردازد يا بخواندن دروغ عمر خود را تباه سازد؟!
بخش سوم
اين شگفت‌تر كه اگر كسانی از رمان‌نويسان بحوادث تاريخی مي‌پردازند تغييرها در آن داده بشكل رمانش درمی‌آورند ، چنانكه بسياری از داستانهای تاريخی را باين حال انداخته‌اند.
اين كار از يكسوی بسيار بيخردانه و از سوی ديگر بسيار زيان‌آور است و خود بدان میماند كه كسی ديده‌ی بی‌عيب و بينای خود را كنده شيشه بجاي آن بگزارد يا پای درست و توانای خود را بريده پایی از چوب بجايش بربندد.
يا بدان ميماند كه كسی باغی خريده درختهای سبز و بارور آن را برانداخته چوبهای خشك در عوض آنها بنشاند يا در بوستان گلهای شاداب و خندان را نپسنديده و آنها را پايمال كرده گلهای كاغذی بجای آن برچيند.
👇👇👇👇👇👇
چرا دانا دروغ پردازد يا بخواندن دروغ عمر خود را تباه سازد؟!
بخش سوم
اين شگفت‌تر كه اگر كسانی از رمان‌نويسان بحوادث تاريخی مي‌پردازند تغييرها در آن داده بشكل رمانش درمی‌آورند ، چنانكه بسياری از داستانهای تاريخی را باين حال انداخته‌اند.
اين كار از يكسوی بسيار بيخردانه و از سوی ديگر بسيار زيان‌آور است و خود بدان میماند كه كسی ديده‌ی بی‌عيب و بينای خود را كنده شيشه بجاي آن بگزارد يا پای درست و توانای خود را بريده پایی از چوب بجايش بربندد.
يا بدان ميماند كه كسی باغی خريده درختهای سبز و بارور آن را برانداخته چوبهای خشك در عوض آنها بنشاند يا در بوستان گلهای شاداب و خندان را نپسنديده و آنها را پايمال كرده گلهای كاغذی بجای آن برچيند.
👇👇👇👇👇👇
da pir^mune rom^n - 3.pdf
107.5 KB
در پیرامون رُمان
بخش سوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش سوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
گفته‌های پا در هوا
بخش دوم
در شماره‌ی پیش معنی «گفته‌های پا در هوا» را بازنموده و رواج آن را در نوشته‌ها و گفته‌ها نشان دادیم.
در اینجا می‌باید از سه چیز سخن رانیم : یكی زیان آن گفته‌ها. دوم انگیزه‌ی پیدایش و رواج آنها ، سوم راه چاره و جلوگیری از آنها.
زیان آنها را باید گفت «ندانستن و از راستیها بدور بودن» است.
آن كسان با این سخنان خود را دانا می‌شمرند ولی چون نیك نگریم تهیدست و بیمایه‌اند.
كسی كه كلمه‌ی «تمدن» را فراگرفته و همیشه بزبان میراند ولی معنای درست آن را نمیداند از این چه سودی تواند داشت جز آنكه فریب خورد و هر خوی ناستوده و هر كار بیهوده را بنام تمدن بپذیرد؟!.
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
در شماره‌ی پیش معنی «گفته‌های پا در هوا» را بازنموده و رواج آن را در نوشته‌ها و گفته‌ها نشان دادیم.
در اینجا می‌باید از سه چیز سخن رانیم : یكی زیان آن گفته‌ها. دوم انگیزه‌ی پیدایش و رواج آنها ، سوم راه چاره و جلوگیری از آنها.
زیان آنها را باید گفت «ندانستن و از راستیها بدور بودن» است.
آن كسان با این سخنان خود را دانا می‌شمرند ولی چون نیك نگریم تهیدست و بیمایه‌اند.
كسی كه كلمه‌ی «تمدن» را فراگرفته و همیشه بزبان میراند ولی معنای درست آن را نمیداند از این چه سودی تواند داشت جز آنكه فریب خورد و هر خوی ناستوده و هر كار بیهوده را بنام تمدن بپذیرد؟!.
