پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.28K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
✴️ ما چه می‌خواهیم؟..

🖌 احمد کسروی

📖 مهنامه‌ی پیمان

تکه‌ی 1 از بخش سوم

🔸معني جهان و زندگانی ـ1

كنون مي‌بايست بخواست خود پردازيم و بدآموزيهاي كهن و نو را ريشه بركنيم. از چه راه؟!. از اين راه كه از يكسو معنی جهان و زندگانی را بازنماييم و يك رشته راستيهايی را در اين باره روشن گردانيم ، و از يكسو كجی و بيهودگی كيشها و ديگر بدآموزيهای كهن و نو را بآشكار آورده بدور راندن آنها كوشيم. اين بود دستوری كه می‌بايست بكار بنديم.

برخی می‌گويند : مگر مردم معنی جهان و زندگی را نمی‌شناسند؟!. می‌گويم : اگر می‌شناسند پس اين پراكندگيها و كشاكشها از كجاست؟!. چرا هر دسته راه ديگری را گرفته‌اند؟!. اگر می‌شناسند چرا با دست خود بارگاه می‌سازند و گِرد آن می‌گردند؟!.. چرا بمردگان پرداخته از آنها ياری می‌طلبند؟!. چرا بگنبدِ طلا صلوات می‌فرستند؟!.. اگر می‌شناسند چرا از آسمان آتش و آهن بر سر يکديگر می‌بارانند؟!. چرا زمين را از خون بيگناهان رنگين می‌سازند؟!. چرا بزنان و بچگان نمی‌بخشايند؟!..

پاسخ می‌دهند : «بشر است ديگر ، بشر هميشه اين اختلافها و گمراهيها را داشته است». می‌گويم : همان «اختلافها» و گمراهيها از نشناختن معنی جهان و زندگانيست.

اينان آنانند كه بهمه چيز با ديده‌ی بی‌پروايی نگرند ، و برای هر بدی و آلودگی فلسفه درست كنند ، و با هر كوششی كه در راه پيشرفت جهان كرده شود دشمنی نمايند. درد اينان كوتاه‌بينی و بيدرديست.

چون می‌گوييم «راستيها» بايد خواست خود را از آن روشن گردانيم و نمونه‌هايی را از آنها نشان دهيم. چه چيزهاست كه ما راستيها می‌ناميم و بدينسان گرانمايه می‌شماريم؟!.

ما «راستيها» يا «حقايق» آنها را می‌گوييم كه بانديشه و خرد توان پذيرفت ، و بايد زندگي را بروی آنها بنياد نهاد ، و اينك يك رشته را می‌نويسيم. اينها بنياد همه‌ی گفته‌های ماست :

«جهانيست درآنيم و بايد خوار نداريم و همه دست بهم داده بآباديش كوشيم. آفريدگارْ جهان را آفريده و آبادی آن را بدست ما سپرده».
«آفريدگاری كه جهان را ، بلكه جهانها را آفريده بسيار بزرگست. بايد بزرگش داريم و خود را در برابر او كوچك و ناتوان شناخته ، و باختياری كه پنجاه سال و شصت سال در دست ماست فريفته نگرديم. بايد خواست او را شناخته در زندگی پيروی از آن خواست كنيم».

«بايد از روي آيين زييم ، و جنگ و كشاكش را تا می‌توانيم كمتر گردانيم. آدميان را بكشاكش جز نياز كمی نيست و بآسانی توانند از روي آيين ـ آيين خردمندانه ـ همدست و همدوش زيند و از آسايش و خرسندی بهره يابند».

«آدمي جز از چهارپايان و ددانست. در اين گوهر ديگری بنام روان می‌باشد كه بسيار بزرگ و بسيار گرانمايه است».

«خدا چون مردم را آفريده آنچه برای زيستن نياز دارند در زمين و آفتاب و هوا بسيجيده [
1]. سرمايه‌ی زندگانی اينهاست. مردم بايد بهمدستی بكوشند و روزی و ديگر دربايستها[مایحتاج] را بدست آورند ، و اين پيشه‌ها و كارها و داد و ستد و بازرگانی همه برای آنست ـ همه برای آماده گردانيدن دربايستهای زندگانيست ـ و برای توانگری و پول‌اندوزی نيست».

