🔶 بیاحترامیهای آخوندها به قرآن
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی سه از پنج
1ـ این گروه باورهاشان به آخشیج [=ضد] قرآنست (1)
نخست چیزی که باید بنویسم آنست که این گروه از بس بقرآن بیپروا و همیشه با آن بیگانه بودهاند بیشتر باورهاشان بآخشیج قرآنست. اینان آن گروهند که قرآن را «ظنیالدلاله (2) » دانسته حدیثهای ساخته و دروغ را بآیههای آن برتری دادهاند.
ببینید : در قرآن پیغمبر اسلام آشکاره از غیبدانی بیزاری مینماید. این آیه در دو جا آمده : «گنجینههای خدا در نزد من نیست و من غیب نمیدانم». (3)
آیههایی باین آشکاری ، در کتابهای خود صد داستان غیبدانی و غیبگویی از پیغمبر نوشتهاند در جای خود ، که از بازماندگان پیغمبر داستانهای غیبگویی آوردهاند. بلکه از درویشان و صوفیان غیبگوییهای بسیار شماردهاند.
همهی اینها بکنار : بنیاد کیششان به غیبگویی پیغمبر میباشد. بگفتهی ایشان پیغمبر دوازده امام را آگاهی داده و نامهاشان یکایک شمارده است.
ببینید اندازهی ناآگاهیشان از قرآن تا بکجاست! بارها دیده شده که به فلان ملا چون میگوییم : پیغمبر از غیبدانی بیزاری نموده ، با یک شگفتی میپرسد : «در کجا؟..» و چون آیه را میشنود بگفتهی عامیان وامیرود که تو گویی هیچگاه باین آیهها برنخورده بوده. بارها این حال از ایشان دیده شده.
در قرآن پیغمبر اسلام آشکاره از معجزه ناتوانی مینماید. این آیه در قرآن در هفت و هشت جا آمده : «گفتند چرا باو معجزه داده نمیشود». (4) در پاسخ هیچ یکی نمیگوید : «فلان معجزه را کردم» یا «خواهم کرد». بلکه آشکاره ناتوانی نموده میگوید : «من ترسانندهام. معجزهها نزد خداست». (5) در یک جا هفت معجزه ، با نام و نشان ازو میطلبند و میگویند : «بتو نخواهیم گروید مگر هنگامی که چشمهای از زمین درآوری یا خانهای از زر برای خود پدید گردانی ...». (6) در پاسخ همهی آنها میگوید : «من یک آدمیای همچون شمایم جز اینکه فرستادهی خدا میباشم» (7) در همه جا ناتوانی نشان میدهد و میبایست نشان دهد.
ولی کتابهای اینها را بخوانید که صد معجزه بنام او نوشتهاند : خورشید را پس از فرورفتن بازگردانید ، با سوسمار سخن گفت ، از سنگ شتر درآورد ، از لای انگشتان چشمه روان گردانید ...
او که پیغمبر بزرگواری میبوده و نیروی خدایی میداشته در جای خود ، که برای بازماندگانش صد داستان معجزه ساخته و در کتابهاشان نوشتهاند. بلکه برای هر گوری و هر گنبدی معجزهها ساختهاند.
بدتر از همه آنکه چند سال پیش که ما در مهنامهی پیمان گفتارها در این زمینه مینوشتیم ملایان هایهوی میکردند و چون ما آیههای قرآن را به رُخشان میکشیدیم آنها را تأویل میکردند. بسیاری از ایشان اکنون هم نپذیرفتهاند و باز در این باره با ما در کشاکشند.
در قرآن در چند جا آشکاره میگوید : در پیشگاه خدا میانجی (شفیع) نخواهد بود. (8) میانجیگری در نزد ستمگران تواند بود. در دستگاه دادگری میانجیگری چه معنی دارد؟!.. با اینحال یک پایه از کیش آنان میانجیگریست. امام حسین که کشته شده روز رستاخیز ، او و دیگر کشته شدگان با سرهای بریده و گلوهای خونچکان به پیشگاه خدا خواهند آمد و بگناهکاران شیعه میانجی خواهند بود. تا خدا همهی آنها را نیامرزد سرهای بریده را به تنهاشان نخواهند پذیرفت.
در قرآن میگوید : «هر کسی هر آنچه کُند از نیک و بد کیفر یا پاداش خواهد یافت». (9) آنان آشکاره با آن آیه دشمنی نموده و حدیثها ساختهاند : «هر که علی را دوست دارد هیچ گناهی ازو زیان نخواهد داشت». (10) «هر که بگرید یا بگریاند بهشت باو بایا [=واجب] شود». (11) «هر که بزیارت حسین رود خدا گناهانش را بیامرزد اگرچه باندازهی برگهای درختها باشد».
اینها نمونه است. از اینگونه چندان فراوانست که بشمار نیاید. اینها نیک میرساند که این گروه تا چه اندازه با قرآن بیگانه بودهاند ، تا چه اندازه با آن بیپروایی نمودهاند.
[دنبالهی این گفتار را فردا ساعت 16 بخوانید.]
👇
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی سه از پنج
1ـ این گروه باورهاشان به آخشیج [=ضد] قرآنست (1)
نخست چیزی که باید بنویسم آنست که این گروه از بس بقرآن بیپروا و همیشه با آن بیگانه بودهاند بیشتر باورهاشان بآخشیج قرآنست. اینان آن گروهند که قرآن را «ظنیالدلاله (2) » دانسته حدیثهای ساخته و دروغ را بآیههای آن برتری دادهاند.
ببینید : در قرآن پیغمبر اسلام آشکاره از غیبدانی بیزاری مینماید. این آیه در دو جا آمده : «گنجینههای خدا در نزد من نیست و من غیب نمیدانم». (3)
آیههایی باین آشکاری ، در کتابهای خود صد داستان غیبدانی و غیبگویی از پیغمبر نوشتهاند در جای خود ، که از بازماندگان پیغمبر داستانهای غیبگویی آوردهاند. بلکه از درویشان و صوفیان غیبگوییهای بسیار شماردهاند.
همهی اینها بکنار : بنیاد کیششان به غیبگویی پیغمبر میباشد. بگفتهی ایشان پیغمبر دوازده امام را آگاهی داده و نامهاشان یکایک شمارده است.
ببینید اندازهی ناآگاهیشان از قرآن تا بکجاست! بارها دیده شده که به فلان ملا چون میگوییم : پیغمبر از غیبدانی بیزاری نموده ، با یک شگفتی میپرسد : «در کجا؟..» و چون آیه را میشنود بگفتهی عامیان وامیرود که تو گویی هیچگاه باین آیهها برنخورده بوده. بارها این حال از ایشان دیده شده.
در قرآن پیغمبر اسلام آشکاره از معجزه ناتوانی مینماید. این آیه در قرآن در هفت و هشت جا آمده : «گفتند چرا باو معجزه داده نمیشود». (4) در پاسخ هیچ یکی نمیگوید : «فلان معجزه را کردم» یا «خواهم کرد». بلکه آشکاره ناتوانی نموده میگوید : «من ترسانندهام. معجزهها نزد خداست». (5) در یک جا هفت معجزه ، با نام و نشان ازو میطلبند و میگویند : «بتو نخواهیم گروید مگر هنگامی که چشمهای از زمین درآوری یا خانهای از زر برای خود پدید گردانی ...». (6) در پاسخ همهی آنها میگوید : «من یک آدمیای همچون شمایم جز اینکه فرستادهی خدا میباشم» (7) در همه جا ناتوانی نشان میدهد و میبایست نشان دهد.
ولی کتابهای اینها را بخوانید که صد معجزه بنام او نوشتهاند : خورشید را پس از فرورفتن بازگردانید ، با سوسمار سخن گفت ، از سنگ شتر درآورد ، از لای انگشتان چشمه روان گردانید ...
او که پیغمبر بزرگواری میبوده و نیروی خدایی میداشته در جای خود ، که برای بازماندگانش صد داستان معجزه ساخته و در کتابهاشان نوشتهاند. بلکه برای هر گوری و هر گنبدی معجزهها ساختهاند.
بدتر از همه آنکه چند سال پیش که ما در مهنامهی پیمان گفتارها در این زمینه مینوشتیم ملایان هایهوی میکردند و چون ما آیههای قرآن را به رُخشان میکشیدیم آنها را تأویل میکردند. بسیاری از ایشان اکنون هم نپذیرفتهاند و باز در این باره با ما در کشاکشند.
در قرآن در چند جا آشکاره میگوید : در پیشگاه خدا میانجی (شفیع) نخواهد بود. (8) میانجیگری در نزد ستمگران تواند بود. در دستگاه دادگری میانجیگری چه معنی دارد؟!.. با اینحال یک پایه از کیش آنان میانجیگریست. امام حسین که کشته شده روز رستاخیز ، او و دیگر کشته شدگان با سرهای بریده و گلوهای خونچکان به پیشگاه خدا خواهند آمد و بگناهکاران شیعه میانجی خواهند بود. تا خدا همهی آنها را نیامرزد سرهای بریده را به تنهاشان نخواهند پذیرفت.
در قرآن میگوید : «هر کسی هر آنچه کُند از نیک و بد کیفر یا پاداش خواهد یافت». (9) آنان آشکاره با آن آیه دشمنی نموده و حدیثها ساختهاند : «هر که علی را دوست دارد هیچ گناهی ازو زیان نخواهد داشت». (10) «هر که بگرید یا بگریاند بهشت باو بایا [=واجب] شود». (11) «هر که بزیارت حسین رود خدا گناهانش را بیامرزد اگرچه باندازهی برگهای درختها باشد».
اینها نمونه است. از اینگونه چندان فراوانست که بشمار نیاید. اینها نیک میرساند که این گروه تا چه اندازه با قرآن بیگانه بودهاند ، تا چه اندازه با آن بیپروایی نمودهاند.
[دنبالهی این گفتار را فردا ساعت 16 بخوانید.]
👇
پابرگیها :
1ـ پرچم هفتگی شمارهی چهارم. ـ و
2ـ خواست علما از ظنیالدلاله (در برابر قطعیالدلاله = روشن و مسلّم) آنست که سخنان قرآن ناروشنست و یک معنی از آن فهمیده نمیشود. ـ و
3ـ قُل لَّا أَقُولُ لَکمْ عِندِی خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَیبَ
4ـ وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیهِ آیاتٌ
5ـ قُلْ إِنَّمَا الْآیاتُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ
6ـ وَقَالُوا لَن نُّؤْمِنَ لَک حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ ینبُوعًا أَوْ تَکونَ لَک بیت من زخرف ...
