پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
🔶 دفاع در دیوان کیفر

🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکه‌ی 21


ما نیک می‌دانیم که چون رضاشاه بروی کار آمد اصول دیکتاتوری را پیش گرفت و بسیاری از قانونها را از میان برد. نخست قانون انتخابات را از میان برد که نمایندگان را خود دولت برمی‌گزید. سپس قوانین دایر ببازداشت و زندان را از میان برد که شاه هر که را می‌خواست دستور بازداشت و زندان می‌داد.

همچنین قانونهای بسیار دیگری را بی‌اثر گردانید و ما می‌دانیم که انبوه مردم در برابر او بخاموشی گراییدند و اعتراض ننمودند بلکه با او همراهی نشان دادند و همدستی دریغ نگفتند ، وزیران این رفتار را کردند ، نمایندگان دارالشورا این رفتار را نمودند ، ادارات باین کار شرکت کردند ، روزنامه‌ها بآن خشنودی نشان دادند. اینها چیزهاییست ما فراموش نکرده‌ایم و باین زودی نخواهیم کرد.

آری امروز کسانی می‌خواهند خود را از شرکت در کارهای آن روزی برکنار وانمایند ولی همه می‌دانند که دروغست. این قانونها که امروز در جلو ماست اینها را که گزارده؟ اینها را نمایندگانی گزارده‌اند که با دستور شاه سابق انتخاب می‌گردیدند و هر قانونی که می‌آمد بی‌چون و چرا تصویب می‌کردند. ادارات نیز بی‌چون و چرا آن قانونها را اجرا می‌کردند. روزنامه‌ها نیز ستایشها می‌نوشتند و هر روز ستونهای خود را پر از ستایش می‌ساختند. اینکه می‌گویند ناگزیر بودیم ، همگی دروغ می‌گویند. ما نیک می‌دانیم که از روی میل و دلخواه با آن اوضاع همراه بودند. اگر اینها همراه نبودند تنها یک تن رضاشاه چه کار توانستی کرد؟!.

شگفتتر آنست که کسانی که امروز شکایت می‌کنند و در این پرونده نام دارند از کمکهای مهم شاه گذشته بوده‌اند و در پیشرفت کار او دخالت بسیار نموده‌اند. مثلاً شاهزاده فیروز که این پرونده بنام خواستن انتقام او تدوین یافته یکی از کسانی بود که در آغاز کار با رضاشاه همدست بود. من از خانواده‌ی اسدی جز دوستی ندیده‌ام ولی پوشیده نتوانم داشت که همان آقای اسدی یکی از افزارهای کار رضاشاه بود و علاقه و دلبستگی بی‌اندازه باو می‌نمود.

من شنیده‌ام چون در مشهد حکم اعدام را باو خوانده‌اند متأثر گردیده و چنین گفته : من در این قضیه جرمی که مستوجب اعدام باشد ندارم. این مجازات نتیجه‌ی آن ظلمهایی است که بنام شاه‌پرستی بمردم نموده‌ام. اگر این سخن را گفته باشد راست گفته است.

هرچه هست ما اکنون در برابر این اشکالیم که آیا می‌توان این متهمان را بدستاویز قانونهایی که بیست سال ملغا بوده است مجازات نمود؟! البته در اساس اتهامات وکلای دیگر دفاع خواهند کرد و این چهل فقره اتهام بنام بازداشت غیرقانونی مسلم و ثابت نیست و ما از روی قرینه چهار پرونده‌ی قتل می‌توانیم دانست که در آنها نیز مقصود اثبات جرم بوده و به هر یکی ایرادهای بسیار می‌توان گرفت. این دفاعات را وکلای دیگر آقای مختاری خواهند کرد من یک موضوع کلی را دنبال می‌کنم.

این بسیار بی‌معنی است که بیست سال در این کشور دیکتاتوری مجرا باشد و از وزیران گرفته تا روزنامه‌نویسان همگی آن را بپذیرند و گردن گزارند و همراهی نمایند ، و اکنون بیکبار برگشته به یقه‌ی چند تنی چسبیده بمحاکمه کشند. این چیزیست که همه‌ی بیگانگان بما ایراد توانند گرفت. بخصوص که در این تعقیب نیز پاره اغراضی محسوس باشد و ما ببینیم که در پرونده آنچه بسود متهمان است بکنار گزارده‌اند و تنها در پی اثبات جرم بوده با تکلّف دلیلهایی سوق کرده‌اند.

من سخنم را در اینجا بپایان می‌رسانم. خلاصه‌ی دفاع من آنست که اتهام کشتن چهار نفر ثابت نیست و پرونده‌ها خلاف آن را می‌رسانند و در آن باره برای هر دو از موکلینم درخواست برائت می‌نمایم. درباره‌ی پرونده‌های دیگر آقای مختار من چنین می‌دانم که نمی‌توان آنها را تعقیب کرد و این تعقیب برخلاف حق و عدلست. قانونهایی که بیست سال ملغا بوده بعنوان تخلف از آنها مجازاتی نتوان داد. اگر دادگاه این نظر مرا نپذیرد البته وارد رسیدگی خواهد شد و من در آن صورت یک پیشنهادی دارم و آن اینکه برای جلوگیری از سخریه و طعن بیگانه و خودی همه‌ی کسانی که دیروز در زمان رضاشاه مصدر کارهایی بوده و در نقض قوانین شرکت کرده‌اند نیز تعقیب گردند و اگر بنا این باشد باید هر یکی از ما فهرستی از این کسان تهیه کند و بنام اعلام جرم بدادسرا فرستد که پرونده برایشان تنظیم گردد و من خود یک چنین فهرستی را تنظیم توانم کرد.

.
بیرون_راندن_بدآموزیها_از_مغزها_جز_بدستیاری_حقایق_نتواند_بود.pdf
338.7 KB
🔸 بیرون راندن بدآموزیها از مغزها جز بدستیاری حقایق نتواند بود

✍ نویساد [=هیئت تحریریه]

⭐️ همه‌ی تکه‌ها یکجا در یک فایل پی‌دی‌اف
✴️ کنوانسیون خزر یا خودکشی استراتژیک؟!

🔸 شقاوت جهانی علیه ژئوپلیتیک ایران
April 15, 2021
(بخش 2 از 6)

🔸 نقشه‌ی راه لاجورد برای دور زدن ایران

اما ضربه نهایی بر پیکر مزیت ترانزیتی ایران در جنگ قره‌باغ بر پیکر ایران فرود آمد. گرچه پیش از آن و در ۲۴ آبان ۱۳۹۶ در عشق‌آباد ترکمنستان متن آتش‌بس میان باکو و ارمنستان با حضور افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه امضا و بر اساس آن ایجاد یک کریدور حمل کالا و مسافر در خاک ارمنستان معین شد. در نتیجه این آتش‌بس پیش‌بینی می‌شد که ایران از مسیر ترانزیت باکو-نخجوان حذف شود اما "نکته قابل‌توجه اینجاست که ترکیه به‌عنوان معمار و ذی‎نفع اصلی این سناریو، تنها یک روز بعد از اعلام آتش‌بس قره‌باغ، اعلام کرد قصد احداث خط آهن از شهر «قارصِ» ترکیه تا نخجوان را دارد."(3) در حقیقت سناریوی جنگ قره باغ پیش از آن و در سال 1396 طرح ریزی شده بود و جنگ قره باغ تنها ادامه سناریوی سال 1396 بود.

