مگر در مملکت شما #خر نیست؟!
مگر در مملکت شما خر نیست، تیتر و موضوعی نام آشنا برای علاقه مندان به ادبیات و طنزپردازان قهار است. عزیز نسن خالق آثار طنزآمیز با انتخاب چنین تیتری براحتی ذهن مخاطب را به سمت خویش می کشد. او به معنی واقعی استاد کار کشته در حیطه طنز نویسی، روزنامه نگاری بوده است. حکایه های طنز آمیز او برایم همیشه جالب و آموزنده هست. او در کتاب مگر در مملکت شما خر نیست، در یکی از حکایه های جالب خود می نویسد:
شهر دچار تلاطم هست و مامورین هر آنکه را در کوچه و بازار و محلات ببیند و اگر ذره ای به او مشکوک باشند سریعا او را گرفته و تفتیش می کنند. هر چند این وضعیت مرا همانند همگان ،خانه نشین کرده بود ولی بیماری مادرم امروز مجبورم کرده هست بیمارستان و داروخانه ها را برای یافتن درمان بگردم. مسیر داروخانه خلوت هست و تنهایی من در آن خیابان انگیزش ماموران را تحریک کرد و همین کافی بود تا دستگیرم کنند. مامورین پس از جست و جوی جیب لباسهایم به فرماندهشان چیزی ندارد گفتند و او پرسید: چپی هستی یا راستی؟ بخاطر ترسم هول شده گفتم چپی. تا این را گفتم زیر فحش و ناسزا و کتکم انداختند. جسم بی رمق ام را ول کرده رفتند. آنها که رفتند دیگر ترسیدم به داروخانه انتهای آن خیابان بروم و مجبورا مسیرم را عوض کردم. خیابان پشتی شلوغ بود که ناگهان پلیس ها ریختند و همه پا به فرار گذاشتند. چون نای فرار نداشتم منم به همراه دیگران دستگیر شدم. سربازی سیلی محکم به روی گوشم زد و پرسید: چپی هستی یا راستی؟ سریع گفتم من راستی ام. اینبار نیز دو نفرشان تا حد بیهوشی ام زدند و ولم کردند. دیگر قید داروخانه را زدم و به سوی منزل با سختی تمام راه افتادم. ماشین گشت پلیس از نحوه ی راه رفتنم مشکوک شد و نگه داشت. از پشت شیشه سربازی پرسید : چپی هستی یا راستی؟
گفتم جناب نه چپی هستم نه راستی، من هم از همان چیزی هستم که شمایید. تا این را گفتم گفت: این آدم ناظم حکمت را هم می خواند بگیریدش......
#حبیب_نگهبان
@rahenow 🗿👈
مگر در مملکت شما خر نیست، تیتر و موضوعی نام آشنا برای علاقه مندان به ادبیات و طنزپردازان قهار است. عزیز نسن خالق آثار طنزآمیز با انتخاب چنین تیتری براحتی ذهن مخاطب را به سمت خویش می کشد. او به معنی واقعی استاد کار کشته در حیطه طنز نویسی، روزنامه نگاری بوده است. حکایه های طنز آمیز او برایم همیشه جالب و آموزنده هست. او در کتاب مگر در مملکت شما خر نیست، در یکی از حکایه های جالب خود می نویسد:
شهر دچار تلاطم هست و مامورین هر آنکه را در کوچه و بازار و محلات ببیند و اگر ذره ای به او مشکوک باشند سریعا او را گرفته و تفتیش می کنند. هر چند این وضعیت مرا همانند همگان ،خانه نشین کرده بود ولی بیماری مادرم امروز مجبورم کرده هست بیمارستان و داروخانه ها را برای یافتن درمان بگردم. مسیر داروخانه خلوت هست و تنهایی من در آن خیابان انگیزش ماموران را تحریک کرد و همین کافی بود تا دستگیرم کنند. مامورین پس از جست و جوی جیب لباسهایم به فرماندهشان چیزی ندارد گفتند و او پرسید: چپی هستی یا راستی؟ بخاطر ترسم هول شده گفتم چپی. تا این را گفتم زیر فحش و ناسزا و کتکم انداختند. جسم بی رمق ام را ول کرده رفتند. آنها که رفتند دیگر ترسیدم به داروخانه انتهای آن خیابان بروم و مجبورا مسیرم را عوض کردم. خیابان پشتی شلوغ بود که ناگهان پلیس ها ریختند و همه پا به فرار گذاشتند. چون نای فرار نداشتم منم به همراه دیگران دستگیر شدم. سربازی سیلی محکم به روی گوشم زد و پرسید: چپی هستی یا راستی؟ سریع گفتم من راستی ام. اینبار نیز دو نفرشان تا حد بیهوشی ام زدند و ولم کردند. دیگر قید داروخانه را زدم و به سوی منزل با سختی تمام راه افتادم. ماشین گشت پلیس از نحوه ی راه رفتنم مشکوک شد و نگه داشت. از پشت شیشه سربازی پرسید : چپی هستی یا راستی؟
گفتم جناب نه چپی هستم نه راستی، من هم از همان چیزی هستم که شمایید. تا این را گفتم گفت: این آدم ناظم حکمت را هم می خواند بگیریدش......
#حبیب_نگهبان
@rahenow 🗿👈