7ـ سبحانک هل کنت الا بشرا رسولا
8ـ وَاتَّقُوا یوْمًا لَّا تَجْزِی نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَیئًا وَلَا یقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ
9ـ فَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیرًا یرَهُ وَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یرَهُ
10ـ حب علی حسنة لا یضر معها سیئة
11ـ من بکی او ابکی او تباکی وجبت له الجنة
🌸
1ـ پرچم هفتگی شمارهی چهارم. ـ و
2ـ خواست علما از ظنیالدلاله (در برابر قطعیالدلاله = روشن و مسلّم) آنست که سخنان قرآن ناروشنست و یک معنی از آن فهمیده نمیشود. ـ و
3ـ قُل لَّا أَقُولُ لَکمْ عِندِی خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَیبَ
4ـ وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیهِ آیاتٌ
5ـ قُلْ إِنَّمَا الْآیاتُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ
6ـ وَقَالُوا لَن نُّؤْمِنَ لَک حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ ینبُوعًا أَوْ تَکونَ لَک بیت من زخرف ...
7ـ سبحانک هل کنت الا بشرا رسولا
8ـ وَاتَّقُوا یوْمًا لَّا تَجْزِی نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَیئًا وَلَا یقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ
9ـ فَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیرًا یرَهُ وَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یرَهُ
10ـ حب علی حسنة لا یضر معها سیئة
11ـ من بکی او ابکی او تباکی وجبت له الجنة
🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 11 : انسانها همه از یک ریشهاند.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 11 : انسانها همه از یک ریشهاند.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
Telegraph
«ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی) ، بخش 1 ، بند 11
احمد کسروی 11 انسانها همه از یک ریشهاند. انسانها همه از یک ریشهاند. این اقوامی که به روی زمین زندگی میکنند همگی یکسانند ، و یکی به دیگری برتری ندارد. برتری یک فرد و یا یک ملت جز از طریق سلامت روان و خرد ، و پاکی دین و زندگی ممکن نیست. مردمانی که در…
Forwarded from کتابخانه پاکدینی (کتابهای احمد کسروی و یاران او)
📘 کتابهای دستهی ادبی
🖌 احمد کسروی
📘 ادبیات منظوم ایران
📘 حافظ چه میگوید؟
📘 خراباتیان که بودند و چه میگفتند؟
📘 داوری توده دربارهی شعر در ایران
📘 در پیرامون ادبیات
📘 در پیرامون شعر و صوفیگری
📘 سخنرانی کسروی در انجمن ادبی
📘 شعر در ایران
🖌 احمد کسروی
📘 ادبیات منظوم ایران
📘 حافظ چه میگوید؟
📘 خراباتیان که بودند و چه میگفتند؟
📘 داوری توده دربارهی شعر در ایران
📘 در پیرامون ادبیات
📘 در پیرامون شعر و صوفیگری
📘 سخنرانی کسروی در انجمن ادبی
📘 شعر در ایران
🔶 بیاحترامیهای آخوندها به قرآن
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی چهار از پنج
2ـ آنان با قرآن صد نافرمانی نمودهاند
اینان چنانکه با قرآن بیگانه بودهاند ، با دستورهای آن صد نافرمانی نمودهاند. قرآن کتاب بتشکن بوده و پیغمبر اسلام نبرد بزرگی با بتپرستی کرده. خواست قرآن یکی این میبوده که جز خدا بکسی پرستش نرود ، و کسی دست دارنده در کارهای جهان شناخته نگردد. از اینسو ما میدانیم که اینان چه بتهایی را میپرستند و چه کسانی را دست دارنده در کارهای خدا میشناسند. شهری یا دیهی نیست که یک یا چند بتخانه در آن نباشد.
یکی فرمانبرداری از «اولوالامر» (یا خلیفه) بوده و ما نیک میدانیم که اینان با خلفای اسلام چه رفتاری داشتهاند. نافرمانبرداری بجای خود که صد زشتگویی به بهترین خلفای اسلام روا داشتهاند.
امام علیبنابیطالب که اینان بدروغ خود را پیروان او مینامند با سه خلیفه که پیش ازو میبودند با نیکی و خوشی زیست و هیچگاه بکشاکش و گفتگو با آنان برنخاست.
اینان از بدنهادی که دستاویزی پیدا کنند و به بزرگان اسلام زباندرازی و بیفرهنگی نمایند ، دشمنی میانهی آن امام با سه خلیفه انداخته صد داستان دروغ و زشت ساخته در کتابهاشان نوشتهاند. بلکه بیباکی را بجایی رسانیدهاند که دست در قرآن برده به بسیاری از آیهها جملههایی افزودهاند. گذشته از آنکه دو سورهی جداگانه ساخته درمیان سورهها جا دادهاند.
من ننگم میآید در این باره بسخن آشکاری پردازم و بیاحترامیهایی را که این گروه با قرآن کرده و دستبردهایی که در جملههای قرآن یا در معنی آیهها بکار بردهاند بیپرده یاد کنم. بهتر میدانم که در پرده بگزارم و بگذرم. (1)
[دنبالهی این گفتار را فردا ساعت 16 بخوانید.]
پابرگی :
1ـ تا سال بعد هم کسروی از پردهدری بازایستاد و از «شنایع شیعه» سخنی بمیان نیاورد. لیکن در 1324 که بار دیگر ملایان بکولیگری و هوچیگریها بلکه بجنایتهای تازهای برخاستند در ماهنامهی دیماه آن سال آنان را «تهدید» کرده چنین نوشت :
«اگر این رفتارِ پست دنباله پیدا کند گذشته از سزایی که خواهند دید ما را ناچار خواهند گردانید که کتابی نوشته و بچاپ رسانیده و همهی «شنایع» کیش آنها را که تاکنون بیرون نیفتاده و کمتر کسی آگاه گردیده بیرون ریزیم ... ما تاکنون نخواسته بودیم این پردهدری را بکنیم. ما بایای خود میدانیم که این کیش را مانندهی دیگر گمراهیها از ریشه براندازیم. ولی هیچگاه نمیخواستیم «شنایع» آن را بیپرده سازیم. ولی اگر رفتار زشت این ناکسان دامنه پیدا کند بزودی چنان کتابی ، چه به عربی و چه به فارسی ، پراکنده خواهد شد».
دشمنان کسروی نیک میدانستند که اگر دروغسازیها و شورانیدن مردم عامی دنباله یابد ، او این تهدید را بکار خواهد بست و چون از بهرهمندیهایی که از «نادان ماندن مردم» مییافتند نیز دست کشیدن نمیخواستند اینبود جز خاموش کردن او راه دیگری در برابر خود نمیدیدند. و مگر نه آنکه خاموشی او تنها با کشتنش شدنی بود؟!. از اینرو هراس از بیپرده گردیدن شنایع این کیش را باید یکی دیگر از انگیزههای ترور وی دانست.
این همچون روز روشنست که راهی که او بروی جهانیان گشاد ، کارش با گمراهیها نبردیدن و آنها را برانداختن و راستیها را بجای آنها نشاندن است. لیکن هر گمراهیای که بآن پرداخت دکان یکمشت فریبکار مفتخور بود که کالایی جز فریب و نیرنگ و گمراهی نداشت : کیشهایی همچون صوفیگری ، شیعیگری و باطنیگری (اسماعیلیه) و دکان شعر و شاعری یا «ادبیات» و مسلکهایی همچون اروپاییگری.
پس شگفت نیست که همان فریبکاران و انگلهای توده بیشترین دشمنی را با او کرده و میکنند.
🌸
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی چهار از پنج
2ـ آنان با قرآن صد نافرمانی نمودهاند
اینان چنانکه با قرآن بیگانه بودهاند ، با دستورهای آن صد نافرمانی نمودهاند. قرآن کتاب بتشکن بوده و پیغمبر اسلام نبرد بزرگی با بتپرستی کرده. خواست قرآن یکی این میبوده که جز خدا بکسی پرستش نرود ، و کسی دست دارنده در کارهای جهان شناخته نگردد. از اینسو ما میدانیم که اینان چه بتهایی را میپرستند و چه کسانی را دست دارنده در کارهای خدا میشناسند. شهری یا دیهی نیست که یک یا چند بتخانه در آن نباشد.
یکی فرمانبرداری از «اولوالامر» (یا خلیفه) بوده و ما نیک میدانیم که اینان با خلفای اسلام چه رفتاری داشتهاند. نافرمانبرداری بجای خود که صد زشتگویی به بهترین خلفای اسلام روا داشتهاند.
امام علیبنابیطالب که اینان بدروغ خود را پیروان او مینامند با سه خلیفه که پیش ازو میبودند با نیکی و خوشی زیست و هیچگاه بکشاکش و گفتگو با آنان برنخاست.
اینان از بدنهادی که دستاویزی پیدا کنند و به بزرگان اسلام زباندرازی و بیفرهنگی نمایند ، دشمنی میانهی آن امام با سه خلیفه انداخته صد داستان دروغ و زشت ساخته در کتابهاشان نوشتهاند. بلکه بیباکی را بجایی رسانیدهاند که دست در قرآن برده به بسیاری از آیهها جملههایی افزودهاند. گذشته از آنکه دو سورهی جداگانه ساخته درمیان سورهها جا دادهاند.
من ننگم میآید در این باره بسخن آشکاری پردازم و بیاحترامیهایی را که این گروه با قرآن کرده و دستبردهایی که در جملههای قرآن یا در معنی آیهها بکار بردهاند بیپرده یاد کنم. بهتر میدانم که در پرده بگزارم و بگذرم. (1)
[دنبالهی این گفتار را فردا ساعت 16 بخوانید.]