نکته مهم آنجاست که با توجه به نتایج جنگ اخیر قره‌باغ و در آینده اشغال جنوب ارمنستان تمامی پایانه‌های مرزی کشور در شمال غرب به‌شدت وابسته به محور ترکیه-باکو خواهند شد. هنوز نتایج جنگ قره‌باغ به‌طور کامل اجرانشده است که باکو در راه ترانزیتی نخجوان، عوارض ورودی را افزایش داده و صف ده کیلومتری ایجاد کرده است. (4) یعنی باکو بدون هیچ پرده‌پوشی به دنبال اهداف محور ترکیه-آمریکا-اسرائیل در حرکت است و به چیزی جز محاصره ایران و بستن راه صادرات و تضعیف ایران راضی نمی‌شود. افزایش عوارض آن‌هم در روزهای پایانی سال بیش از آنکه از سر دوستی باشد نشان‌دهنده خویِ ایران ستیزی ست. این سرنوشت در انتظار تمام پایانه‌های مرزی ایران همچون: پایانه‌های مرزی نوردوز، جلفا، پلدشت، بازرگان، رازی و سرو با ترکیه و حتی پایانه مرزی آستارا و بیله سوار خواهد بود.

اما حلقه ارتباط میان جنگ قره‌باغ، کنوانسیون خزر و اشغال نوار مرزی ایران-ارمنستان کجاست؟ حذف ایران از بازار گاز و ترانزیت منطقه نیازمند یک برنامه تکمیلی بود؛ طرح ترانس خزر و قطع شدن ارتباط ایران-ارمنستان. طرح ترانس خزر در ۱۹۹۹ میان باکو-گرجستان-ترکیه-ترکمنستان و با حضور رئیس‌جمهور امریکا امضاء شد. طبق این طرح ترکمنستان می‌توانست گاز خود را از طریق دریای خزر و با عبور از باکو-گرجستان به ترکیه منتقل کند. از طریق این خط علاوه بر تامین گاز ترکیه، اروپا نیز می‌تواند گاز ترکمنستان را به‌جای گاز ایران خریداری کند؛ اما مهم‌ترین مانع برای اجرای این خط انرژی دو مسئله بود: اول: فقدان رژیم حقوقی واحد برای دریای خزر و دوم: مسیر بسیار طولانی ارمستان-گرجستان؛ اما اکنون‌که رژیم حقوقی خزر به امضا ایران رسیده و کریدور نخجوان- باکو در بیانیه آتش‌بس پیش‌بینی‌شده است، چشم‌انداز صادرات گاز ایران به کشورهای شمالی و اروپا تا حد بسیار زیادی از میان خواهد رفت و طرح ترانس خزر که برای محاصره اقتصادی و ژئوپلیتیک ایران طراحی‌شده بود به دستان خود ما اجراشده است! گرچه در سال¬های گذشته روسیه همراه با ایران مخالف این طرح بود اما اکنون بر اساس محاسبات و منافع خویش مخالفتی با اجرای این طرح ندارد. "پیش‌ازاین بارها اعلام‌شده است که جمهوری آذربایجان به‌تنهایی توان تأمین گاز خط لوله نابوکو (خط لوله خزر تا اتریش) و همچنین سه خط لوله گاز منطقه قفقاز جنوبی و ترکیه یعنی (باکو- تفلیس- ارزروم)، ترانس آناتولی (تاناپ) و لوله ترانس آدریاتیک (تاپ) که در مجموع از آن به عنوان «کریدور جنوبی انتقال انرژی اروپا» یاد می‌شود، ندارد. میزان صادرات گاز به اروپا طبق آنچه در چارچوب این خطوط تعریف‌شده است، سالانه ۳۱ میلیارد متر مکعب گاز باشد که بدون ایران تأمین گاز توسط باکو میسر نبود اما با رفع موانع احداث خطوط لوله از بستر دریای خزر و کوتاه شدن مسیر به دلیل کریدور مقری، درصورتی‌که گاز ترکمنستان از بندر ترکمن باشی و گاز قزاقستان از بندر آکتائو به بندر باکو منتقل شود، نیاز به گاز ایران منتفی یا تضعیف خواهد شد". (5) این کنوانسیون و امضای ان توسط ایران آنقدر پر اهمیت بود که دونالد ترامپ در مارس 2019 در نامه ای به رئیس‌جمهور ترکمنستان " بر خوش‌بینی خود نسبت به توانایی‌های ترکمنستان برای استفاده از شرایط جدید و وضعیت جدید حقوقی امضا شده جهت صادرات گاز خود به اروپا تاکید کرد. ترامپ تاکید کرد براساس کنوانسیون حقوقی دریای خزر که در آگوست ۲۰۱۸ امضا شد، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان حق احداث خط لوله در مجاور ساحل خود را بدون حق وتو برای هر کشور ساحلی دیگر دارند"(6) در نتیجه کنوانسیون خزر تکمیل‌کننده جنگ قره‌باغ است با این تفاوت که صدای گلوله‌ای شنیده نشد اما ایران در هر دو اتفاق مزیت‌های انرژی-ترانزیت-فرهنگی و نفوذ سیاسی خود را تا حد زیادی از دست داد. به همین دلیل کنوانسیون خزر و جنگ قره‌باغ دو روی یک سکه‌اند. 👇
اما حادثه سوم اشغال جنوب ارمنستان و مرگ ژئوپلیتیک ایران است. شاید این اتفاق را بتوان تکمیل‌کننده قرارداد ترکمانچای دانست. محور روس-پانترک-اسرائیل-آمریکا برای حذف کامل ایران از مزیت‌های ترانزیتی و انرژی باید مسیر اتصال ایران به اروپا را از میان ببرد. ایران برای اتصال به اروپا دو مسیر دارد: ترکیه و ارمنستان. با قطع مرز ایران- ارمنستان و اشغال جنوب این کشور، ایران کاملاً برای ارتباط با اروپا وابسته به ترکیه خواهد بود یعنی با کشوری که هم‌اکنون مشکلات فراوان ترانزیتی داریم. با این اتفاق، ایران برای رسیدن به دریای سیاه، اروپا و منطقه قفقاز کاملاً به ترکیه و باکو وابسته خواهد بود و در نتیجه مرزهای شمال غربی ایران از حیز انتفاع ساقط خواهد شد. با قطع مرز ایران-ارمنستان یکی از راه‌های کریدور شمال-جنوب (مرز نوردوز- ارمنستان- گرجستان-داغستان- مسكو- سنت پترزبورگ) حذف‌شده و از 7 مسیر اصلی و فرعی، 4 مسیر را در دست باکو و ترکیه خواهد بود؛ یعنی ایران مهم‌ترین مسیر جایگزین ترانزیتی خود در کریدور شمال- جنوب را از دست خواهد داد. ارمنستان پل میان اتحادیه اقتصادی اوراسیا و ایران است؛ اتحادیه اوراسیا شامل بلاروس، قزاقستان، روسیه، قرقیزستان و ارمنستان است که با ایران امضای توافق تجارت آزاد امضا کرده‌اند. حضور در این اتحادیه را می‌توان همراه با کریدور شمال-جنوب و کریدور چابهار تکمیل‌کننده بازارهای صادراتی ایران دانست.

