کتاب لویی آلتوسر نوشته‌ی وارن مونتاگ (۲۰۰۲) یکی از ژرف‌ترین، چالش‌برانگیزترین و درعین‌حال متفاوت‌ترین خوانش‌ها از یکی از متفکران نامتعارف سده‌ی بیستم است؛ خوانشی که آلتوسر را نه در مقام فیلسوفی منسجم و نظام‌مند، بلکه چونان اندیشمندی سرشار از تنش، تردید و خلاقیت فکری بازمی‌خواند. مونتاگ در این اثر، با تکیه بر دست‌نوشته‌ها و متون کمتر شناخته‌شده‌ی آلتوسر، تصویری تازه از او ارائه می‌دهد؛ تصویری که فراتر از برچسب‌های آشنایی چون «مارکسیست ساختارگرا» یا «فیلسوف دستگاه ایدئولوژی» می‌رود.
در این بازخوانی، آلتوسر نه تنها در میدان نظریه‌ی سیاسی بلکه در قلمرو هنر، ادبیات و تئاتر نیز به‌مثابه متفکری زنده و درگیر با مسئله‌ی شکل‌گیری سوژه و ایدئولوژی ظاهر می‌شود. مونتاگ با نگاهی همدلانه و درعین‌حال انتقادی، نشان می‌دهد تناقض‌ها و گسست‌های درونی آثار آلتوسر خود بخشی از پویایی اندیشه‌ی اویند، نه نشانه‌ی شکستش. از نظر او، فلسفه‌ی آلتوسر نوعی «فلسفه‌ی در حال شدن» است که میان علم و سیاست، نظریه و زندگی، و حقیقت و خطا در نوسان است.
#لویی_آلتوسر
@qoqnoospub

انتشار زندگینامهٔ خودنوشت آینده تا ابد می‌پاید، نقاب «مارکسیست ساختارگرای خشک و منزوی» را از چهرۀ آلتوسر برگرفت و نشان داد که این متفکر پرابهام، نویسنده‌ای از جنس تناقض، رنج و خلاقیت بوده است.
وارن مونتاگ در کتاب لویی آلتوسر همین افسانه را از نو می‌خواند و بازمی‌سازد: او با بازگشت به دست‌نوشته‌ها، نامه‌ها و مقالاتی که تا دههٔ ۱۹۹۰ ناشناخته مانده بودند، تصویری تازه از اندیشهٔ آلتوسر ارائه می‌دهد؛ تصویری که فلسفه، سیاست و ادبیات را در هم می‌تند.

لویی آلتوسر کتابی است دربارهٔ اندیشمندی که هنوز، همان‌طور که خودش نوشت، «آینده‌اش تا ابد می‌پاید».

#لویی_آلتوسر
@qoqnoospub

مونتاگ در کتاب "لویی آلتوسر" ـ که نخستین مرور تحلیلی مهم بر آثار آلتوسر پس از انتشار انبوه آثار متأخر اوست ـ مسیر پرپیچ‌و‌خم و پُرتناقض اندیشهٔ آلتوسر را از مباحث اولیه‌اش دربارهٔ ایدئولوژی و دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت، تا تأملات همیشگی‌اش در باب هنر، تئاتر و ادبیات دنبال می‌کند. او در گفت‌وگویی مستمر با آثار همکار نزدیک آلتوسر، پیر ماشری، نظریه‌ای از «مادیّت هنر» و «خوانش سیمپنوماتیک» را می‌پرورد که درک ما از رابطهٔ هنر و ایدئولوژی را به‌کلی دگرگون می‌کند.
در فصل‌هایی چون «از نخستین برخوردها: هنر در برابر ایدئولوژی»، «خوانش سیمپتوماتیک»، «فلسفه به‌مثابه مداخله»، و تحلیل‌های درخشان از آثاری همچون دل تاریکی کنراد و رابینسون کروزوئه دفو، مونتاگ نشان می‌دهد که چگونه آثار آلتوسر، از دل سیاست، میل و شکست، برآمده‌اند. در این مسیر، او از اسطورهٔ «آلتوسر، فیلسوف خشک دانشگاهی» عبور می‌کند و چهرهٔ فیلسوفی را پیش چشم می‌گذارد که درگیر بحران، بدن، و خطرِ آتش است — همان «خطر سیاست».
این کتاب، به‌گواه بسیاری از منتقدان، یکی از دقیق‌ترین و نافذترین خوانش‌ها از آلتوسر به زبان انگلیسی تاکنون است؛ اثری که نه صرفاً تفسیر، بلکه بازآفرینیِ آلتوسر است در پرتو تناقض‌های خودش. برای پژوهشگران اندیشهٔ انتقادی، نظریهٔ ایدئولوژی، و تحلیل ادبی، لویی آلتوسر کتابی است که باید خوانده شود — کتابی دربارهٔ اندیشمندی که هنوز، همان‌طور که خود نوشت، «آینده‌اش تا ابد می‌پاید».

#لویی_آلتوسر
#وارن_مونتاگ
#فواد_حبیبی

@qoqnoopub