پابرگی :
1ـ تا سال بعد هم کسروی از پردهدری بازایستاد و از «شنایع شیعه» سخنی بمیان نیاورد. لیکن در 1324 که بار دیگر ملایان بکولیگری و هوچیگریها بلکه بجنایتهای تازهای برخاستند در ماهنامهی دیماه آن سال آنان را «تهدید» کرده چنین نوشت :
«اگر این رفتارِ پست دنباله پیدا کند گذشته از سزایی که خواهند دید ما را ناچار خواهند گردانید که کتابی نوشته و بچاپ رسانیده و همهی «شنایع» کیش آنها را که تاکنون بیرون نیفتاده و کمتر کسی آگاه گردیده بیرون ریزیم ... ما تاکنون نخواسته بودیم این پردهدری را بکنیم. ما بایای خود میدانیم که این کیش را مانندهی دیگر گمراهیها از ریشه براندازیم. ولی هیچگاه نمیخواستیم «شنایع» آن را بیپرده سازیم. ولی اگر رفتار زشت این ناکسان دامنه پیدا کند بزودی چنان کتابی ، چه به عربی و چه به فارسی ، پراکنده خواهد شد».
دشمنان کسروی نیک میدانستند که اگر دروغسازیها و شورانیدن مردم عامی دنباله یابد ، او این تهدید را بکار خواهد بست و چون از بهرهمندیهایی که از «نادان ماندن مردم» مییافتند نیز دست کشیدن نمیخواستند اینبود جز خاموش کردن او راه دیگری در برابر خود نمیدیدند. و مگر نه آنکه خاموشی او تنها با کشتنش شدنی بود؟!. از اینرو هراس از بیپرده گردیدن شنایع این کیش را باید یکی دیگر از انگیزههای ترور وی دانست.
این همچون روز روشنست که راهی که او بروی جهانیان گشاد ، کارش با گمراهیها نبردیدن و آنها را برانداختن و راستیها را بجای آنها نشاندن است. لیکن هر گمراهیای که بآن پرداخت دکان یکمشت فریبکار مفتخور بود که کالایی جز فریب و نیرنگ و گمراهی نداشت : کیشهایی همچون صوفیگری ، شیعیگری و باطنیگری (اسماعیلیه) و دکان شعر و شاعری یا «ادبیات» و مسلکهایی همچون اروپاییگری.
پس شگفت نیست که همان فریبکاران و انگلهای توده بیشترین دشمنی را با او کرده و میکنند.
🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 12 : جنگ را باید با بدیها کرد.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 12 : جنگ را باید با بدیها کرد.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
Telegraph
«ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی) ، بخش 1 ، بند 12
احمد کسروی 12 جنگ را باید با بدیها کرد. این جنگها که در جهان است جز حاصل حرص و طمع و کینهتوزی نیست. جز از خصلتهای پست حیوانی ناشی نمیشود. این ملتها برای چه میجنگند؟! برای چه از خرد پیروی نمیکنند؟! آیا چه فرقی میان افراد و ملتها است؟! آیا وحشیگری نیست…
🔶 بیاحترامیهای آخوندها به قرآن
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی پنج از پنج
3ـ آنان قرآن را فالنامه میشناسند
یک نمونهی روشنی از بیاحترامیهای ملایان با قرآن استخاره کردن و دعا نوشتن از آنست. همه میدانیم که ملایان که مفت میخورند و مفت میزیند ، یکی از کارهایی که برای مردم انجام میدهند استخاره گرفتن از قرآن (و یا از تسبیح) ، و دیگری دعا نوشتن است.
ببینید تا چه اندازه نادانند که تاکنون زشتی استخاره و بیهوده بودن آن را ندانستهاند. خدا بمردم برای شناختن سود و زیان ، خرد و اندیشه داده ولی اینان برای آنکه بازارشان گرم باشد بمردم میگویند : اندیشه بکار نبرید ، خرد راه نیندازید ، بیایید ما با قرآن یا تسبیح از خدا برای شما شور خواهیم.
یکی نمیپرسد : مگر خدا در آنجا نشسته که شما هرچه بپرسید پاسخ دهد؟! کی چنین قراری با خدا گزارده شده؟! اگر کار اینست که مردم نیک و بد را از خدا بپرسند پس اندیشه و فهم و خرد برای چیست؟!..
آنگاه تنها بهرهمندی که از قرآن شناختهاند یا همینست که استخاره کنند یا آنست که «و ان یکاد» و دیگر دعاها نویسند.
یک کتاب خدایی که دستورهای بسیار ارجدار دربارهی زندگانی میداد و آموزاکهای [=تعلیماتِ] بس سودمند دربارهی جهان و زندگانی دربر میداشت ، اینان از همهی آنها چشم پوشیده تنها فال گرفتن و دعا نوشتن را شناخته کتاب خدایی را فالنامه و جادونامه گردانیدهاند.
دربارهی ملایان تبریز همان پیشامد اخیر بهمنماه [1322] و دو داستان دیگری که پیش از آن در تبریز رخ داده بهترین نمونه است که آنان بقرآن با چه دیده مینگرند و چگونه آن را افزاری برای پیشرفت کارهای دغل و هوسهای پست خود میشناسند. هر زمان که دولت به یک ملای دیهداری فشار آورد و مالیات چند ساله خواست ، و یا هر هنگام که گفتگوی موقوفات و گرفتن آن از دست موقوفهخواران بمیان آمد و یا هرگاه که از ملایان پرسشی رفت و از پاسخ درماندند ـ در چنین هنگامهاست که باید قرآن را افزار گردانند و دروغی بنام قرآنسوزانی بمیان اندازند و مردم وحشی را بوحشیگریها برانگیزند. اینست ارجی که آنان بقرآن میگزارند. اینست سودی که از آن میخواهند.
در همان تبریز اگر شما بمسجدها بروید خواهید دید همه مزبله است و در هر گوشه از ورق پارههای قرآن که با چرک و خاک آلوده گردیده تودهای هست. از هر کوچهای بگذرید گدایان سراپا چرک و ناپاکی را خواهید دید که قرآنهای پاره و چرکآلودی را بدست گرفته با آوازهای ناخوشی و با لحنهای بسیار بدی ، با صد غلط قرآن میخوانند و آن را دستاویز گدایی خود گردانیدهاند.
کتابهای بسیاری از فالنامه و زیارتنامه و مانند اینها هر کسی سورههایی را از قرآن گرفته با فالها و شرکنامهها درهم گردانیده کتابی پدید آوردهاند.
نادانان شوم تاکنون آن را ندانستهاند که پاسداری[=احترام] با قرآن چیست. ندانستهاند که زشتترین ناپاسداری با قرآن همانست که آن را با فالنامهها و شرکنامهها درهم گردانند.
نادانان دینناشناس ندانستهاند که یاران پیغمبر ـ همان مردانی که در راه پیشرفت قرآن و پایداری اسلام جانفشانیها کرده بودند ـ در زمان عثمان چون قرآن نسخههای گوناگون پیدا کرده بود یکی را از آنها که درستتر میبود برگزیده نگاه داشتند و بازمانده را برای آنکه مایهی پراکندگی درمیان مسلمانان نباشد سوزانیدند و کسی آن را ناپاسداری با قرآن نشمرد. بلکه ناپاسداری با قرآن نگاه داشتن آن نسخهها و مسلمانان را از هم پراکندن دانستند. ولی اینان ـ این نامسلمانان ، این بیدینان ـ از صد راه برای از هم پراکندن مسلمانان کوشیدهاند ، بلکه چنانکه گفتیم از ساختن سورهها و افزودن بآیههای قرآن نیز بازنایستادهاند و این را بیاحترامی باسلام و قرآن نشماردهاند ، ولی اگر در پشت باطلهی قرآن عکس شیری بچاپ رسیده آن را دستاویزی گردانیده آن وحشیگریها را پدید آوردهاند.
در تبریز یکی از کتابهایی که در کانون آزادگان سوزانیده شده «جامعالدَعَوات» بوده. این یک کتاب فال و جادو و طلسم است که بایستی سوزانیده شود. ولی چون نامش «جامعالدعوات» بوده عنوانی بدست بهانهجویان داده است.
گاهی نیز میگویند : در آن کتاب سوره یا آیههای قرآن بوده است. میگویم : نخست آنکه در تبریز بهنگام سوزانیدن هرچه سوره یا آیه بوده بیرون آوردهاند و این را در همان هنگام بما آگاهی داده بودند. دوم بآن نیز نیازی نبوده است. برای قرآن بدترین بیاحترامی همان میبوده که آیهها و سورهها و یا نام پاکْآفریدگار در یک کتاب جادو و طلسم باشد و هرآینه آن سوزانیدن برای آیهها و سورههای قرآن ، احترام بجا آوردن میبوده است. دیگران هر بهانه درست میکنند بکنند. ما نیک دانیم که با یک کتاب وَرجاوَند خدایی که پاسش میداریم چه رفتاری کنیم.
👇
🖌 احمد کسروی
🔸 تکهی پنج از پنج
3ـ آنان قرآن را فالنامه میشناسند
یک نمونهی روشنی از بیاحترامیهای ملایان با قرآن استخاره کردن و دعا نوشتن از آنست. همه میدانیم که ملایان که مفت میخورند و مفت میزیند ، یکی از کارهایی که برای مردم انجام میدهند استخاره گرفتن از قرآن (و یا از تسبیح) ، و دیگری دعا نوشتن است.
ببینید تا چه اندازه نادانند که تاکنون زشتی استخاره و بیهوده بودن آن را ندانستهاند. خدا بمردم برای شناختن سود و زیان ، خرد و اندیشه داده ولی اینان برای آنکه بازارشان گرم باشد بمردم میگویند : اندیشه بکار نبرید ، خرد راه نیندازید ، بیایید ما با قرآن یا تسبیح از خدا برای شما شور خواهیم.
یکی نمیپرسد : مگر خدا در آنجا نشسته که شما هرچه بپرسید پاسخ دهد؟! کی چنین قراری با خدا گزارده شده؟! اگر کار اینست که مردم نیک و بد را از خدا بپرسند پس اندیشه و فهم و خرد برای چیست؟!..
آنگاه تنها بهرهمندی که از قرآن شناختهاند یا همینست که استخاره کنند یا آنست که «و ان یکاد» و دیگر دعاها نویسند.
یک کتاب خدایی که دستورهای بسیار ارجدار دربارهی زندگانی میداد و آموزاکهای [=تعلیماتِ] بس سودمند دربارهی جهان و زندگانی دربر میداشت ، اینان از همهی آنها چشم پوشیده تنها فال گرفتن و دعا نوشتن را شناخته کتاب خدایی را فالنامه و جادونامه گردانیدهاند.
