شعر در ايران
(بخش ششم)
عشق را با سخن‌سنجی چه پيوستگی در ميانست؟!
از شگفتيهاست كه بسياری از شعرای غزل‌سرا دريغ از آن نداشته‌اند كه خود را «سگ» يا «مگس» يا «پشه» بنامند و از بلهوسی از چنين ننگی هم پرهيز نكرده‌اند و اينك ما برخی از شعرهای آنان را در اينجا می‌نگاريم ...
👇👇👇👇👇👇
(بخش ششم)
عشق را با سخن‌سنجی چه پيوستگی در ميانست؟!
از شگفتيهاست كه بسياری از شعرای غزل‌سرا دريغ از آن نداشته‌اند كه خود را «سگ» يا «مگس» يا «پشه» بنامند و از بلهوسی از چنين ننگی هم پرهيز نكرده‌اند و اينك ما برخی از شعرهای آنان را در اينجا می‌نگاريم ...
👇👇👇👇👇👇
we'r dar ir^n - 6.pdf
159 KB
شعر در ايران
(بخش ششم)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
(بخش ششم)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
ما زود باور نیستیم ، راستیهای باورکردنی دیده‌ایم
داوری توده ـ ۳۳
من یکی از خوانندگان پیمانم که امسال (۱۳۲۱) برهنمایی آقای آگاه بخواندن پیمان دست یافته‌ام و کسانی چون دلبستگی مرا با پیمان می‌بینند زبان گشاده میگویند : «چرا آدمی اینقدر زود باور باشد؟» و از آن جمله یک نفر اروپا رفته دلیل می‌آورد و میگوید : «دانشمندان اروپایی در هر دانشی چندین بار آزمایش بعمل آورند تا آنگاه بکار بندند» ...
👇👇👇👇👇👇
داوری توده ـ ۳۳
من یکی از خوانندگان پیمانم که امسال (۱۳۲۱) برهنمایی آقای آگاه بخواندن پیمان دست یافته‌ام و کسانی چون دلبستگی مرا با پیمان می‌بینند زبان گشاده میگویند : «چرا آدمی اینقدر زود باور باشد؟» و از آن جمله یک نفر اروپا رفته دلیل می‌آورد و میگوید : «دانشمندان اروپایی در هر دانشی چندین بار آزمایش بعمل آورند تا آنگاه بکار بندند» ...
👇👇👇👇👇👇
d^varie tude - 33.pdf
139 KB
داوری توده - ۳۳
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
قابل توجه وزارت فرهنگ
نگارش منوچهر عدل :
همانطوری كه در ايران يك عده‌ای بنام پيشوايان مذهب ، ما ايرانيان را به بداخلاقی و بدبختی سوق داده‌اند عده‌ای هم بنام شاعر و فيلسوف و صوفی ، صفات برجسته و عالی باستانی ما ايرانيان را از ريشه كندند! ...
👇👇👇👇👇👇
نگارش منوچهر عدل :
همانطوری كه در ايران يك عده‌ای بنام پيشوايان مذهب ، ما ايرانيان را به بداخلاقی و بدبختی سوق داده‌اند عده‌ای هم بنام شاعر و فيلسوف و صوفی ، صفات برجسته و عالی باستانی ما ايرانيان را از ريشه كندند! ...
👇👇👇👇👇👇
q^bele tavajjoh Vez^rate Farhang.pdf
125.3 KB
قابل توجه وزارت فرهنگ
نگارش منوچهر عدل
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
نگارش منوچهر عدل
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
شعر در ايران
(بخش پایانی)
پليدا آن كسانی كه خدا را «شاهد» بخوانند!
سياهكاری ديگری كه شعرای ايران داشته‌اند آنكه كسانی پندارهای بی‌پای صوفيگری را با اصطلاحات ميخانه بهم درآميخته يك رشته سخنان زشت اندر زشتی پديد آورده‌اند.
صوفيگری در آغاز پيدايش خود «دل از جهان كندن و از خود گذشتن و آزار بكسی نرسانيدن و اين گونه ستوده‌كاريها» بوده.
ولی سپس كسانی آن را مايه‌ی فريب مردم ساخته و يك رشته پندارهای بی‌سر و بن زشتی از وحدت وجود و پيوستن بخدا و مانند اينها بآن درآميخته‌اند و اينست يك دسته صوفيانی پيدا شده‌اند كه براستی از خدا و دين بيگانه و خود دشمنان بزرگ مسلمانی بوده‌اند و زشت‌ترين بدعتها را در ميان مسلمانان پديد آورده‌اند.
