پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
یكی از كوششهای ما آنست كه الفبا عوض شود و یك الفبای درست و آسانی در ایران رواج یابد. امیدمندیم بزودی باین كار فیروز گردیم. ما خواستمان از این دو نتیجه است :

یكی آنكه یك الفبای ساده و آسانی درمیان باشد كه ما بتوانیم حقایق را بنویسیم و بچاپ رسانیم و درمیان توده‌ی انبوه از شهری و روستایی پراكنده گردانیم.
دیگری آنكه این كتابهای زیانمندی كه امروز در همه جا منتشر میباشد متروك گردد و دیگر كسی آنها را نخواند.
(پرچم روزانه شماره‌ی 104 )
جرجی زیدان نویسنده‌ی بنام مصری لبنانی تبار
✴️ از نامه‌‌های خوانندگان

🔶 مفاخر ملی

از دارنده‌ی پرچم خواهشمندم در صورت موافقت این چند سطر را بنظر خوانندگان برساند شاید بدست طرفداران مفاخر[ملی] برسد و ایشان را برآن دارد که علت مخالفت خود را با حذف اشعار ننگین و مخالف ادب با ذکر دلیل اظهار و سبب طرفداری خود را از ابیات موهوم و بیمعنی افشاء کنند.

اروپاییان پاره‌ای کوزه‌های شکسته و ظروف سفالی عهد عتیق ساخت ایران و دیگر کشورهای باستانی که هیچ ارزشی در مقابل تنگ بلور ندارند میخرند و زینت تماشاخانه‌های خود میکنند و میگویند که این ظروف چون نمونه‌ی صنعت و سطح تمدن ملتی در دوره‌ی معین تاریخ است برای آن ملت مایه‌ی افتخار و بهمین سبب ذیقیمت است.

بعقیده‌ی ما اکثر شعرای قدیم و شعرهای ایشان نیز همین حال را دارند. زیرا که چون با روحیات و احتیاجات کنونی مطابقتی ندارند بدرد زندگانی امروزی نمی‌خورند بدیهی است که از لحاظ تاریخی نیز وقتی مایه‌ی افتخار توانند بود که در موقع خود مایه‌ی پیشرفتی در کار ترقی و زندگانی نیاکان ما شده باشند یا حاکی از تمدن گذشته بوده و اندرزهای سودمندی دربر داشته باشند ـ حال اشعاری که نه این را دارند و نه آن را بلکه از رواج فساد اخلاق و ... بازی حکایت میکنند معلوم است که چطور مایه‌ی افتخار توانند بود.

متأسفانه استیلای عرب و مغول که قرنها بطول انجامید و سبب زبونی ملت ، استقرار فئودالیسم ، تجزیه‌ی کشور گردیده مردم را بزبونی و ستم‌کشی معتاد و اختلافات فکری و عقیده (شیعه و سنی ـ 6 امامی ـ 8 امامی ـ 12 امامی ـ خراباتیگری ـ صوفیگری ـ باطنیگری و جبریگری) را رایج ساخت ـ شعرای این دوره‌ی طولانی در تحت تأثیر عوامل فوق شعرهایی سرودند که زبونی و بندگی را بقضا و قدر و اراده‌ی ربانی نسبت دادند.
مردم را بجای مبارزه بتسلیم و درویشی و قناعت دعوت و چون هر یک از شعرا [به] فرقه‌ای منسوب بوده و افکار آنها را بنظم میکشیدند آتش اختلاف و دوتیرگی را بیشتر دامن میزدند باین طریق دیوانهایی پرداخته و شعرهایی را که در مجالس عیش پادشاهان و حکمرانان بیگانه سروده بودند در آن دیوانها گنجانیده بالاخره کتابها و اشعاری که نسبت ابیات نیک و کارآمد آنها با مداحیها و هجوها و بدآموزیها و غزلها و تعریف ... بازیهایش نسبت یک بر ده بود بیادگار گزاشتند.

