فلسفه علم
7.81K subscribers
886 photos
115 videos
396 files
1.5K links
مطالب فلسفه تحلیلی و موضوعات فلسفه علم

این کانال تلاشی برای عمومی کردن مفاهیم فلسفه علم در جامعه ایرانی است.

برای ارتباط با Admin با آیدی @mmasiha1988 و درج تبلیغات میتوانید با کانال @adsphilosophy1 در ارتباط باشید.
Download Telegram
فلسفه علم
تا اینجا روش طبیعت گرایانه ما در برابر شکاک اخلاقی، مشابه روش طبیعت گرایانه ما در برابر شکاک در مورد وجود جهان خارجی بوده است. اما پیچش یا پیچیدگی‌ای را در مورد اخلاقی معرفی یا تصدیق کردیم که مشابهتی با مورد شکاکیت درباره وجود اجسام ندارد و با این پیچش یا…
بنابر این واقع گرای عرفی می‌تواند به صورت معقولی استدلال کند، التزام پیشینی طبیعی ما به دیدگاهی که چیزهای فیزیکی را به صورت اشیایی که دارای ویژگی‌های جسی یا پدیداری هستند می بیند، حتی برای استفاده ما از دیدگاه واقع گرایی علمی پیش شرط لازم است که چنین ویژگی‌هایی را برای آنها انکار می‌کند، و اگر او به اندازه کافی متمایل به ستیزه جویی باشد و خصومتی آشتی ناپذیر بین این دو دیدگاه احساس کند، ممکن است متمایل باشد تا به بدزبانی ستیزه جو نزول کرده و دیدگاه علمی را در جایگاه شکلی که اصلاً واقع گرایانه نیست، رها کند؛ دیدگاهی که در جایگاه کوششی گمراه شده، حقیقت غنی جهان را با انتزاعی رنگ و رو رفته – یا چیزی از این نوع – جایگزین می‌کند، چیزی که بدون شک رقیبش را تحریک می‌کند تا به او اتهام دلبستگی بچگانه به حالات ابتدایی اندیشه، عدم صلاحیت ناشی از ناپختگی برای رویارویی با حقایق غیر فردی و غیره را وارد نماید.

البته تمامی چنین افراط‌هایی خطایی بی جاست و به محض اینکه مانند قبل، تصدیق نوعی نسبیت نهایی در درکمان از حقیقت باشیم، احساس خصومت آشتی ناپذیر بین این دو دیدگاه ناپدید می‌شود، در این مورد، منظور از حقیقت، ویژگی‌های حقیقی اشیا فیزیکی است. در دیدگاه ادراک حسی انسان، اشیا فیزیکی و معمولی در حقیقت همان چیزی هستند که آیر امتداد دیداری – لمسی می نامد، حامل‌هایی از ویژگی‌های دیداری و حسی. در دیدگاه علوم فیزیکی (که آن هم یک دیدگاه انسانی است)، آنها به جز ویژگی‌هایی که در نظریه فیزیکی تصدیق می‌شود، ویژگی دیگری ندارند، و متشکل از چیزهایی هستند که فقط می‌توان آنها را با چیزهایی که در دیدگاه پدیداری انتزاعی هستند، توصیف کرد. هنگامی که نسبیت این «حقیقت ها» نسبت به دیدگاه‌های مختلف، نسبت به استانداردهای متفاوت از «حقیقی» تصدیق شود، تناقض بین این موضع‌ها ناپدید می‌شد؛ شیء واحد می‌تواند هم دارای ویزگی های پدیداری باشد هم نباشد.

ادامه دارد...

@philosophyofscience
Forwarded from فلسفه علم
برای تبلیغات کانال فلسفه تحلیلی و فلسفه علم به کانال زیر مراجعه نمایید.

@adsphilosophy
فلسفه علم
بنابر این واقع گرای عرفی می‌تواند به صورت معقولی استدلال کند، التزام پیشینی طبیعی ما به دیدگاهی که چیزهای فیزیکی را به صورت اشیایی که دارای ویژگی‌های جسی یا پدیداری هستند می بیند، حتی برای استفاده ما از دیدگاه واقع گرایی علمی پیش شرط لازم است که چنین ویژگی‌هایی…
۴. طفره رفتن یا راه حل؟ آشتی یا تسلیم؟

شباهت دو مثال من از اقدامی نسبی ساز و آشتی جویانه، به اندازه کافی آشکار است و برای طرفدار سرسخت موضعی که خودش آن را عینی یا علمی توصیف می‌کند، هر دو راه حل در ظاهر ضعف‌های مشابهی دارند. هر دو به صورت صرف نظر کردن اساسی از موضع شأن ظاهر می‌شوند که به توافقی تغییر شکل داده، تا از آنچه احساس می‌شود حقیقتی نامطبوع است اجتناب کرده یا آن را مخفی کند.