دربارهی ملایان تبریز همان پیشامد اخیر بهمنماه [1322] و دو داستان دیگری که پیش از آن در تبریز رخ داده بهترین نمونه است که آنان بقرآن با چه دیده مینگرند و چگونه آن را افزاری برای پیشرفت کارهای دغل و هوسهای پست خود میشناسند. هر زمان که دولت به یک ملای دیهداری فشار آورد و مالیات چند ساله خواست ، و یا هر هنگام که گفتگوی موقوفات و گرفتن آن از دست موقوفهخواران بمیان آمد و یا هرگاه که از ملایان پرسشی رفت و از پاسخ درماندند ـ در چنین هنگامهاست که باید قرآن را افزار گردانند و دروغی بنام قرآنسوزانی بمیان اندازند و مردم وحشی را بوحشیگریها برانگیزند. اینست ارجی که آنان بقرآن میگزارند. اینست سودی که از آن میخواهند.
در همان تبریز اگر شما بمسجدها بروید خواهید دید همه مزبله است و در هر گوشه از ورق پارههای قرآن که با چرک و خاک آلوده گردیده تودهای هست. از هر کوچهای بگذرید گدایان سراپا چرک و ناپاکی را خواهید دید که قرآنهای پاره و چرکآلودی را بدست گرفته با آوازهای ناخوشی و با لحنهای بسیار بدی ، با صد غلط قرآن میخوانند و آن را دستاویز گدایی خود گردانیدهاند.
کتابهای بسیاری از فالنامه و زیارتنامه و مانند اینها هر کسی سورههایی را از قرآن گرفته با فالها و شرکنامهها درهم گردانیده کتابی پدید آوردهاند.
نادانان شوم تاکنون آن را ندانستهاند که پاسداری[=احترام] با قرآن چیست. ندانستهاند که زشتترین ناپاسداری با قرآن همانست که آن را با فالنامهها و شرکنامهها درهم گردانند.
نادانان دینناشناس ندانستهاند که یاران پیغمبر ـ همان مردانی که در راه پیشرفت قرآن و پایداری اسلام جانفشانیها کرده بودند ـ در زمان عثمان چون قرآن نسخههای گوناگون پیدا کرده بود یکی را از آنها که درستتر میبود برگزیده نگاه داشتند و بازمانده را برای آنکه مایهی پراکندگی درمیان مسلمانان نباشد سوزانیدند و کسی آن را ناپاسداری با قرآن نشمرد. بلکه ناپاسداری با قرآن نگاه داشتن آن نسخهها و مسلمانان را از هم پراکندن دانستند. ولی اینان ـ این نامسلمانان ، این بیدینان ـ از صد راه برای از هم پراکندن مسلمانان کوشیدهاند ، بلکه چنانکه گفتیم از ساختن سورهها و افزودن بآیههای قرآن نیز بازنایستادهاند و این را بیاحترامی باسلام و قرآن نشماردهاند ، ولی اگر در پشت باطلهی قرآن عکس شیری بچاپ رسیده آن را دستاویزی گردانیده آن وحشیگریها را پدید آوردهاند.
در تبریز یکی از کتابهایی که در کانون آزادگان سوزانیده شده «جامعالدَعَوات» بوده. این یک کتاب فال و جادو و طلسم است که بایستی سوزانیده شود. ولی چون نامش «جامعالدعوات» بوده عنوانی بدست بهانهجویان داده است.
گاهی نیز میگویند : در آن کتاب سوره یا آیههای قرآن بوده است. میگویم : نخست آنکه در تبریز بهنگام سوزانیدن هرچه سوره یا آیه بوده بیرون آوردهاند و این را در همان هنگام بما آگاهی داده بودند. دوم بآن نیز نیازی نبوده است. برای قرآن بدترین بیاحترامی همان میبوده که آیهها و سورهها و یا نام پاکْآفریدگار در یک کتاب جادو و طلسم باشد و هرآینه آن سوزانیدن برای آیهها و سورههای قرآن ، احترام بجا آوردن میبوده است. دیگران هر بهانه درست میکنند بکنند. ما نیک دانیم که با یک کتاب وَرجاوَند خدایی که پاسش میداریم چه رفتاری کنیم.
👇
جامعالدعوات و مانندهای آن را که بسوزانند این سوزانیدن دربارهی آن فالها و جادوها و طلسمها بمعنی بیزاری جستن ، و دربارهی آیههای قرآن آن را از یک جای ناسزایی بیرون آوردن و از یک بیاحترامی رها گردانیدنست.
پرچم هفتگی ـ شمارهی چهارم ـ 19 فروردین ماه 1323
🌸
پرچم هفتگی ـ شمارهی چهارم ـ 19 فروردین ماه 1323
🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 13 : جدایی میانهی ملتها بیش از جدایی میان خانوادهها نیست.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 13 : جدایی میانهی ملتها بیش از جدایی میان خانوادهها نیست.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
Telegraph
«ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی) ، بخش 1 ، بند 13
احمد کسروی 13 جدایی میانهی ملتها بیش از جدایی میان خانوادهها نیست. این ملتها که در جهان هستند و از هم جدا زندگی میکنند ، اینها را سببهایی بوجود آورده. این جدایی زیان ندارد. هر ملتی میتوانند در کشور خود آزاد زندگی کنند ، ولی سزا نیست این آزادی سبب رقابت…
📘 کتاب «راه رستگاری»
🖌 احمد کسروی
گفتار یکم : دین برآشفته و هم سست گردیده
گفتار دوم : دین چیست و برای چیست؟.
گفتار سوم : دین از چه راه بدست آید؟
گفتار چهارم : بآسانی توان مردمان را در یک راه گرد آورد
گفتار پنجم : آفریدگار
گفتار ششم : دو لغزشگاه
گفتار هفتم : راه دین جدا و راه دانش جداست
گفتار هشتم : جان و روان
گفتار نهم : جاویدانی روان
گفتار دهم : در پیرامون مادّیگری
گفتار یازدهم : مردان خدا
گفتار دوازدهم : زردشت و مانی
گفتار سیزدهم : پاکدینی
گفتار چهاردهم : فلسفه
گفتار پانزدهم : صوفیگری
گفتار شانزدهم : باطنیگری
گفتار هفدهم : خراباتیگری
گفتار هجدهم : یک دین و یک درفش
گفتار نوزدهم : آن نه دیندار است که بدلیل گردن نمیگزارد
گفتار بیستم : خدا را میخوانند و روی سخن با توانگران میدارند
گفتار بیستم و یکم : خدا هیچگاه جهان را بخود رها نخواهد کرد
گفتار بیستم و دوم : آیین زندگانی
گفتار بیستم و سوم : باید هر کس باندازهی شایستگی و کوشش خود از زندگی بهره یابد
گفتار بیستم و چهارم : آموزگاران و فرهیختاران
🌸
🖌 احمد کسروی
گفتار یکم : دین برآشفته و هم سست گردیده
گفتار دوم : دین چیست و برای چیست؟.
گفتار سوم : دین از چه راه بدست آید؟
گفتار چهارم : بآسانی توان مردمان را در یک راه گرد آورد
گفتار پنجم : آفریدگار
گفتار ششم : دو لغزشگاه
گفتار هفتم : راه دین جدا و راه دانش جداست
گفتار هشتم : جان و روان
گفتار نهم : جاویدانی روان
گفتار دهم : در پیرامون مادّیگری
گفتار یازدهم : مردان خدا
گفتار دوازدهم : زردشت و مانی
گفتار سیزدهم : پاکدینی
گفتار چهاردهم : فلسفه
گفتار پانزدهم : صوفیگری
گفتار شانزدهم : باطنیگری
گفتار هفدهم : خراباتیگری
گفتار هجدهم : یک دین و یک درفش
گفتار نوزدهم : آن نه دیندار است که بدلیل گردن نمیگزارد
گفتار بیستم : خدا را میخوانند و روی سخن با توانگران میدارند
گفتار بیستم و یکم : خدا هیچگاه جهان را بخود رها نخواهد کرد
گفتار بیستم و دوم : آیین زندگانی
گفتار بیستم و سوم : باید هر کس باندازهی شایستگی و کوشش خود از زندگی بهره یابد
گفتار بیستم و چهارم : آموزگاران و فرهیختاران
🌸
«ششم : یکی از زشتکاریهای شیعیگری بردن استخوانهای مردگان (مردگان پولدار) بکربلا و نجف و قم و مشهد میباشد. این کار چندان زشت و بیخردانه است که من نمیدانم چه نامی بآن دهم و با چه زبانی بنکوهم. کسی که مرده است باید تن او را سوزانند و یا در زیر خاک نهان گردانند که از بوی بدش آزاری بمردم نرسد ، ولی آنان مرده را در یک قوطی بروی زمین نگه میدارند ، و لانهای برایش چنان میسازند که بویش بیرون آید و بدینسان مایهی آزار مردم میگردند ، و چون یک سال ـ بیش یا کم ـ گذشت ، استخوانهای او را در یک قوطی دیگری گزارده بار میکنند و رو به «عتبات مقدسه» راه میافتند.
این کار گذشته از آنکه مردمآزاریست و چهبسا مایهی پراکندن بیماریهایی باشد ، خود نشانی از نافهمی و دُژآگاهی شیعیان و ملایان است. خدا میداند تاکنون چه رسواییها از این راه برخاسته است. در زمانهای پیش که عثمانیان گاهی بجلوگیری پرداختندی بارها رخ داده که استخوانها را خرد کرده و در توبرهی اسب ریخته خواستهاند نهانی از مرز گذرانند و دانسته شده و مایهی رسوایی گردیده.
این کار را چرا میکنند؟!.. بآن استخوانها چه کاری هست که از این شهر بآن شهر میکشند؟!.. اگر از خودشان بپرسید یکی خواهد گفت : یک درِ بهشت ، از کربلا یا از نجف یا از قم است و مردهای که در آنجا خوابیده همانکه بوق دمیده شود و برخیزد یکسره به بهشت خواهد رفت. دیگری خواهد گفت : مردهای را که در قوطی گزاردهاند و به نجف یا بکربلا خواهد رفت ، از فشار گور ایمن باشد. دیگری خواهد گفت : ما گناهکاریم و بآن آستان پناهنده میشویم. یا خواهد گفت : ما سگیم و خود را به نمکزار میاندازیم.