منابع :
3- https://www.toseeirani.ir/fa/tiny/news-27071
4- www.irna.ir/news/84259833/
5- https://b2n.ir/e18145
6- https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3663589
🔶 دفتر «خراباتیان که بودند و چه می‌گفتند؟»
🔸 یک رشته زشتیهایی نیز با شعرسرایی توأم است (تکه‌ی 4)


در شماره‌ی دیروزی زشتکاریهایی را که با شعر توأم گردیده باختصار یاد کردیم. تنها آنها نیست. برخی زشتیهای بدتر دیگری نیز هست. این نیز هست که یک مرد بیناموسی از پستنهادی غزل بسراید و در روزنامه‌ها بچاپ رساند و بگوید :

هر کس که بکف باده به بر ساده ندارد
اسباب نشاط و طرب آماده ندارد

بسیاری از شعرای ایران باین پستی و بیغیرتی نیز آلوده بوده‌اند و هستند. این لکه‌ی ننگ را هم بدامن توده‌ی ایران زده‌اند. دیوان ایرج با آن زشتیش بیست و پنج هزار نسخه (1) چاپ شد و بخاندانها تقسیم یافت و بدست جوانان افتاد و کسی جلو نگرفت. بلکه از کوردرونی و نافهمی ، در برخی دبستانها آن را بعنوان جایزه بشاگردان دادند. ایرج از کسانیست که باید همیشه نامش با لعن و نفرین توأم برده شود. در کتابهای دبستانی نام او را با احترام برده و شعرهای پستش را برای خواندن کودکان نقل کرده‌اند.

این دیوان ایرج از کتابهاییست که بدست هر که افتاد باید بآتش اندازد و بسوزاند ، ما بارها این کار را کرده‌ایم ، ولی شما اگر بخانه‌ها روید در بسیاری از آنها این کتاب شوم را خواهید یافت که درمیان دیگر کتابها جا داده شده.



پابرگی (از ویراینده) :
1ـ اگر برای هر جلد دیوان او که امروز میانگین 40 هزار تومان بها دارد تنها 20 هزار تومان سرمایه نیاز باشد برای 25000 جلد به 500 میلیون تومان نیاز هست. آیا یک ناشری چنین سرمایه‌ی هنگفتی را به بیم می‌اندازد؟! چنین می‌نماید که چاپ این کتاب یا یکسره بدست وزارت فرهنگ بوده یا پشتیبانی پولی بیدریغ کرده بوده.
آمار و آگاهیهای زیر به روشنی این زمینه‌ یاری می‌کند :
باسوادان آن روز بیش از 10 در صد همه‌ی جمعیت برآورد نمی‌شود.
جمعیت ایران نزدیک به 17 میلیون تن بوده.
نسبت روستایی به شهری 80 به 20 بلکه بیشتر بوده.
در روستاها و عشایر باسواد بسیار کم و در شهر نیز کسان بسیاری بیسواد بودند.

باسوادان کشور را اکنون نزدیک به 80 در صد جمعیت یاد می‌کنند.
جمعیت کشور را نزدیک به 80 میلیون تن می‌شمارند.
جمعیت باسوادان امروزی کمابیش 30 برابر آن زمان برآورد می‌شود.
تیراژ میانگین چاپ کتاب امروز 1650 نسخه یاد می‌شود.

در آن زمان کتابی که در یک سال 1500 جلد از آن بفروش می‌رسید یکی از کتابهای پرفروش بشمار می‌آمد.
25000 جلد از یک کتاب پرفروش (با فرض آنکه از فروشش نیز کاسته نمی‌گردید) نزدیک به 17 سال می‌کشیده.
از روی آمار تورم بانک مرکزی (از سال 1316تا 1395) ، هر یک تومان آن زمان بیش از سی‌وپنج‌هزار برابر امروز ارزش داشته است.
.
ایرج‌میرزا
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار یکم : زیانهای اسلام - تکه‌ی دهم

5ـ سیاستگران این را افزاری برای خود ساخته‌اند

زیان دیگر این دستگاه اسلام نام آنست که دولتهای بزرگ که در آرزوی جهانگیری می‌باشند و بتوده‌های ناتوان و درمانده‌ی اسلامی چشم دوخته‌اند ، این دستگاه را افزاری برای پیشرفت کار خود ساخته‌اند.
در اینجا بسخن درازی نیاز هست (بلکه اگر کسی بخواهد همه‌ی گفتنیها را بگوید به یک کتاب جداگانه نیاز خواهد افتاد) ، ولی من چون فرصت نمی‌دارم بکوتاهی خواهم کوشید.

این دولتها که در راه پیشرفت سیاست تنها به توپ و تفنگ و تانک بس نکرده از هر راهی پیش می‌روند و هر افزاری را بکار می‌برند نیک می‌دانند که کیشهای گوناگونی که درمیان مسلمانان رواج می‌دارد و امروز اسلام ؛ نامِ آنها می‌باشد ، گرفتاریهای بزرگی برای مسلمانانست ، و روی‌همرفته چند نتیجه‌ی بزرگی را بسود آنها دربر می‌دارد زیرا :

1) توده‌ها را از هم جدا گردانیده بجای یگانگی و همدستی ، کشاکش و دشمنی بمیان ایشان می‌اندازد.

2) اندیشه‌ها را بسیار پست گردانیده مسلمانان را از پرداختن بزندگانی و همپایگی با اروپاییان بازمی‌دارد.

3) دانشهای اروپایی و جنبشهای سودمندی که درمیان اروپاییان پیدا شده (همچون مشروطه‌خواهی و میهن‌پرستی و مانند آنها) که بشرق نیز رسیده در نتیجه‌ی برخورد با این کیشها و ناسازگاری با آنها از هنایش می‌افتد.
چون اینها را نیک می‌دانند از اینرو پشتیبانی بسیاری از آن کیشها می‌نمایند ، و پیداست که از اینجا نتیجه‌ی بزرگ دیگری نیز بسود آنها بدست می‌آید ، و آن اینکه پیروان کیشها و پیشوایان ایشان چون آن دولتها را پشتیبان کیشهای خود می‌یابند رو بسوی آنان می‌گردانند و بزیردستی آنها بدلخواه گردن می‌گزارند (ما همین را بارها در ایران دیده‌ایم که چون پای بیگانگان باین کشور می‌رسد ملایان و پیروان ایشان بشادمانی می‌پردازند).

بهمین اندیشه است که اروپاییان در هر کجا که هستند باین کیشها آزادی می‌دهند و به پیشوایان آنها ارج می‌گزارند و در نهان و آشکار پشتیبانی نشان می‌دهند. از آنسوی شرقشناسان که یک دسته از کارکنان سیاسی دولتهایند پیاپی درباره‌ی این کیشها کتاب می‌نویسند و بچاپ می‌رسانند ، و در رخت جستجوهای بی‌یکسویانه[=بی‌طرفانه] و داوریهای تاریخی باستواری پایه‌ی هر یکی می‌کوشند. چنانکه همین رفتار را درباره‌ی دیگر گمراهیهای شرقیان ، از صوفیگری و خراباتیگری و مانند اینها ، می‌کنند و درباره‌ی آنها نیز کتابها نوشته پشتیبانیها می‌نمایند.

