چون «مردم لبنان مردم عزیزی‌اند» ، «وظیفه‌ی الهی و انسانی» خود دانستیم که خسارتهای جنگ آنها را جبران کنیم.

آیا اینگونه کارها را برای هم‌میهنانمان نیز وظیفه‌‌ی «الهی و انسانی» دانسته به همان چابکی انجام میدهید؟!.. آیا مردم ایران نیز مردم عزیزی‌اند؟!
پدری که فرزندانش را گرسنه و بی‌بهره رها کرده به آنها «فعلاً که سالمید» میگوید و درآمد خود را خرج دیگران میکند چه باید نامید؟!

27 آذرماه سال گذشته (97) :
دختران دانش‌آموزی در مدرسه‌ای در زاهدان در میان زبانه‌های آتش‌ بخاری نفتی سوختند.
هنوز مدرسه‌های ما با بخاری نفتی غیراستاندارد گرم می‌شود. این بخاری از نوع دستی (علاءالدینی) بوده.

🔶 مردگان به جهان بازخواهند گشت؟!
(بخش دوم)

🔸بازماندگان پیغمبر اسلام اگر هم نزد خدا گرامی بوده‌اند جدا از دیگران نبوده‌اند اگر به كسانی از آنان ستمی رفته چون دیگر ستمدیدگان بوده‌اند

🔸 اینهمه به سرگذشت آنان پرداختن و به داستانهاشان ارج گزاردن بیمعنی است.

🔸داستان كربلا هرچه بوده یك داستان بوده.

🔸در جهان داستانهایی از آنگونه كم نبوده است. خونریزیهای چنگیزخان و تیمور لنگ در ایران دلگدازتر از آن می‌باشد.

🔸این گستاخی با خداست كه بگویید خدا بازماندگان پیغمبر را جدا از دیگران گرفته و رفتار خود را درباره‌ی آنان دیگر گردانیده است.

🔶 مردگان به جهان بازخواهند گشت؟!

(بخش پایانی)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم نیمه‌ماهه)

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش یکم
4) آلكبياديس ‌ ـ تکه‌ی 18

🔸 ليكن لوساندير باين گفتگوى او اثرى باز نكرد تا آنگاه كه حكم نهانى از قاضيان ‌لاكيدومينى دريافت كه بايد الكبياديس را گرفته نزد ايشان بفرستد و ايشان اين كار را يا از آن ‌جهت كرده بودند كه بیباكى و غيرتمندى او را مى‌شناختند و از رهگذر او نگرانى داشتند و يا اينكه مى‌خواستند دل پادشاه آگيس را جسته باشند. لوساندير آن حكم را دريافته همراه يك فرستاده نزد فارنابازوس فرستاد كه بکار بندد. فارنابازوس دستور آن را ببرادر خود ميگايوس‌1 و به عموى خود سوساميثريس2 داد كه بكار بندند. الكبياديس اينزمان در يك ديه كوچكى از فروگيا مى‌زيست و تيماندرا3 را كه برگزيده‌ی خود بود همراه داشت. كسانى كه براى كشتن او فرستاده شده بودند آن دليرى را نكردند كه بدرون اتاق او بروند بلكه گرداگرد آن را فراگرفته و آتش بآن زدند. الكبياديس همینکه آن را دريافت رخت و ابزار خانه هرچه يافت گرد كرده بروى آتش‌ انداخت تا آن را خاموش گرداند و خود او رخت خويش را ببازوى چپ پيچيده و شمشير را بدست راست گرفته و خود را بآتش انداخته و پيش از آنكه رختهايش بسوزد از آن رهايى ‌يافت. آن كسان چون او را ديدند هيچكدام جرأت ايستادن و يا بجنگ پرداختن نداشته و همه ‌بازگشتند ولى از دور به تيرباران پرداخته با تير او را بكشتند. و چون آدمكشان دور شدند تيماندرا جنازه را برداشته و او را برختهاى خود پيچيده و با شكوه و احترامى كه از دست او برمى‌آمد بخاك سپرد.
كسان ديگرى هم‌ داستان كشته شدن الكبياديس را بهمين شرح نوشته‌اند. جز اينكه اينان ‌علت داستان را نه دخالت فارنابازوس و لوساندير يا خواهش لاكيدومنيان مى‌شمارند بلكه چنين مى‌گويند چون او دخترى را از يك خاندان نجيبى نزد خود آورده نگه‌ مى‌داشت و اين كار مخالف آبروى آن خاندان بود برادران دختر تاب شكيبايى بر آن بدنامى ‌نياورده شبانه بخانه‌اى كه نشيمن او بود آتش زدند و چون او بيرون دويد تا بگريزد و خود را برهاند او را بدانسان كه نقل كرديم بكشتند.4