ابتدا ارزش دارد اشاره شود که در هر دو مورد ویژگی‌هایی وجود دارد که از سویی به نظر می‌رسد پذیرش بر نهاده نسبیت را ساده‌تر می‌کند و از سوی دیگر به نظر می‌رسد ضعف‌های آن را نمایش می‌دهد و توان طرفدار سرسخت را در این مورد تقویت می‌کند که دیدگاهی که رد می‌کند در واقع مبتنی بر توهم بوده و دیدگاه خودش را در واقع تصحیح دیدگاه رد شده است.

نکته‌ای که در ذهن دارم، به سادگی در مورد ادراک حسی نشان داده می‌شود. نکته این است که نسبیت مفهوم «ویژگی حقیقی» در نسبت با استانداردهای متغیر امر «حقیقی»، ممکن است خودش را درون یکی از دو دیدگاهی که متمایز کردم آشکار کند، یعنی دیدگاه ادراک حسی انسان. ما عموماً تمایل داریم تا شرایط عادی مشاهده یا لمس را به صورت استانداردی برای رنگ یا شکل یا بافت حقیقی یک شیء در نظر بگیریم.اما ممکن است گاهی وادار شویم تا استانداردمان را تغییر داده و سیمای شیء را زیر بررسی ذره بینی بپذیریم. هر گمانی از تناقض در این مورد، به کمک تصدیق نسبیت ما در انتساب ویژگی‌های پدیداری به این استانداردهای تغییر یافته، به سادگی و آسانی برطرف می‌شود. بنابراین (با تکرار مثالی که جای دیگری استفاده کرده ام) با خرسندی کامل و بدون تناقض می‌توانیم بگوئیم که خون در حقیقت به صورتی یکنواخت درخشان و قرمز است و همچنین در حقیقت اساساً بی رنگ است. بنابر این از آن جایی که می‌توانیم دیدگاه مان را درون چارچوب عمومی ادراک حسی آن تغییر دهیم، پیشنهاد می‌شود تغییر منظر به واقع گرایی علمی را صرفاً تغییری اساسی‌تر به منظری خارج از آن چارچوب در نظر بگیریم، اما آن تعارض و تعارضاتی که این منظر ایجاد می‌کند را باید به اندازه تغییراتی که درون چارچوب اتفاق می‌افتد قابل رفع دانست.

واضح است که بین موردهای ویژگی‌های پدیداری اشیا فیزیکی و ویژگی‌های اخلاقی رفتار انسانی، یا بین دیدگاه‌های متفاوت ادراک حسی که استاندارد در نظر گرفته می‌شود و دیدگاه‌های مختلف اخلاقی که استاندارد انگاشته می‌شود، تشابه دقیقی وجود ندارد. هنگامی که استانداردهای اخلاقی مورد نظر باشد، ما آماده نیستیم تا با خیال خیلی راحت از یک دیدگاه به دیدگاه دیگر تغییر موضع دهیم. اما با وجود اینکه تفاوت‌هایی وجود دارد، شباهت‌هایی هم هست. حداقل می‌توانیم امکان دیدگاه‌های اخلاقی دیگری را به جز دیدگاه خودمان درک کنیم.

