راه را گم كرده‌اید
(بخش یکم)

‌📘 افسران ما

💎 نشست یکم ـ درميان افسرها چه بديها هست.
بخش سوم

يك جوان مَزيناني كه اكنون در تهرانست ، چون چند سال در سربازخانه مي‌بوده و آسيبها ديده ، يكي از ياران ما داستان او را پرسيده و دفترچه‌اي گردانيده كه اكنون در دست منست و من بارها آن را خوانده و هر بار با شرمندگي بزمين گزارده با خود گفته‌ام : «آيا اينست حال كشوري كه ما در آن مي‌زييم؟!.. آيا اينست رفتار كساني كه رخت افسري به تن خود مي‌كنند و نشانه‌هاي افسري بدوش مي‌زنند؟!.. آيا اين شرم‌آور نيست؟!..». برخي از تكه‌هاي آن دفترچه را براي شما مي‌خوانم :
...

‌📘 در پاسخ حقیقتگو

🖌 احمد کسروی

✴️ 8ـ ما جز درپي راستيها نيستيم
پيش از آنكه دنباله‌ي سخن خود را گيرم مي‌بايد گويم كه كساني تنها درپي خود و باورهاي خود هستند. بدينسان كه چون چيزهايي را از راست و دروغ فراگرفته و در دل جا داده‌اند همه مي‌خواهند آنها را بجايي رسانند ، و اينان چون سخني را در پيمان بسود خود مي‌يابند خشنود مي‌گردند و رو بسوي ما مي‌آورند و برخي از ايشان شعر در ستايش پيمان مي‌سرايند. و سپس چون سخناني را با دانسته‌هاي خود ناسازگار مي‌بينند زبان بايراد باز مي‌كنند و يا رو برمي‌گردانند و تنديها مي‌نمايند.
...

‌✴️ تاریخ پانصد ساله‌ی خوزستان
بخش دوم
1- كعبیان
10 ✴️ آمدن فتحعلیشاه به خوزستان
در سال ١٢۴۵  كه فتحعلیشاه به فارس آمده بود از آنجا از راه بهبهان آهنگ خوزستان كرد. شیخ‌مبادر با پیشكشها به پیشواز شتافته در میان بهبهان و رامهرمز پیش شاه رسید. از آنجا فتحعلیشاه به شوشتر و از شوشتر به دزفول رفته از راه خرم‌آباد به پایتخت بازگشت و جز از گردش و تماشا كارى نكرد.

راه را گم کرده‌اید
(بخش دوم)

✴️چگونه پاكدین شدم

نوشته‌ی : محمد جوانبخت ـ بهبهان
پیش از آنكه با راه پاكدینی آشنا شوم از هنگامی كه خود را شناختم و توانستم آمیغها[حقایق] را دریابم بجستجو برخاستم و بمرور زمان در همه‌ی كیشها جز آشفتگی و پندارهای سراپا زیان چیزی ندیدم. از همه بدتر سخنان آخشیج[=ضد] هم كه درباره‌ی هر كیش می‌شنیدم بیشتر مرا سرگردان می‌كرد و هرچه در این رشته‌ها بیشتر می‌اندیشیدم درماندگیم زیادتر می‌شد و سرانجام مأیوس و فرسوده می‌شدم. كوتاه سخن پس از بیست و اند سال خواندن كتابهاشان و پیروی از دستورهاشان چون خود را در راه بن بستی ‌دیدم و چاره‌ای برای درمان دردهای خود در آن كیشها نیافتم ناگزیر دست از آنها كشیده خود را رها ساختم و برای خود یك راه وجدانی برگزیدم تا با حكمیت وجدان خود را راه برم و رفتار بیدینی را بركنار گزارم و جان بسلامت برم. با اینحال باز آسودگی فكر نداشتم و گاه بگاه جنبش و حركتی در خود احساس می‌كردم و خواهان و بیوسان[=منتظر] كسی بودم تا آمیغها را بمن بازنماید و راهی بگشاید و مرا و مانندگان مرا در آن راه گِرد آورد. بدینسان با ناآسودگی روز می‌گذراندم تا در شهریورماه 1321 كه در هندیجان مأموریت داشتم دوست دیرینم آقای محمدعلی امام شوشتری بهندیجان آمدند و مرا خواستند و با من بگفتگوهایی پرداختند.
راستی را لذت آن گفتگوها را فراموش نكرده و نمی‌كنم چه در این گفتگوها بود كه بیكایك پرسشهای درونی من پاسخ داده می‌شد و جهان تیره را كه پندارها و كج اندیشیهای كیش‌سازان برای من پدید آورده بودند بجهانی روشن مبدل می‌ساخت. زیان بافندگیهای سرسام‌آور خراباتیگری ، صوفیگری ، شیخیگری ، باطنیگری ، بهائیگری و دیگران را كه هر یك برای من دردهایی شده بودند با سخنانی روشن و خردپذیر نشان دادند و یكباره مرا از آزار روحی كه از آنها داشتم آسوده ساختند. سپس كتابهایی بمن دادند كه با خواندن آنها هم راه را بهتر و هم راهنمای خود را نیك شناختم و پس از این بود كه من نیز بكوشش پرداختم و كتابها را بدوستان و آشنایان دادم و خدا را سپاس كه توانستم چند تن را از مردان و جوانان پاكدل مانند آقایان كنعانی ـ حبیب الله ایرانی ـ صمد كنعانی‌زاده ـ وهاب علوی نژاد ـ محمد مرشد ـ عبدالحسین ایرانی را بدین راه راست خدایی درآورم و اینك همدستانه در این راه می‌كوشیم و امیدمندم بیاری خدا و نیروی آمیغها و با كوشش یاران و همراهان بتوانیم دیگران را از این گمراهی برهانیم و از بیماری آسوده گردانیم.
(ماهنامه‌ی تیرماه 1324)