1ـ Megaeus این نام بی‌شباهت بنامهای ایرانی نیست و جزو نخست آن گویا محرف کلمه‌ی «بغا» باشد که در زبانهای ایرانی هست. همچنین نام سوسامثریس گویا ایرانی باشد. چنانکه نام فارنابازوس بی‌شک ايرانى است.
2ـ Susamithres
3ـ Timandra
4ـ باید گفت این روایت دومی درستتر است زیرا گذشته از آنکه فارنابازوس به میهمان و پناهنده‌ی خود خیانت نمی‌کرد چون الکبیادیس بقصد رفتن بنزد پادشاه ایران پیش او آمده بود از این جهت هم باور كردنى نيست كه او را بى‏دستور پادشاه ايران بكشتند.

📘 از سازمان ملل متحد چه نتیجه تواند بود؟

✍ احمد کسروی

🔍 جستار : بخش یکم : شناسانیدن سازمان ملل متحد : تاریخچه ، منشور ، «دیوان بین‌المللی دادگستری» و بررسی کارآمدی آن ؛ حکومت همه‌جهانی و موانع آن. بخش دوم : بررسی غائله‌ی دمکراتهای آذربایجان (25ـ 1324) و موضوع شکایت ایران به سازمان ملل متحد.

📊 شمار ساتها : 107

🖨 بازپسین پراکنش : فروردین 1398

🔶 این کتاب از سوی «باهماد پاکدینان» و بدست «کوشاد تلگرام» پراکنده می‌گردد.

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش یکم
5) لوساندير ‌ ـ تکه‌ی 1