مثلاً درباره‌ی صوفیگری کتابها نوشته چنین وامی‌نمایند که صوفیان مردان ژرف‌اندیشی می‌بوده‌اند و آمیغهایی را دنبال کرده‌اند در حالی که ما می‌دانیم که سرمایه‌ی صوفیان بیش از همه بافندگیها بوده ، وآنگاه آموزاکهای ایشان برای یک توده ـ بویژه در چنین روزگاری ـ زهر کشنده است. شگفتتر آنکه اروپاییان پایه‌ی زندگانی خود را بروی کوشش و جانفشانی گزارده‌اند که می‌بینیم چگونه می‌کوشند و چگونه با یکدیگر بجنگ و نبرد می‌پردازند ، و در راه برتری بدیگران هزاران و صدهزاران جوانان خود را بکشتن داده افسوس نمی‌خورند. ولی در برابر شرقیان صوفیگری یا خراباتیگری را که پایه‌ی آنها خوار داشتن جهان و بی‌پروایی بزندگانی و سستی و تنبلیست به نیکی می‌ستایند. و یا بکیشها که نتیجه‌ی هر یکی از آنها جز بازماندن از زندگانی نیست هواداری نشان می‌دهند. از همینجا شما براز درون ایشان پی برید.
درباره‌ی اسلام نیز همانست. راستی را این دستگاه اسلام نام از هر باره بسود دولتهای آزمند و جهانگیر می‌باشد. و گذشته از دیگر چیزها چنانکه گفتیم مسلمانان دیندار بزیستن در زیر دست هر دولتی آماده‌اند. و تنها این می‌خواهند که در دین خود (یا بهتر گویم : در کیشهای خودشان) آزاد باشند. اینست ما دیدیم موسولینی در ایتالیا چون برخاست و آرزوی دست یافتن ببرخی از کشورهای اسلامی می‌داشت خود را هوادار اسلام نشان می‌داد که باید گفت : مشق چوپانی این گله‌های پراکنده را می‌کرد. همچنین دولت ژاپن ، چون از سالهاست در آرزوی دست یافتن به بِرمِه و جاوه و هند و چین و هندوستان می‌بود ، خود را پشتیبان اسلام نشان می‌داد. او نیز مشق چوپانی می‌کرد.

مسلمانان در ژاپن فراوانند. ولی دولت ژاپن جز اندیشه‌ی سیاسی نمی‌داشت و هیچگاه نشدنیست که روزی ژاپن یک دولت اسلامی باشد.


.
🔶 دفاع در دیوان کیفر

🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکه‌ی 22


در دفعه‌ی گذشته که من پشت این میز ایستادم همه‌ی سخنان خود را گفتم که اگر بیانات دوم دادستان نبود نیازی بدوباره آمدن و سخن راندن نداشتم و اکنون هم تنها بپاسخ گفته‌های دادستان اکتفا خواهم کرد ولی قبلاً به یک مقدمه‌ای نیازمندم.

دفعه‌ی گذشته که من باینجا آمدم بحبوحه‌ی غوغا و هوچیگری بود. همان روز روزنامه‌ها از آقای محیط بد نوشته و هیاهوی بسیار کرده بودند و یک تلگرافی هم بدادگاه فرستاده شده بود. بدیهیست آن هیاهو را دادستان بوسیله‌ی نشر نابجای کیفرخواست در روزنامه‌ها و نطق نابجاتر از آن خود در دادگاه پدید آورده و در واقع مقصود این بود که دادگاه را در فشار گزارند و آزادی کار و رأی را ازو بگیرند و من خشنودم که آن هیاهو را بشکستیم و اکنون در محیط آسوده و آرامی انجام وظیفه می‌نماییم.

آری آن هیاهو را شکستیم ـ آن را متانت دادگاه و شجاعت آقای محیط و دفاع متین آقای مجیدی و آقای فروزش و بیانات مغزدار آل‌طه و دیگر وکلای مدافع شکست. چیزی که هست اکنون هم برخی صداهایی از پارلمان شنیده می‌شود که برخی نمایندگان درباره‌ی این محاکمه گفتگو می‌کنند و من می‌خواهم از اینجا با پیام پاسخ آنان را هم دهم و از اشتباهی که دچار گردیده‌اند بیرونشان آورم.

گویا بعضی نمایندگان تصور می‌کنند چون نماینده‌ی پارلمانند به هر کاری دخالت توانند کرد و این نمی‌دانند که چنانکه قوه‌ی مقننه یک قوه‌ی مستقلی است قوه‌ی قضایی نیز همچنان مستقل است و دیگران حق ندارند در کار او دخالت کنند.

آقای صدر شما سالیان دراز در عدلیه بودید و جایگاه بلندی درمیان قضات داشتید و سپس نیز بوزارت رسیدید. با اینحال چه سزاست که شما قانون ندانید و با بودن مواد صریحه ، دیوان کیفر را برای این رسیدگی ناصالح شمارید؟!.. آقای دکتر جوان (1) شما مدتها قضاوت می‌کردید و اکنون هم سمَت وکالت دادگستری دارید و با اینحال چگونه است که از قانون غفلت می‌نمایید و در پارلمان نشسته تعرض بکارهای دادگاه می‌کنید؟!.. بالاخره مقصودتان چیست؟!.. چه می‌خواهید؟!.. اگر می‌خواهید دادگاه را در فشار گزارده سلب آزادی ازو کنید آشکاره بگویید وگرنه از آن تعرضات بیجا نتیجه نخواهید برد.

همین موضوع دلیلیست که در پیرامون این پرونده ، دسیسه‌هایی هست و کسانی می‌خواهند که متهمین را با زور محکوم گردانند و اینست چون از هیاهوی سابق نتیجه نبرده‌اند اکنون از این راه پیش می‌آیند.

آقای مظفر فیروز در اینجا چنین گفتند که در پارلمان گفته شده : «برای ایران یک آتش مقدسی لازمست که فضولات را بسوزاند و از میان برَد». آدم از شنیدن این حرفها سخت متأثر می‌گردد. ببینید چه کسانی چه سخنانی می‌گویند!. ببینید چه کسانی آتش مقدس می‌خواهند!. بهتر بود آقای مظفر فیروز داستان پیماننامه‌ی 1919[م] را که پدرش یکی از عاملین مهم آن بوده و برای بستن آن پول هنگفتی دریافت کرده بوده فراموش نمی‌ساخت. آدم در شگفت می‌ماند که این آقا می‌آید و در دادگاه بوکلای مدافع زباندرازی می‌نماید.

آقای موسوی‌زاده [رئیس دادگاه] ما شما را می‌شناسیم ، شما آزادیخواه و مرد شریفی هستید. آقای یکانی را هم می‌شناسیم. آن قاضی جوان را هم من نیک می‌شناسم. شما خود شجاعید و نیاز بتشجیع ندارید ولی من بنوبت خود می‌گویم : باین هیاهوها پروا ننمایید ، و این نعره‌های عَنیف که از دلهای ناپاک برمی‌خیزد در شما تأثیری نکند ، شما باشید و فهم و وجدان خودتان ، آنچه را که شایسته‌ی حق و عدالت می‌دانید بکار بندید و رأی دهید. ما امروز نیازمندیم که یک بنیادی برای استقلال قضایی ایران بگزاریم و یک سنگ بزرگی از آن بنیاد را شما بگزارید.


پابرگی (از ویرانیده) :
1ـ هنگامی که کسروی رییس کل محاکم بدایت تهران گردید (1307) ، دکتر جوان رییس شعبه‌ی 7 بدایت بود.
.
محسن صدر (صدرالاشراف)
✴️ کنوانسیون خزر یا خودکشی استراتژیک؟!

