This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✴️ بدآموزیهای جبریگری از زبان ملایان.
نپندارید تنها این یک ملا چنین باوری دارد. دیگران نیز به تقدیر و سرنوشت همین باورها را دارند. با آنکه با دینی که دعویش را دارند (اسلام) بیکبار ناسازگار است.
نپندارید تنها این یک ملا چنین باوری دارد. دیگران نیز به تقدیر و سرنوشت همین باورها را دارند. با آنکه با دینی که دعویش را دارند (اسلام) بیکبار ناسازگار است.
cerã bejãye sud ziãn mibinim 1.pdf
93.1 KB
چرا بجای سود زیان می‌بینیم؟
(بخش یکم)
(گفتاری از پرچم روزانه)
(بخش یکم)
(گفتاری از پرچم روزانه)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی
yeki az andiwehãye xãm.pdf
99.2 KB
یكی از اندیشه‌های خام
(گفتاری از پرچم روزانه)
(گفتاری از پرچم روزانه)
Forwarded from پاکدینی ـ احمد کسروی via @chToolsBot
✴️ پیدایش آمریکا
گفتار هفتم
✴️ چگونه كلمبوس دوباره به اروپا بازگشت؟.
(بخش دوم)
در همان زمان برای كلمبوس گرفتاری تازه پدید آمد. چنانكه گفتیم بویل و ماركاریتا در اسپانیا بدگوییهای بسیار از كلمبوس می‌كردند و فونسكا نام كه كارهای هند غربی سپرده باو بود با آنان همراهی نشان می‌داد. رویهم‌رفته كم‌كم زمینه‌ای برای بدخواهی و دشمنی با كلمبوس در اسپانیا آماده می‌گردید. این به بسیاری از درباریان و دیگران گران می‌افتاد كه یك كشتیران بیگانه بیاید و ناگهان بچنان جایگاهی رسد و آن آوازه را پیدا كند.
گفتار هفتم
✴️ چگونه كلمبوس دوباره به اروپا بازگشت؟.
(بخش دوم)
در همان زمان برای كلمبوس گرفتاری تازه پدید آمد. چنانكه گفتیم بویل و ماركاریتا در اسپانیا بدگوییهای بسیار از كلمبوس می‌كردند و فونسكا نام كه كارهای هند غربی سپرده باو بود با آنان همراهی نشان می‌داد. رویهم‌رفته كم‌كم زمینه‌ای برای بدخواهی و دشمنی با كلمبوس در اسپانیا آماده می‌گردید. این به بسیاری از درباریان و دیگران گران می‌افتاد كه یك كشتیران بیگانه بیاید و ناگهان بچنان جایگاهی رسد و آن آوازه را پیدا كند.
Telegram
attach 📎
✴️ پیدایش آمریکا
(بخش یکم)
گفتار هفتم
✴️ چگونه كلمبوس دوباره به اروپا بازگشت؟.
(تکه‌ی سوم)
چون جزیره‌های هند غربی در منطقه‌ی بسیار گرمِ زمینست و بیشتر مردم از رفتن و جا گزیدن در آنجا سر بازمی‌زدند كلمبوس پیشنهاد كرد كه هرچه از گناهكاران دربند و زندانست برای زیستن بآنجا فرستند ، و پیداست كه این پیشنهاد بسیار خامی ازو بود.
(بخش یکم)
گفتار هفتم
✴️ چگونه كلمبوس دوباره به اروپا بازگشت؟.
(تکه‌ی سوم)
چون جزیره‌های هند غربی در منطقه‌ی بسیار گرمِ زمینست و بیشتر مردم از رفتن و جا گزیدن در آنجا سر بازمی‌زدند كلمبوس پیشنهاد كرد كه هرچه از گناهكاران دربند و زندانست برای زیستن بآنجا فرستند ، و پیداست كه این پیشنهاد بسیار خامی ازو بود.
Telegram
attach 📎
📗 پندارها ـ گفتار يكم : آيا توان پيشگويي كرد؟..
