🔴 محرم از نگاه احمد کسروی
🔸ميبايد از داستان گريه و روضه خوانی نيز جداگانه سخن رانيم، اين نيز زيانهای بسياری را در پی دارد. چنانكه گفتيم نخست از اين راه سودجويی سياسی می کرده اند، به کسی که ستم رسيده، مردم دلهاشان سوزد و خواهان و ناخواهان، هواداری ازو نمايند. از اينرو سران شيعه از ستم ديدگی حسين بن علی به پيشرفت کار خود می افزوده اند. چیزی که هست در آنزمانها کار تنها شعرهایی خواندن و گریستن میبوده، که سالی يكبار و دوبار به آن می پرداخته اند. در زمان خود امامان بيش از اين سراغ نمیداريم. سپس در تاريخها میبينيم که در زمان خاندان بويه در بغداد، روزهای عاشورا تكانی هم در شيعيان پديد می آمده و نمايشی ميرفته. پس از آن يادی در کتابها در اينباره نمیبينيم تا از زمان صفويان دوباره آغاز يافته است. #ملاحسين_کاشفی کتابی درباره داستان کربلا بنام #روضه_الشهدا نوشته بوده و کسانی در نشست ها از آن خوانده، مردم را میگريانيده اند و همانا نام #روضه_خوان از همانجا پيدا شده است.
🔹هرچه هست در زمان ما #روضه_خوانی و نمايشهای محرمی یک گرفتاری بزرگی برای ايرانيان گرديده و اين ميدان بی اندازه پهناور شده بود. در شهرهای بزرگ شماره روضه خوانها از دويست و سيصد گذشتی، و بسياری از آنان از آن راه، داراک (مال) اندوخته، توانگر بودندی. برخی نيز به دربار بستگی داشته، لقبهايی از #سلطان_الذاکرين، #ملک_الذاکرين و مانند اينها يافتندی. در سراسر سال روضه خوانيها رفتی. اگر کسی درگذشتی و يا از سفر آمدی و يا عروسی کردی و يا خانه تازه خريدی و يا فرزندی پيدا کردی، در خانه خود روضه خوانانيدی....
🔹شيعی بافهم و باور، کسی بودی که اگر پدرش مرده، به حسين گريد، اگر برادرش درگذشته، ياد عباس برادر حسين کند، اگر پسر جوانی از دستش رفته، علی اکبر را به ياد آورد، اگر عروسی کند، روضه از عروسی قاسم خواناند. یک زن شيعی بايستی هميشه ياد از زينب و ام کلثوم کند و هر اندوهی که رخ دهد، آنرا به کنار گزارده، به اندوه خواهران و زنان حسين گريد. اين دستوری میبود که پیشوایان داده بودند....
🔹از آنسوی چون محرم رسيدی، بسياری از مردم رخت سياه پوشيدندی و از همان روز نخستين در تيمچه ها و کاروانسراها و در خانه های مجتهدان و بزرگان دستگاه سوگواری درچيده شدی. در همه جا روضه خوانيها آغاز يافتی. بازار روضه خوانان بسيار گرم شده، هريكی سوار اسب يا خر از اينجا درآمده به آنجا شتافتی. در هرجايی روضه خوانان همينكه يكی از منبر پايين آمدی، آن ديگری بالا رفتی. در همان هنگام از هر کويی دسته ای راه افتادی. سينه زنها، زنجيرزنان، هر گروهی دنبال ديگری را گرفته، درفشهای بسيار جلو انداخته، با طبل و شيپور، نالان و مويان به راه افتادندی. در بازارها گرديده و به تيمچه ها و خانه های مجتهدان و بزرگان رفته، بدينسان روز را به پايان رسانيدندی. هنگام شام در هر کويی و کوچه ای، دسته شاه حسينی راه افتادی....
🔹از روزهای هشتم يا نهم حسين و عباس و علی اکبر و قاسم و زين العابدين بيمار و زينب و ام کلثوم و سكينه به روی اسبها در بازارها گرديدندی. در تبريز روز نهم شير آوردندی که خود داستانی داشتی. روز دهم يا عاشورا ديوانگی بالا گرفتی. از آغاز روز، صد دسته شاه حسينی راه افتادی....