🔸 شقاوت جهانی علیه ژئوپلیتیک ایران
April 15, 2021
(بخش 3 از 6)

🔸 نقشه‌ی اتحادیه‌ی اقتصادی اوراسیا و اهمیت ارمنستان بعنوان پل میان ایران و اتحادیه‌ی اقتصادی اوراسیا

این اتفاق شبیه همان طرح موسوم به گوبل یکی از كاركنان سازمان سياست که بر طبق آن ارمنستان باید دالانی برای اتصال باکوـ نخجوان را تعبیه کند و در مقابل دالان لاچین و بخش‌هایی از قره‌باغ به ارمنستان واگذار شود اما طبق این طرح مرز ایران-ارمنستان از میان می‌رفت. در بحبوحه جنگ قره‌باغ نیز تصویری مربوط به سال 2006 منتشر شد اردوغان (نخست‌وزیر وقت) احمد نجدت سرز (رئیس‌جمهور وقت ترکیه) ساکاشویلی (رئیس‌جمهور وقت گرجستان)، الهام علی‌اف (رئیس‌جمهوری آذربایجان) و لرد براون مدیرعامل شرکت بریتش پترولیوم نقشه ای در دست دارند که مرز بین ایران- ارمنستان به رنگ سرزمین جمهوری آذربایجان درآمده است این تصویر به‌نوعی همان طرح گوبل بود؛ طرحی که با حضور نظامی ایران در جنگ اخیر قره‌باغ ناکام شد اما با توجه به تحرکات اخیر هنوز پیگیری می‌شود.

بنابراین دو اتفاق مهمی که رخ داد (جنگ قره‌باغ و کنوانسیون خزر) تمامی مزیت‌های انرژی و ترانزیت ایران را بر باد داد و اکنون اتفاق سوم در حال وقوع است؛ حمله به ارمنستان و قطع ارتباط ایران-ارمنستان. با این اتفاق ایران به لحاظ ژئوپلیتیک به کما خواهد رفت. قطع مرز ایران-ارمنستان علاوه بر نابودی مزیت‌های گفته شده، امنیت و تمامیت ارضی ایران را در طی سال‌های آینده نشانه خواهد رفت :

1ـ با حضور ترکیه در این منطقه و بستن راه تنفس ایران به سمت اروپا و حضور در شمال غرب کشور، ترکیه، اسرائیل و حتی روسیه اهرم فشار مؤثری علیه ایران پیدا می‌کنند تا نیات خود در سوریه و عراق و سایر نقاط را به ایران تحمیل کنند. در حقیقت با قطع مرز ایران-ارمنستان و حضور ترکیه و اسرائیل در مرزهای شمال غرب کشور، حلقه فشار علیه ایران تکمیل خواهد شد و این تکمیل‌کننده تحریم‌های اقتصادی و نظامی علیه ایران خواهد بود.

2ـ با قطع مرز ایران ـ ارمنستان، آرزوی ترکیه در تشکیل ناتوی ترکی و ایده توران بزرگ تحقق خواهد یافت بدان معنی که با اتصال جغرافیایی پان‌ترکیسم ترکیه می‌تواند با تغییرات فرهنگی و گرایشات مذهبی در آنسوی خزر، مناطقی را که جز ایران فرهنگی و تاریخی محسوب می‌شوند در ایدئولوژی استعماری پان‌ترکیسم هضم کرده و فرزندان تاریخی ایران را علیه ایران بسیج کند. این تفکر را می‌توان در تخریب آثار فرهنگی ایرانی در جمهوری باکو و مناطق باز تصرف شده توسط باکو مشاهده کرد.

3ـ با قطع مرز ایران-ارمنستان، اسرائیل بهترین موقعیت را برای خصومت علیه ایران پیدا خواهد کرد و با حضور دائمی در مرزهای شمال غرب ایران می‌تواند بازوی مکمل ناتو و آمریکا در جنوب قفقاز باشد و به اقدامات خرابکارانه از جمله مداخله در امور داخلی ایران، تلاش برای مهار ایران و ایجاد تحریکات قومی در داخل کشور اقدام کند. در ضمن تردیدی وجود ندارد که اسرائیل به دنبال ایجاد پایگاه نظامی در سواحل دریای کاسپین نیز هستند.

4- با قطع مرز ایران-ارمنستان، ترکیه به آسیای میانه دسترسی مستقیم پیدا می‌کند و این مسئله اهرم فشار ایران بر ترکیه به‌عنوان تنها مسیر ارتباطی ترکیه با آسیای میانه را از میان خواهد برد. اتفاقی که ابراهیم کاراگول روزنامه‌نگار تندروی نزدیک به اردوغان در جنگ اخیر گفته بود: "مرز میان ایران و ارمنستان نباید باقی بماند. این ارتباط باید قطع شود و جاده آسیای میانه باید باز شود".

در نتیجه آن‌چنان‌که یک پژوهشگر حوزه قفقاز مطرح کره است: "ایجاد یک کریدور در محور نخجوان- زنگزور- قراباغ آرزوی دیرینه ائتلاف‌های پان‌ترکیستی در قفقاز است. مغز متفکر چنین پروژه‌ای که مستلزم تغییر در مرزهای ژئوپلیتیک و بین‌المللی است شرکت‌ها و کارتل های نفتی بزرگ و اعضای سابق و لاحق سازمان‌های امنیتی و اطلاعاتی در غرب هستند و مجری آن نیز حکومت‌هایی مانند باکو و ترکیه. این آرایش نیرو در صفحه شطرنج ماوراء قفقاز خطرناک‌ترین چالش یک صدسال اخیر منافع ایران است که دامنه آن ممکن است به مناطق داخلی ایران نیز کشیده شود."(7)

منابع :
7- entekhab.ir/002Rss
مکتب کسروی و ماتریالیسم.pdf
1.4 MB
🔹 مکتب کسروی و ماتریالیسم

🖌 نگرا

🔹 کتابها و گفتارهای آزادگان
🔶 دفتر «خراباتیان که بودند و چه می‌گفتند؟»
🔸 یک رشته زشتیهایی نیز با شعرسرایی توأم است (تکه‌ی 5)


روزی بخانه‌ی کسی رفتم. پس از رسیدن و حال پرسیدن گله از بدی مردم آغاز کرد و چنانکه عادت همگیست توده را بد خوانده و خود را برکنار داشت. گفتم : من بالا سر شما دیوان ایرج را می‌بینم. شما اگر بدی آن را نمی‌دانید همین نافهمی از شما بس. اگر می‌دانید با این حال هوس وادارتان کرده که بخرید و بخوانید و در خانه نگه دارید و بچه‌هاتان نیز بخوانند با این آلودگی از شما شایسته نخواهد بود که از دیگران بد گویید. گفت : «این یک تراژدی ادبیست». دیدم مردک بیخرد می‌خواهد با این نامگزاری پرده بروی زشتیهای آن بکشد. خاموش گردیده و دیگر ننشستم و برخاستم.