🔸 لوساندير1
پدر لوساندير را گفته‌اند اريستوكوليتوس‌2 بود كه از خاندان پادشاهى نبوده از تيره‌ی هراكليداى3 شمرده مى‌شد. او به بیچيزى بزرگ گرديده و از روى شيوه‌اى كه لاكيدومنيان براى بزرگ كردن جوانان‌ داشتند و آنان را آرزومند شهرت و بزرگى بار مى‌آوردند او نيز هميشه در پى شهرت ‌مى‌زيست و كوشش در اين باره دريغ نمى‌داشت‌4 و آنچه در اخلاق او غرابت دارد شكيبايى ‌است كه در برابر بیچيزى نمود و هرگز خود را بنده‌ی مال نساخت. سپس هم كه اسپارت را پر از مال و توانگرى گردانيد و در نتيجه زر و سيم بیشمارى كه پس از جنگهاى آتن بآنجا فرستاد اسپارتيان را مالدوست ساخته افتخار چشم‌پوشى از مال را كه از باستان زمان خاص آنان بود از دستشان ربود. با اينهمه درهمى از آن مال براى خود نگه نداشت.
چون جنگهاى پلوپونيسوس بدرازى انجاميد و پس از شكستى كه آتنيان در سيكيلى ‌يافتند و چنين انتظار میرفت كه چيرگى خود را بر دريا پاك از دست هشتند تا ديرزمانى هم‌ پياپى شكست بهره‌ی آنان مى‌گرديد ، با اينهمه ناگهان الكبياديس از راندگى خود بازگشته و رشته‌ی فرماندهى را در دست گرفت و تغيير در كارها پديد آورد و دوباره آتنيان را حريف‌ لاكيدومنيان در دريا گردانيد. لاكيدومنيان از اين پیشامدها به تشويش افتادند و خود را ناگزير يافتند كه جانسپارى و غيرتمندى بيشترى آشكار سازند و چون فرمانده كاردانى در دريا نداشتند لوساندير را بفرماندهى همگى درياها برگزيده بآنجا فرستادند. لوساندير به ايفيسوس آمد. مردم آنجا به لاكيدومنيان دلبستگى داشتند و باو احترام ‌بسيارى مى‌نمودند ولى نزديك بود ايشان شيوه‌ی زندگانى وحشيان را پيش گيرند و اين در نتيجه‌ی آميزش آنان با ايرانيان بود. زيرا ايفيسوس به لوديا نزديك است وآنگاه سركردگان‌ پادشاه مدت درازى در ايفيسوس نشيمن گرفته بودند. از اين جهت لوساندير چادر خود را در آنجا زد و دستور داد كه همه‌ی كشتيهاى بازرگانى در آنجا لنگر بيندازند و خويشتن آغاز كرد كه‌ كشتيهاى جنگى بسازد. بدينسان بندرها را پر از كشتى و دكانها را پر از كار و بازار را پر از دادوستد گردانيد و مردمان را توانگر ساخت. از همان هنگام در سايه‌ی كوشش لوساندير اين شهر روى بپيشرفت نهاده تا بآن حال ‌رسيد كه امروز هست.
لوساندير چون شنيد كه كورش5‌ پسر پادشاه به سارديس رسيده روانه‌ی آنجا گرديد كه با وى ‌گفتگو كرده از تيسافرنيس شكايت نمايد. زيرا تيسافرنيس با آنكه از پادشاه فرمان يافته بود به ‌لاكيدومنيان يارى كند و آتنيان را از دريا بيرون اندازد جهت دوستى با الكبياديس بآن كار نپرداخته و از پول دادن خوددارى كرد و از اين راه مايه‌ی ويرانى آن گرديد. كورش در نهان خواستار آن بود كه از تيسافرنيس نكوهش كنند و خبرهاى بدى ازو بپادشاه بفرستند زيرا تيسافرنيس مرد ناستوده‌اى بود و با كورش نيز دشمنى مى‌ورزيد. در سايه‌ی اين پیشامد كه لوساندير توانست با شيرين‌زبانى و خوشرفتارى دل آن شاهزاده‌ی جوان را بربايد و او را هوادار جنگ گرداند و چون خواست از آنجا بازگردد شاهزاده بزم ‌ميهمانى باشكوهى بياراست و ازو خواهش كرد كه هرچه آرزو در دل دارد بازگويد و شرم ‌نكند زيرا هر آنچه بخواهد باو داده خواهد شد. لوساندير پاسخ داده گفت : «كنون كه شما تا اين اندازه مهربانى مى‌نماييد من خواهشمندم يك ابولوس بمزد روزانه‌ی كارگران كشتى بيفزاييد كه بجاى سه ابولوس روزانه چهار ابولوس دريافت دارند.» كورش از اين پاكدلى او كه نيكخواهى ديگران را مى‌نمايد خوشدل گرديد ده‌هزار دَريك باو بخشيد و او از اين پول بر مزد كارگران افزود و از اين راه كشتيهاى دشمن را تهى‌گردانيد. زيرا همینکه كارگران چگونگى را شنيدند بسيارى از ايشان براى فزونى مزد باينسو گراييدند و آنانكه بجاى خود بازماندند همواره دلشكسته و پژمرده بودند و هر روز ببهانه‌جويى برخاسته آزار بر سركردگان كشتى مى‌دادند. با اينهمه كه لوساندير دشمن را ناتوان ساخته بود باز از پرداختن بجنگ در دريا ترس داشت زيرا اختيار سپاهيان دشمن بدست الكبياديس بود كه سردار بسيار توانا و آزموده‌اى شمرده مى‌شد و تاكنون در هيچ جنگى‌ در دريا يا در خشكى شكست نيافته بود.