👇👇👇👇👇👇
(بخش پایانی)
پليدا آن كسانی كه خدا را «شاهد» بخوانند!
سياهكاری ديگری كه شعرای ايران داشته‌اند آنكه كسانی پندارهای بی‌پای صوفيگری را با اصطلاحات ميخانه بهم درآميخته يك رشته سخنان زشت اندر زشتی پديد آورده‌اند.
صوفيگری در آغاز پيدايش خود «دل از جهان كندن و از خود گذشتن و آزار بكسی نرسانيدن و اين گونه ستوده‌كاريها» بوده.
ولی سپس كسانی آن را مايه‌ی فريب مردم ساخته و يك رشته پندارهای بی‌سر و بن زشتی از وحدت وجود و پيوستن بخدا و مانند اينها بآن درآميخته‌اند و اينست يك دسته صوفيانی پيدا شده‌اند كه براستی از خدا و دين بيگانه و خود دشمنان بزرگ مسلمانی بوده‌اند و زشت‌ترين بدعتها را در ميان مسلمانان پديد آورده‌اند.
👇👇👇👇👇👇
we'r dar Ir^n-7.pdf
164.7 KB
شعر در ايران
(بخش هفتم)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
(بخش هفتم)
#کانال_احمد_کسروی
#پیمان
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
خرده‌ها‌یی که به کیش شیعیگری توان گرفت
پنجم : شيعيان آن امامان را گرداننده‌ی جهان می‌شمارند. «چهارده معصوم» همه کاره‌ی دستگاه خدايند و در گردانيدن جهان ياوران او ميباشند.
از خود آن امامان سخنانی در اين زمينه ، در کتابها آورده شده که اگرچه نتوان دانست کدامها گفته‌ی ايشان است و کدامها را ديگران افزوده‌اند ، ولی رويهم رفته پيداست که سرچشمه از خودشان بوده.
هرچه هست باور انبوه شيعيان به همينست و در سختيها به آنان رو می‌آورند و گشايش کار ميخواهند. امامان بمانند ، که خويشاوندان آنان را از «حضرت عباس» و «جناب علي‌اکبر» و «زينب» و «ام کلثوم» و «سکينه» و ديگران ـ دست‌اندرکارهاي جهان و ياوران خدا ميپندارند. بلکه در انديشه‌ی شيعيان هر گنبدی گره از کار تواند گشاد ، و هر سقاخانه‌ای «مراد» تواند داد.
اين همه گنبدها که از بزرگ و کوچک برپاست جز برای اين کار نيست. روند و در بَرِ آنها ايستند و گشايش کار خواهند ، آهن‌پاره‌ها را با دست گيرند و تکان دهند و نيازمنديهای خود را از آنها طلبند.
اين سخنان در همه جا بر سر زبانهاست : «توسل به ائمه کن» ، «دست به دامن امام حسين بزن» ، «اگر نجات می‌خواهی در اين در است».
اکنون در تهران بيش از چند هزار گداست ، و اينان کوچه‌ها را ميگردند و در جلو درها ميايستند و پياپی به زبان می‌آورند : «حضرت عباس دردت دوا کند» ، «امام حسين ذليلت نکند» ، «امام بيمار به بستر بيماری نيندازدت» ، «امام غريب قرضهايت ادا کند» ، و مردم به پاس همين گفته‌ها نان و پول به ايشان ميدهند.
پارسال در تهران مرد پاشکسته‌ی لَنگی شال سبز بر سر بسته گدايی ميکرد و همه‌ی دعاهايش از امامزاده داوود ميبود : «امامزاده داوود مرادت دهد ، امامزاده داوود قرضت ادا کند ...».
در چند فرسنگی تهران در يک ديه [همچون پیه = روستا] ناپاکیزه‌ای گنبدی بنام امامزاده داوود هست که همه ساله تابستان تهرانيان رو به آنجا آورند و گوسفندها کُشند و «مرادها» خواهند.
به تازگی که در تهران نمايندگان براي مجلس برگزيده می‌شد ، يک مرد فريبکاری نوشته‌ای چاپ کرده و پراکنده بود که چون به نمايندگی برگزيده شود از ماهانه‌های خود راه امامزاده داوود را شوسه خواهد گردانيد.