این زشتی شعرا یک داستانی دارد که باید بنویسم : در سال 1313 که گفتم داستان شعرگویی و شعرخوانی در ایران تا بحد دیوانگی رسیده بود و هر روز در روزنامه‌ها و مجله‌ها شعرهای تازه بچاپ می‌رسید بارها می‌دیدم در روزنامه‌های تهران شعرهایی در زمینه‌ی این بی‌ناموسی سروده شده. چند تن از شاعران که خود بدنام این زشتی می‌باشند شعرها نیز سروده آشکاره در روزنامه‌ها بچاپ می‌رسانیدند. در همان روزها ما چون در پیمان نکوهش از شاعران می‌نوشتیم و چنانکه گفتیم نخست‌وزیر و وزیر فرهنگ آن زمان هر دو از این نوشته‌ها دلتنگی می‌نمودند و فشار می‌آوردند ، من چند نسخه از روزنامه‌ها را گرد آورده برایشان فرستادم و پیام دادم : شما که حمایت از این بیهوده‌گویان می‌کنید باری از این یک زشتی که مایه‌ی بی‌آبروگری ایرانست جلو گیرید. در پاسخ گفته بودند : بشهربانی می‌نویسیم. ولی ننوشتند و این زشتی بود تا یکی دو هفته پس از آن گفتگو ، کابینه تغییر یافت و آقای جم سروزیر گردید. چون او نیز پشتیبانی از شاعران می‌نمود و روزی که من بدیدنشان رفته بودم چنین عنوان کرد : «من خواهش می‌کنم این موضوع را دنبال نکنید». گفتم خواهش شما برآورده است ، ما درباره‌ی شعر سخنان خود را گفته‌ایم و دیگر درپی تکرار آنها باین زودی نخواهیم بود ، ولی من نیز خواهش می‌کنم باری دستور دهید از این شعرهای بیناموسانه جلو گیرند. پس از این هنگام بود که از آنها جلو گرفتند.


.
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار یکم : زیانهای اسلام - تکه‌ی یازدهم

6ـ این اسلام نام خدا را خوار می‌گرداند


بدترین زیان این دستگاه اسلام نام (همچنین دیگر دینها و کیشها) آنست که نام پاک خدا را خوار می‌گرداند. یک رشته پندارهای بیپا و دستورهای بیهوده را ـ که نه با دانشها سازگار می‌باشد نه بزندگانی سودی می‌دارد ـ بنام «دین» یا «راه خدا» نامیده زبان بیدینان و بیفرهنگان را باز می‌گردانند.

امروز این یک جُستار بزرگیست که آیا راستی را خدا باینجهان می‌پردازد؟.. آیا بمردمان راهی می‌نماید؟.. پیداست که دانشها ، چون بنیادشان مادّیگریست ، این را نپذیرفته‌اند و دانشمندان باین با دیده‌ی بیگانگی نگریسته‌اند.

چنانکه گفتیم امروز جهانیان بیدینند که بهستی خدا گردن نمی‌گزارند چه رسد بداستان راهنماییهایش. ولی ما در این باره بسخنان بسیاری برخاسته ، باین دانشمندان مادّی پاسخهای استوار داده این بازنموده‌ایم که باید هر چند زمان یک بار جنبش خدایی در جهان پدید آید و شاهراهی برای زندگی بروی جهانیان گشاده شود.(1) چیزی که هست این شاهراه که می‌گوییم باید نه تنها با خرد و دانش سازگار باشد ، خود والاتر از دانش بوده آموزگاری به خردها کند ، وآنگاه آیین زندگی بمردمان آموزد و مایه‌ی آسایش جهانیان و آبادی جهان باشد. یک چنین دستگاه گرانمایه‌ایست که «راه خدا» یا «دین» توان نامید. اگر دین از سوی خدا می‌باشد باید چیزهایی والاتر از اندیشه‌های مردمان باشد.
آیا آموزاکهای کیشها که بیشتر آنها بآخشیج دانشها و خردهاست ، و از آنسوی با زندگانی ناسازگار می‌باشد ، و روی‌همرفته‌ی آنها پندارهای پوچ و عامیانه و دستورهای بیهوده و بیخردانه است ، سزاست که دین نامیده گردد؟!. آیا این دستگاه زبون و قاچاق شاینده[=لایق]‌ است که بنام خدا خوانده شود؟!.

آیا دین نامیدن اینها مایه‌ی روگردانی مردمان از دین نبایستی بود؟!. آیا بخدا بستن اینها جز خواری نام پاک او هوده توانستی داد؟!.

اینست زیانهای بزرگ این دستگاه اسلام نام که فهرست‌وار شماردیم. اینها زیانهاییست که از یکایک کیشها برمی‌خیزد و همه‌ی آنها در اینها همراهند. گذشته از زیانهای بدتر دیگری که برخی از کیشها به تنهایی می‌دارند. مثلاً کیش شیعی ، که اسلام ایرانیان همانست زیانهای ویژه‌ای می‌دارد که اگر بشماریم خود داستان درازی خواهد بود.(2) در این کیش کار نادانی بآنجا رسیده که حکومت را که هست و باید باشد «جائر»[=ستمگر] می‌نامند و مالیات دادن و بسربازی رفتن را حرام می‌شمارند و هیچ نمی‌اندیشند که نتیجه‌ی آن چه تواند بود. از آنسوی پولها بنام زکات و مال امام بملایان که هیچکاره‌ی جهانند می‌دهند. در این کیش باور چنین است که هر کسی که بزیارت کربلا یا نجف یا مشهد رود ، یا در روضه‌خوانی اشک از دیده بارد ، گناهان او آمرزیده شود. اینست دیده می‌شود بیشتر دینداران کسانیند که بگرانفروشی و انبارداری و پشت پا زدن بقانون و بیپروایی با کشور آلوده‌اند. بلکه کسانی از آنان دزد و ستمگر و کلاه‌بردار نیز هستند ، و در سایه‌ی آنکه به کربلا می‌روند یا روضه‌خوانی برپا می‌کنند با پیشانی باز و دل آسوده زندگی بسر می‌برند. از این گونه زیانها از آن کیش بسیار توان شمرد.

پابرگیها :
1ـ کتاب «ورجاوندْبنیاد» دیده شود.
2ـ کتاب «بخوانند و داوری کنند» دیده شود.


.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تهران-ایرنا-
به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا حجت الاسلام والمسلمین حسن روحانی روز چهارشنبه در جلسه هیات دولت با اشاره به روز ارتش، گفت: ... در این روز در سراسر ایران، مردم تظاهرات باشکوهی انجام دادند و شعار مردم «ملت فدای ارتش» بود و ارتشی‌ها هم می گفتند «ارتش فدای ملت».

وی اضافه کرد: با این تظاهرات توطئه بزرگی که گروهک‌ها برای انحلال ارتش طراحی کرده بودند برای همیشه نابود شد.

کوشاد تلگرام : آنچه درخور پرواست جمله‌ی آخرست. خوانندگان کلیپ بالا را نیز ببینند و آنگاه داوری کنند که ملایان چگونه مردمی هستند. چه اندازه از آزرم بهره دارند.
راستی اینست که در هنگامه‌ی پیشامدهای سال 57 استادان زبردستی در خیانت می‌خواستند کشور ارتش نداشته باشد. برخی هم همچون طوطی شعار «ارتش منحل باید گردد» را بزبان می‌آوردند.
برای ما روشن نیست که روحانی هم آن روز آن سخنان را طوطی‌وار می‌گفته یا نه. ولی اگر هم از روی نادانی گفته ، آیا بهتر نبود که یک جو دلیریِ اعتراف به اشتباه درو می‌بود که جبران گناهش را کند؟!
کوشاد تلگرام : چون سعدی «شئونات اسلام» را در باب پنجم گلستان و در هزلیاتش نیک رعایت کرده (!) ، اینست امروز را روز بزرگداشت او تعیین کرده‌اند.