٢ـ فالگيري : [بخش سوم]
اينكه نخودها اگر فلان گونه چيده شدند دليل سفر كردن فالخواه باشد به چه دليل است؟!.. مگر نخودها فهم دارند و از آينده و سرگذشت هر كس آگاهند و بدلخواه خود آن گونه چيده مي‌شوند؟!.. ديگر پنداري بيخردانه‌تر از اين چه باشد؟!..
آن كتاب فالي كه درست كرده‌اند ، و اگر كسي چشم خود را بست و انگشت بروي فلان حرف گزاشت ، سخناني كه در متن كتاب در زير آن يك حرف نوشته شده سرگذشت وي خواهد بود ، چه دليلي براستي اين داستان است؟!.. چنين كتابي را بايستي خدا ساخته و از آسمان براي فالگيري فرستاده باشد.
اينها نخست بخدا دروغ بستن است و از بزرگترين گناهان بشمار است. دوم مردم را فريب دادن و از كار بازداشتن است. اينجهان براي گردش خود يك آيين استوار مي‌دارد و بايد هر كسي آن را شناسد و پيروي كند. اينان مردم را گمراه گردانيده به بيرون شدن از آيين سپهر وامي‌دارند. اينان بخدا دروغ مي‌بندند و با او مي‌جنگند.
مردم آگاه نيستند. صدها آشوب از اينها در خاندانها پديد آيد. مردك مي‌گويد : «يك زن بالابلند و چشم و ابرو سياهي با تو دشمني دارد و بتو جادو كرده». زن ساده‌دل اين را باور مي‌كند و يكي از مادرشوهر و خواهرشوهر و جاري و هووي خود را بديده گرفته او را دشمن خود مي‌پندارد و اين نيز بكينه‌جويي باو جادو مي‌كند. اين چيزيست كه هزارها بار رخ داده.
در بيست سال پيش كه در تبريز مي‌بودم خانه‌ي يكي از خويشانمان دزدي رخ داد و پول هنگفتي از ميان رفت. فالگيري گفت : «يكي از خويشان نزديك كه بالاي بلندي مي‌دارد اين دزدي را كرده». از اين گفته ، او به يكي از برادران زن خود بدگمان شد و چون كم‌كم بزبانها افتاد شهرباني نيز باو بدگمان گرديد و گرفت و بزندان انداخت. در حالي كه پس از يك ماه پول از جاي ديگري بدست آمد و دانسته شد كه دامن آن برادرزن پاك مي‌بوده. در نتيجه‌ي همين داستان كينه‌ي بزرگي ميان زن و شوهر افتاد و سالها گرفتار دشمني بودند.
از اين داستان صدها بلكه هزارها توان يافت. هنوز اينها زيانهاي ساده‌ايست.
برخي از فالگيران ، فالگيري را افزاري براي فريفتن زنان و دلسرد كردن آنان از شوهرانشان گيرند و به يك كارهاي بسيار زشتي پردازند. برخي از آنان ميانجي ميانه‌ي زنان و مردان بيگانه گردند. يكي از عنوانهاي ايشانست كه بزنان چون جادو درست كنند چنين گويند : «تو بايد يك كار حرامي كني» و با اين عنوان زنان پاكدامن را آلوده گردانند.
گاهي زنان را براي «چال كردن جادو» به بيابانها كشانند و بدست غولان بيابان دهند. اينها از شاهكارهاي ايشانست.
در دادسراي تهران پرونده‌هايي از اين گونه فالگيران هست كه من سزا نمي‌شمارم داستان آنها را در اينجا بنويسم.
٢ـ فالگيري : [بخش سوم]
اينكه نخودها اگر فلان گونه چيده شدند دليل سفر كردن فالخواه باشد به چه دليل است؟!.. مگر نخودها فهم دارند و از آينده و سرگذشت هر كس آگاهند و بدلخواه خود آن گونه چيده مي‌شوند؟!.. ديگر پنداري بيخردانه‌تر از اين چه باشد؟!..
آن كتاب فالي كه درست كرده‌اند ، و اگر كسي چشم خود را بست و انگشت بروي فلان حرف گزاشت ، سخناني كه در متن كتاب در زير آن يك حرف نوشته شده سرگذشت وي خواهد بود ، چه دليلي براستي اين داستان است؟!.. چنين كتابي را بايستي خدا ساخته و از آسمان براي فالگيري فرستاده باشد.