شاید گفته شود این بخشی از فرهیخته بودن است که قادر باشیم چنین دیدگاه‌هایی را تا حدی کامل‌تر درک کنیم، یعنی اینکه درکی تخیلی داشته باشیم از اینکه اعتقاد داشتن به آنها چگونه می‌توانست باشد، یا چه بود یا چه هست. به حدی که ما آماده باشیم تا درجاتی از چندگانگی اخلاقی، گوناگونی معینی از چشم انداز اخلاقی را بپذیریم؛ این امر برای ما ساده‌تر خواهد بود، و ممکن است ما برای انجام این امر آماده‌تر باشیم چرا که، هر چند شکل دادن به تصویر اغراق شده ای از سازگاری چشم اندازهای اخلاقی ما و دیگران ممکن است، بسیاری از ما به دلایلی که بخش تاریخی و بخش حاصل فکر فردی اند در خود اخلاقیات گوناگونی را دارائیم، گرچه ممکن است مجموعه استانداردهای عقلا سازگاری در بسیاری از ما حاکم باشد. به علت حجم وسیع تغییرات تاریخی در استانداردها این مساله رایج است: تغییرات در نگرش به عرف برده داری در نظر بگیرید که اکنون به طور عمومی از نظر اخلاقی منزجر کننده در نظر گرفته می‌شود؛ حتی تغییرات احتمالی آتی در نگرش به گوشت خواری را در نظر بگیرید که برخی آرزو می‌کنند به طور عمومی از نظر اخلاقی به همان اندازه منزجر کننده در نظر گرفته می‌شود.

بنابر این توجه به گوناگونی دیدگاه‌های اخلاقی، به معنای انکار وجود چیزی در آنها که موجب می‌شود جهان شمول یا یکنواخت گردند نیست. برخی خصوصیاتی که نسبتاً مبهم یا به صورت انتزاعی درک می‌شوند – مانند سخاوت؛ عدالت، شرافت – به طور معمول از نظر اخلاقی پسندیده دانسته می‌شود، با وجود اینکه شکل‌های معینی که آن‌ها را مشخص می‌کند، ممکن است متفاوت باشند. و شاید، امر نزدیک تر به مقصود ما رضایتی عمومی برای تصدیق مقادیری از تصویب اخلاقی برای فردی وجود دارد که در «حد شعور خودش» به درستی عمل می‌کند، [یعنی] فردی که «از وجدانش تبعیت کند» یا «آنگونه عمل می‌کند که به نظرش می‌بایست آن طور عمل کند» یا «به وظیفه اش، همان طور که آن را می فهمد، عمل می کند» و از این قبیل.
فلسفه علم
بنابر این واقع گرای عرفی می‌تواند به صورت معقولی استدلال کند، التزام پیشینی طبیعی ما به دیدگاهی که چیزهای فیزیکی را به صورت اشیایی که دارای ویژگی‌های جسی یا پدیداری هستند می بیند، حتی برای استفاده ما از دیدگاه واقع گرایی علمی پیش شرط لازم است که چنین ویژگی‌هایی…
این موضوع ما را از یک شباهت دقیق با مورد ادراک حسی دور می‌کند. ما مایل نیستیم به همان اندازه‌ای که برای مشاهده‌های ذره بینی و معمول از سطوح مادی اعتبار قائل هستیم مثلاً برای دیدگاه‌های هومری و طبقه متوسط آزادی خواه در باب رفتار پسندیده اخلاقی اعتبار قائل باشیم. ما مایل نیستیم بگوئیم همان طور که صدق در مورد ویژگی‌های پدیداری، رنگ یا بافت وابسته به انتخاب رسانه دیداری – حسی است، درستی اخلاقی نیز وابسته به استاندارد اخلاقی است. اما تصدیق گوناگونی دیدگاه‌های اخلاقی و امکان همدلی با دیدگاه‌های مختلف، همچنان ایده‌ی همدلی با داوری‌های اخلاقی متفاوت یا ارزشیابی‌های واکنشی را مطرح می‌کند که اگر نسبت به استانداردهای مناسب شأن سنجیده نشود ناسازگار هستند اما اگر نسبی سازی به صراحت مشخص شود، ناسازگاری ناپدید می‌شود.

در مباحث بعدی از استراوسون به بحث ذهنی و فیزیکی خواهیم پرداخت و دیدگاه‌های وی در این رابطه را بیان خواهیم کرد.

@philosophyofscience
فلسفه علم
هَفْتُمینْ هَمٰایِشِ دٰانِشْجُویِی فَلْسَفِهْ   مفتخریم به اطلاع برسانیم گروه و انجمن علمی-دانشجویی فلسفۀ دانشگاه تربیت مدرس هفتمین همایش دانشجویی فلسفه را در 2 دی 1399 برگزار می­کنند. دانشجویان و علاقه­‌مندان به فلسفه در رشته‎ها، گرایش‎ها و مقاطع مختلف…
با سلام و احترام

پیرو اطلاع رسانی اخیر درخصوص برگزاری هفتمین همایش دانشجویی فلسفه نظر شما را به جزئیات جدید همایش جلب می‌کنیم.