اکنون ميبايد پرسيد : آيا مردمی با اين باورها گمراه نيستند؟!... چه گمراهی بالاتر از اين که مردگان هيچکاره را همکار خدا شناسند؟!... ميبايد پرسيد : «چه دليلی هست که امامانتان ياوران خدايند؟!. شما خدا را چه دانسته‌ايد که نيازمند ياورش می‌شماريد؟!...
اکنون اگر از ملايان بپرسيم نخست خواهند گفت : «آری آنان امام ميبودند ، خدا ايشان را از «نور» آفريده بود.
سپس که ايراد گيريم و دليل خواهيم و درمانند ، اينبار چنين خواهند گفت : «اينها عقيده‌ی عوام است».
اين شيوه‌‌ی ايشان است که نخست درباره‌ی گمراهيهای خود به گفتگو درآيند و به چَخِش [=مجادله] پردازند و چون درماندند بيکبار بازگشته گناه را به گردن «عوام» اندازند.
ولی ما ميدانيم که اين باورها از کتابها سرچشمه گرفته ، بلکه چنانکه گفتم «حديثها» در اين باره هست.
بهرحال راهنمای «عوام» ملايانند و اين باورهای بيدينانه را آنان ياد داده‌اند و اکنون هم ميدهند.
همين امروز اگر کسی بيمار باشد و نزد ملايی نام پزشک بَرد درزمان
[= بیدرنگ] خواهد گفت : «طبيب چيست؟!. شفای خود را از ائمه‌ی طاهرين بخواه».
پنجم : شيعيان آن امامان را گرداننده‌ی جهان می‌شمارند. «چهارده معصوم» همه کاره‌ی دستگاه خدايند و در گردانيدن جهان ياوران او ميباشند.
از خود آن امامان سخنانی در اين زمينه ، در کتابها آورده شده که اگرچه نتوان دانست کدامها گفته‌ی ايشان است و کدامها را ديگران افزوده‌اند ، ولی رويهم رفته پيداست که سرچشمه از خودشان بوده.
هرچه هست باور انبوه شيعيان به همينست و در سختيها به آنان رو می‌آورند و گشايش کار ميخواهند. امامان بمانند ، که خويشاوندان آنان را از «حضرت عباس» و «جناب علي‌اکبر» و «زينب» و «ام کلثوم» و «سکينه» و ديگران ـ دست‌اندرکارهاي جهان و ياوران خدا ميپندارند. بلکه در انديشه‌ی شيعيان هر گنبدی گره از کار تواند گشاد ، و هر سقاخانه‌ای «مراد» تواند داد.
اين همه گنبدها که از بزرگ و کوچک برپاست جز برای اين کار نيست. روند و در بَرِ آنها ايستند و گشايش کار خواهند ، آهن‌پاره‌ها را با دست گيرند و تکان دهند و نيازمنديهای خود را از آنها طلبند.
اين سخنان در همه جا بر سر زبانهاست : «توسل به ائمه کن» ، «دست به دامن امام حسين بزن» ، «اگر نجات می‌خواهی در اين در است».
اکنون در تهران بيش از چند هزار گداست ، و اينان کوچه‌ها را ميگردند و در جلو درها ميايستند و پياپی به زبان می‌آورند : «حضرت عباس دردت دوا کند» ، «امام حسين ذليلت نکند» ، «امام بيمار به بستر بيماری نيندازدت» ، «امام غريب قرضهايت ادا کند» ، و مردم به پاس همين گفته‌ها نان و پول به ايشان ميدهند.
پارسال در تهران مرد پاشکسته‌ی لَنگی شال سبز بر سر بسته گدايی ميکرد و همه‌ی دعاهايش از امامزاده داوود ميبود : «امامزاده داوود مرادت دهد ، امامزاده داوود قرضت ادا کند ...».
در چند فرسنگی تهران در يک ديه [همچون پیه = روستا] ناپاکیزه‌ای گنبدی بنام امامزاده داوود هست که همه ساله تابستان تهرانيان رو به آنجا آورند و گوسفندها کُشند و «مرادها» خواهند.
به تازگی که در تهران نمايندگان براي مجلس برگزيده می‌شد ، يک مرد فريبکاری نوشته‌ای چاپ کرده و پراکنده بود که چون به نمايندگی برگزيده شود از ماهانه‌های خود راه امامزاده داوود را شوسه خواهد گردانيد.