👇👇👇👇👇👇
gofteh^ye p^ dar hav^ 2.pdf
92.1 KB
گفته‌های پا در هوا
بخش دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش دوم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
می‌شنوم كسانی میگویند : «ما گناهكاریم و اینها سزای گناههای ماست».
میگویم : راستست این مردم گناهكارند كه بدینسان آسیب و گزند می‌بینند ، ولی نه بآن معنی كه شما می‌پندارید.
گناه این مردم نه آنست كه سینه نزده‌اند ، سر نشكافته‌اند ، گوش بسخنان ملایان نداده‌اند ، زنها روهاشان را باز كرده‌اند.
اینها گناه نیست و مایه‌ی گرفتاری اینها نمیباشد.
گناه این مردم آنست كه معنی زندگانی را نمی‌شناسند ،
آنست كه خرد را كنار گزارده پیروی از پندار و هوس و كینه و نادانی مینمایند ،
آنست كه در یك كشوری بیست و سی دسته‌اند و هر دسته‌ای جز درپی دلخواه خود نیست ،
آنست كه خدا سرزمینی باین باردهی بایشان داده و ارج آن را نمی‌شناسند.
از یك سرزمینی كه برای زندگانی سیصد ملیون مردم كفایت دارد باندازه‌ی زندگانی بیست ملیون استفاده نمیكنند.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۳۹)
میگویم : راستست این مردم گناهكارند كه بدینسان آسیب و گزند می‌بینند ، ولی نه بآن معنی كه شما می‌پندارید.
گناه این مردم نه آنست كه سینه نزده‌اند ، سر نشكافته‌اند ، گوش بسخنان ملایان نداده‌اند ، زنها روهاشان را باز كرده‌اند.
اینها گناه نیست و مایه‌ی گرفتاری اینها نمیباشد.
گناه این مردم آنست كه معنی زندگانی را نمی‌شناسند ،
آنست كه خرد را كنار گزارده پیروی از پندار و هوس و كینه و نادانی مینمایند ،
آنست كه در یك كشوری بیست و سی دسته‌اند و هر دسته‌ای جز درپی دلخواه خود نیست ،
آنست كه خدا سرزمینی باین باردهی بایشان داده و ارج آن را نمی‌شناسند.
از یك سرزمینی كه برای زندگانی سیصد ملیون مردم كفایت دارد باندازه‌ی زندگانی بیست ملیون استفاده نمیكنند.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۳۹)
Ya'qub 7 - 3.pdf
83.8 KB
گفتار هفتم
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش سوم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
یعقوب فرمانروا ـ آیین فرمانروایی
بخش سوم
#زندگانی_یعقوب_لیث_صفار
#حسین_یزدانیان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
گفته‌های پا در هوا
بخش سوم
ما تاكنون از شاعران سخن بسیار رانده‌ایم ولی از زیانی كه شعرهای آنها بفهم و خرد مردم زده گفتگو نكرده‌ایم.
ببینید : اینان ستایشگر بوده‌اند و پادشاهان و بزرگان زمان خود را می‌ستوده‌اند.
بدی ستایشگری بماند. از آن در جای دیگر سخن خواهیم راند.
در اینجا از چگونگی آن جستجو میكنیم. یك كسی را چگونه ستایند؟!
نه آنست كه اگر بالایش بلند است آن را گویند ، اگر چشمهایش شهلاست آن را گویند ، اگر دلیریها ازو دیده شده آن را بازنمایند؟..
ولی شاعران كاری باینها نداشته‌اند
👇👇👇👇👇👇
بخش سوم
ما تاكنون از شاعران سخن بسیار رانده‌ایم ولی از زیانی كه شعرهای آنها بفهم و خرد مردم زده گفتگو نكرده‌ایم.
ببینید : اینان ستایشگر بوده‌اند و پادشاهان و بزرگان زمان خود را می‌ستوده‌اند.
