پاکدینی ـ احمد کسروی
7.53K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
✴️ داوری توده

🔸پرچم : چون روزنامه‌ی آزاد شرحی نوشته بود که باید دارنده‌ی پرچم را بگناه آنکه بشعرا ایراد می‌گیرد بمحاکمه بکشند و یک محاکمه‌ی ملی (یا داوری توده) خواستار گردیده بود ما پیشنهاد آن روزنامه را بخوشی پذیرفتیم و اینک خودمان یک بابی در پرچم باز می‌کنیم تا گفتارهایی را که در این یکی دو هفته در پاسخ نوشته‌های بی‌ادبانه‌ی برخی روزنامه‌ها (جز از روزنامه‌ی آزاد) رسیده بود بتدریج بچاپ رسانیم. در این گفتارها ما کوشیده‌ایم که تنها مطلب باشد و بگفته‌های ناشایست آن روزنامه‌ها مقابله بمثل نشود ، و نامی از آنها بمیان نیاید. زیرا ما بآنها پاسخی نداریم و نباید داشته باشیم.

🔶 پرسش از آقای نویسنده‌ی «تهران دموکرات»

آقای محترم نویسنده‌ی «تهران دموکرات» روی سخنم با شما است و این پرسش را از شما میکنم تمنا دارم پاسخ آن را بوسیله‌ی روزنامه‌ی مهر ایران بدهید که آنان که منظور شما را مانند من نمیدانند ـ خوانده آگاه گردند.

سالهای دراز مجله‌ای در تهران که یگانه مجله‌ی ادبی و چشم و چراغ ادبیات ما بود طبع و نشر می‌شد. نمیدانم اکنون نیز هست یا نه.
در این مدت شرح حال و اشعار بسیاری از شعرای گذشته و معاصر را نوشته و بوسیله‌ی آن مجله در دسترس عموم گذارده شد. آیا توده از آن چه فایده‌ای برد و بواسطه‌ی آن کدام یک از دردهای جامعه درمان گردید؟!. نود در صد اشعار مندرجه در آن مجله نظیر این قصیده است که ذیلاً چند شعر آن را نوشته و از جنابعالی خواهش میکنم وجداناً مفهوم آنها را برای بنده شرح دهید و بنویسید ـ چه فایده از این بدست خواهد آمد :
قصیده‌ی ماستی
مالیده است بر رخ خویش آن نگار ، ماست
هر ماستی که بیند گوید نگار ماست
چون ماست هست رنگ شکوفه سزد سپس
فصل بهار بردمد از شاخسار ماست
آنجا که هست ماست نیاید بکار دوغ
وانجا که هست قیمق ناید بکار ماست
شاید شود شکنبه‌خوران جنتی
خیکی که پروراند پرهیزکار ماست

آقای عزیزم این قصیده چهل و یک بیت است و سه چهار صفحه‌ی آن مجله‌ی ادبی را فراگرفته ـ شما بفرمایید گویند‌ه‌ی آن چه منظوری داشته؟! و کدام خیر دنیا یا آخرت از خواندن این اشعار بدست می‌آید؟! اکنون اگر کسی پیدا شده میگوید : هموطنان من ـ اینگونه اشعار سرسام است اینها ادبیات نیست (و در عین حال ادبیات را بمعنی درست خود برای ما شرح میدهد) از شما انصاف میخواهم باید با او ضدیت کرد و فوراً بوی نسبت داد که فلانی بما میگوید شعر نگویید؟! یا فلان اظهار کرده سواد بد است؟! من در شگفتم آقای کسروی همان کسی است که دیروز وی را استاد معظم ـ محقق دانشمند ـ فاضل متبحر یگانه‌ی عالم ، ادیب و اریب ـ خطاب میکردید و می‌نوشتید : فاضل متبحر و ادیب دانشمند آقای کسروی در فلان مقاله یا بَهمان کتاب چنین فرموده و بگفته‌های او استناد میکردید چه شده که امروز خود را همسنگ او دانسته و در جلوش عرض اندام میکنید ـ همین قدر مینویسم پرده بروی حقایق کشیدن ـ گِل بروی ماهتاب مالیدن است.
سید جلال فرزانه کارمند فرهنگ

(پرچم روزانه ش 138)