- همایش امسال با همکاری و حمایت مالی بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی‌سینا برگزار خواهد شد.

- طبق اعلام قبلی به سه مقالۀ برتر جوایزی نقدی از سوی بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی‌سینا بدین شرح اعطاء خواهد شد:

مقالۀ نخست به‌مبلغ دو میلیون تومان، مقالۀ دوم به‌مبلغ یک میلیون و پانصد هزار تومان و مقالۀ سوم به مبلغ یک میلیون تومان؛ که یکی از این جوایز به مقاله‌ای که به فلسفۀ ابن‌سینا پرداخته باشد خواهد رسید. ازاین‌رو دبیرخانۀ همایش از مقالات با محوریت فلسفۀ ابن‌سینا استقبال می‌کند.

برای اطلاعات کامل درخصوص همایش و ضوابط انشاء و ارسال مقالات به فایل پیوست و یا سایت (www.jphil.ir) و کانال تلگرامی ما (@tmuphil) مراجعه کنید.

دبیرخانۀ هفتمین همایش دانشجویی فلسفه

@philosophyofscience
آزمون نسبیت عام با سایه سیاهچاله


علی‌رغم اینکه نظریه آلبرت اینشتین به موفقیت رسیده اما کماکان از دید ریاضی ساز ناسازگاری با مکانیک کوانتومی می‌زند. آزمایش نسبیت عام از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا نظریه نهایی کیهان باید پذیرای گرانش و مکانیک کوانتومی باشد.
پروفسور دیمیتریوس سالتیس اخترفیزیکدان در رصدخانه استوارد و گروه اخترشناسی دانشگاه آریزونا گفت ما انتظار داریم نظریه کامل گرانش با نسبیت عام فرق داشته باشد، اما روش‌های زیادی برای تغییر یا اصلاح آن وجود دارد ما دریافتیم که وقتی بحث از سیاهچاله باشد نظریه درست هر چه که باشد، نمی‌تواند تفاوت فاحشی با نسبیت عام داشته باشد.

دکتر کیچی آسادامحقق در موسسه اخترشناسی و اخترفیزیک آکادمیا سینیکا بیان کردما روش نوینی برای آزمایش نسبیت عام با استفاده از سیاهچاله‌های کلان جرم به کار برده‌ایم ما برای انجام این آزمایش از نخستین عکس تهیه شده از سیاهچاله کلان جرم استفاده کردیم نتایج اولیه نشان می‌دهد که اندازۀ سایه سیاهچاله‌ با اندازه پیش‌بینی شده توسط نسبیت عام همخوانی دارد.

دکتر پیِر کریستین از رصدخانه استوارد و گروه اخترشناسی دانشگاه آریزونا اظهار داشت در آن زمان، ما نمی‌توانستیم این سوال مخالف را مطرح کنیم نظریه گرانش چقدر می‌تواند با نسبیت عام فرق داشته باشد و کماکان با اندازه سایه مطابقت داشته باشد مانده بودیم با این مشاهدات چکار کنیم تا به چند راه‌حل آلترناتیو برسیم آزمایش‌های گرانش در انواع گوناگونی از شرایط کیهانی به انجام رسیده است در طی خورشیدگرفتگی سال ۱۹۱۹ نخستین شواهد از نسبیت عام بر اساس جابجایی نور ستاره مشاهده گردید؛ این نور که در امتداد انحنای فضازمان حرکت می‌کرد، توسط گرانش خورشید ایجاد شده بود.

محققان اخیراً آزمایش‌هایی را برای بررسی گرانش در خارج از منظومه‌شمسی و در مقیاس کیهان‌شناسی انجام دادند. از جمله آنها می‌توان به کشف امواج گرانشی در رصدخانه لایگو اشاره کرد. پروفسور فریال اوزل از رصدخانه استوارد و گروه اخترشناسی دانشگاه آریزونا گفت ما با استفاده از معیارسنجشی که درست کرده‌ بودیم، نشان دادیم که اندازۀ سایه سیاهچاله در مسیه ۸۷ عرصه را برای اِعمال تغییرات در نظریه نسبیت عام اینشتین تنگ می‌کند.