با این بهانههای سستی ، بکاری بآن زشتی و زیانآوری برمیخیزند و آبروی یک تودهای را بباد میدهند. اروپاییان که ایرانیان را دُژآگاه و بیابانی میخوانند آیا این دلیل استواری در دست آنان نخواهد بود؟!.. اروپاییان نه ، خودمان اگر شنیدیمی که مردمی با استخوانهای مردگان چنان رفتاری میکنند آیا دُژآگاه و پستشان نشماردیمی؟!..». (ص109)
👇
این کار گذشته از آنکه مردمآزاریست و چهبسا مایهی پراکندن بیماریهایی باشد ، خود نشانی از نافهمی و دُژآگاهی شیعیان و ملایان است. خدا میداند تاکنون چه رسواییها از این راه برخاسته است. در زمانهای پیش که عثمانیان گاهی بجلوگیری پرداختندی بارها رخ داده که استخوانها را خرد کرده و در توبرهی اسب ریخته خواستهاند نهانی از مرز گذرانند و دانسته شده و مایهی رسوایی گردیده.
این کار را چرا میکنند؟!.. بآن استخوانها چه کاری هست که از این شهر بآن شهر میکشند؟!.. اگر از خودشان بپرسید یکی خواهد گفت : یک درِ بهشت ، از کربلا یا از نجف یا از قم است و مردهای که در آنجا خوابیده همانکه بوق دمیده شود و برخیزد یکسره به بهشت خواهد رفت. دیگری خواهد گفت : مردهای را که در قوطی گزاردهاند و به نجف یا بکربلا خواهد رفت ، از فشار گور ایمن باشد. دیگری خواهد گفت : ما گناهکاریم و بآن آستان پناهنده میشویم. یا خواهد گفت : ما سگیم و خود را به نمکزار میاندازیم.
با این بهانههای سستی ، بکاری بآن زشتی و زیانآوری برمیخیزند و آبروی یک تودهای را بباد میدهند. اروپاییان که ایرانیان را دُژآگاه و بیابانی میخوانند آیا این دلیل استواری در دست آنان نخواهد بود؟!.. اروپاییان نه ، خودمان اگر شنیدیمی که مردمی با استخوانهای مردگان چنان رفتاری میکنند آیا دُژآگاه و پستشان نشماردیمی؟!..». (ص109)
👇
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کوشاد تلگرام : یکی از خوانندگان ما یک خبر و یک کلیپ برای ما فرستاده که همبسته است به دو تکهنوشتهی زیر از کتاب داوری. از این خوانندهی گرامی سپاسگزاریم.
«از گنبدهای امامان در کربلا و نجف و مشهد بارها دعوای «معجزه» کردهاند. پیش از زمان مشروطه در هر چند سال یک بار ، از کربلا یا نجف آگاهی رسیدی : فلان شب نورباران شده ، فلان کور بینا گردیده ، فلان لنگ پا گرفته. اینها را با تلگراف آگاهی دادندی و در شهرهای ایران چراغان رفتی. باید از جنبش مشروطهخواهی در ایران و عثمانی خشنود بود که جلو این «معجزه»سازیها را گرفت.
هر کسی که از ایرانیان یا از دیگران بکربلا رود و بیاید کمتر رخ دهد که دروغهایی همراه نیاورد. زمانی که خردسال میبودم بارها شنیده بودم : در کربلا مرغی هست آشکاره گوید : «کشته شد حسین». دروغی باین آشکاری بسر زبانها بود و کنون هم هست ...». (ص 85)
دوم ، خبری است که در زیر میآید.
👇
«از گنبدهای امامان در کربلا و نجف و مشهد بارها دعوای «معجزه» کردهاند. پیش از زمان مشروطه در هر چند سال یک بار ، از کربلا یا نجف آگاهی رسیدی : فلان شب نورباران شده ، فلان کور بینا گردیده ، فلان لنگ پا گرفته. اینها را با تلگراف آگاهی دادندی و در شهرهای ایران چراغان رفتی. باید از جنبش مشروطهخواهی در ایران و عثمانی خشنود بود که جلو این «معجزه»سازیها را گرفت.
هر کسی که از ایرانیان یا از دیگران بکربلا رود و بیاید کمتر رخ دهد که دروغهایی همراه نیاورد. زمانی که خردسال میبودم بارها شنیده بودم : در کربلا مرغی هست آشکاره گوید : «کشته شد حسین». دروغی باین آشکاری بسر زبانها بود و کنون هم هست ...». (ص 85)
دوم ، خبری است که در زیر میآید.
👇
🔶 سخن دروغی که باید از آن پرهیزید
🖌 کانال تلگرامی پاکدینی
🔸 تکهی یک از سه
کوشاد تلگرام : سرچشمهی یک دروغ هرچه باشد ، برخی سیاستها را سودمند میافتد و همانها به پایداری و رواج هرچه بیشتر آن میکوشند.
دربارهی زندگانی و کوششهای احمد کسروی سخنان ناراست بسیار گفته شده. برخی از آنها براستی داستان «خسن و خسین هر سه دختران معاویه» میباشد.
یک دسته از این ناراستها از روی سرسری خواندن ، یا نخواندن و به شنیدهها بس کردن است. یک دستهی دیگر از روی پنداربافی است. ولی یک دسته نیز از روی خواستها و سیاستهای پلیدی بمیان آمده است.
در زنده بودن کسروی دروغ کم نساخته پندار کم نبافته بودند. آگهی زیر که در ماهنامهی دیماه 1324 چاپ شده یک نمونه از آنهاست.
🔸 50000 ريال جايزه 🔸
«بتازگی يك آگهی از سوی بدخواهان انتشار يافته كه سراپا دروغ و تهمت است.
از جمله در آن آگهی يكی از تهمتها اين عبارتست كه بمن نسبت دادهاند و عيناً نقل میشود : «در كتابهای خود تصريح میكند كه قرآن در هر جا كه باشد بايد آن را نابود كرد اگرچه با سوزانيدن باشد». من هميشه نوشتهام «قرآن كتاب آسمانی است» ، «قرآن نزد ما ارجمند است». آنها در عوض ، آن عبارت شرمآور را بمن نسبت میدهند و من برای آنكه دروغگويی آنها را بهمهی جهانيان ثابت كنم بوسيلهی همين نوشته كه با امضای خودم چاپ خواهد شد تعهد میكنم كه اگر كسی چنان عبارتی را دربارهی قرآن در نوشتههای من پيدا كرد و نشان داد پنجاههزار ريال (پنجهزار تومان) بآن كس دادنی باشم و باين تعهد خود خدا را گواه میگيرم.
كسانی كه آن آگهی را نشر كردهاند بگويند اين عبارت در كدام كتابست و پس و پيش آن چيست؟.
احمد كسروی»
***
کسانی که از داستان قتل کسروی آگاهند نیک میدانند که ملایان از سال 1322 چنان دروغی را از منبرها به زبانها انداختند که پیداست خواستشان جز شورانیدن مردم عامی و نادان نبود. نیز میدانند که آن دروغ در پروندهسازی برای او چه اندازه تأثیر داشت و سرانجامِ چنان پروندهای در سال 1324 بکجا انجامید. اینها را نیک میدانند. نیک میدانند که ملایان از رهگذر مردم نافهمِ عامی بود که پیش بردند. امروز نیز مانند آن دروغسازیها در کارست.
دربارهی دروغ سازانی که مزدور سیاستهایند به هیچ سخنی نیاز نیست. آنان خواستهای شومی را دنبال میکنند و دلهاشان سخنان ما را نخواهد پذیرفت. از آنسو ، سرسریخوانان و پنداربافان جلو نیامدهاند تا نوشتههای او را نیک بخوانند و راستی را دریابند.
در حکومت ملایان یک دروغی از زبان احمد کسروی ساخته شده که دانسته نیست از همان آغاز سیاست پلیدی در کار بوده یا نه ، ولی میتوان بدگمان بود که دستهایی در کار بوده و هست تا از پایداری و رواج آن نکاهد.
آن دروغ پست اینست : «ما یک حکومت به ملایان بدهکاریم».
اگر ما بدگمانی به دل راه نداده فرض کنیم سیاستی پشت چنان دروغی نیست باید گفت کسانی همین اندازه که شنیدهاند کسروی در کتاب شیعیگری ، به دعوای (مدعای) حکومت کردن ملایان پرداخته و از زیانهای آن دهها سال پیش از آنکه ما گرفتار چنان حکومتی شویم سخن رانده ، از همان شنیدهها به جملهبافیهایی بنام او برخاستهاند.
بافندگی اینان مانند آنست که «در يكـی از دبستانهـا آمــوزگاری بشاگــردان سه واژهی «ناصرالدينشاه» و «حاجيميرزا آقاسی» و «وزير» را نوشته دستور داده بود كه از آن سه واژه جملهای پديـد آورنـد و بيشتری از شاگـردان كه تاريـخ نمیدانستند انـديشهشان بجـای ديگـر نرفتـه چنين نوشتـه بودنـد : «وزير ناصرالدينشاه حاجیميرزا آقاسی را كشت». يا «ناصرالدينشاه وزير خود حاجیميرزا آقاسی را كشت»».
این کسان نیز به چنان جملهبافیهایی برخاسته و آن دروغ را از بس گفتهاند به ویکی پدیا نیز راه یافت و در شناسایی کسروی بکار برده بود.
کسانی این را باور کرده ، از خود تفسیرهایی افزودهاند. برخی نیز آن را دلیلی به دانش و پیشبینی درست کسروی گرفتهاند! ولی از این دروغ و تفسیرها نتیجهای جز زیان بدست نمیآید. این زیانست که ما را واداشت در این باره شرحی بدهیم.
کسروی جز گفتارهای پیمان و پرچم تنها شش کتاب در پیرامون شیعیگری نوشت تا زیانهای این کیش را نشان دهد و کسان بافهم و خرد و سپس دیگران را از پیروی این کیش بازدارد. در کتاب شیعیگری که چهار گفتار دارد یک گفتار (زورگوییهایی که ملایان میکنند) بیش از همه دربارهی دعوای حکومت ملایان و مفتخوری آنهاست.