1ـ Lysander
2ـ Aristoclitus
3ـ Heraclidae
4ـ شرحهايى از آغاز زندگانى او داده كه ما ترجمه نكرديم.
5ـ كورش كوچك كه اين هنگام حكمران آسياى كوچك بود.

🔶 تا چه اندازه از آمیغها دورند!
(بخش یکم)

🔸گرفتم سخن شما راستست و آنچه دارنده‌ی پرچم را به این كوششها برانگیخته آرزوی نام و آوازه است لیكن به هر حال ایرادهای گیرایی به كیش شما و به اندیشه‌هاتان میگیرد كه شما باید به آنها پاسخ دهید.

🔸انگیزه‌ی ایراد هرچه بوده باشد شما اگر كسان بافهم و حسابی هستید ، باید به ایرادهای او پاسخ دهید.

🔶 تا چه اندازه از آمیغها دورند!

(بخش یکم)

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم نیمه‌ماهه)

از پلهای لرستان (در الشتر) که با سیل اخیر ویران گردیده.

🔶 در پیرامون ادبیات
نشست پنجم : واژه‌اي كه بسيار شوم درآمده
تکه‌ی 6

🔸 نكته دوم ، فروغي آن ديباچه را بگلستان ـ گلستاني كه براي شاگردان دبيرستان مي‌بوده ـ چرا نوشته؟. آنگاه از عشق سعدي چرا سخن رانده؟!. آيا نمي‌توان گمان برد كه خواسته شده جوانان آلوده‌ی آن پستي سعدي گردند؟!.. من با آگاهيهايي كه از رفتار و كردار دسته‌ی بدخواهان ميدارم بخود ناسزا نمي‌شمارم كه چنان گماني برم. در جايي كه ما مي‌بينيم براي رسوا گردانيدن اين توده قمه‌زني و زنجيرزني را پس از رفتن بازمي‌گردانند ، مي‌بينيم براي رواج گدايي و مفتخواري ، نخست‌وزير نوشته بدست نره سيد گدا مي‌دهد1 ، مي‌بينيم براي بهم زدن ايمني كشور و پديد آوردن سركشان به محمد رشيد سركش فرمانداري شهري را با ماهي بيست‌هزار تومان باج سبيل مي‌دهند ـ با اين حال چه جاي آنست كه خوش گمان باشيم و خود را از بدگماني بازداريم؟!.
كساني كه بيرون آراسته‌ی فروغي را ديده بودند اين را بآساني نخواهند پذيرفت. آن كسان بياد آورند كه ساعد مراغه‌اي نيز بيرونش آراسته است. ولي ما ديديم كه با صد بي‌شرمي و بي‌آزرمي نوشته‌ی دولتي بدست گدا داد. آنگاه پس از آنكه ما داستان شهريور 1320 را ديده و تماشاگر چنان خيانت بزرگي از اين دسته‌ی بدخواهان بوده‌ايم بايد گمان هر گونه خيانت بآنان برده دور نشماريم.
آنگاه دليلها هست. خود همان نوشته بهترين دليل است. آيا فروغي چندان نافهم مي‌بوده كه زشتكاري سعدي را نداند؟!. چندان نافهم مي‌بوده كه بچه‌بازي سعدي را «عشق پاك» شناسد؟!. به سعدي اگر هر دروغ را توان بست دروغ «عشق پاك» را نتوان بست. اگر آن نوشته‌ی فروغي راه بدخواهي نبوده پس از چه راهي بوده؟!.
از اين گذشته من داستاني از فروغي مي‌دارم كه دليل ديگري تواند بود : در سال 1314 كه من بانجمن ادبي رفتم و گفتاري راندم ، آن گفتار را در دو بخش در شماره‌هاي پيمان بچاپ رسانيدم. چون بخش يكم (در شماره‌ی نهم سال دوم مهنامه) بيرون آمد ، فروغي كه نخست‌وزير مي‌بوده آن را خوانده بشهرباني دستور داده بود كه بخش دوم را نگزارند پراكنده شود. اينبود شهرباني شماره‌ي ديگر مهنامه را در چاپخانه بازداشت. من در شگفت شدم كه در آن گفتار جز خرده‌گيري نبوده. بهر چه بازمي‌دارند؟! بر آن شدم كه فروغي را ديده گفتگو كنم.