[در پاسخ به کسانی که وامی‌نمودند گرفتاریها تنها از مسئولان است و اگر آنها عوض شوند همه چیز درست می‌شود]

‌📘 در پاسخ حقیقتگو

🖌 احمد کسروی

✴️ 9ـ سومین آسیب کیشها [بخش یکم]
بسخن خود بازمي‌گرديم : سومين زيان يا آسيب كيشها اينكه در هر يكي كساني را (از پاكمردان و ياران و خويشان ايشان) در دين جا داده‌اند كه آنان را دست اندر كارهاي خدا مي‌شمارند و مي‌پرستند. ببينيد : مسيحيان مسيح را تا كجا رسانيده‌اند و پتروس و پوليس را در چه جايگاهي نشانده‌اند كه دين و رستگاري را جز در پرستش آنان نمي‌انگارند. نيز بيشتر مسلمانان پيغمبر اسلام و خاندان او را دارنده‌ي كارهاي خدا مي‌شناسند و هميشه در سختيها از ايشان گشايش كار مي‌طلبند و دين و رستگاري را جز دوستاري آنان نمي‌شمارند و چنين مي‌دانند كه چون دوستار آنان باشند گناهشان آمرزيده گردد.
...

‌📘 افسران ما

💎 نشست یکم ـ درميان افسرها چه بديها هست.
بخش چهارم

من از زمان خدمت خودم همينها را بياد دارم. البته بمن تيراندازي ياد دادند. اول سواد نداشتم ولي حالا كوره سوادي پيدا كرده‌ام. فهميده‌ام كه بايد از ميهن خود دفاع كنم. فهميده‌ام كه بايد هميشه حاضر بود براي جنگ كردن در مقابل دشمن. ولي هر وقت يادم مي‌آمد كه پوتينهاي نو ما را نمي‌دادند و باسم اينكه هنوز كفشهاي شما پاره نشده بنفع خودشان مي‌فروختند ، يا لباسهاي نو را ديرتر مي‌دادند كه بتوانند بمرور يك دست آن را بنفع خودشان بردارند ، مي‌خواهم شكم گروهبان خودمان را كه از همه بدجنس‌تر بود پاره كنم.
...

‌✴️ تاریخ پانصد ساله‌ی خوزستان
بخش دوم
1- كعبیان
11 ✴️ سركشى محمدتقیخان بختیارى و دست یافتن او به خوزستان
در سال  ١٢۴٩  كه آخر زندگانى فتحعلیشاه بود محمدتقیخان بختیارى كه بزرگ طایفه‌ی چهارلنگ و بدلاورى و كاردانى معروف بود سركشى آغاز كرده در راه فارس و اصفهان براه زدن پرداخت. هنگامى نیز بیست‌هزار تومان مالیات دیوانى را كه از شیراز به تهران فرستاده بودند بتاراج برده بدینسان كار او بالا گرفت و روزبروز بر شماره‌ی پیروان او مى‌افزود تا با هشت‌هزار سوار به خوزستان آمده شوشتر را گرد فروگرفت.

راه را گم كرده‌اید
(بخش پایانی)

✴️ از چشم كور بینش می‌طلبند

كسانی با این كوششهای ما كه با نادانیها و پراكندگیها می‌نبردیم همراهی ننموده و سبكمغزانه زبان به ایراد باز كرده میگویند :

باید كاری كرد كه با شتاب مردم را بسر خود گرد آورد و به این كشور چاره اندیشید. امروز نباید مردم را از خود رنجانید.

میگویم : اینها پندارهای خامیست. این از چشم كور بینش طلبیدن و از پای لنگ دَوِش بیوسیدنست [انتظار داشتن].

این به آن میماند كه شما بخواهید از یک دسته بیماران سپاه آرائید.

این مردم با مغزهای آكنده و اندیشه‌های پراكنده ، هیچگاه نباهمند [گرد آمدن و متحد شدن] ، و اگر باهمیدند بكاری نخورند.

اینان ، اگر ده تن باهم نشینند ، سر هر سخنی پندارهای پوچ و پراكنده‌ی خود را بمیان آورند ، و هوسها و رشكهای خود را بكار اندازند.

اینان ، در ایران در یكجایند ، و در زیر نام ایرانیگری باهم میباشند ، و شما می‌بینید كه هیچ هوده‌ای[نتیجه] نیست.

پس چه سودی تواند بود ، اگر شما هزار تن یا ده هزار تن را جدا گردانید و زیر یك نام دیگری گرد آورید؟!..

(پرچم نیمه‌ماهه شماره‌ی2 سات49)

‌📘 در پاسخ حقیقتگو

🖌 احمد کسروی

✴️ 9ـ سومین آسیب کیشها [بخش دوم]
در بيست سال پيش كه گراني و خشكسالي بس سختي در ايران رخ داد و مي‌توان گفت يك‌سه‌يك مردم را از ميان برد در آن هنگامه‌ي دلگداز من در تبريز مي‌بودم و آشكاره مي‌ديدم بسياري از توانگران (نه همه‌شان) دست بينوايان نمي‌گرفتند و همسايگانشان كه از گرسنگي بدم مرگ رسيده بودند پرواي حال ايشان نمي‌كردند. در كويي كه ما مي‌نشستيم و سرپرستي بينوايان را من بگردن كشيده بودم هر روز هنگام شام كه بكوي بازمي‌گشتم چندين مرده را مي‌ديدم كه در مرده‌شورخانه گزارده‌اند و كسي براه انداختن آنها برنخاسته ، و من ناگزير مي‌شدم در آنجا بايستم و از خودم و ديگران پولي گرد آورده براي شستن و كفن كردن ...