بدی ستایشگری بماند. از آن در جای دیگر سخن خواهیم راند.
در اینجا از چگونگی آن جستجو میكنیم. یك كسی را چگونه ستایند؟!
نه آنست كه اگر بالایش بلند است آن را گویند ، اگر چشمهایش شهلاست آن را گویند ، اگر دلیریها ازو دیده شده آن را بازنمایند؟..
ولی شاعران كاری باینها نداشته‌اند
👇👇👇👇👇👇
gofteh^ye p^ dar hav^ 3.pdf
85.2 KB
گفته‌های پا در هوا
بخش سوم (بخش پایانی)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش سوم (بخش پایانی)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
داوری توده
آقای کسروی. در این چند سالی که شما در مهنامه‌ي پیمان و کنون در پرچم درباره‌ی باورها و اندیشه‌های پراکنده که سرچشمه‌ی آنها شعرهای زیانمند است نکوهش نموده‌اید دشمنان تنها چیزی که توانسته‌اند بگویند این بوده
«شعر و شاعری سالها در ایران معمول بوده و شاعران همیشه نزد مردم گرامی بوده‌اند و بزرگان آنان را ستایش می‌کردند و پادشاهان از بخشش زر و سیم بآنها دریغ نمی‌گفتند چه شده که در این سالیان دراز کسی بمخالفت برنخاسته و بعکس شرقشناسان اروپایی هم به بزرگی آنان اعتراف کرده‌اند»
این سخن باین میماند که بت‌پرستی در میان هم‌کیشان خود بگوید که
👇👇👇👇👇👇
آقای کسروی. در این چند سالی که شما در مهنامه‌ي پیمان و کنون در پرچم درباره‌ی باورها و اندیشه‌های پراکنده که سرچشمه‌ی آنها شعرهای زیانمند است نکوهش نموده‌اید دشمنان تنها چیزی که توانسته‌اند بگویند این بوده
«شعر و شاعری سالها در ایران معمول بوده و شاعران همیشه نزد مردم گرامی بوده‌اند و بزرگان آنان را ستایش می‌کردند و پادشاهان از بخشش زر و سیم بآنها دریغ نمی‌گفتند چه شده که در این سالیان دراز کسی بمخالفت برنخاسته و بعکس شرقشناسان اروپایی هم به بزرگی آنان اعتراف کرده‌اند»
این سخن باین میماند که بت‌پرستی در میان هم‌کیشان خود بگوید که
👇👇👇👇👇👇
در پیرامون رُمان
چرا دانا دروغ پردازد يا بخواندن دروغ عمر خود را تباه سازد؟!
بخش چهارم
از كارهای شگفت رمان‌نويسان است كه يكی از ايشان افسانه‌ای بافته بدينسان كه حسنعلی‌خان نامی در قزوين رئيس ماليه بوده.
بهنگامی كه سپاه روس در ايران درنگ داشت شيخی در تهران و قزوين جاسوس ايشان بوده حسنعلی‌خان را بدشمنی سياست روس متهم ميدارد و چون افيسری (سركرده‌ای) با چند تن سالدات بگرفتن او می‌آيند ،
حسنعلی‌خان ايستادگی نموده دليريها از خود آشكار می‌سازد و چون دستگيرش كرده نزد ژنرال ميبرند در آنجا نيز دليريها نموده سخنان درشت بژنرال ميگويد و سيلی بروی او می‌زند ...
👇👇👇👇👇👇
چرا دانا دروغ پردازد يا بخواندن دروغ عمر خود را تباه سازد؟!
بخش چهارم
از كارهای شگفت رمان‌نويسان است كه يكی از ايشان افسانه‌ای بافته بدينسان كه حسنعلی‌خان نامی در قزوين رئيس ماليه بوده.