روزي رفتم بكاخ ابيض. سخنان بسياري رفت. مي‌گفت : در اروپا ايران را با سعدي و حافظ و مولوي و خيام مي‌شناسند. گفتم : چنين نيست. چرا ايران را با تاريخ باستانش نشناسند؟!. چرا با شاه عباس و نادرشاه نشناسند؟!. آنگاه آيا اين دليلست كه ما بدآموزيهاي سراپا زيان سعدي و ديگران را بفرزندان خود ياد دهيم؟!. اين چه سزاست كه گلستان با آن باب پنجمش بشاگران دبيرستان درس گفته شود؟!. گفت : از سالهاست كه سپرده شده باب پنجم را درس ندهند. گفتم ما از چنان سفارشي آگاه نمي‌باشيم و نشاني از آن در دبيرستانها نمي‌بينيم. آنگاه گرفتم كه آن باب را درس ندادند ، در جايي كه كتاب در دست جوانانست آن را هم خواهند خواند.
ديدم پاسخي نتوانست و اين بار از راه پنددهي آمد : «كسي كه مي‌خواهد با سعدي و حافظ مبارزه كند بايد قوه‌ی بزرگي داشته باشد». من باينها پاسخي ندادم. چون پيش از كوششهاي ما بارها در روزنامه‌ها شعرهاي زشت بچه‌بازي چاپ مي‌شدي من پنج روزنامه را گرد آورده همراه برده بودم. آنها را نشان دادم و گفتم : نتيجه‌ي هواداري شما از سعدي و حافظ رواج اين پستيهاست. من خواهشمندم باري از اينجا جلو گيرید. روزنامه‌ها را از من گرفت و نويد جلوگيري داد. ولي دروغ بود. گفتار من بازداشت شد. ولي شعرهاي بچه‌بازي همچنان آزاد مي‌بود. تا پس از چند ماهي كه فروغي برافتاد و جم نخست‌وزير شد ، من خواهش كردم و او دستور بشهرباني داد كه از آن گونه شعرها جلو گيرند. من از همان هنگام فروغي را شناختم.


1ـ اشاره‌ايست به «سفارشنامه‌ي» ساعد نخست‌وزير كه بدست يك سيد گدا داده تا او به «گدايي رسمي» بپردازد. از ساعد خيانتهاي ديگري نيز ديده شده كه زند آنها را در دفتر «دولت به ما پاسخ دهد» توانيد خواند. ـ و

ویرانیهای سیل بیش از تصور است.
هیچگاه سیل به این اندازه در ایران ویرانی ببار نمی‌آورد.
این وظیفه‌ی هم‌میهنانست که بیاری سیل‌زدگان بشتابند.
این حکومت را همه میدانیم با پول بیت‌المال چه میکند. اینست نباید به کمکهای آنها دل بست و آسوده بود.
باید کمکها را بدستهای مطمئن سپارد تا یکسره به خود سیل‌زدگان برسد.
نیکوکارانی که کمک گرد می‌آورند دستهای خدا درمیان مردمند.
خدا گرامیشان داراد.

کارنامه‌ی کردار درخور پذیرش آنست که به مُهر و امضای وجدان برسد. این سیل که پتیاره بجان و داراک سیل‌زدگان بوده فرصتی نیز برای نیکوکارانست که کارنامه‌ی کردار‌شان را درخور پذیرش گردانند.
همه باهم به یاری سیل‌زدگان بشتابیم.