یکی از خوانندگان شعر زیر را ازو آورده و نکوهش کرده.
ای کریمی که از خزانه غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری
دوستان را کجا کنی محروم
تو که با دشمن این نظر داری

می‌کوشیم نوشته‌‌‌ی او را نیز در کانال بیاوریم. از آنسو ، چون در اینترنت جستجو کردیم دیدیم دیگرانی نیز همین را به او ایراد گرفتند. ما در گذشته از زیانهای این شاعران و از جمله سعدی نوشته‌ایم ولی سخن دیگران که نشان می‌دهد مردم هم این ایرادها را می‌فهمند و گاه نیز بزبان می‌آورند ارج خود را دارد.

سپند نوشته:
آدمی افسوس میخوره بحال سخنوری چون سعدی که باید اینگونه تنگ نظرانه با جستارهای انسانی برخورد کند شاید گفته شود که این سخنان و دیدگاه او برای چند صد سال پیش است ولی باید گفت خوبی و حق همیشه خوب و حق هستند و بدی همیشه بد. براستی چرا باید در این بیتها ” ای کریمی که از خزانه غیب …” گبر و ترسا را تنها بخاطر باور و دینشان دشمن خدا بداند و از سوی خدا بر این انسانها و بندگانش منت بگذارد که آنها را هم روزی میدهد (دنباله👇 )
👆 در حالیکه اگر دست شاعر بود این دشمنان!! را از روزی و شاید زندگی تنها بنا بر باورشان محروم میکرد !!!

دیگری حمیدرضا نامی است که نوشته:
مثلا در این قسمت سعدی می‌گوید:
ای کریمی که از خزانه غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری
دوستان را کجا کنی محروم
تو که با دشمن این نظر داری
او در این بیت دین مسیح و گبر یعنی مذهب زرتشت را که دین پدران ما بوده‌اند دشمن خدا دانسته.
چه لزومی دارد که با تدریس این کتاب ما به کودکان خود بگوئیم که پدرانشان دشمنان خدا بوده اند ؟و یا خواندن اشعار وقیحانه او برای جوانان ما چه لطفی دارد؟

ما خشنودیم که در حالی که کسانی چشمها و گوشهاشان را بروی حقایق بسته‌اند و بعمد می‌کوشند این یاوه‌گویان را برای ایرانیان تا می‌توان بزرگ گردانند ، روشن‌اندیشان دیگری از چنین ایرادهایی نمی‌توانند بگذرند ـ هرچند شاعرش را از «مفاخر ملی» شناسانیده و این دروغ بزرگ را در گوشها صد بار خوانده‌اند که شعر سعدی را بر سردر سازمان ملل نوشته‌اند.
روز بزرگداشت سعدی

آن خواننده‌ که در گفتار بالا یاد کردیم ، م. فرهادی ، چنین می‌نویسد :
سوالی داشتم از باب افراطی گرایی شیخ اجل در دین...
مگر میشود کسی که مدعی زندگی مسالمت‌آمیز ، یکسان بودن همه انسانها در کردار و رفتار و گفتار و...
آنچنان که فخر می‌ورزیم که در سر سازمان ملل متحد ، اشعار ایشان
بنی‌آدم اعضای یکدیگرند و پند و اندرزهای ایشان در بوستان و گلستان...
شیخ می‌فرمایند :
ای کریمی که از خزانه غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری
دوستان را کجا کنی محروم
تو که با دشمنان نظر داری
واقعا ما خیلی خوبیم..‌.
مسیحی و زردشتی مشکلشون چیه ؟؟
فقط ما حبیب خدا هستیم
خصوصاً الان که دیگه به همه ثابت شده ایم
جالب اینجاست که اهل منبر از این ابیات کمال سو استفاده رو میبرند...

کوشاد تلگرام : می گوییم دلیل آوری شما درست و بجاست. کسی که دم از پیوندهای نزدیک میان بنی‌آدم می‌زند و آنها را از یک گوهر می‌داند ، پیروان دیگر دینها را دشمنان خدا دانستنش بسیار بیجاست. اسلام آنها را اهل کتاب دانسته و اجازه داده که اگر خواستند به شرط پرداخت جزیه در دینشان آزاد باشند. این بیهوده‌گو کاسه‌ی گرمتر از آش شده و آنها را دشمنان خدا می‌خواند.
راستی آنست که او و دیگر شاعران اختیار اندیشه و گفتار خود را بدست سجع و قافیه داده‌اند. همین ایراد کوچکی نیست.
🔶 دفاع در دیوان کیفر

🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکه‌ی 23


همه می‌دانیم ما که امروز در اینجا گرد آمده‌ایم و این محاکمه را پیش می‌بریم دو محاکمه‌ی دیگری ما را درپی خواهد بود : یکی محاکمه‌ی تاریخ که این پیشامد را با نتیجه‌ای که خواهد بود یاد خواهد کرد و نیک و بد ما را فراموش نخواهد ساخت و این محاکمه‌ی تاریخی هنگامی خواهد بود که رازهای نهان این پرونده و این محاکمه نیز بیرون افتاده باشد و هر کس علت نهانی این نعره‌هایی را که ما در اینجا شنیدیم بداند و نیت زشت این اشخاص را بِیقین بشناسد. محاکمه‌ی دیگر در آنجهان در پیشگاه خدا خواهد بود که هر کس از ما کیفر و پاداش خود را خواهیم یافت.

اینها را نمی‌گویم که دادگاه را بسوی خود متمایل گردانم و دلهای آنان را بسود متهمین بتکان آورم. نه ، خدا می‌داند که مرا در این محاکمه غرضی نیست و مقصودم جز آن نمی‌باشد که از هیاهو و فشار جلوگیری شود و این محاکمه که مربوط بتاریخ ایرانست و یک رشته کوششهای ناپاکدلانه در پیرامون آن می‌رود بحال عادی پیشرفت کند و آنچه لازمه‌ی حق و عدالتست رأی داده شود و بیش از همه شرافت توده‌ی ایران مورد ملاحظه گردد. دخالتم نیز که داوطلبانه بوده باین مقصود است.

اکنون بگفته‌های دادستان می‌پردازم. دادستان در بیانات خود کلیاتی گفت که یک قسمت آن پاسخ گفته‌های من بود و از جمله چنین گفت : «یکی از آقایان وکلا گفتند قانون هنگامی قابل اجرا است که تقیّد بآن درمیان باشد و چون قوانین ما در دوره‌ی گذشته موقوف‌الاجراء بود و تقیدی هم باجرای آن در بین نبود تعقیب متهمین حاضر باستناد آن مقررات مورد ندارد. ولی این حرف درست نیست زیرا اگر بعضی از مأمورین شهربانی یا مأمورین دیگر خود را مقید برعایت قسمتی از قوانین نمی‌دانستند ، در سایر موارد بطور کلی رعایت می‌شد و اغلب کسانی که قوانین را زیر پا می‌گزاشتند مورد تعقیب واقع می‌شدند. مثلاً در مورد قوانین مربوط بسلب آزادی کارمندانی در همین دیوان کیفر محکومیت جزائی پیدا کردند و سال گذشته هم رئیس سابق آگاهی سمنان باتهام آزار و شکنجه تعقیب و به دو سال حبس محکوم گردید بنابراین قوانین موضوعه نه منسوخ شده بود و نه اینکه عملاً موقوف‌الاجراء مانده بود و حتا عرف و عادت آن وقت هم اَعمال منتسب بمتهمین حاضر را جرم تلقی کرده و قابل کیفر می‌دانست».