بهنگامی كه سپاه روس در ايران درنگ داشت شيخی در تهران و قزوين جاسوس ايشان بوده حسنعلی‌خان را بدشمنی سياست روس متهم ميدارد و چون افيسری (سركرده‌ای) با چند تن سالدات بگرفتن او می‌آيند ،
حسنعلی‌خان ايستادگی نموده دليريها از خود آشكار می‌سازد و چون دستگيرش كرده نزد ژنرال ميبرند در آنجا نيز دليريها نموده سخنان درشت بژنرال ميگويد و سيلی بروی او می‌زند ...
👇👇👇👇👇👇
da pir^mune rom^n - 4.pdf
88.5 KB
در پیرامون رُمان
بخش چهارم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بخش چهارم
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
امروز ما اگر بیندیشیم كه این فرهنگ آیا سودش بیشتر است یا زیانش ، از روی فهم و بینش باید بگوییم : زیانش فزونتر میباشد.
باین دلیل كه شما اگر یك جوان درسخوانده و دانشكده دیده را با یك روستایی ساده‌ی بیسواد بسنجش گزارید و این بیندیشید كه آیا كدام یكی بزیستن شاینده‌تر است؟.. كدامیكی بتوده سودمندتر میباشد؟.. اگر از روی فهم و بینش بسنجید باید بگویید : آن روستایی شاینده‌تر و سودمندتر میباشد.
راست است آن روستائی خواندن و نوشتن نمیداند ، از آگاهیهایی كه برای هر كس در زندگانی دربایست است بی‌بهره میباشد ، بیشتر آنها هنوز زمین را روی گاو ماهی می‌شناسند ، هنوز زمین‌لرزه را نتیجه‌ی تكان گاو می‌شمارند ، اگر از مرزهای ایران بپرسید آگهی درستی ندارند ، از دریاها و از رودها و كوههای جهان چیز درستی نمیدانند ، نافهمیهای دیگری هم بسیار میدارند ـ اینها همه كمیهای آنهاست ، عیبهای ایشان است.
لیكن با اینحال بدرد زندگانی بهتر میخورند ، بفراگرفتن حقایق زندگانی نزدیكتر می‌باشند. زیرا یك روستایی راه زندگانی را جز كوشیدن نمیداند ، و اینست همیشه میكوشد.
از آنسوی با همه‌ی دُژآگاهی ، دریافت ساده و نیروهای خدادادیش بحال خود میباشد اینست ، اگر بخواهیم حقایق را به او یاد دهیم خواهد پذیرفت و در برابرش ایستادگی نخواهد كرد پذیرفتن حقایق بكسی از آنان نخواهد برخورد.
لیكن این جوانان درسخوانده بیشترشان (نه همگیشان) بكوشش آماده نمی‌باشند ، و چون درس خوانده‌اند بگندم‌كاری ، و درخت‌نشانی ، دامپروری ، پشم‌ریسی ، پارچه‌بافی ، رختدوزی ، خانه‌سازی ، و مانند اینها كه كارهای اساسی زندگیست گردن نمیگزارند و آنها را كمی خود می‌شناسند. بلكه بسیاری از آنان داد و ستد و بازرگانی را نیز ننگ می‌شمارند.
تنها كاری كه برای خود شاینده می‌شناسند پشت میز اداره‌ها نشستن و آموزگاری و روزنامه‌نویسی و اینگونه پیشه‌هاست.
...
چون در دبیرستان یا در دانشكده درسهایی میخوانند كه آنها را سرمایه‌ی زندگی می‌شمارند (در حالی كه نیست و بیشتر آنها پوچ و بیهوده است) ، اینست چون از آموزشگاه بیرون می‌آیند گمان كمی بخود نمی‌برند و نیازی بآنكه حقایق زندگانی را جستجو كنند نمی‌بینند ، بلكه اگر حقیقتی را از كسی شنیدند كه نمیدانستند بآنان برمیخورد ، و اینست بجای پذیرفتن به چَخِش[=مجادله] و ستیزه میپردازند و از آن كس میرنجند.