👇
🖌 کانال تلگرامی پاکدینی
🔸 تکهی یک از سه
کوشاد تلگرام : سرچشمهی یک دروغ هرچه باشد ، برخی سیاستها را سودمند میافتد و همانها به پایداری و رواج هرچه بیشتر آن میکوشند.
دربارهی زندگانی و کوششهای احمد کسروی سخنان ناراست بسیار گفته شده. برخی از آنها براستی داستان «خسن و خسین هر سه دختران معاویه» میباشد.
یک دسته از این ناراستها از روی سرسری خواندن ، یا نخواندن و به شنیدهها بس کردن است. یک دستهی دیگر از روی پنداربافی است. ولی یک دسته نیز از روی خواستها و سیاستهای پلیدی بمیان آمده است.
در زنده بودن کسروی دروغ کم نساخته پندار کم نبافته بودند. آگهی زیر که در ماهنامهی دیماه 1324 چاپ شده یک نمونه از آنهاست.
🔸 50000 ريال جايزه 🔸
«بتازگی يك آگهی از سوی بدخواهان انتشار يافته كه سراپا دروغ و تهمت است.
از جمله در آن آگهی يكی از تهمتها اين عبارتست كه بمن نسبت دادهاند و عيناً نقل میشود : «در كتابهای خود تصريح میكند كه قرآن در هر جا كه باشد بايد آن را نابود كرد اگرچه با سوزانيدن باشد». من هميشه نوشتهام «قرآن كتاب آسمانی است» ، «قرآن نزد ما ارجمند است». آنها در عوض ، آن عبارت شرمآور را بمن نسبت میدهند و من برای آنكه دروغگويی آنها را بهمهی جهانيان ثابت كنم بوسيلهی همين نوشته كه با امضای خودم چاپ خواهد شد تعهد میكنم كه اگر كسی چنان عبارتی را دربارهی قرآن در نوشتههای من پيدا كرد و نشان داد پنجاههزار ريال (پنجهزار تومان) بآن كس دادنی باشم و باين تعهد خود خدا را گواه میگيرم.
كسانی كه آن آگهی را نشر كردهاند بگويند اين عبارت در كدام كتابست و پس و پيش آن چيست؟.
احمد كسروی»
***
کسانی که از داستان قتل کسروی آگاهند نیک میدانند که ملایان از سال 1322 چنان دروغی را از منبرها به زبانها انداختند که پیداست خواستشان جز شورانیدن مردم عامی و نادان نبود. نیز میدانند که آن دروغ در پروندهسازی برای او چه اندازه تأثیر داشت و سرانجامِ چنان پروندهای در سال 1324 بکجا انجامید. اینها را نیک میدانند. نیک میدانند که ملایان از رهگذر مردم نافهمِ عامی بود که پیش بردند. امروز نیز مانند آن دروغسازیها در کارست.
دربارهی دروغ سازانی که مزدور سیاستهایند به هیچ سخنی نیاز نیست. آنان خواستهای شومی را دنبال میکنند و دلهاشان سخنان ما را نخواهد پذیرفت. از آنسو ، سرسریخوانان و پنداربافان جلو نیامدهاند تا نوشتههای او را نیک بخوانند و راستی را دریابند.
در حکومت ملایان یک دروغی از زبان احمد کسروی ساخته شده که دانسته نیست از همان آغاز سیاست پلیدی در کار بوده یا نه ، ولی میتوان بدگمان بود که دستهایی در کار بوده و هست تا از پایداری و رواج آن نکاهد.
آن دروغ پست اینست : «ما یک حکومت به ملایان بدهکاریم».
اگر ما بدگمانی به دل راه نداده فرض کنیم سیاستی پشت چنان دروغی نیست باید گفت کسانی همین اندازه که شنیدهاند کسروی در کتاب شیعیگری ، به دعوای (مدعای) حکومت کردن ملایان پرداخته و از زیانهای آن دهها سال پیش از آنکه ما گرفتار چنان حکومتی شویم سخن رانده ، از همان شنیدهها به جملهبافیهایی بنام او برخاستهاند.
بافندگی اینان مانند آنست که «در يكـی از دبستانهـا آمــوزگاری بشاگــردان سه واژهی «ناصرالدينشاه» و «حاجيميرزا آقاسی» و «وزير» را نوشته دستور داده بود كه از آن سه واژه جملهای پديـد آورنـد و بيشتری از شاگـردان كه تاريـخ نمیدانستند انـديشهشان بجـای ديگـر نرفتـه چنين نوشتـه بودنـد : «وزير ناصرالدينشاه حاجیميرزا آقاسی را كشت». يا «ناصرالدينشاه وزير خود حاجیميرزا آقاسی را كشت»».
این کسان نیز به چنان جملهبافیهایی برخاسته و آن دروغ را از بس گفتهاند به ویکی پدیا نیز راه یافت و در شناسایی کسروی بکار برده بود.
کسانی این را باور کرده ، از خود تفسیرهایی افزودهاند. برخی نیز آن را دلیلی به دانش و پیشبینی درست کسروی گرفتهاند! ولی از این دروغ و تفسیرها نتیجهای جز زیان بدست نمیآید. این زیانست که ما را واداشت در این باره شرحی بدهیم.
کسروی جز گفتارهای پیمان و پرچم تنها شش کتاب در پیرامون شیعیگری نوشت تا زیانهای این کیش را نشان دهد و کسان بافهم و خرد و سپس دیگران را از پیروی این کیش بازدارد. در کتاب شیعیگری که چهار گفتار دارد یک گفتار (زورگوییهایی که ملایان میکنند) بیش از همه دربارهی دعوای حکومت ملایان و مفتخوری آنهاست.
👇
پس از زمینههایی که در پیمان و پرچم برای معنی دین فراهم آمد و ایرادهایی که به کیشها از جمله شیعیگری گرفته شد ، کسروی در روزنامهی پرچم از این دعوای نیمه نهانِ ملایان پرده برداشت. سرانجام در کتاب شیعیگری و سپس در کتابهای داوری و همچنین «دولت بما پاسخ دهد» باز به آن دعوا پرداخت :
«این یک دعوای بسیار بزرگیست که ملایان میکنند و زیان آن نیز بسیار بزرگست. خود شیعیگری با زیانهایش یکسو ، و این دعوای ملایان و زیانهایش یکسوست. ... یکی از کارهای بزرگی که باید در ایران به انجام رسد آنست که بیپایی آن دعوا روشن گردد ، و این اندیشههای شوم و زهرآلود از دلهای مردم بیرون آید. باید در این باره به نبردهای سختی پردازیم و از هیچ کوششی بازنایستیم».
از اینگونه سخنان که میتوان بیپایی آن دروغ را دریافت ، در نوشتههای او فراوان یافت میشود. از جمله در گفتاری بنام «كار ما با اینها چه خواهد بود؟.» (پرچم نیمهماهه ، نیمهی یکم مرداد 1322 ، ص 382) پس از آنکه کار ملایان و دیگر پیشوایان کیشها را با کار راهزنان به سنجش میکشد مینویسد :
«... شاهسون اگر كسی را لخت كرد جبران آن آسانست. ولی اینان چون مردم را گمراه میگردانند چارهاش بسیار دشوار است. اینست بدی آنان ده برابر بدی شاهسون بلكه فزونتر از ده برابر است. اكنون شما بیندیشید كه ما به راهزنان شاهسون با چه دیده مینگریم ، و چه كیفری بهر آنان میخواهیم به اینان باید كیفری بالاتر از آن را خواست.
هنوز داوری ناانجام است. اگر راستی را بخواهیم باید این كسان را با زیانهایی كه به تودهها میرسانند ، نه با شاهسون ، بلكه با میكروبهای بیماری ، با جانوران گزا ، با مارها و کژدمها به سنجش گزاشت. چنانکه در آفرش میکربها و جانوران گزا رخ داده كه بدیهای جهانند و هر نیكخواهی باید به نابودی آنها كوشد ، در همان آفرش ، درمیان آدمیان نیز ، اینگونه مردان پستاندیشه و بیارج پدیدار گردیده ، كه در راه هوسهای كوچك خود چشم از نیكی جهان و خرسندی جهانیان میپوشند ، و در هر كاری همین كه اندك زیانی بهر خود گمان میبرند ، با آن به دشمنی میپردازند ، اگرچه مایهی پیشرفت جهان و جهانیان باشد ، و چنانكه میدانیم بسیاری از آنان همچون مار و كژدم از نیش زدن و زهر فروریختن لذت میبرند ، و یا همچون سگان هار از گزیدن و زخم رسانیدن بازنمیایستند.
ما میخواهیم یاران ما این داوریها را بكنند و دربارهی این كسان اندیشه خود را راست گردانند. میخواهیم نیك بدیده گیرند كه ما از دور و نزدیك دست به هم داده و رنجها به خود هموار كرده ، بیآنكه بهر خودمان سودی بدیده گیریم ، تنها به نام آنكه خواست خدا در جهان پیش رود ، و جهانیان به یك زندگانی بهتر از این رسند ، و در آن میان این تودهی بدبخت نیز كه ما خودمان از آنیم از گرفتاریهای خود رها گردد و همچون دیگر تودهها آزاد و سرفراز زندگی كند ـ به یك كوششهای بزرگی برخاستهایم ، و آن كیشها و دستهبندیها و پیشروان و پیروان آنها یك سدی در برابر ما میباشند ، و ما اگر چارهای به این سد نكنیم همهی كوششهامان بیهوده گردیده و نتیجهای بدست نخواهد آمد ، و این را بیندیشند كه چگونه باید این سد را بشكنیم ، و چگونه باید این جلوگیر را از میان برداریم ، میخواهیم نیك بیندیشند كه كار ما با آنها چه خواهد بود».
آیا از این سخنان کدام اندیشه برمیآید : اینکه باید کوشید تا دیر نشده به «نبردهای سختی پردازیم و از هیچ کوششی بازنایستیم» یا اینکه دست روی دست بگزاریم تا ملایان حکومتی را که به آنها «بدهکاریم» بدست آورند و دههها بر ما حکومت کنند ، چرا که بدینسان بدهی خود را پرداخته خواهیم بود؟!..