دکتر مایکل کرامرمدیر موسسه اخترشناسی رادیویی ماکس پلانک گفت در این آزمایش جدید و دشوار سایه سیاهچاله بسیاری قادر به اصلاح یا تغییر نسبیت عام نیستندتصاویر سیاهچاله زاویه کاملاً جدیدی برای آزمایش نظریه نسبیت عام اینشتین ارائه کرده است به همراه مشاهده امواج گرانشی، این اقدام بعنوان آغاز عصری جدید در اخترفیزیک سیاهچاله قلمداد می‌شودو این تنها ابتدای راه است ما پیشتر نشان دادیم که امکان آزمایش نظریه گرانش با استفاده از تصویر سیاهچاله وجود دارداگر از سیاهچاله واقع در مرکز کهکشان راه شیری عکس بگیریم و موفق به انجام مشاهدات بیشتری شویم، این آزمایش قوی‌تر نیز خواهد شد جزئیات بیشتر این پژوهش در journal Physical Review Letters منتشر شده است.

#گـرداوری_آریــوس_راد

https://arxiv.org/pdf/1609.04724

https://journals.aps.org/prl/abstract/10.1103/PhysRevLett.125.141104


@philosophyofscience
قابل توجه علاقمندان به نگارش مقالات علمی فلسفی
پذیرش و انتشار رایگان مقالات