🔹مشتی نمونه‌ی خروار.

گرفتاران سیل بیشتر بینوایان بوده‌اند. آنها که نوایی داشته‌اند نیز اکنون ندارند.
سیلزدگان را تنها نگزاریم.
ویدئو : برگرفته از کانال آموزشکده‌ی توانا

📘 در راه سیاست

✍ احمد کسروی

🔍 جستار : سه پایه‌ی سیاست ،‌ سرچشمه‌ی نیروی توده ، گمراهیهای سیاسی ،‌ آلودگیهای توده و لزوم چاره به آن ،‌ تأثیر فرهنگ بر سیاست ، رفتار با همسایگان ،‌ احزاب و شایندگان راهبری کشور ، استقلال ، شرط بهره‌مندی از پیشرفتهای اندیشه‌ای و دانشی جهان ، جایگاه اقتصاد کشور در کشاکش سرمایه‌داری و کمونیزم ، تکانی که باید خردها خورند ، همراهی با جنبشهای نیکخواهانه‌ی جهانی ، روزهای نیکی که جهانیان را تواند بود.

📊 شمار ساتها : ۹۵

🖨 بازپسین پراکنش : فروردین 1398

🔶 این کتاب از سوی «باهماد پاکدینان» و بدست «کوشاد تلگرام» پراکنده می‌گردد.