اينها نخست بخدا دروغ بستن است و از بزرگترين گناهان بشمار است. دوم مردم را فريب دادن و از كار بازداشتن است. اينجهان براي گردش خود يك آيين استوار مي‌دارد و بايد هر كسي آن را شناسد و پيروي كند. اينان مردم را گمراه گردانيده به بيرون شدن از آيين سپهر وامي‌دارند. اينان بخدا دروغ مي‌بندند و با او مي‌جنگند.
مردم آگاه نيستند. صدها آشوب از اينها در خاندانها پديد آيد. مردك مي‌گويد : «يك زن بالابلند و چشم و ابرو سياهي با تو دشمني دارد و بتو جادو كرده». زن ساده‌دل اين را باور مي‌كند و يكي از مادرشوهر و خواهرشوهر و جاري و هووي خود را بديده گرفته او را دشمن خود مي‌پندارد و اين نيز بكينه‌جويي باو جادو مي‌كند. اين چيزيست كه هزارها بار رخ داده.
در بيست سال پيش كه در تبريز مي‌بودم خانه‌ي يكي از خويشانمان دزدي رخ داد و پول هنگفتي از ميان رفت. فالگيري گفت : «يكي از خويشان نزديك كه بالاي بلندي مي‌دارد اين دزدي را كرده». از اين گفته ، او به يكي از برادران زن خود بدگمان شد و چون كم‌كم بزبانها افتاد شهرباني نيز باو بدگمان گرديد و گرفت و بزندان انداخت. در حالي كه پس از يك ماه پول از جاي ديگري بدست آمد و دانسته شد كه دامن آن برادرزن پاك مي‌بوده. در نتيجه‌ي همين داستان كينه‌ي بزرگي ميان زن و شوهر افتاد و سالها گرفتار دشمني بودند.
از اين داستان صدها بلكه هزارها توان يافت. هنوز اينها زيانهاي ساده‌ايست.
برخي از فالگيران ، فالگيري را افزاري براي فريفتن زنان و دلسرد كردن آنان از شوهرانشان گيرند و به يك كارهاي بسيار زشتي پردازند. برخي از آنان ميانجي ميانه‌ي زنان و مردان بيگانه گردند. يكي از عنوانهاي ايشانست كه بزنان چون جادو درست كنند چنين گويند : «تو بايد يك كار حرامي كني» و با اين عنوان زنان پاكدامن را آلوده گردانند.
گاهي زنان را براي «چال كردن جادو» به بيابانها كشانند و بدست غولان بيابان دهند. اينها از شاهكارهاي ايشانست.
در دادسراي تهران پرونده‌هايي از اين گونه فالگيران هست كه من سزا نمي‌شمارم داستان آنها را در اينجا بنويسم.
📗 بهائیگری (بخش بیستم و سوم)
بهاء در عَکّا با «تقیه» راه رفته خود را یک مسلمان پابرجایی نشان می‌داد. زیرا نماز می‌خواند و روزه می‌گرفت و بمسجد رفته در پشت سر امام سنی نماز آدینه می‌گزاشت. و با این حال رشته‌ي خود را با بهائیان ایران نبریده برایشان لوحها می‌فرستاد و دستورها می‌داد. چنانکه گفتیم او نخست دعوی «مَن یُظهِرُهُ اللهی» می‌داشت ولی کم‌کم از آن زمینه گذشته خود را نه تنها یک برانگیخته از خدا می‌نامید ، بشیوه‌ي صوفیان و دیگران دعوی خدایی نیز می‌کرد. مرد درمانده‌ای که گاهی از ترس جان باورهای خود را انکار می‌کرد ، و گاهی با دست عثمانیان از شهری بشهری برده می‌شد ، ناگهان میدان یافته از خدایی دم می‌زد. با این حال گاهی نیز هوس گریبانگیرش شده شعرهای پوچ بی‌وزن و قافیه می‌سرود :
از باغ الهی با سدره‌ي ناری آن تازه غلام آمد هی هی هذا جذب الهی هذا خلع رحمانی هذا قمص ربانی.