جز اینها شواهد و قرائن بسیاری در کارست که از روی آنها بتوان راست یا دروغ آن سخن را دانست. با بودن چنان نوشتهها و شواهد و قرائنی ، جای افسوس بسیارست که گذشته از مردم عادی ، کسان شناخته شدهای آن دروغ (یا بهتر بگوییم اتهام) را از زبان کسروی بازگفتهاند.
بارها در همین کانال گفتهایم که این جز یک دروغ رسوایی نیست بلکه اتهام نامردانهای به کسرویست. هم پرسیدهایم چرا جای سخنی را که از کسی نقل میکنند نشان نمیدهند؟!.. آیا همین نشان دغلکاریشان نیست؟! آیا این ساختهکاری با چه معیاری سازگارست ـ با آدمیگری ، با دین ، با دمکراسی با اصول ژورنالیزم ، با کدام یک؟!
🌸
«این یک دعوای بسیار بزرگیست که ملایان میکنند و زیان آن نیز بسیار بزرگست. خود شیعیگری با زیانهایش یکسو ، و این دعوای ملایان و زیانهایش یکسوست. ... یکی از کارهای بزرگی که باید در ایران به انجام رسد آنست که بیپایی آن دعوا روشن گردد ، و این اندیشههای شوم و زهرآلود از دلهای مردم بیرون آید. باید در این باره به نبردهای سختی پردازیم و از هیچ کوششی بازنایستیم».
از اینگونه سخنان که میتوان بیپایی آن دروغ را دریافت ، در نوشتههای او فراوان یافت میشود. از جمله در گفتاری بنام «كار ما با اینها چه خواهد بود؟.» (پرچم نیمهماهه ، نیمهی یکم مرداد 1322 ، ص 382) پس از آنکه کار ملایان و دیگر پیشوایان کیشها را با کار راهزنان به سنجش میکشد مینویسد :
«... شاهسون اگر كسی را لخت كرد جبران آن آسانست. ولی اینان چون مردم را گمراه میگردانند چارهاش بسیار دشوار است. اینست بدی آنان ده برابر بدی شاهسون بلكه فزونتر از ده برابر است. اكنون شما بیندیشید كه ما به راهزنان شاهسون با چه دیده مینگریم ، و چه كیفری بهر آنان میخواهیم به اینان باید كیفری بالاتر از آن را خواست.
هنوز داوری ناانجام است. اگر راستی را بخواهیم باید این كسان را با زیانهایی كه به تودهها میرسانند ، نه با شاهسون ، بلكه با میكروبهای بیماری ، با جانوران گزا ، با مارها و کژدمها به سنجش گزاشت. چنانکه در آفرش میکربها و جانوران گزا رخ داده كه بدیهای جهانند و هر نیكخواهی باید به نابودی آنها كوشد ، در همان آفرش ، درمیان آدمیان نیز ، اینگونه مردان پستاندیشه و بیارج پدیدار گردیده ، كه در راه هوسهای كوچك خود چشم از نیكی جهان و خرسندی جهانیان میپوشند ، و در هر كاری همین كه اندك زیانی بهر خود گمان میبرند ، با آن به دشمنی میپردازند ، اگرچه مایهی پیشرفت جهان و جهانیان باشد ، و چنانكه میدانیم بسیاری از آنان همچون مار و كژدم از نیش زدن و زهر فروریختن لذت میبرند ، و یا همچون سگان هار از گزیدن و زخم رسانیدن بازنمیایستند.
ما میخواهیم یاران ما این داوریها را بكنند و دربارهی این كسان اندیشه خود را راست گردانند. میخواهیم نیك بدیده گیرند كه ما از دور و نزدیك دست به هم داده و رنجها به خود هموار كرده ، بیآنكه بهر خودمان سودی بدیده گیریم ، تنها به نام آنكه خواست خدا در جهان پیش رود ، و جهانیان به یك زندگانی بهتر از این رسند ، و در آن میان این تودهی بدبخت نیز كه ما خودمان از آنیم از گرفتاریهای خود رها گردد و همچون دیگر تودهها آزاد و سرفراز زندگی كند ـ به یك كوششهای بزرگی برخاستهایم ، و آن كیشها و دستهبندیها و پیشروان و پیروان آنها یك سدی در برابر ما میباشند ، و ما اگر چارهای به این سد نكنیم همهی كوششهامان بیهوده گردیده و نتیجهای بدست نخواهد آمد ، و این را بیندیشند كه چگونه باید این سد را بشكنیم ، و چگونه باید این جلوگیر را از میان برداریم ، میخواهیم نیك بیندیشند كه كار ما با آنها چه خواهد بود».
آیا از این سخنان کدام اندیشه برمیآید : اینکه باید کوشید تا دیر نشده به «نبردهای سختی پردازیم و از هیچ کوششی بازنایستیم» یا اینکه دست روی دست بگزاریم تا ملایان حکومتی را که به آنها «بدهکاریم» بدست آورند و دههها بر ما حکومت کنند ، چرا که بدینسان بدهی خود را پرداخته خواهیم بود؟!..
جز اینها شواهد و قرائن بسیاری در کارست که از روی آنها بتوان راست یا دروغ آن سخن را دانست. با بودن چنان نوشتهها و شواهد و قرائنی ، جای افسوس بسیارست که گذشته از مردم عادی ، کسان شناخته شدهای آن دروغ (یا بهتر بگوییم اتهام) را از زبان کسروی بازگفتهاند.
بارها در همین کانال گفتهایم که این جز یک دروغ رسوایی نیست بلکه اتهام نامردانهای به کسرویست. هم پرسیدهایم چرا جای سخنی را که از کسی نقل میکنند نشان نمیدهند؟!.. آیا همین نشان دغلکاریشان نیست؟! آیا این ساختهکاری با چه معیاری سازگارست ـ با آدمیگری ، با دین ، با دمکراسی با اصول ژورنالیزم ، با کدام یک؟!
🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 14 : هر کاری را باید از راهش و با وسایلش کرد.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 1 : دربارهی «جهان و انسان» ، بند 14 : هر کاری را باید از راهش و با وسایلش کرد.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
Telegraph
«ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی) ، بخش 1 ، بند 14
احمد کسروی 14 هر کاری را باید از راهش و با وسایلش کرد. جهان از روی یک آیینی میگردد ، آیینی که هیچگاه تغییر نمییابد. خارج از آیین جهان چیزی ممکن نیست. هر کاری را باید از راهش و با وسایلش کرد. آنهایی که بکارهای بیراه اقدام میکنند با خدا میجنگند. مردمی…
🔶 سخن دروغی که باید از آن پرهیزید
🖌 کانال تلگرامی پاکدینی
🔸 تکهی دو از سه
یکی از آن بافندگان چون میدانسته اگر بگوید کسروی چنان سخنی را نوشته ، یخهاش را گیرند و پرسند : «در کجا نوشته؟!.». اینبوده گفته یکی از کسانی که در نشستهای کسروی شرکت میکرده این را گفته!.
شنیدنیتر آنکه ویکی پدیا هم زمانی آن نقل قول بیپا را در شناسایی کسروی آورده بود.
با آنچه گفته شد شما ببینید اگر کسروی چنان سخنی را در نشستی از یارانش بزبان میآورد آیا آنها نمیگفتند : «شما که چنان کتابهایی نوشته و چنان سخنانی رانده جوانان و یاران را به کوششهای بزرگی که در پیش است راه مینمودی ، آن سخنان کجا و این سخن کجا که مردم ایران به ملایان یک حکومت بدهکارند؟!»
تنها این دروغ نیست ، خیرهرویانی چشمها را بسته هرچه خواستهاند ـ بشرط آنکه در نکوهش ملایان یا شیعیگری باشد ـ به او نسبت دادهاند. چندین سخن ازو در فضای مجازی در گردشست که همه ساختگی است. همه میوهی گستاخی و سیاهکاری سازندگانش است. روی دروغگویان سیاه باد!
لیکن باید دانست زیان این دروغ (بدهی به ملایان) بیشتر از آن دیگرها است.
مردان بیدرد بجای آنکه نوشتههای او را بخوانند و به روشنی اندیشههاشان کوشند ، نشسته دروغهای رسوا بنام او میسازند و این را کوشش سیاسی شمارده بنام او به دیگران برتری میفروشند. از همهی سرفرازیهای زندگی همین خودنمایی و برتریفروشی را یاد گرفته به آن میکوشند. براستی جای افسوس بسیارست و باید از خود پرسید : کسانی که پیشرفت سیاست خود را در چنین دروغسازیهایی میبینند اگر روزی به قدرت دست یابند از چنین پلیدیها دست بازخواهند داشت؟! آیا چنین گمانی توان برد؟!
سیاستی که گمان میرود در پراکندن این دروغ بکار رفته بکنار ، آیا مردمی با چنین سستی و فهمی که هرچه میشنوند نجسته و نسنجیده باور میکنند ، چه آیندهای خواهند داشت؟!.
بارها گفتهایم چنین سخنی با کوششهای خستگیناپذیر و جانفشانانهی او سازش ندارد. با نوشتههایش سازش ندارد. سراسر نوشتههای کسروی در زمینهی ملایان و شیعیگری نتیجهاش آنست که : «ای مردم ایران باید بکوشید و زنجیرهای بندگی از این کیش را هرچه زودتر از دست و پایتان باز کنید». آیا در چنین حالی به پراکندن آن دروغ چه نامی باید داد؟!..
نوشتههای دیگر کسروی که زیانهای این کیش را بازمینماید بکنار ، آیا او همین کتاب شیعیگری را برای آن نوشته که مردم بدانند یک حکومت به ملایان بدهکارند؟! آخر این چه بیخردی یا نادانی سیاه است؟! پس اندیشه و خرد برای چیست؟! یکی چرا نیندیشد که یک نویسنده اگر خواستش انتقال چنان معنایی بوده دیگر چه نیاز بود کتابهای پرخطری در آن باره بنویسد؟! چه نیاز بود که پس از ترور یکم ، از پا ننشسته پافشارانهتر و دلیرانهتر بکوششها ادامه داده جانش را به خطر اندازد؟!
یکی چرا نباید بیندیشد که این سخن به استواری حکومت ملایان میانجامد و نباید آن را بکار برد؟!ـ (چه گفتهی احمد کسروی باشد و چه نباشد).