www.philosophy.mofidu.ac.ir
02532130283
02532130287
Forwarded from موسی اکرمی (Musa Akrami)
⏪مقام ارنست كاسيرر در فلسفۀ علم
◀️در گفت‌وگو با موسی اكرمی
◀️مجلۀ قلمياران، شمارۀ 23، ارديبهشت و خرداد 1399، صص. 46-56
*
◀️اشارهئي و تقديميهئي براي انتشار اين گفتوگو در وبلاگ و گذرگاه تلگرامي من
◀️• روزي، احتمالاً در واپسين روزهاي دي ماه يا نخستين روزهاي بهمن ماه 1398، آقاي فرهاد سليمان‌نژاد در تماس تلفني از من خواستند با ايشان، به نمايندگي از سوي مجلۀ قلمياران، در بارۀ کاسيرر (ترجيحاً جايگاه کاسيرر در فلسفۀ علم) گفت‌وگوئي داشته باشم. من، بر پايۀ علاقه‌ام هم به ارنست کاسيرر و هم به دوست ديرينم جناب يدالله موقن (که آشنايي اهالي انديشۀ کشور با کاسيرر بيشتر از طريق ترجمه‌ها و نوشته‌ها و گفت‌وگوهاي او است) و هم مجلۀ قلمياران، گفت‌وگو را پذيرفتم.
◀️• روزي که، در بهمن ماه 98، آقاي سليمان‌نژاد براي گفت‌وگو به دانشکدۀ ما آمدند، ضمن اظهار اطلاع از دوستي ديرين من و جناب موقن گفتند که مي‌خواهند حاصل نهايي تشکيل پرونده براي کاسيرر را در قالب کتاب و همچون «ارجنامه»ئي براي جناب موقن منتشر کنند. من از شنيدن چنين تصميمي بسيار خوشحال شدم.
◀️• حدود سه هفته پس از برگزاري مصاحبه مطلع شدم که به دلايل و عللي طرح انتشار مجموعۀ مقالات در قالب کتاب و به عنوان «ارجنامه» براي جناب موقن منتفي شده است.
◀️• سرانجام شمارۀ بيست و سوم مجلۀ قلمياران، با چند مقاله از کاسيرر و در بارۀ کاسيرر، و همچنين يک گفت‌وگو با من، انتشار يافت و، بر پايۀ اختلافاتي در بارۀ طرح «ارجنامه» فضائي کمابيش آلوده و کسر شأن روشنفکري‌ئي که من مي‌پسندم پديد آمد که از نظر من بسيار تأسفآور بود.
◀️• من بدين طريق تأسف عميق خودم را از شکل‌گيري آن فضاي آلوده اعلام مي‌دارم، و ضمن بيان باور به 1) صداقت آقاي سليمان‌نژاد در تصميمشان براي انتشار مجموعۀ مقالات و گفت‌وگوهائي از کاسيرر و در بارۀ کاسيرر، و به عنوان «ارجنامۀ يدالله جان موقن»، و 2) ارجمندي راستين جايگاه يدالله موقن در فضاي انديشه‌ورزي کشور، و فراتر بودن کساني چون او از تراز انتشار ارجنامه (ضمن اين که انتشار ارجنامه را به هر روي کاري نيک و ارجمند مي‌دانم)، و با حفظ احترام به مجلۀ قلمياران و آقاي فرهاد سليمان‌نژاد، علاقه‌مندم انتشار اين گفت‌وگويم در وبلاگ و گذرگاه تلگرامي خويش را به پيشگاه دوست فرهيختۀ ديرينم، جناب يدالله موقن، پيشکش کنم.
◀️• در آن سالهاي آغازين دهۀ پنجاه خورشيدي، که دانشگاه، با همۀ برتري کمي و کيفي‌اش نسبت به دانشگاه کنوني، نيازهاي علمي و فرهنگي و معنوي مرا برآورده نمي‌کرد، يکي از بهانه‌هاي پُرکشش حضورم در دانشکده ديدار يدالله موقن و گفت‌وگو با او در بارۀ مهمترين مسائل علم و فلسفه و هنر در شرايطي بود که کمتر همدل و همسخني مي‌يافتم.
◀️• اميدوارم يدالله جان موقن سال‌هاي سال، پرتوان و شاد و پرکار، با سعۀ صدر و قلب بزرگ، زنده و سرفراز باشد و دست به آفرينش آثار ماندگار بيشتر (چه در سيماي تأليف و چه در سيماي ترجمه) در فضاي علمي و فلسفي کشور بزند.
◀️• من، با همۀ اختلافي که در انديشه و گفتار و کردار با اين دوست ديرينم، در مدتي نزديک به چهل و هشت سال، داشته‌ام و دارم، در برابر دلبستگي بس بسيار خالصانۀ او به انديشه‌هاي سترگ انساني و انديشه‌ورزان بزرگ و همچنين سختکوشي و استقامت غيرتمندانۀ ديرينش در راهي که به نيکي برگزيده است سر تعظيم فرو مي‌آورم. - موسي اکرمي [متن گفت‌وگو در زیر پیوست می‌شود، با سپاس از آقای فرهاد سلیمان‌نژاد و مجلۀ قلمیاران 👇👇👇👇]
Forwarded from موسی اکرمی (Musa Akrami)
مقام_ارنست_کاسيرر_در_فلسفۀ_علم،_موسي_اکرمي،_قلمياران_ش_23_.pdf
435 KB
با توجه به آنچه پیش از متن اصلی این گفت‌وگو نوشته و در فرستۀ پیشین منتشر کردم [👆👆]، انتشار این گفت‌وگو در وبلاگ و گذرگاه تلگرامی خود را به پیشگاه دوست دیرین فرهیخته‌ام آقای یدالله موقن، که ارجمندی‌اش فراتر از هر تقدیمیه‌یی از این دست است، پیشکش می‌کنم. با بهترین آرزوها برای او و همۀ کوشندگان حوزۀ اندیشه‌ورزی و اندیشه‌گستری در کشور. موسی اکرمی
Forwarded from فلسفه علم
چکیده سخنرانی این هفته پژوهشکده فلسفه تحلیلی
نوان: معناشناسی اسامی انواع طبیعی نزد بولتسانو
سخنران: ساجد طیبی، پژوهشگاه دانش های بنیادی
زمان: دوشنبه، 19 آبان ماه 1399، ساعت 16 الی 18

لینک ورود به جلسه سخنرانی :
https://www.skyroom.online/ch/hosseinkhani99/ipm2020

تمام کاربران می توانند با استفاده از نام کاربری و رمز ورود زیر به سخنرانی وارد شوند:

نام کاربری: biweeklyseminars
رمز ورود: biweeklyseminars

کاربران می توانند پس از ورود به عنوان میهمان، نام نمایشی خود را تغییر دهند.
شامپانزه‌های مسن دوستان واقعی خود را گزینش می‌کنند


نتایج یک مطالعه جدید روی شامپانزه‌ها نشان می‌دهد که آنها هرچه پیرتر می‌شوند، دوستان غیرواقعی خود را کنار می‌گذارند و حتی تمایل بیشتری به تنهایی سپری کردن اوقات خود دارند.
همه ما گزینشی رفتار می‌کنیم و به مرور زمان و با گذشت عمر، تصمیم می‌گیریم افراد کمتری در اطراف خود داشته باشیم اما خاطرات بهتر و معنادارتری برای خود بسازیم. این رفتار، به وضوح بخشی از مقوله رشد برای ما انسانها است. اما آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که آیا ما تنها گونه هستیم که چنین کاری انجام می دهیم؟ اکنون با یک مطالعه جدید مشخص شده است که یکی از نزدیک‌ترین اقوام زنده ما یعنی شامپانزه‌ها نیز همین رفتار را دارند.