🔹اروپاییان از سالها کوشیده اند که شرقیان را در نادانیها و دژخوییهایی که میداشته اند و میدارند پایدار گردانند و از این رفتار دو نتیجه خواستنه اند:
- یکی آنکه شرقیان در سایه این کارها ناتوان و درمانده باشند و بآسانی گردن بیوغ چیرگی آنان گذارند.
- دیگری اینکه بهانه در دست باشد و به نیکخواهان جهان که در اروپا نیز فراوانند پاسخی توانند داد.
🔹دو تن از شرقشناسان که یکی #مسیوماربین آلمانی و دیگری #دکترجوزف فرانسوی بوده، در کتابهای خود از کیش شیعی و از این نمایشهای شیعیان ستایشها نوشته اند. و اینها عنوانی بدست ملایان داده که آن دو نوشته را که به فارسی ترجمه شده در دفتری بنام #سیاست_الحسینیه بچاپ رسانیده اند، ولی ما نیک میدانیم که اینان نوشته هایشان جز از راه فریبکاری نیست.
🔹بگفته #مسیوماربین، نصرالدین طوسی کار بسیار نیکی کرده که در زمان تاخت مغولان و در چنان هنگام گرفتاری، کینه شیعی و سنی را فراموش نساخته و مغولان را بسر بغداد برده و کینه از دشمنان خاندان علی جسته است. این بوده آرزویش که شیعیان همیشه چنان باشند و هیچگاه کینه سنیان را از دل بیرون نکرده، به کارهای دیگری نپردازند.
🔹بگفته #دکترجوزف، شیعه گری در نتیجه روضه خوانی پیشرفت بسیاری کرده و او آرزومند میبوده که شیعیان در این راه پیشرفت را هز دست ندهند و بشماره شیعیان (که بکار سیاست اروپایی نیک میخورند) بیفزایند.
📙 بهاییگری، شیعیگری، صوفیگری
✍ #احمد_کسروی
@rahenow 🗿👈
🔸ميبايد از داستان گريه و روضه خوانی نيز جداگانه سخن رانيم، اين نيز زيانهای بسياری را در پی دارد. چنانكه گفتيم نخست از اين راه سودجويی سياسی می کرده اند، به کسی که ستم رسيده، مردم دلهاشان سوزد و خواهان و ناخواهان، هواداری ازو نمايند. از اينرو سران شيعه از ستم ديدگی حسين بن علی به پيشرفت کار خود می افزوده اند. چیزی که هست در آنزمانها کار تنها شعرهایی خواندن و گریستن میبوده، که سالی يكبار و دوبار به آن می پرداخته اند. در زمان خود امامان بيش از اين سراغ نمیداريم. سپس در تاريخها میبينيم که در زمان خاندان بويه در بغداد، روزهای عاشورا تكانی هم در شيعيان پديد می آمده و نمايشی ميرفته. پس از آن يادی در کتابها در اينباره نمیبينيم تا از زمان صفويان دوباره آغاز يافته است. #ملاحسين_کاشفی کتابی درباره داستان کربلا بنام #روضه_الشهدا نوشته بوده و کسانی در نشست ها از آن خوانده، مردم را میگريانيده اند و همانا نام #روضه_خوان از همانجا پيدا شده است.
🔹هرچه هست در زمان ما #روضه_خوانی و نمايشهای محرمی یک گرفتاری بزرگی برای ايرانيان گرديده و اين ميدان بی اندازه پهناور شده بود. در شهرهای بزرگ شماره روضه خوانها از دويست و سيصد گذشتی، و بسياری از آنان از آن راه، داراک (مال) اندوخته، توانگر بودندی. برخی نيز به دربار بستگی داشته، لقبهايی از #سلطان_الذاکرين، #ملک_الذاکرين و مانند اينها يافتندی. در سراسر سال روضه خوانيها رفتی. اگر کسی درگذشتی و يا از سفر آمدی و يا عروسی کردی و يا خانه تازه خريدی و يا فرزندی پيدا کردی، در خانه خود روضه خوانانيدی....