ملایان چه شادمانند که این سخن پراکنده میگردد و بگوشها میرسد. راستی را این دروغ برای آنان چه سرمایهی بزرگی است و چنین مینماید که کوششهای کسروی را از اثر انداخته باشند.
او خود این دروغسازیها را پیشبینی کرده گفته است : «سخنان من اینهاست که مینویسم بآنچه دیگران از زبان من گویند ارج نگزارید». (پیمان سال پنجم ، شمارهی دهم ، ص 409 / 510409)
یکی نیست بپرسد : همان کتاب شیعیگری را اگر نیک خوانده بودید این میفهمیدید که در آنجا مردم و دولت را هشیار دعوای نهانی حکومت ملایان میگرداند تا فریب سخنان نیرنگآمیز آنها را نخورند ، پس چه جا دارد که به مردم بگوید «شما یک حکومت به آخوندها بدهکارید»؟!
افسوس از این نادانیها ! افسوس!.
👇
🖌 کانال تلگرامی پاکدینی
🔸 تکهی دو از سه
یکی از آن بافندگان چون میدانسته اگر بگوید کسروی چنان سخنی را نوشته ، یخهاش را گیرند و پرسند : «در کجا نوشته؟!.». اینبوده گفته یکی از کسانی که در نشستهای کسروی شرکت میکرده این را گفته!.
شنیدنیتر آنکه ویکی پدیا هم زمانی آن نقل قول بیپا را در شناسایی کسروی آورده بود.
با آنچه گفته شد شما ببینید اگر کسروی چنان سخنی را در نشستی از یارانش بزبان میآورد آیا آنها نمیگفتند : «شما که چنان کتابهایی نوشته و چنان سخنانی رانده جوانان و یاران را به کوششهای بزرگی که در پیش است راه مینمودی ، آن سخنان کجا و این سخن کجا که مردم ایران به ملایان یک حکومت بدهکارند؟!»
تنها این دروغ نیست ، خیرهرویانی چشمها را بسته هرچه خواستهاند ـ بشرط آنکه در نکوهش ملایان یا شیعیگری باشد ـ به او نسبت دادهاند. چندین سخن ازو در فضای مجازی در گردشست که همه ساختگی است. همه میوهی گستاخی و سیاهکاری سازندگانش است. روی دروغگویان سیاه باد!
لیکن باید دانست زیان این دروغ (بدهی به ملایان) بیشتر از آن دیگرها است.
مردان بیدرد بجای آنکه نوشتههای او را بخوانند و به روشنی اندیشههاشان کوشند ، نشسته دروغهای رسوا بنام او میسازند و این را کوشش سیاسی شمارده بنام او به دیگران برتری میفروشند. از همهی سرفرازیهای زندگی همین خودنمایی و برتریفروشی را یاد گرفته به آن میکوشند. براستی جای افسوس بسیارست و باید از خود پرسید : کسانی که پیشرفت سیاست خود را در چنین دروغسازیهایی میبینند اگر روزی به قدرت دست یابند از چنین پلیدیها دست بازخواهند داشت؟! آیا چنین گمانی توان برد؟!
سیاستی که گمان میرود در پراکندن این دروغ بکار رفته بکنار ، آیا مردمی با چنین سستی و فهمی که هرچه میشنوند نجسته و نسنجیده باور میکنند ، چه آیندهای خواهند داشت؟!.
بارها گفتهایم چنین سخنی با کوششهای خستگیناپذیر و جانفشانانهی او سازش ندارد. با نوشتههایش سازش ندارد. سراسر نوشتههای کسروی در زمینهی ملایان و شیعیگری نتیجهاش آنست که : «ای مردم ایران باید بکوشید و زنجیرهای بندگی از این کیش را هرچه زودتر از دست و پایتان باز کنید». آیا در چنین حالی به پراکندن آن دروغ چه نامی باید داد؟!..
نوشتههای دیگر کسروی که زیانهای این کیش را بازمینماید بکنار ، آیا او همین کتاب شیعیگری را برای آن نوشته که مردم بدانند یک حکومت به ملایان بدهکارند؟! آخر این چه بیخردی یا نادانی سیاه است؟! پس اندیشه و خرد برای چیست؟! یکی چرا نیندیشد که یک نویسنده اگر خواستش انتقال چنان معنایی بوده دیگر چه نیاز بود کتابهای پرخطری در آن باره بنویسد؟! چه نیاز بود که پس از ترور یکم ، از پا ننشسته پافشارانهتر و دلیرانهتر بکوششها ادامه داده جانش را به خطر اندازد؟!
یکی چرا نباید بیندیشد که این سخن به استواری حکومت ملایان میانجامد و نباید آن را بکار برد؟!ـ (چه گفتهی احمد کسروی باشد و چه نباشد).
ملایان چه شادمانند که این سخن پراکنده میگردد و بگوشها میرسد. راستی را این دروغ برای آنان چه سرمایهی بزرگی است و چنین مینماید که کوششهای کسروی را از اثر انداخته باشند.
او خود این دروغسازیها را پیشبینی کرده گفته است : «سخنان من اینهاست که مینویسم بآنچه دیگران از زبان من گویند ارج نگزارید». (پیمان سال پنجم ، شمارهی دهم ، ص 409 / 510409)
یکی نیست بپرسد : همان کتاب شیعیگری را اگر نیک خوانده بودید این میفهمیدید که در آنجا مردم و دولت را هشیار دعوای نهانی حکومت ملایان میگرداند تا فریب سخنان نیرنگآمیز آنها را نخورند ، پس چه جا دارد که به مردم بگوید «شما یک حکومت به آخوندها بدهکارید»؟!
افسوس از این نادانیها ! افسوس!.
👇
.
🔸 پنجاهمیلیون تومان یا 1000 دلار جایزه 🔸
چون کسان بسیاری آنچه را میشنوند بیآنکه جستجو کنند و بسنجند و چنانکه در این باره دیده شده باور هم میکنند ، ما پیش از هر چیز خواستاریم آنهایی که این دروغ را بنام آن یگانهمرد یاد میکنند ، جای آن را در نوشتههای او نشان دهند. ما خواستاریم نه در این باره بلکه در هر بارهای مردم جستجوگر باشند و باری در انتشار سخن و پیام در پیامرسانها نخست بجستجوهایی بپردازند و هر چیزی را به آسانی در دل جا ندهند. خواستاریم که این را یک مسئولیت اجتماعی بدانند.
ما کاری کردهایم که کمتر دستهی سیاسی در ایران کرده. نوشتههای او را از یکایک شمارههای پیمان تا همهی شمارههای پرچم روزانه ، نیمهماهه و هفتگی و همهی کتابهای او در کتابخانهی کانال تلگرامی گزاردهایم. اینست جای هیچگونه دشواری برای جستجو بازنمیماند. این کار این نیکی را داشته که هر سخنی ازو که جایش را ننویسند ، درزمان دانسته خواهد شد که راست است یا نه.
اکنون برای آنکه جلو زیانهای این دروغ را بگیریم اعلام میداریم اگر کسی توانست جای آن جمله یا هر سخنی را که چنان معنایی دارد در نوشتههای او بما نشان دهد ، ما آمادهایم معادل 1000 (هزار) دلار بعنوان جایزه به او بدهیم و فزون بر آن آمادهایم که این کانال را بیکبار ببندیم. این را نیز میافزاییم که این جایزه برای مدت محدودی نیست و برای همیشه است.
آن دروغ اینست : «ما یک حکومت به ملایان بدهکاریم».
🌸
🔸 پنجاهمیلیون تومان یا 1000 دلار جایزه 🔸
چون کسان بسیاری آنچه را میشنوند بیآنکه جستجو کنند و بسنجند و چنانکه در این باره دیده شده باور هم میکنند ، ما پیش از هر چیز خواستاریم آنهایی که این دروغ را بنام آن یگانهمرد یاد میکنند ، جای آن را در نوشتههای او نشان دهند. ما خواستاریم نه در این باره بلکه در هر بارهای مردم جستجوگر باشند و باری در انتشار سخن و پیام در پیامرسانها نخست بجستجوهایی بپردازند و هر چیزی را به آسانی در دل جا ندهند. خواستاریم که این را یک مسئولیت اجتماعی بدانند.
ما کاری کردهایم که کمتر دستهی سیاسی در ایران کرده. نوشتههای او را از یکایک شمارههای پیمان تا همهی شمارههای پرچم روزانه ، نیمهماهه و هفتگی و همهی کتابهای او در کتابخانهی کانال تلگرامی گزاردهایم. اینست جای هیچگونه دشواری برای جستجو بازنمیماند. این کار این نیکی را داشته که هر سخنی ازو که جایش را ننویسند ، درزمان دانسته خواهد شد که راست است یا نه.
اکنون برای آنکه جلو زیانهای این دروغ را بگیریم اعلام میداریم اگر کسی توانست جای آن جمله یا هر سخنی را که چنان معنایی دارد در نوشتههای او بما نشان دهد ، ما آمادهایم معادل 1000 (هزار) دلار بعنوان جایزه به او بدهیم و فزون بر آن آمادهایم که این کانال را بیکبار ببندیم. این را نیز میافزاییم که این جایزه برای مدت محدودی نیست و برای همیشه است.
آن دروغ اینست : «ما یک حکومت به ملایان بدهکاریم».
🌸
🔶 «ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی)
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 2 : دربارهی «دین» ، بند 1 : دین شناختن حقایق و زیستن از راه خرد است.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
🔸 موضوع : آنچه برای یک زیست آدمیانه لازمست از جمله حقایقی از جهان و تاریخ ، رابطهی دین و دانش ، آیین و قانونهای معقول.
🖌 احمد کسروی ـ کوشاد تلگرام
🔹 بخش 2 : دربارهی «دین» ، بند 1 : دین شناختن حقایق و زیستن از راه خرد است.
👈 متن را از اینجا بخوانید.
💐 💐 💐
Telegraph
«ورجاوندبنیاد» (بزبان عادی) ، بخش 2 ، بند 1
احمد کسروی 1 دین شناختن حقایق و زیستن از راه خرد است. دین چیست؟ دین آنست که مردمان ، جهان و آیین آن را خوب بشناسند ، حقایق زندگی را بفهمند ، گوهر (اصل) انسانیت را بدانند ، و زندگی مطابق خرد کنند. دین آنست که هر چیزی را ـ از حرفه ، داد و ستد ، بازرگانی…