اینست کوتاهِ داستان پیمان با ادبیات. چیزی باین بیارجی یک سال ما را گرفتار خود گردانید و گزند و آزار فراوان رسانید. لیکن خشنودیم که از کشاکش فیروز درآمدیم ، و به هر سختی بود هیاهو را شکستیم و آنچه که باید فراموش نکرد اینکه از گام نخست یک دسته از خود شاعران از جوانان و دیگران پاکدلانه یاری نمودند و از شعرهای بیهودهای که سروده بودند بیزاری نشان دادند ، و این گذشته از همه چیز نمونهی نیروی راستیپرستی بود. نیرویی که ما بآن امید میبستیم ، و بدینسان مایهی دلگرمی شدند. دیگران نیز اگرچه ایستادگی مینمودند ولی در درون ناگزیر از شکستن و پس رفتن بودند و به هر حال در پایانِ کشاکش آن شور و دیوانگی فرونشست.
این دربارهی شعر گفتن و دیوان پرداختن خودشان بود. اما دربارهی رواج دادن بدیوانهای گذشتگان و چاپ کردن کتابهای صوفیان و دیگران از این زمینه سخنِ دیگر خواهیم راند و در اینجا همین اندازه میگوییم که کاری که باید کرد نکردهایم.
این دربارهی شعر گفتن و دیوان پرداختن خودشان بود. اما دربارهی رواج دادن بدیوانهای گذشتگان و چاپ کردن کتابهای صوفیان و دیگران از این زمینه سخنِ دیگر خواهیم راند و در اینجا همین اندازه میگوییم که کاری که باید کرد نکردهایم.
پس از آشنایی با کتابهایی که شرقشناسان برای ما نوشتهاند ، نوبت آنست که ببینیم سازمان تبلیغات «اسلامی» چه اندیشههایی را برای مردم ایران خواسته است.
زمانی که حکومت با صوفیان به کشاکش دچار آمد گله میکردند که باید دید ریشهی این فساد کجاست؟
ریشهی این فساد در خودتانست. اینها را سازمانهایی چاپ کرده به چهارگوشهی ایران میفرستند که خود بنیاد گزارده و از پول این مردم و داراییهای کشور برایشان خرج کردهاید.
چرا نعل وارونه میزنید : آیا صوفیگری «اسلامی» است؟! چرا پرده را بیکبار کنار زده راستی را نمیگویید که : خواست ما تنها یک چیزست و آن افیونی گردانیدن جوانان این کشورست؟!.
زمانی که حکومت با صوفیان به کشاکش دچار آمد گله میکردند که باید دید ریشهی این فساد کجاست؟
ریشهی این فساد در خودتانست. اینها را سازمانهایی چاپ کرده به چهارگوشهی ایران میفرستند که خود بنیاد گزارده و از پول این مردم و داراییهای کشور برایشان خرج کردهاید.
چرا نعل وارونه میزنید : آیا صوفیگری «اسلامی» است؟! چرا پرده را بیکبار کنار زده راستی را نمیگویید که : خواست ما تنها یک چیزست و آن افیونی گردانیدن جوانان این کشورست؟!.