اینها سخنانیست که دادستان در پاسخ من گفته. گویا این مرد تصور می‌کند با سخن می‌توان حقایق را از میان برد. از زمان رضاشاه یک سال بیشتر نگذشته و ما همگی می‌دانیم که این قوانین در آن روز متروک بود و کسی تقید باجرای آنها نداشت. همگی می‌دانیم که رضاشاه چون بتخت نشست و رشته‌ی کارها را بدست گرفت در امور کشور تنها فرمان او بود. هر کس را می‌خواست می‌گرفت و بزندان می‌انداخت و هر کس را می‌خواست رها می‌کرد. در کارهای دیگر نیز وزراء از خود رأیی نداشتند و همه فرمانبر او بودند. این شیوه‌ی کار بود و ما دیدیم که باین شیوه‌ی کار همگی گردن نهادند : وزیران گردن نهادند ، نمایندگان گردن نهادند ، ادارات گردن نهادند ، روزنامه‌ها گردن نهادند ، توده گردن نهادند.

در زمان رضاشاه اینهمه وزیران آمدند و رفتند و ما نشنیدیم که یکی از آنان اعتراضی کند و بگوید پادشاه حق فرمان ندارد ، یا بهمین عنوان کناره‌جویی کند. هر یکی از آنان می‌آمدند و بفرمانبرداری راضی می‌شدند و در تحت آن رژیم وزارت می‌کردند و بیشتر ایشان کسان بنامی بودند که می‌توانستند ایراد کنند و من اینک نامهای کسانی را که می‌شناسم برای یادآوری می‌شمارم :

آقای تقیزاده ، حاجی‌مخبرالسلطنه ، مستوفی ، وثوق‌الدوله ، تدین ، صور اسرافیل ، فروغی ، دادگر ، داور ، سمیعی ، مظفر اعلم ، کاظمی ، سجادی ، قراگوزلو ، متین دفتری ، جم ، سروری ، آهی ، سهیلی ، منصور ، صدر ، فاطمی. شما بگویید که کدام یکی از اینها یک روز بدیکتاتوری ایراد گرفته است.


.
✴️ کنوانسیون خزر یا خودکشی استراتژیک؟!

🔸 شقاوت جهانی علیه ژئوپلیتیک ایران
April 15, 2021
(بخش 4 از 6)

🔸 نیروها و منافع قدرت‌های درگیر:

آنچه صحنه واقعیت سیاسی در منطقه نمایان می‌کند این است که روسیه-ترکیه-باکو-اسرائیل-آمریکا و انگلیس هرکدام در سه حادثه گفته شده و از میان بردن مزایای ژئوپلیتیک ایران منافع مشترکی دارند اما نکته تأسف‌بار آنجاست که وزارت خارجه محترم برای این حوادث ناگوار توجیهات و بهانه‌هایی اختراع کرده‌اند. عباس عراقچی تحلیل‌های منتشرشده را:" در خصوص تبعات امنیتی و اقتصادی توافق آتش‌بس میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان را «شایعاتی بی‌اساس» خواند" و سخنگوی وزارت خارجه اعلام کرد: " درباره کریدور هم بنا دارند یک جاده ترانزیتی ساده باشد" البته مشخص نشد این چه جاده‌ی ترانزیتی ساده‌ای است که " ترکیه اصرار فراوانی بر اجرائی شدنش دارد؟ آیا افزون بر تبادلات میان باکو و نخجوان، دولت ترکیه منافع دیگری بابت تأسیس این کریدور طلب می‌کند؟ این منافع چیست؟ نسبت این درخواست‌های ترکیه با منافع ملی ایرانیان چیست؟ چرا ترکیه اصرار دارد در نظارت بر اجرائی شدن این توافق، ایفاگر نقش باشد؟ جایگاه ایران در این میان کجاست؟ چرا از طرف ایران اصراری بر ورود در این روند مشاهده نمی‌شود؟ آیا منافع اقتصادی ناشی از مبادلات اقتصادی با طرف ترکیه‌ای موجب شده تا تهران از منافع بنیادین خود در قفقاز چشم‌پوشی و قافیه را به ترکیه واگذار کند؟ آیا نهادهای ذی‌ربط ایرانی بابت این کم‌تحرکی مورد مؤاخذه قرارگرفته‌اند؟ آیا طرحی باهدف ورود جدی ایران به میانه گفت‌وگوها و رایزنی‌ها برای آینده صلح میان دو کشور قفقاز جنوب وجود دارد؟ آیا تهران راهبردی برای تأمین منافع مشروع خود در شرایط حاضر منطقه قفقاز طراحی کرده است؟"(8)

اما جایگاه ایران کجاست؟ دستگاه دیپلماسی کشور از منافع ژئوپلیتیک ایران و مزیت‌های انرژی، ترانزیتی و جایگاه فرهنگی ایران در منطقه چگونه پاسداری کرده اند؟ آیا امضا کنوانسیون خزر و بیان توجیهات و عدم اشاره به مسئله اصلی یعنی برداشتن مانع از طرح آمریکاییِ ترانس خزر با منافع ملی ایرانیان سازگار است؟ آیا سکوت در مقابل نسل‌کشی فرهنگی در مناطق باز تصرف‌شده توسط باکو قابل‌چشم‌پوشی است؟ آیا توجیه دالانی که منافع ایران را در ترانزیت و انرژی نابود می‌کند در راستای پاسداری از منافع ملی است؟

اکنون محور روس-باکو-ترکیه بر جنازه ژئوپلیتیک ایران در قفقاز پای‌کوبی می‌کنند و محور اسرائیل-باکو-انگلیس از محاصره اقتصادی-ترانزیتی ایران در آینده و اتصال پان‌ترکیسم در دو سوی خزر، خوشحال‌اند. با امضا کنوانسیون خزر و جنگ قره‌باغ، طرح آمریکایی ترانس خزر اجرایی شده و ایران را از صادرات گاز به اروپا بازداشته خواهد شد، بازارهای صادرات انرژی در ترکیه، نخجوان و ارمنستان را از میان رفته و موقعیت ترانزیتی‌اش و طرح کریدور شمال-جنوب از اهمیت خواهد افتاد. اتفاق سوم یعنی اشغال جنوب ارمنستان نیز بدون شک میخی بر تابوت منافع و امنیت ایران خواهد بود. اکنون اصرار لاوروف بر تائید کنوانسیون خزر بعد از جنگ قره‌باغ و پیش از اشغال جنوب ارمنستان بسیار معنی‌دار است؛ بدین معنی که کنوانسیون خزر با برداشتن موانع از طرح ترانس خزر ادامه نتایج جنگ قره‌باغ علیه ایران است و با اشغال جنوب ارمنستان در آینده‌ای نزدیک طرح تهی کردن ایران از ظرفیت ژئوپلیتیک تکمیل خواهد شد.

منابع :
8- https://kurdpress.com/fa/1407/