حق با کیست!
وقتی به نقشه خاورمیانه نگاه میکنم، با تعجب در مییابم در منطقه، اکثر کشورها در حال جنگ با هم بوده و یا به تازگی، نبرد را به پایان رساندهاند، برخی هم در حال جنگیدن با سایر کشورهای همسایه میباشند، با یک نگاه ساده به اطراف ایران میتوان دریافت که:
۱- افغانستان از ۱۳۵۳ هجری شمسی در حال نبرد داخلی است و نزدیک به یک دهه هم با شوروی در دهه ۱۹۸۰ جنگ را تجربه کرده است.
۲- پاکستان در نیمی از دوران کوتاه تأسیس خود، تحت حکومت دیکتاتورها بوده است.
۳- عراق از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ با ایران درگیر جنگی بزرگ بود و پس از آن دو جنگ با امریکا، جنگ کویت و تحریم سنگین بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ را تحمل نموده، بعد از آن هم جنگ با القاعده و داعش،(تا ۲۰۱۷) ادامه داشت و هنوز هم ناامن است.
۴- ترکیه هم از اواسط دهه ۱۹۸۰ تا کنون در حال مصاف با کردهاست.
۵- سوریه هم از ۲۰۱۱، جنگ داخلی بزرگی را تجربه میکند؛ نبردی با ۶۰۰ هزار کشته و بیش از ده میلیون نفر آواره.
۶- اما دو کشور امارات و عربستان سعودی، از ۵ سال پیش مشغول جنگیدن با حوثیهای یمن میباشند؛ جنگی که گویا پایانی ندارد.
۷- جمهوری اسلامی هم، یک پای تمام این دعواهاست؛ از سوریه و عراق و لبنان و یمن تا آن سوی خلیج همیشه پارس، هر جا درگیری هست، «سپاه» هم هست.
بهراستی چرا جنوب غربی آسیا و کلاً نواحی اطراف ایران ما، اینچنین بیثبات است و ده کشور منطقه درگیر جنگهای نیابتی و داخلی میباشند، دلیل این همه نبرد چیست؟
حکومتهای مستبد، نبود ذرهای دموکراسی در منطقه، اندیشههای رادیکال مذهبی و میل به برتری طلبی، از یکسو و مداخله ابرقدرتها و جنگهای نیابتی از سوی دیگر، شاید جواب این پرسش باشد.
آمارها نشان میدهد عربستان، قطر و امارات بزرگترین خریداران اسلحه در منطقه هستند، و تو گویی ترس از جنگهای بعدی، همه طرفهای منطقه را مجبور به خریداری و انباشت سلاح میکند، میلیاردها دلار که میتوانست صرف عمران و آبادانی این سرزمینها شود، اکنون بهفرم موشک و بمب بر سر کشور همسایه میریزد.
بهراستی حق با کدامیک از طرفهای درگیر است؟
۲۰ اکتبر ۲۰۱۹، مقاله شماره ۴ اکتبر
#دکتر_سحاب
@rahenow 🗿👈
وقتی به نقشه خاورمیانه نگاه میکنم، با تعجب در مییابم در منطقه، اکثر کشورها در حال جنگ با هم بوده و یا به تازگی، نبرد را به پایان رساندهاند، برخی هم در حال جنگیدن با سایر کشورهای همسایه میباشند، با یک نگاه ساده به اطراف ایران میتوان دریافت که:
۱- افغانستان از ۱۳۵۳ هجری شمسی در حال نبرد داخلی است و نزدیک به یک دهه هم با شوروی در دهه ۱۹۸۰ جنگ را تجربه کرده است.
۲- پاکستان در نیمی از دوران کوتاه تأسیس خود، تحت حکومت دیکتاتورها بوده است.
۳- عراق از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ با ایران درگیر جنگی بزرگ بود و پس از آن دو جنگ با امریکا، جنگ کویت و تحریم سنگین بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ را تحمل نموده، بعد از آن هم جنگ با القاعده و داعش،(تا ۲۰۱۷) ادامه داشت و هنوز هم ناامن است.
۴- ترکیه هم از اواسط دهه ۱۹۸۰ تا کنون در حال مصاف با کردهاست.
۵- سوریه هم از ۲۰۱۱، جنگ داخلی بزرگی را تجربه میکند؛ نبردی با ۶۰۰ هزار کشته و بیش از ده میلیون نفر آواره.
۶- اما دو کشور امارات و عربستان سعودی، از ۵ سال پیش مشغول جنگیدن با حوثیهای یمن میباشند؛ جنگی که گویا پایانی ندارد.
۷- جمهوری اسلامی هم، یک پای تمام این دعواهاست؛ از سوریه و عراق و لبنان و یمن تا آن سوی خلیج همیشه پارس، هر جا درگیری هست، «سپاه» هم هست.
بهراستی چرا جنوب غربی آسیا و کلاً نواحی اطراف ایران ما، اینچنین بیثبات است و ده کشور منطقه درگیر جنگهای نیابتی و داخلی میباشند، دلیل این همه نبرد چیست؟
حکومتهای مستبد، نبود ذرهای دموکراسی در منطقه، اندیشههای رادیکال مذهبی و میل به برتری طلبی، از یکسو و مداخله ابرقدرتها و جنگهای نیابتی از سوی دیگر، شاید جواب این پرسش باشد.
آمارها نشان میدهد عربستان، قطر و امارات بزرگترین خریداران اسلحه در منطقه هستند، و تو گویی ترس از جنگهای بعدی، همه طرفهای منطقه را مجبور به خریداری و انباشت سلاح میکند، میلیاردها دلار که میتوانست صرف عمران و آبادانی این سرزمینها شود، اکنون بهفرم موشک و بمب بر سر کشور همسایه میریزد.
بهراستی حق با کدامیک از طرفهای درگیر است؟
۲۰ اکتبر ۲۰۱۹، مقاله شماره ۴ اکتبر
#دکتر_سحاب
@rahenow 🗿👈