«بايد همه بكوشند و هر كسی باندازه‌ی شايستگی خدادادی و باندازه‌ی كوشش خود از زندگی بهره يابد».

«اروپا در اختراع و دانش بسيار پيش رفته ، ولی پيشرفت جهان تنها با اينها نيست. از اينها هنگامی بهره توان يافت كه با «آيين خردمندانه» برای زندگانی توأم باشد. كار تنها افزار ساختن نيست. بايد دانست آن افزارها را چگونه بكار برد».

«اين پيشرفت اروپا كه تنها در دانش و اختراع پيش رفته برای خود آن و جهان بيم‌آور می‌باشد».

«جهان هميشه در پيشرفت است و آينده‌ی آن باشكوهتر از گذشته‌اش خواهد بود».
«مرگ آدمی پايان زندگانی او نيست و زندگانی ديگری روان را درپی خواهد بود. ولی اينجهان و آنجهان بهم پيوسته و كارهای نيك و سودمند كه مايه‌ی آبادی اينجهان و نيكي اين زندگی باشد در آنجهان مايه‌ی خشنودی روان خواهد بود».

[1] : بسیجیدن = تدارک دیدن ؛ بسیج = تدارک
«ما چه می‌خواهیم؟»
📚 تاریخ و پندهایش

✍ احمد کسروی

🔍 جستار : دانش تاریخ و شرطهای تاریخنویس ، تاریخچه‌ی دگرگونی اندیشه‌ها در ایران ، انگیزه‌های فراز و فرود توده‌ها

📊 شمار ساتها : ۲۶۷ (اصلی) + ۱۳ (یادداشت ویراینده ، پرسشها ، نشانیهای گفتارها ، واژه‌های ناآشنا و کم‌آشنا)

بازپسین پراکنش : دی‌ماه ۱۴۰۰

کتابخانه‌ی پاکدینی

🔸 این کتاب از سوی «باهَمادِ پاکدینان» و بدست «کوشادِ تلگرام» منتشر می‌گردد.


🛎 در این پراکنش لغزشها و افتاده‌های چندی از کتاب زدوده گردیده و همچنین کتاب با پیکره‌هایی آراسته گردیده است.


کتاب را می‌توانید از اینجا دریافت کنید.
✴️ بهداشت تنی ـ بهداشت روانی

🖌 کوشاد
تلگرام

تکه‌ی 11

🔸خراباتیگری

اینها در زمانهای نزدیكی ، یكی پس از دیگری پیدا شد و رواج یافت. در قرن پنجم پس از همه خراباتیگری پیدا شد. یك دسته آفرینش را دستگاه بیهوده‌ای می‌شماردند و بر آفریدگار ایرادها می‌گرفتند و چنین می‌گفتند : ما نمی‌دانیم از كجا آمده‌ایم و بكجا خواهیم رفت و ما را جز این نباید كه گذشته را فراموش كرده و آینده را بیاد نیاورده و دمی را كه در آنیم غنیمت شماریم و خود را بدامن خرابات (میخانه) انداخته بخوشی كوشیم و پروای هیچ چیز نكنیم. این سخنی بود كه می‌گفتند و خرد و اندیشه و دانش و مردمی و غیرت همه را ریشخند می‌كردند و همه را فدای یك پندار كج خود می‌ساختند ، و این بدآموزیها را با شعرهای بس شیوایی میان مردم رواج می‌دادند. از سرشناسان اینان یكی خیام و دیگری حافظ بوده.

🔸 مادیگری

این
فلسفه برآنست که آدمی هرچه می‌کند تنها از روی خودخواهیست. از اینرو آدمی نیکی‌پذیر نیست. از روی این فلسفه زندگی جز نبرد نیست. زیرا در جایی که همه‌ی کوششهای آدمی از روی خودخواهیست جایی برای دلسوزی و دادگری و نیکخواهی نمی‌ماند. بدینسان این فلسفه همه‌ی رنجهایی که دینها برای نیکوکار گردیدن آدمیان کشیده‌اند ، تباه می‌سازد. از آنسو جهان را میدان «آکل و مأکول» می‌داند. می‌گوید : ضعیف خوراک قویست (ماهی بزرگ ماهیهای کوچک را می‌خورد) ، باید از هر راهی کوشید و پول درآورد ، نیکخواهی و دلسوزی و دستگیری از افتادگان و میهن‌پرستی و اینگونه سخنان همه آرزو و خیالاتست.