🔶 گلچینی از کتاب پلوتارخ بخش یکم
5) لوساندير ‌ ـ تکه‌ی 2

🔸 ولى سپس چون الكبياديس از ساموس روانه‌ی فوكاييا1 گرديد و اختيار كشتيهاى خود را به‌ انتيوخوس سپرد اين مرد از براى آنكه دشنامهايى به لوساندير بدهد با دو كشتى روانه‌ی بندر ايفيسوس گرديد و از غرورى كه داشت ريشخندكنان تا بآنجا كه كشتيها بودند نزديك رفت. لوساندير نخست چند كشتى را بجلو او فرستاد ولى چون ديد كشتيهاى آتنيان بيارى‌ انتيوخوس آمدند كشتيهاى ديگر را نيز فرستاد. سرانجام همگى كشتيهاى دو سوى بجنگ درآمد و فيروزى ازآن لوساندير بود كه ‌پانزده كشتى از آتنيان برگرفت و بنام اين پيشرفت يادگار فيروزى برانگيخت. در سايه‌ی اين پیشامد بود كه مردم در آتن خشمناك گرديده الكبياديس را از سردارى برانداختند و او چون در لشكرگاه از سپاهيان آزار مى‌يافت از آنجا دورى گزيده خود را به ‌خرسونيسى كشيد. اين جنگ اگرچه بخودى خود اهميتى نداشت ولى چون نتيجه‌ی آن بيرون رفتن ‌الكبياديس گرديد از اين جهت نام پيدا كرده.
پس از ديرى كاليكراتيداس‌2 بجاى لوساندير بسردارى كشتيها آمد. لوساندير كشتيها را باو سپرد ولى پولهايى كه در دستش بود و تا اين هنگام خرج نشده بود همه را به سارديس بازفرستاده پيغام داد كه اگر خواستيد خودتان اين پولها را به كاليكراتيداس‌ بپردازيد تا درست دريابيد كه تا چه اندازه كاردان و تواناست. پس از رفتن او كاليكراتيديس دچار سختى و تنگدستى گرديد زيرا پولى همراه خود نياورده و از آنسوى هم نمى‌توانست باج بر مردم شهر بسته پول از آنان دريافت دارد. پس چاره نديد جز آنكه بدربار سركردگان پادشاه رفته از ايشان طلب ‌پول كند بدانسان كه لوساندير كرده بود. ولى باين كار شايستگى نداشت زيرا مرد گردنفرازو والاهمتى بود. و چنين باور مى‌كرد كه يونانيان هرگونه گزند از دست يكديگر ببينند و هرگونه رنج بكشند بهتر از اين است كه بدر خانه‌ی بيگانگان رفته چاپلوسى كنند ـ بيگانگانى كه زر فراوان دارند و هيچ خوى پسنديده‌اى ندارند. ليكن چون ناگزير بود خواه ‌و ناخواه آهنگ لوديا كرده بدر خانه‌ی كورش رفت و چون بآنجا رسيد پيام فرستاد : «كاليكراتيداسِ فرمانده در اينجاست و مى‌خواهد با شما گفتگوهايى نمايد.» يكى از دربانان چنين پاسخ داد : «اى بيگانه! كورش اين هنگام بيكار نيست و به باده‌گسارى پرداخته.» كاليكراتيداس ساده‌دلانه پاسخ داد : «پس منتظر مى‌نشينم تا او از باده‌گسارى فارغ گردد.» دربانان او را بنزد يكى از ايرانيان كه مرد تربيت نديده و درشتخويى بود بردند و او جز خنديدن و خوار داشتن پذيرايى ديگرى ازو نكرد. بارى بار دوم كاليكراتيداس دم در كورش آمده و چون اين بار نيز ديدار كردن نتوانست ديگر تاب نياورده به ايفيسوس بازگشت‌ و در راه زبان بنفرين آن كسانى بازداشت كه باعث شده چنان كسانى را بر يونانيان چيره ‌گردانیده‌اند و بايشان ياد داده‌اند بغرور پول و دارايى بدانسان رفتار ناستوده نمايد. نيز نزد كسانى كه همراهش بودند سوگند ياد كرد كه همينكه به اسپارت بازگردد تا بتواند خواهد كوشيد يونانيان را از دشمنى با يكديگر بازدارد و آنان را از ياورى ايرانيان بى‌نياز سازد. ولى او كه چنين انديشه‌هاى پاكدلانه را مى‌پروريد و جز بر نيكى يونان نمى‌كوشيد و با خرد و بزرگى و دادگرى‌ای كه داشت توانا بر انجام هرگونه نيكى شمرده مى‌شد ديرى نگذشت‌ كه در جنگ آرگينوساى‌3 شكست يافت و بمرد.
پس از آن كار لاكيدومنيان روى به پس رفتن داشت. همدستان ايشان از لشكرگاه ‌فرستاده‌اى به اسپارت فرستاده پيام دادند كه اگر لوساندير را بفرماندهى بفرستند ما مى‌توانيم ‌كوشش و غيرت بيشتر نموده جبران گذشته را بكنيم. كورش نيز كسى را فرستاد همان خواهش را كرد ولى چون چنين قانونى در ميان ايشان بود كه يك تن نمى‌توانست دوبار بسردارى برگزيده شود از آنسوى نمى‌خواستند كه درخواست همدستان را نپذيرند اينبود عنوان فرماندهى را بيك آراكوس4 نامى داده‌ لوساندير را بنام جانشينى او فرستادند. ولى همه‌گونه اختيار بدست لوساندير سپردند و بدينسان او روانه‌ی لشكرگاه گرديد.

1ـ Phocaea
2ـ Callicratidas
3ـ Arginusae
4ـ Aracus

🔶 تا چه اندازه از آمیغها دورند!
(بخش دوم)

🔸دارنده‌ی پرچم روزی كه به این كار برخاست درمیان همه‌ی مؤلفان و نویسندگان ایران بنامترین و شناخته‌ترین كسی بود. زیرا از همه‌ی ایران تنها او میبود كه به كتابهایش در اروپا ارج گزارده به زبانهای اروپایی ترجمه میكردند و در سایه‌ی همان كتابها در پنج انجمن دانش كه یكی از آنها آكادمی آمریكا و دیگری انجمن همایون آسیایی لندن میبود ، عضویت میداشت كه چون به كوشش آغاز كرد از همه‌ی آنها چشم پوشید

🔸«آدمی را بیدانش ماندن و پاکدل بودن بهتر که دانش اندوختن و دزد و دغل گردیدن».