با این حال در سایه‌ي هوشیاری و زیرکی خودش و پسر بزرگترش میرزا عباس کارش درمیان بابيان نیک پیش می‌رفت و دیرگاهی نگذشت که میرزا یحیا و هواداران او را از میدان بیرون گردانید.
بیچاره میرزا یحیا چون بجزیره‌ي قبرس رفت آوازش بریده گردید. در ایران حاجی میرزا هادی دولت‌آبادی نماینده‌ي او می‌بوده ولی چنین پیداست که با میرزا یحیا بهمبستگی بسیار کم می‌داشته. پیروانش نیز با خاموشی و آرامی می‌زیستند و آن تندی و گرمی که از بهائیان پدیدار می‌بود از آنان دیده نمی‌شد. اکنون نیز بیکبار گمنام و خاموشند و همانا بیشتری از آنها کيش خود را فراموش کرده‌اند.
بهاء بیست و چند سال در عَکّا می‌زیست و کارهای خود را دنبال می‌کرد. یکی از کتابهای او که بجای قرآن نوشته و ماننده‌سازی کرده بنام «اقدس» است و برای آنکه نمونه‌ای نیز از نوشته‌های او در دست باشد جمله‌هایی را از آن کتاب در پایین می‌آوریم :
قل قد جعل الله مفتاح الکنز حبی المکنون لو انتم تعرفون لو لا المفتاح لکان مکنونا فی ازل الازال لو انتم توقنون قل هذه المطلع الوحي و مشرق الاشراق الذی به اشرقت الافاق لو انتم تعلمون قل هذا القضاء المثبت و به یثبت کل قضاء محتوم یا قلم الاعلی قل یا قلم الانشاء قد کتبنا علیکم الصیام ایاما معدودات و جعلنا النیروز عیدا لکم بعد اکمالها کذلک اضائت شمس البیان من افق الکتاب من لدن مالک المبدء والمآب و اجعل الایام الزائدة عن الشهور قبل شهر الصیام انا جعلناها مظاهر الهاء بین اللیالی و الایام لذا ما تحددت بحدود السنه و الشهور. ینبغی لاهل البهاء ان یطعموا فیها انفسهم و ذوی القربی ثم الفقراء و المساکین و یهللن و یکبرن و یسبحن و یمجدن ربهم بالفرح والانبساط.
چنانکه دیده می‌شود اینها کم‌غلطتر از بافندگیهای سید بابست. با این حال بهاء چون می‌دانسته که غلط می‌بافد و ملایان ایرادها خواهند گرفت ، اینست پاسخ داده چنین می‌گوید :
قل یا معشر العلماء لاتزنوا کتاب الله بما عندکم من القواعد و العلوم انه لقسطاس الحق بین الخلق قدیوزن ما عند الامم بهذا القسطاس الاعظم و انه بنفسه لو انتم تعلمون.
می‌گوید : این نوشته‌های مرا نباید با قاعده‌های صرف و نحو سنجند بلکه باید قاعده‌های صرف و نحو را با این نوشته‌های من بسنجند. این سخن معنایش آنست که من چون عربی را درست نمی‌دانم و غلط می‌نویسم شما باید آن قاعده‌هایی را که برای درست نوشتن هست کنار گزارید و شما نیز غلط نویسید ، بهتر گویم : معنایش آنست که هر غلطی گفتم گفته‌ام. شما نباید ایراد بگیرید. این همان پاسخیست که سید باب درباره‌ي غلطهای خود می‌داد.
بهاء در عَکّا با «تقیه» راه رفته خود را یک مسلمان پابرجایی نشان می‌داد. زیرا نماز می‌خواند و روزه می‌گرفت و بمسجد رفته در پشت سر امام سنی نماز آدینه می‌گزاشت. و با این حال رشته‌ي خود را با بهائیان ایران نبریده برایشان لوحها می‌فرستاد و دستورها می‌داد. چنانکه گفتیم او نخست دعوی «مَن یُظهِرُهُ اللهی» می‌داشت ولی کم‌کم از آن زمینه گذشته خود را نه تنها یک برانگیخته از خدا می‌نامید ، بشیوه‌ي صوفیان و دیگران دعوی خدایی نیز می‌کرد. مرد درمانده‌ای که گاهی از ترس جان باورهای خود را انکار می‌کرد ، و گاهی با دست عثمانیان از شهری بشهری برده می‌شد ، ناگهان میدان یافته از خدایی دم می‌زد. با این حال گاهی نیز هوس گریبانگیرش شده شعرهای پوچ بی‌وزن و قافیه می‌سرود :
از باغ الهی با سدره‌ي ناری آن تازه غلام آمد هی هی هذا جذب الهی هذا خلع رحمانی هذا قمص ربانی.