تا اینجا ما 6 رشته از گمراهیهای مهمی که در این توده ریشه‌ها دوانیده شناختیم. باید به اینها گمراهیهای دیگر کیشها را نیز افزود ـ کیشهایی همچون علی‌اللهیگری ، شیخیگری و بهاییگری.

اکنون از روی این دسته‌بندی می‌توان نیکی یا بدی ، سودمندی یا زیانمندی یک نوشته ، گفته یا سخنرانی را بهتر دریافت. سخنان خوشنمای بسیاری هست که پاک و بی‌آلایش می‌نماید ولی چون این دسته‌بندی بدیده گرفته شده به تار و پودش نگریسته گردد ، آسیبهایی را که به بهداشت روانی توده می‌رساند دانسته می‌گردد.

مثلاً امروز سخنان (همچنین شعرها و ترانه‌های) بسیاری در غنیمت شماردن دمی که در آنیم و خوش بودن و اندوه گذشته و آینده را نخوردن بر زبانهاست. با دانستن آن دسته‌بندی می‌توان دریافت چنان سخنانی که ما را از بیمهای آینده و اندیشه‌ی کشور دور می‌دارد ریشه در مادیگری و هم در صوفیگری و خراباتیگری دارد. آیا بیاد می‌آورید آنچه را گفتیم : «میهن‌پرستی اگر چهار دیوار داشته یکم را کیشها ، دوم را ادبیات ، سوم را مادیگری ... برانداخته»؟!. اکنون دیده می‌شود که این سه با بدآموزیهاشان می‌کوشند مردم را از اندیشه‌ی آینده و سرنوشت کشور دور دارند و خوش بودن و لذت بردن از زندگی را تنها کار مهم آدمیان وانمایند. یکی نیست بپرسد با بیمهایی که آینده و کشور راست چگونه می‌توان خوش بود؟! آیا جز آنست که این تنها هنگامی تواند بود که آدمی راه بیدردی و بیغیرتی بپوید؟!.

به سخن خود بازگردیم. چنانکه گفتیم : وزارتخانه‌هایی که از روی قانون باید به بهداشت روانی توده بازرسند و جلو بدآموزیها را گرفته به رواج اندیشه‌های نیک بپردازند خود نادانند زیرا حقایق زندگی را نمی‌دانند و نیز بدخواهند زیرا بوارونه‌ی بایاهاشان به رواج بدآموزیها می‌کوشند. پس چه باید کرد؟!

ما می‌گوییم : به این دستگاههایی که نامشان رفت نمی‌توان دلگرم و دلخوش بود. باید خود در اندیشه باشیم. نخست حقایق زندگی را بیاموزیم تا گمراهیها را نیک بشناسیم. امروز انبوهی از مردم نادانسته این بدآموزیها را برایگان در پیامرسانها منتشر می‌کنند. چون حقایق زندگی را نمی‌دانند شناختی از گمراهیها ندارند ، اینست هر سخن خوشنمایی را حقیقتی دانسته خود عامل انتشار آن می‌شوند. یک توده که حقایق زندگی را نداند و راهی و آرمانی در زندگی در پیش ندارد بی‌آنکه بخواهد به زیان خود می‌کوشد.

دوم ، در جاهایی که توانیم هرچه سخنانی بنام پند ، پیام ، کلیپ ، نوشته و کتاب که آلوده به آنهاست از خود و از دسترس جوانان دور گردانیم و هر جا که دستمان نمی‌رسد خود از آنها دوری جوییم و دیگران را به دوری جستن از آنها واداریم. خانه‌های خود را از کتابهای آلوده پاک گردانیم و دیگران را نیز بیاگاهانیم.