🔹شيعی بافهم و باور، کسی بودی که اگر پدرش مرده، به حسين گريد، اگر برادرش درگذشته، ياد عباس برادر حسين کند، اگر پسر جوانی از دستش رفته، علی اکبر را به ياد آورد، اگر عروسی کند، روضه از عروسی قاسم خواناند. یک زن شيعی بايستی هميشه ياد از زينب و ام کلثوم کند و هر اندوهی که رخ دهد، آنرا به کنار گزارده، به اندوه خواهران و زنان حسين گريد. اين دستوری میبود که پیشوایان داده بودند....
🔹از آنسوی چون محرم رسيدی، بسياری از مردم رخت سياه پوشيدندی و از همان روز نخستين در تيمچه ها و کاروانسراها و در خانه های مجتهدان و بزرگان دستگاه سوگواری درچيده شدی. در همه جا روضه خوانيها آغاز يافتی. بازار روضه خوانان بسيار گرم شده، هريكی سوار اسب يا خر از اينجا درآمده به آنجا شتافتی. در هرجايی روضه خوانان همينكه يكی از منبر پايين آمدی، آن ديگری بالا رفتی. در همان هنگام از هر کويی دسته ای راه افتادی. سينه زنها، زنجيرزنان، هر گروهی دنبال ديگری را گرفته، درفشهای بسيار جلو انداخته، با طبل و شيپور، نالان و مويان به راه افتادندی. در بازارها گرديده و به تيمچه ها و خانه های مجتهدان و بزرگان رفته، بدينسان روز را به پايان رسانيدندی. هنگام شام در هر کويی و کوچه ای، دسته شاه حسينی راه افتادی....
🔹از روزهای هشتم يا نهم حسين و عباس و علی اکبر و قاسم و زين العابدين بيمار و زينب و ام کلثوم و سكينه به روی اسبها در بازارها گرديدندی. در تبريز روز نهم شير آوردندی که خود داستانی داشتی. روز دهم يا عاشورا ديوانگی بالا گرفتی. از آغاز روز، صد دسته شاه حسينی راه افتادی....
🔹اروپاییان از سالها کوشیده اند که شرقیان را در نادانیها و دژخوییهایی که میداشته اند و میدارند پایدار گردانند و از این رفتار دو نتیجه خواستنه اند:
- یکی آنکه شرقیان در سایه این کارها ناتوان و درمانده باشند و بآسانی گردن بیوغ چیرگی آنان گذارند.
- دیگری اینکه بهانه در دست باشد و به نیکخواهان جهان که در اروپا نیز فراوانند پاسخی توانند داد.
🔹دو تن از شرقشناسان که یکی #مسیوماربین آلمانی و دیگری #دکترجوزف فرانسوی بوده، در کتابهای خود از کیش شیعی و از این نمایشهای شیعیان ستایشها نوشته اند. و اینها عنوانی بدست ملایان داده که آن دو نوشته را که به فارسی ترجمه شده در دفتری بنام #سیاست_الحسینیه بچاپ رسانیده اند، ولی ما نیک میدانیم که اینان نوشته هایشان جز از راه فریبکاری نیست.
🔹بگفته #مسیوماربین، نصرالدین طوسی کار بسیار نیکی کرده که در زمان تاخت مغولان و در چنان هنگام گرفتاری، کینه شیعی و سنی را فراموش نساخته و مغولان را بسر بغداد برده و کینه از دشمنان خاندان علی جسته است. این بوده آرزویش که شیعیان همیشه چنان باشند و هیچگاه کینه سنیان را از دل بیرون نکرده، به کارهای دیگری نپردازند.
🔹بگفته #دکترجوزف، شیعه گری در نتیجه روضه خوانی پیشرفت بسیاری کرده و او آرزومند میبوده که شیعیان در این راه پیشرفت را هز دست ندهند و بشماره شیعیان (که بکار سیاست اروپایی نیک میخورند) بیفزایند.
📙 بهاییگری، شیعیگری، صوفیگری
✍ #احمد_کسروی
@rahenow 🗿👈