با این حال در سایه‌ي هوشیاری و زیرکی خودش و پسر بزرگترش میرزا عباس کارش درمیان بابيان نیک پیش می‌رفت و دیرگاهی نگذشت که میرزا یحیا و هواداران او را از میدان بیرون گردانید.
بیچاره میرزا یحیا چون بجزیره‌ي قبرس رفت آوازش بریده گردید. در ایران حاجی میرزا هادی دولت‌آبادی نماینده‌ي او می‌بوده ولی چنین پیداست که با میرزا یحیا بهمبستگی بسیار کم می‌داشته. پیروانش نیز با خاموشی و آرامی می‌زیستند و آن تندی و گرمی که از بهائیان پدیدار می‌بود از آنان دیده نمی‌شد. اکنون نیز بیکبار گمنام و خاموشند و همانا بیشتری از آنها کيش خود را فراموش کرده‌اند.
بهاء بیست و چند سال در عَکّا می‌زیست و کارهای خود را دنبال می‌کرد. یکی از کتابهای او که بجای قرآن نوشته و ماننده‌سازی کرده بنام «اقدس» است و برای آنکه نمونه‌ای نیز از نوشته‌های او در دست باشد جمله‌هایی را از آن کتاب در پایین می‌آوریم :
قل قد جعل الله مفتاح الکنز حبی المکنون لو انتم تعرفون لو لا المفتاح لکان مکنونا فی ازل الازال لو انتم توقنون قل هذه المطلع الوحي و مشرق الاشراق الذی به اشرقت الافاق لو انتم تعلمون قل هذا القضاء المثبت و به یثبت کل قضاء محتوم یا قلم الاعلی قل یا قلم الانشاء قد کتبنا علیکم الصیام ایاما معدودات و جعلنا النیروز عیدا لکم بعد اکمالها کذلک اضائت شمس البیان من افق الکتاب من لدن مالک المبدء والمآب و اجعل الایام الزائدة عن الشهور قبل شهر الصیام انا جعلناها مظاهر الهاء بین اللیالی و الایام لذا ما تحددت بحدود السنه و الشهور. ینبغی لاهل البهاء ان یطعموا فیها انفسهم و ذوی القربی ثم الفقراء و المساکین و یهللن و یکبرن و یسبحن و یمجدن ربهم بالفرح والانبساط.
چنانکه دیده می‌شود اینها کم‌غلطتر از بافندگیهای سید بابست. با این حال بهاء چون می‌دانسته که غلط می‌بافد و ملایان ایرادها خواهند گرفت ، اینست پاسخ داده چنین می‌گوید :
قل یا معشر العلماء لاتزنوا کتاب الله بما عندکم من القواعد و العلوم انه لقسطاس الحق بین الخلق قدیوزن ما عند الامم بهذا القسطاس الاعظم و انه بنفسه لو انتم تعلمون.
می‌گوید : این نوشته‌های مرا نباید با قاعده‌های صرف و نحو سنجند بلکه باید قاعده‌های صرف و نحو را با این نوشته‌های من بسنجند. این سخن معنایش آنست که من چون عربی را درست نمی‌دانم و غلط می‌نویسم شما باید آن قاعده‌هایی را که برای درست نوشتن هست کنار گزارید و شما نیز غلط نویسید ، بهتر گویم : معنایش آنست که هر غلطی گفتم گفته‌ام. شما نباید ایراد بگیرید. این همان پاسخیست که سید باب درباره‌ي غلطهای خود می‌داد.
cerã bejãye sud ziãn mibinim 2.pdf
94.7 KB
چرا بجای سود زیان می‌بینیم؟..