یک تحقیق انجام شده روی شامپانزه‌ها شامل ۷۸ هزار ساعت مشاهدات بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ این موضوع را اثبات کرده است. ۲۱ شامپانزه نر در سنین ۱۵ تا ۵۸ سال در پارک ملی کیباله در اوگاندا تحت نظارت قرار گرفتند.

این تحقیق نشان داد که دوستی شامپانزه‌های جوان حدود ۱۵ ساله یک طرفه است، در حالی که به نظر می‌رسد قدیمی‌ترهاحدود ۴۰ ساله تعاملات متقابل بیشتری با دوستان خود دارند.

الکساندرا روساتی یکی از نویسندگان ارشد این مطالعه گفت: موضوع واقعاً جالب این است که ما دریافتیم که شامپانزه‌ها این الگوها را از خود نشان می‌دهند که آینه رفتار انسان است.

شامپانزه‌های مورد مطالعه در این تحقیق فقط نر بودند، چرا که شامپانزه‌های ماده پیوندهای اجتماعی قوی از خود نشان نمی‌دهند و در مقایسه با نرها تعاملات اجتماعی کمتری دارند.
علاوه بر این مشاهده شد که شامپانزه‌های مسن دوست دارند بیشتر وقت خود را به تنهایی سپری کنند و ترجیح می‌دهند که با نزدیک شدن به سال‌های عمر خود، تعاملات مثبت بیشتری داشته باشند.
در حقیقت، یک تفاوت بین ما و شامپانزه‌ها در این تحقیقات مشخص شده است که باید آن را مورد توجه قرار داد.
ریچارد رانگهام بانی و مدیر این پروژه گفت: شامپانزه‌ها هر چقدر هم باهوش باشند، نمی‌فهمند که به مرگ نزدیک می‌شوند و به احتمال زیاد چیز دیگری در شامپانزه ها اتفاق می‌افتد که توضیح می‌دهد چرا روابط آنها با افزایش سن مثبت‌تر و بیشتر و عمیق‌تر می‌شود و سپس سوال این است که آیا آنچه در مورد شامپانزه‌ها اتفاق می‌افتد همان است که در انسان‌ها هم وجود دارد
نتایج چندان تعجب آور نبودند. این مطالعه نشان داد از آنجایی که ۹۹ درصد DNA ما با شامپانزه‌ها مشترک است، به نظر می‌رسد شامپانزه‌ها در مسیر درستی هستند و با افزایش سن، کمتر درگیر زندگی می‌شوند.

این تحقیق در مجله Science منتشر شده است.

#گـرداوری_آریــوس_راد

https://www.scientificamerican.com/article/mysterious-chimpanzee-behavior-may-be-evidence-of-sacred-rituals/
👍1
🔻واکسن کاندید کووید - 19: داده های فاز 3 نشان می دهند این واکسن 90 درصد موثر است


واکسن Pfizer/BioNTech فراتر از انتظارات اغلب متخصصان ظاهر شده است. نخستین نتایج کارآزمایی بزرگ مقیاس این واکسن حاکی از کارایی 90 درصدی آن است.

آنالیز تولید کنندگان این واکسن کارایی فراتر از حد انتظار آن را نشان می دهد و امید را نسبت به خاتمه پاندمی که بیش از نیم میلیون نفر را در سراسر جهان به کام مرگ کشانده است، اقتصاد جهانی را خرد کرده و فعالیت روزمره را مختل کرده است، افزایش داده است.

رییس و مدیر اجرایی شرکت Pfizer، دکتر آلبرت بورلا اظهار داشت: "امروز، روز بزرگی برای علم و بشریت است. نخستین نتایج به دست آمده از فاز 3 کارآزمایی واکسن کووید - 19، حاکی از اولین شواهد مبنی بر قابلیت واکسن ما در پیشگیری از کووید - 19 است".