اکنون ميبايد پرسيد : آيا مردمی با اين باورها گمراه نيستند؟!... چه گمراهی بالاتر از اين که مردگان هيچکاره را همکار خدا شناسند؟!... ميبايد پرسيد : «چه دليلی هست که امامانتان ياوران خدايند؟!. شما خدا را چه دانسته‌ايد که نيازمند ياورش می‌شماريد؟!...
اکنون اگر از ملايان بپرسيم نخست خواهند گفت : «آری آنان امام ميبودند ، خدا ايشان را از «نور» آفريده بود.
سپس که ايراد گيريم و دليل خواهيم و درمانند ، اينبار چنين خواهند گفت : «اينها عقيده‌ی عوام است».
اين شيوه‌‌ی ايشان است که نخست درباره‌ی گمراهيهای خود به گفتگو درآيند و به چَخِش [=مجادله] پردازند و چون درماندند بيکبار بازگشته گناه را به گردن «عوام» اندازند.
ولی ما ميدانيم که اين باورها از کتابها سرچشمه گرفته ، بلکه چنانکه گفتم «حديثها» در اين باره هست.
بهرحال راهنمای «عوام» ملايانند و اين باورهای بيدينانه را آنان ياد داده‌اند و اکنون هم ميدهند.
همين امروز اگر کسی بيمار باشد و نزد ملايی نام پزشک بَرد درزمان
[= بیدرنگ] خواهد گفت : «طبيب چيست؟!. شفای خود را از ائمه‌ی طاهرين بخواه».
از جستجو در سایتها ، وبلاگها ، صفحات اجتماعی ، کانالهای تلگرام ایرانیان ، این نتیجه بدست میآید که افسوسمندانه بسیاری از هم‌میهنان ما راه کوشش برای میهن را هم نمیدانند. زیرا دیده میشود هرکسی بتنهایی در پی خرده‌گیری و پیشنهاد میباشد. از این بدتر ، کسان بسیاری که این اندازه هم مایه ندارند ، در صفحات دیگران جستجو میکنند و نوشته‌های این و آن را برداشته در صفحه‌‌ی خود انتشار میدهند. شگفتا که کسانی بما نیز نامه فرستاده و از ما «تبادل لینک» میخواهند. تو گویی مسابقه‌ی برخ کشیدن امتیاز است.
ولی این راه کوشش نیست و هیچ سودی از چنین کارهایی بدست نخواهد آمد. زیرا چنانکه کسروی یادآوری کرده :
«در كشور مشروطه يك تن (يا يك فرد) در حكم هيچست. زيرا در كشور مشروطه همه با هم يكسانند ، و اگر چنين باشد كه هر يك تنی اظهارنظر كند ميليونها اظهار نظر درميان خواهد بود ، و چنانكه گفتيم نتيجه‌ی اين جز درهمی كارها و آشفتگی زندگی نخواهد بود.
پس راه آنست كه خردمندان و نيكخواهان باهم يكی گردند و دسته‌ای باشند ، و آنگاه بنام آن دسته هر پيشنهاد دارند بكنند ، هر ايرادی دارند بگيرند. اين از چند جهت بهتر و سزاوارتر است.
از يكسو چون تنها نيستند مطالب را بشور گزارند و سنجيده و پخته گردانند و يك پيشنهاد ارجداری بيرون دهند. از يكسو چون يك دسته‌ای هستند بسخنشان اهميت دهند و ترتيب اثر كنند و كسی هم بضد آن برنخيزد. بالاخره اگر دولت گوش نداد ، چون پيشنهاد كننده يك دسته‌ايست ، توانند پافشاري كنند و پيشرفت آن را بخواهند. اگر مقصود كوشيدن و نتيجه بردنست راهش اين است و بس. ....» (پرچم روزانه شماره‌ی ۲۷)
آری راه کوشش اینست که کسانی که آرمان و اندیشه‌ی یکسانی دارند ، باهم یکی گردند و دسته‌ای باشند ، و آنگاه بنام آن دسته هر پیشنهاد دارند بکنند ، یا هر ایرادی دارند بگیرند. نه اینکه هرکسی بتنهایی صفحه‌ای در اینترنت باز کرده و چیز بنویسد و این را کوشش پندارد.
«پراکندگی برای یک توده مرگست» (پیمان ، سال ششم ، شماره‌ی ۸ ، ص ۴۸۶)
همه‌ی کوشش ما بر اینست که پراکنده‌اندیشی را (که مایه‌ی پراکندگی مردمان همانست ) از میان برداریم و برای این کار سرمایه‌اش را داریم.