(بخش پایانی)
(گفتاری از پرچم روزانه)
(بخش پایانی)
(گفتاری از پرچم روزانه)
خواننده‌ای به یکی از کانالهای کوشندگان سیاسی چنین نوشته :
✴️ مردم را هم نقد کنید!
«سلام می‌خواستم بگم شما دایم به براندازی حکومت اشاره می‌کنید اما واقعا به مردم و رفتارهاشون کاری ندارید.
مردمی که با موتور توی پیاده‌رو میان به راحتی با ماشین توی خیابون اصلی و فرعی ورود ممنوع میرن توی شلوغترین خیابونای تهران دوبله پارک میکنن و اصلا به حقوق بقیه فکر هم نمیکنن.
خب اگر رژیم عوض بشه همین مردم میان سر کار خب این مردم با این سطح آگاهی و این بینش که بقیه مهم نیستن فقط من مهمم بازم یک کشور به همین بدی میسازن مشکل رژیم همین شیوه فکریه لطفا کمی هم این مردم رو هدایت کنین».
این سخن با همه‌ی کوتاهی جای تأمل بسیار دارد. چنانکه می‌توان گفت به آینده‌ی توده بستگی می‌یابد. ما خواهان آنیم که خوانندگان کانال با ما همراهی کنند و در این زمینه آنچه غور کرده و بویژه با کسانی درمیان گزاشته و هم‌اندیشگانی یافته‌اند بما بنویسند. ما گفتارهای بسیاری در کانال از آغاز برپایی آن آورده‌ایم که به این زمینه بستگی دارد و اکنون بجاست که خوانندگان به این زمینه پیوسته اندیشیده‌هاشان را برشته‌ی نوشته کشند.
تنها این زمینه نیست. زمینه‌هایی که ما در این کانال به آنها پرداخته ایم هر کدام درخور آنست که گفتارهای بسیاری در آن باره‌ها نوشته تا گوشه و کنارش نیک روشن گردد.
تنها یک خواهشی داریم که با زبان نوشتاری بنویسند نه با زبان گفتگو!
✴️ مردم را هم نقد کنید!
«سلام می‌خواستم بگم شما دایم به براندازی حکومت اشاره می‌کنید اما واقعا به مردم و رفتارهاشون کاری ندارید.
مردمی که با موتور توی پیاده‌رو میان به راحتی با ماشین توی خیابون اصلی و فرعی ورود ممنوع میرن توی شلوغترین خیابونای تهران دوبله پارک میکنن و اصلا به حقوق بقیه فکر هم نمیکنن.
خب اگر رژیم عوض بشه همین مردم میان سر کار خب این مردم با این سطح آگاهی و این بینش که بقیه مهم نیستن فقط من مهمم بازم یک کشور به همین بدی میسازن مشکل رژیم همین شیوه فکریه لطفا کمی هم این مردم رو هدایت کنین».
این سخن با همه‌ی کوتاهی جای تأمل بسیار دارد. چنانکه می‌توان گفت به آینده‌ی توده بستگی می‌یابد. ما خواهان آنیم که خوانندگان کانال با ما همراهی کنند و در این زمینه آنچه غور کرده و بویژه با کسانی درمیان گزاشته و هم‌اندیشگانی یافته‌اند بما بنویسند. ما گفتارهای بسیاری در کانال از آغاز برپایی آن آورده‌ایم که به این زمینه بستگی دارد و اکنون بجاست که خوانندگان به این زمینه پیوسته اندیشیده‌هاشان را برشته‌ی نوشته کشند.
تنها این زمینه نیست. زمینه‌هایی که ما در این کانال به آنها پرداخته ایم هر کدام درخور آنست که گفتارهای بسیاری در آن باره‌ها نوشته تا گوشه و کنارش نیک روشن گردد.
تنها یک خواهشی داریم که با زبان نوشتاری بنویسند نه با زبان گفتگو!
✴️ پیدایش آمریکا
(بخش یکم)
گفتار هشتم
✴️ چگونه كلمبوس بسفر سوم رفت و چگونه با بند و زنجیر بازگشت؟.
(تکه‌ی یکم)
روانه شدن از اسپانیا ـ جزیره‌ی ترینیداد ، رود اریناگو ، پیدا كردن كلمبوس آمریكای جنوبی را ـ آشفتگی در هیسپانیولا ـ نیكی‌ناشناسی دولت اسپانیا ـ آوردن كلمبوس با بند و زنجیر باروپا.