🔴 منبع: گاردین
🧠 🦠 چرا #همدلی در دوران پاندمی کویید19 مهم است؟

🔺همدلی یک احساس قدرتمند است. مطالعه‌ای در سال 2015 نشان داد که مغز ما احساس درد فرد دیگری را به همان روشی پردازش می کند، که آن فرد آن درد را تجربه و پردازش می کند.

🔺مطالعه دیگری نشان داد که الگوهای مغزی مرتبط با این احساسات بین افراد مختلف، سازگار و قابل پیش بینی است.

 🔘یک پژوهش جدید نشان می دهد که ایجاد احساس همدلی در میان افراد به اندازه‌ی حفظ #فاصله‌اجتماعی و #ماسک زدن مهم است.

#آگاهی_از_مغز
#کرونا
https://bit.ly/2UeU5K6
پاسخهای کوتاه
استیون هاوکینگ
🎙 آیا هوش مصنوعی بر ما چیره خواهد شد؟

برگرفته از کتاب 《پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ》اثر استیون هاوکینگ، کیهان‌شناس نام‌دار.
هاوکینگ آخرین نظراتش را در مورد بزرگ‌ترین پرسش‌های بشر در این کتاب برایمان به یادگار گذاشته است.

#هوش_مصنوعی #هاوکینگ #صوتی

🙋🏻‍♀@meteorjournal
Forwarded from فلسفه ذهن
#آگاهی_پدیداری از موضوعات محوری در #فلسفه_ذهن معاصر است. #دیوید_چالمرز از این معضل به «#مسئله_دشوار» (Hard Problem) یاد می‏ کند و می گوید: ما دلایل خوبی برای اعتقاد به اینکه #آگاهی از یک سیستم فیزیکی – مانند مغز – ناشی می شود، در اختیار داریم. ولی ایده‏ های چندان جالبی نداریم که چگونگی این فرآیند و حتّی چرایی آن را توضیح بدهد؛ یعنی این‏که چطور یک سیستم فیزیکی مانند مغز، می تواند یک "تجربه کننده" باشد؟ ( Chalmers, 1995, The Conscious Mind, p.11.)
.
#نِد_بلاک با اشاره به یافته های #علوم_اعصاب در کشف همبسته های عصبی، هیچ‏یک از مفاهیم فیزیولوژیک -‏ عصبی یا محاسباتی که اکنون در دسترس هستند را دارای ظرفیت تبیین چیزی شبیه به یک حالت آگاهانه نمی داند. وی با مفروض گرفتن یافته‏ های مشهور فرانسیس کرِک و کریستوف کوخ که یک نوسان عصبی بین ۳۵ تا ۷۵ هرتز را برای آگاهی پدیداری ضروری می دانند، بر این نکته تأکید می‏ ورزد که:
«چرا باید این نوسان، بین ۳۵ تا ۷۵ هرتز باشد؛ و نه ۵ هرتز یا ۱۰۰ هرتز؟ علاوه بر این، چگونه یک نوسان خاص (مثلاً ۴۰ هرتز)، تبیین می‏ کند که چرا یک حالت آگاهانه خاص، به شیوه ای خاص ادراک می شود و نه به گونه ای دیگر؟» (Block, 2007, Consciousness, Function, and Representation, pp. 129-130.)
.
بسیاری از فیلسوفان ذهن، فاصله بزرگ میان اکتشافات نورولوژیک و بیولوژیک با تبیین #حالات_پدیداری را «شکاف تبیینی» می نامند.
#مایکل_تای، #شکاف_تبیینی را اینگونه توضیح می دهد که چرا فلان فرآیند فیزیولوژیک، این خصیصه پدیداری خاص را تولید می‏ کنند و نه خصیصه پدیداری دیگری را؟ اما مسئله دشوار، همسایه شکاف تبیینی است. پرسش در این‏جا اینست که اصلاً چرا بطور کلّی، فرآیندهای فیزیکی به خصیصه های پدیداری منجر می‏ شوند؟ چرا همین فرآیندهای فیزیکی که الان در من وجود دارند، نمی‏ توانند بدون هیچ‏گونه تجربه درونی در من حاضر باشند؟ چرا من یک زامبی نیستم؟(See: Tye, 2009, Consciousness Revisited, pp.31-32.)
.

این ویدیو👇با زیرنویس فارسی درباره جنبه ای از مسئله دشوار آگاهی صحبت می کند.

لینک آپارات:
https://www.aparat.com/v/cdBL9

@MHomazadeh
@PhilosophyofCognitiveScience
👍1