ما در زمینه‌ی دین ، اقتصاد ، حقوق ، ادبیات ، پیرایش زبان فارسی ، سیاست و مانند اینها باور به یک رشته حقایقی داریم و کوشش ما نیز در راه تبلیغ و رواج دادن به آنهاست. از خوانندگان نیز خواهشمندیم که سخنان ما را باریک‌بینانه بخوانند هرگاه پرسش یا ایرادی داشتند بنویسند و اگر آنها را راست یافتند ، ایشان نیز در نوبت خود به رواج این حقایق پردازند.
به کسانی که بما نامه نوشته و خواستار «تبادل لینک» هستند پاسخ ما اینست که ، ما راه روشنی در پیش داریم و در آن راه میکوشیم و روشی که ایشان در پیش گرفته‌اند را بیهوده و نادرست میدانیم.
ولی این راه کوشش نیست و هیچ سودی از چنین کارهایی بدست نخواهد آمد. زیرا چنانکه کسروی یادآوری کرده :
«در كشور مشروطه يك تن (يا يك فرد) در حكم هيچست. زيرا در كشور مشروطه همه با هم يكسانند ، و اگر چنين باشد كه هر يك تنی اظهارنظر كند ميليونها اظهار نظر درميان خواهد بود ، و چنانكه گفتيم نتيجه‌ی اين جز درهمی كارها و آشفتگی زندگی نخواهد بود.
پس راه آنست كه خردمندان و نيكخواهان باهم يكی گردند و دسته‌ای باشند ، و آنگاه بنام آن دسته هر پيشنهاد دارند بكنند ، هر ايرادی دارند بگيرند. اين از چند جهت بهتر و سزاوارتر است.
از يكسو چون تنها نيستند مطالب را بشور گزارند و سنجيده و پخته گردانند و يك پيشنهاد ارجداری بيرون دهند. از يكسو چون يك دسته‌ای هستند بسخنشان اهميت دهند و ترتيب اثر كنند و كسی هم بضد آن برنخيزد. بالاخره اگر دولت گوش نداد ، چون پيشنهاد كننده يك دسته‌ايست ، توانند پافشاري كنند و پيشرفت آن را بخواهند. اگر مقصود كوشيدن و نتيجه بردنست راهش اين است و بس. ....» (پرچم روزانه شماره‌ی ۲۷)
آری راه کوشش اینست که کسانی که آرمان و اندیشه‌ی یکسانی دارند ، باهم یکی گردند و دسته‌ای باشند ، و آنگاه بنام آن دسته هر پیشنهاد دارند بکنند ، یا هر ایرادی دارند بگیرند. نه اینکه هرکسی بتنهایی صفحه‌ای در اینترنت باز کرده و چیز بنویسد و این را کوشش پندارد.
«پراکندگی برای یک توده مرگست» (پیمان ، سال ششم ، شماره‌ی ۸ ، ص ۴۸۶)
همه‌ی کوشش ما بر اینست که پراکنده‌اندیشی را (که مایه‌ی پراکندگی مردمان همانست ) از میان برداریم و برای این کار سرمایه‌اش را داریم.
ما در زمینه‌ی دین ، اقتصاد ، حقوق ، ادبیات ، پیرایش زبان فارسی ، سیاست و مانند اینها باور به یک رشته حقایقی داریم و کوشش ما نیز در راه تبلیغ و رواج دادن به آنهاست. از خوانندگان نیز خواهشمندیم که سخنان ما را باریک‌بینانه بخوانند هرگاه پرسش یا ایرادی داشتند بنویسند و اگر آنها را راست یافتند ، ایشان نیز در نوبت خود به رواج این حقایق پردازند.
به کسانی که بما نامه نوشته و خواستار «تبادل لینک» هستند پاسخ ما اینست که ، ما راه روشنی در پیش داریم و در آن راه میکوشیم و روشی که ایشان در پیش گرفته‌اند را بیهوده و نادرست میدانیم.
پاسخ به آقای منوچهر عدل
آزادگان اول دفعه‌ايست كه می‌بينند يكی از طرفداران سعدی و مانندش ، درست با ما روبرو شده و گفتگو ميكنند از آقای عدل كه خواستار شكافتن مطلب شده‌اند بسی سپاسگزاريم.