اینان از بدبختی بهتر میدانند كه ایران در همین حال آلودگی و گرفتاری بماند ، و هیچ كس بچاره‌ی دردها برنخیزد زیرا برخاستن یك كسی را كه فهم و دانشش بیش از آنها باشد شكست خود می‌شمارند و اینست خرسندی بآن نمیتوانند داد.
این همان خوی پست جداسری و گردنكشی است كه بدبختانه این جوانان گرفتار آن شده‌اند.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۵۴)
باین دلیل كه شما اگر یك جوان درسخوانده و دانشكده دیده را با یك روستایی ساده‌ی بیسواد بسنجش گزارید و این بیندیشید كه آیا كدام یكی بزیستن شاینده‌تر است؟.. كدامیكی بتوده سودمندتر میباشد؟.. اگر از روی فهم و بینش بسنجید باید بگویید : آن روستایی شاینده‌تر و سودمندتر میباشد.
راست است آن روستائی خواندن و نوشتن نمیداند ، از آگاهیهایی كه برای هر كس در زندگانی دربایست است بی‌بهره میباشد ، بیشتر آنها هنوز زمین را روی گاو ماهی می‌شناسند ، هنوز زمین‌لرزه را نتیجه‌ی تكان گاو می‌شمارند ، اگر از مرزهای ایران بپرسید آگهی درستی ندارند ، از دریاها و از رودها و كوههای جهان چیز درستی نمیدانند ، نافهمیهای دیگری هم بسیار میدارند ـ اینها همه كمیهای آنهاست ، عیبهای ایشان است.
لیكن با اینحال بدرد زندگانی بهتر میخورند ، بفراگرفتن حقایق زندگانی نزدیكتر می‌باشند. زیرا یك روستایی راه زندگانی را جز كوشیدن نمیداند ، و اینست همیشه میكوشد.
از آنسوی با همه‌ی دُژآگاهی ، دریافت ساده و نیروهای خدادادیش بحال خود میباشد اینست ، اگر بخواهیم حقایق را به او یاد دهیم خواهد پذیرفت و در برابرش ایستادگی نخواهد كرد پذیرفتن حقایق بكسی از آنان نخواهد برخورد.
لیكن این جوانان درسخوانده بیشترشان (نه همگیشان) بكوشش آماده نمی‌باشند ، و چون درس خوانده‌اند بگندم‌كاری ، و درخت‌نشانی ، دامپروری ، پشم‌ریسی ، پارچه‌بافی ، رختدوزی ، خانه‌سازی ، و مانند اینها كه كارهای اساسی زندگیست گردن نمیگزارند و آنها را كمی خود می‌شناسند. بلكه بسیاری از آنان داد و ستد و بازرگانی را نیز ننگ می‌شمارند.
تنها كاری كه برای خود شاینده می‌شناسند پشت میز اداره‌ها نشستن و آموزگاری و روزنامه‌نویسی و اینگونه پیشه‌هاست.
...
چون در دبیرستان یا در دانشكده درسهایی میخوانند كه آنها را سرمایه‌ی زندگی می‌شمارند (در حالی كه نیست و بیشتر آنها پوچ و بیهوده است) ، اینست چون از آموزشگاه بیرون می‌آیند گمان كمی بخود نمی‌برند و نیازی بآنكه حقایق زندگانی را جستجو كنند نمی‌بینند ، بلكه اگر حقیقتی را از كسی شنیدند كه نمیدانستند بآنان برمیخورد ، و اینست بجای پذیرفتن به چَخِش[=مجادله] و ستیزه میپردازند و از آن كس میرنجند.
اینان از بدبختی بهتر میدانند كه ایران در همین حال آلودگی و گرفتاری بماند ، و هیچ كس بچاره‌ی دردها برنخیزد زیرا برخاستن یك كسی را كه فهم و دانشش بیش از آنها باشد شكست خود می‌شمارند و اینست خرسندی بآن نمیتوانند داد.
این همان خوی پست جداسری و گردنكشی است كه بدبختانه این جوانان گرفتار آن شده‌اند.
(پرچم روزانه شماره‌ی ۲۵۴)