چنانكه گفتیم كلمبوس دو سال بیشتر در اسپانیا درنگ كرد. علت آن گذشته از چیزهای دیگر دشمنی و بدخواهی فونسگا نام كشیش بود كه نگهبانی بكارهای هندوستان غربی داشت.
(بخش یکم)
گفتار هشتم
✴️ چگونه كلمبوس بسفر سوم رفت و چگونه با بند و زنجیر بازگشت؟.
(تکه‌ی یکم)
روانه شدن از اسپانیا ـ جزیره‌ی ترینیداد ، رود اریناگو ، پیدا كردن كلمبوس آمریكای جنوبی را ـ آشفتگی در هیسپانیولا ـ نیكی‌ناشناسی دولت اسپانیا ـ آوردن كلمبوس با بند و زنجیر باروپا.
چنانكه گفتیم كلمبوس دو سال بیشتر در اسپانیا درنگ كرد. علت آن گذشته از چیزهای دیگر دشمنی و بدخواهی فونسگا نام كشیش بود كه نگهبانی بكارهای هندوستان غربی داشت.
Telegram
attach 📎
📗 بهائیگری (بخش بیستم و چهارم)
9ـ عبدالبهاء
بهاء در سال 1312 درگذشت. پس ازو پسرش میرزا عباس که عبدالبهاء شناخته شده جای او را گرفت. ولی چون برادر دیگرش میرزا محمدعلی گردن بجانشینی او نمی‌گزاشت و درباره‌ي ارث نیز کشاکش بسیاری درمیان می‌بود ، بار دیگر پیکار دو برادر پیش آمد. در اینجا نیز هر یکی تا توانست آبروی آن دیگر را ریخت و یک رشته دشمنیها بمیان آمد که از سخن ما بیرونست.
به هر حال عبدالبهاء جای بهاء را گرفته براه بردن پیروان پرداخت. این نیز لوحها می‌فرستاد و کتابها می‌نوشت ، و برای آنکه نمونه‌ای از نوشته‌های این نیز در دست باشد ، یکی از لوحهای او را که بفارسی نوشته در پایین می‌آورم :
بادکوبه‌ی احبای الهی و اماء رحمن علیهم و علیهن البهاء الابهی هوالله
ای عاکفان کوی دوست ای عاشقان روی دوست قفقازیا جمیعا تابع رود ارس است که در قرآن اصحاب رس تعبیر شده جمعی از انبیاء در زمان قدیم که خبرشان منقطع شده در آن اقلیم مبعوث شدند و عالم انسانی را بنفحات رحمانی معطر نمودند و همچنین در زمان اخیر حضرت اعلی روحی فداه به چَهریق سرگون و در آنجا مسجون گشتند حافظ شیرازی رایحه[ای] بمشامش رسید و این غزل را گفت :
ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس
و حضرت زردشت نیز مدتی در آن صفحات سیر و حرکت می‌فرمودند و کوه قاف که در احادیث و روایات مذکور همین قفقاز است و ایرانیان را اعتقاد چنانست که آشیانه‌ي سیمرغ است و لانه‌ي عنقای شرق لذا امید چنان است که این عنقا که شهپر تقدیس در شرق و غرب منتشر نموده و آن امر بدیع ربانی در قفقاز لانه و آشیانه نماید الحمدلله احبای بادکوبه در این سالهای جنگ با جمیع طوایف آشتی داشتند و بموجب تعالیم الهی به کل مهربان و در امر الله جوش و خروش داشتند و از باده‌ي محبت الهی سرمست و مدهوش بودند حال باید مانند نهنگ بخروشند و تلافی سالهای جنگ نمایند و بآهنگ مستانه و ترانه‌ي عاشقانه آن اقلیم را به اهتزاز و حرکت آرند تا نورانیت چنان قلوب را روشن نماید که اشعه‌ي یگانگی بتابد و ظلمات بیگانگی زائل گردد و جمیع طوایف با یکدیگر بیامیزند و در الفت و محبت قند و شکر ریزند و شور و ولعی انگیزند که ممالک مجاوره نیز به اهتزاز و حرکت آيند و علیکم و علیکن البهاء الابهی تموز 1919 عبدالبهاء عباس.