آقای عدل بايد بداند كه آزادگان يعنی آقاي كسروی ـ پرچم ـ پيمان و همينطور برعكس ـ بنابراين من كه يكی از آزادگانم به پاسخ ايرادهای شما می‌پردازم ...
👇👇👇👇👇👇
آزادگان اول دفعه‌ايست كه می‌بينند يكی از طرفداران سعدی و مانندش ، درست با ما روبرو شده و گفتگو ميكنند از آقای عدل كه خواستار شكافتن مطلب شده‌اند بسی سپاسگزاريم.
آقای عدل بايد بداند كه آزادگان يعنی آقاي كسروی ـ پرچم ـ پيمان و همينطور برعكس ـ بنابراين من كه يكی از آزادگانم به پاسخ ايرادهای شما می‌پردازم ...
👇👇👇👇👇👇
p^sox be^q^ye adl.pdf
139.3 KB
پاسخ به آقای منوچهر عدل
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
«شاعر و شعر»
داوری توده ـ ۳۴
آقای کسروی نویسنده‌ی روزنامه‌ی پرچم :
مقاله‌هایی که شما و دیگران درباره‌ی شاعر و شعر در روزنامه درج میفرمایید بیش از نکات دیگر مورد بحث واقع گردیده و در بین توده از خاص و عام هیاهویی راه افتاده ، بعضی بدون برهان و دلیل با شما مخالفت و میگویند آقای کسروی شاعران را به بدی نام برده و برخی حق را بجانب شما دانسته و طرفدار شما هستند. ...
👇👇👇👇👇👇
داوری توده ـ ۳۴
آقای کسروی نویسنده‌ی روزنامه‌ی پرچم :
مقاله‌هایی که شما و دیگران درباره‌ی شاعر و شعر در روزنامه درج میفرمایید بیش از نکات دیگر مورد بحث واقع گردیده و در بین توده از خاص و عام هیاهویی راه افتاده ، بعضی بدون برهان و دلیل با شما مخالفت و میگویند آقای کسروی شاعران را به بدی نام برده و برخی حق را بجانب شما دانسته و طرفدار شما هستند. ...
👇👇👇👇👇👇
d^varie tude - 34.pdf
145.8 KB
داوری توده - ۳۴
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
#کانال_احمد_کسروی
#پرچم
🌐 @pakdini
🌐 @ketabSudmand
🌐 https://kasravi-ahmad.blogspot.com
✉️ farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
بقلم نویسنده‌ی ارجمند آقای محمود تفضلی
مقدمه
تاریخ وطن ما دلکش و جذاب است. وقتی که مسیر طولانی آن را که از ماورای ناپیدای قرون بیشمار آغاز شده ، از نشیب و فرازها گذشته ، بلندیها و پستیها بخود دیده ، از کنار پرتگاههای مخوف عبور کرده و عاقبت تا زمان ما کشیده شده است از نظر بگذرانیم ، هزاران ماجرای شورانگیز در آن می‌یابیم که بصورت سایه‌روشنهای یک تابلو پر نقش و نگار چشم را می‌نوازد و دل را بخود مشغول می‌دارد.
در طول تاریخ بزرگ گذشته‌ی ما بسیار چیزها هست که در تاریکی نهفته مانده است. چه مردانگیها ، چه دلاوریها ، چه فداکاریها ، چه بزرگیها ، چه جانبازیها و چه بلندپروازیها که در لابلای صفحات کتاب قطور تاریخ ما می‌توان یافت و چه درسهای ...
👇👇👇👇👇👇
مقدمه
تاریخ وطن ما دلکش و جذاب است. وقتی که مسیر طولانی آن را که از ماورای ناپیدای قرون بیشمار آغاز شده ، از نشیب و فرازها گذشته ، بلندیها و پستیها بخود دیده ، از کنار پرتگاههای مخوف عبور کرده و عاقبت تا زمان ما کشیده شده است از نظر بگذرانیم ، هزاران ماجرای شورانگیز در آن می‌یابیم که بصورت سایه‌روشنهای یک تابلو پر نقش و نگار چشم را می‌نوازد و دل را بخود مشغول می‌دارد.
در طول تاریخ بزرگ گذشته‌ی ما بسیار چیزها هست که در تاریکی نهفته مانده است. چه مردانگیها ، چه دلاوریها ، چه فداکاریها ، چه بزرگیها ، چه جانبازیها و چه بلندپروازیها که در لابلای صفحات کتاب قطور تاریخ ما می‌توان یافت و چه درسهای ...
👇👇👇👇👇👇