متأخرین نیز به تقلید پیشینیان کتابهایی پرداختند. عده‌ای هم به پشتگرمی موزه‌داران اروپا این کتابها و دیوانها را با مقدمه‌های توصیف‌آمیز بچاپ رسانیده متوالیاً منتشر ساختند. مغزها از افکار ضد و نقیض و دلها از غزلهای شهوت‌انگیز پر گردید. قرنها این بدآموزیها مایه‌ی اختلاف و بدبختی و گمراهی ما بود ـ تا اینکه دارنده‌ی پیمان و پرچم با دلایل استوار مضار این قبیل اشعار را اثبات و حذف موهومات را خواستار گردید ـ افسوس که عده‌ای بجای تعقل از در تعصب و غرض‌رانی درآمده بنا بعادت تمام اشعار و غزلها حتا مطایبات (سعدی) را مفاخر ملی شمردند و از ابیات و غزلهای شهوت‌انگیز ـ مدح و هجوهای رکیک ـ و مطایبات قبیح بنام مفاخر دفاع میکنند و انتشار دارند که دارنده‌ی پرچم را با مدافعین (... میزن که ... خوش باشد) زانو بزانو در صندلی محاکمه بنشانند و توده‌ آنها را محاکمه کنند زهی ... آقایان محترم ما نمیتوانیم مزخرفاتی را که بعنوان شعر در تعریف می و میخانه و بیزاری از دین و آیین و چاپلوسی و تملق و ... سروده شده مفاخر ملی شماریم و باشعاری که مایه‌ی اختلاف و تیره‌بختی و زبونی ما بوده نام مفاخر بگذاریم و بمطایباتی که برای سعد بن زنگی نوشته شده و حس شهوت‌رانی را در مقابل پول اقناع نموده است اظهار علاقه کنیم. آن هم امروز که شعر و شاعری در نظر عوام هم خوار و بیمقدار شده است.

مردم پی باغراق‌گویی شعرا برده و شعرهایی از قبیل (هزار بیشه هژبر است در یکی قالب) ، (ای آفتاب آهسته رو که پایه‌ی دیوار نازکست) ، (در خرابات مغان نور خدا می‌بینم) ، (صبح دیدم که ملائک در میخانه زدند) شعر را در نظر مردم بقدری تنزل داده که عموم هر وقت میخواهند بی‌اساسی موضوعی را بکنایه بگویند می‌گویند شعر است ـ شاعرانه است ـ آیا اشعاری که یک چنین ارزشی دارند قابل حذف و ریخته شدن به صندوق شهرداری نیستند؟

تا کی جبریگری و عیاشی بنام مفاخر آزاد خواهد بود؟! (می خور که ندانی ز کجا آمده‌ای) تا کی یأس و تنبلی آزادانه بمردم تزریق خواهد شد؟! (بآب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه) تا کی همه چیز را از قضا و قدر دانسته دست از کوشش و تدبیر خواهیم برداشت (قضا دستیست پنج انگشت دارد) تا کی (صلاح مملکت خویش خسروان دانند) تا کی (هر عیب که سلطان بپسندد هنر است) تا کی (بنادان آنچنان روزی رساند که صد دانا در آن حیران بماند) تا کی (بخت و دولت بکاردانی نیست جز بتأیید آسمانی نیست) نوشته شده تبلیغ خواهد شد.
تا کی هزاران غزل و مطایبات منافی عفت و هزاران اشعار دعوت بترک دنیا و بدآموزی و عقاید پوچ و ضد و نقیض را بگوش مردم خواهیم خواند. بس است باید این بساط برچیده شود و آن کتابها طعمه‌ی آتش گردد و طرفداران اینگونه مفاخر بباد نفرین و لعنت گرفته شوند.

رهبر دانشمند پرچم ، ما بکمک گفتارهای شما بقدر خود با حقایقی که در پرچم درج شده آشنا شده‌ایم و می‌بینیم که هوچیانی که از دلیل و منطق مفلس و از خرد بی‌بهره‌اند بجای دلایل خردپذیر هو و جنجال راه می‌اندازند ما با مقیاسی که از پیمان و پرچم بدست آورده‌ایم بدون اعتنا باین یاوه‌سراییها در این موضوع بیشتر تدقیق و تحقیق خواهیم کرد و در نظر داریم که تمام اشعار بیمعنی را گردآوری کرده و بمردم نشان دهیم و مضرات هریک از آنها را جداگانه بنویسیم تا مردان پاکدل و بی‌غرض داوری نمایند.
تبریز ـ رزاق عودتی

(پرچم روزانه شماره‌ی 148)