این از لوحهای بنام عبدالبهاست و شما از اینجا پی بمایه‌ي دانش او توانید برد. دیگر لوحها و کتابهایش نیز از همین بافندگیهاست.
عبدالبهاء سی و چند سال پی کار خود را می‌داشت و چون دولت عثمانی مشروطه را پذیرفت و به او نیز آزادی داده شد در سال 1328 سفری بمصر و اروپا کرد. همچنان سفری بآمریکا کرد و در سال1340 بدرود زندگی گفت.
9ـ عبدالبهاء
بهاء در سال 1312 درگذشت. پس ازو پسرش میرزا عباس که عبدالبهاء شناخته شده جای او را گرفت. ولی چون برادر دیگرش میرزا محمدعلی گردن بجانشینی او نمی‌گزاشت و درباره‌ي ارث نیز کشاکش بسیاری درمیان می‌بود ، بار دیگر پیکار دو برادر پیش آمد. در اینجا نیز هر یکی تا توانست آبروی آن دیگر را ریخت و یک رشته دشمنیها بمیان آمد که از سخن ما بیرونست.
به هر حال عبدالبهاء جای بهاء را گرفته براه بردن پیروان پرداخت. این نیز لوحها می‌فرستاد و کتابها می‌نوشت ، و برای آنکه نمونه‌ای از نوشته‌های این نیز در دست باشد ، یکی از لوحهای او را که بفارسی نوشته در پایین می‌آورم :
بادکوبه‌ی احبای الهی و اماء رحمن علیهم و علیهن البهاء الابهی هوالله
ای عاکفان کوی دوست ای عاشقان روی دوست قفقازیا جمیعا تابع رود ارس است که در قرآن اصحاب رس تعبیر شده جمعی از انبیاء در زمان قدیم که خبرشان منقطع شده در آن اقلیم مبعوث شدند و عالم انسانی را بنفحات رحمانی معطر نمودند و همچنین در زمان اخیر حضرت اعلی روحی فداه به چَهریق سرگون و در آنجا مسجون گشتند حافظ شیرازی رایحه[ای] بمشامش رسید و این غزل را گفت :
ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس
و حضرت زردشت نیز مدتی در آن صفحات سیر و حرکت می‌فرمودند و کوه قاف که در احادیث و روایات مذکور همین قفقاز است و ایرانیان را اعتقاد چنانست که آشیانه‌ي سیمرغ است و لانه‌ي عنقای شرق لذا امید چنان است که این عنقا که شهپر تقدیس در شرق و غرب منتشر نموده و آن امر بدیع ربانی در قفقاز لانه و آشیانه نماید الحمدلله احبای بادکوبه در این سالهای جنگ با جمیع طوایف آشتی داشتند و بموجب تعالیم الهی به کل مهربان و در امر الله جوش و خروش داشتند و از باده‌ي محبت الهی سرمست و مدهوش بودند حال باید مانند نهنگ بخروشند و تلافی سالهای جنگ نمایند و بآهنگ مستانه و ترانه‌ي عاشقانه آن اقلیم را به اهتزاز و حرکت آرند تا نورانیت چنان قلوب را روشن نماید که اشعه‌ي یگانگی بتابد و ظلمات بیگانگی زائل گردد و جمیع طوایف با یکدیگر بیامیزند و در الفت و محبت قند و شکر ریزند و شور و ولعی انگیزند که ممالک مجاوره نیز به اهتزاز و حرکت آيند و علیکم و علیکن البهاء الابهی تموز 1919 عبدالبهاء عباس.
این از لوحهای بنام عبدالبهاست و شما از اینجا پی بمایه‌ي دانش او توانید برد. دیگر لوحها و کتابهایش نیز از همین بافندگیهاست.
عبدالبهاء سی و چند سال پی کار خود را می‌داشت و چون دولت عثمانی مشروطه را پذیرفت و به او نیز آزادی داده شد در سال 1328 سفری بمصر و اروپا کرد. همچنان سفری بآمریکا کرد و در سال1340 بدرود زندگی گفت.