25 نوامبر
روز جهانی منع خشونت علیه زنان، تاکیدی بر اینکه همه جوامع هنوز گرفتار خشونت علیه زنان هستند و باید تلاش کرد تا انواع خشونتها ریشه کن شود
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
روز جهانی منع خشونت علیه زنان، تاکیدی بر اینکه همه جوامع هنوز گرفتار خشونت علیه زنان هستند و باید تلاش کرد تا انواع خشونتها ریشه کن شود
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
@rahenow🗿👈
خشونت عليه زنان يک مساله جهانی است. يک زخم سابقه، خونين، چرکين و ننگين، خشونت در جهان معاصر به شيوه های مختلف به زبان اعمال می شود.
خشونت های خانوادگی، تجاوز، خريد و فروش زنان و دختران، تن فروشی اجباری، خشونت ناشی از جنگ، برده گی، تجاوز جنسی، کشتار دختران نوزاد، خشونت های سياسی، اقتصادی و غيره.
طبق آمار % 70 زنان تحت خشونت هستند. خشونت عليه يک چهارم زنان از ابتدای ازدواج آغاز می شود. در هر 12
ثانيه يک زن مورد آزار و اذيت قرار می گيرد.
ازهر سه زن در طول عمر شان يک زن وسيله شريک زنده گی خود مورد آزار و اذيت قرار می گيرد.
خشونت در تمامی طبقات و نژاد ها وجود دارد.
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
خشونت عليه زنان يک مساله جهانی است. يک زخم سابقه، خونين، چرکين و ننگين، خشونت در جهان معاصر به شيوه های مختلف به زبان اعمال می شود.
خشونت های خانوادگی، تجاوز، خريد و فروش زنان و دختران، تن فروشی اجباری، خشونت ناشی از جنگ، برده گی، تجاوز جنسی، کشتار دختران نوزاد، خشونت های سياسی، اقتصادی و غيره.
طبق آمار % 70 زنان تحت خشونت هستند. خشونت عليه يک چهارم زنان از ابتدای ازدواج آغاز می شود. در هر 12
ثانيه يک زن مورد آزار و اذيت قرار می گيرد.
ازهر سه زن در طول عمر شان يک زن وسيله شريک زنده گی خود مورد آزار و اذيت قرار می گيرد.
خشونت در تمامی طبقات و نژاد ها وجود دارد.
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
Telegram
attach 📎
@rahenow
25 نوامبر سال 1960، در بخش شمالی «جمهوری دومینیکن» جسدهای سه خواهر به نامهای «پاتریا»،«مینروا»، «ماریاترزا» میرابل،کنار یک مرداب پیدا شدند. این سه خواهر از مبارزان علیه دیکتاتوری تراخیلو @rahenow 🗿
@rahenow🗿👈
25 نوامبر سال 1960، در بخش شمالی «جمهوری دومینیکن» جسدهای سه خواهر به نامهای «پاتریا»، «مینروا»،«ماریاترزا» میرابل، در کنار یک مرداب پیدا شدند. این سه خواهر که از مبارزان فعال علیه دیکتاتوری «رافائل تراخیلو»، حکومت مورد حمایت دولت آمریکا بودند، پس از تجاوز و شکنجه به دست جانیان این حکومت به شیوه فجیعی به قتل رسیدند. هرچند حکومت میخواست قتل آنها را یک حادثه رانندگی جلوه دهد، اما به سرعت نوع تجاوز و قتل آنها، باعث رسوایی آشکار حکومت شد و خواهران میرابل به عنوان سمبل «مبارزه در راه آزادی» با لقب «پروانههای فراموش نشدنی» مشهور شدند. شکنجهها و خشونتهای انجام شده بر روی سه خواهر و نقشی که آنها در مبارزه علیه دیکتاتوری حکومت تراخیلو ایفا کرده بودند، سبب شد در اولین گردهمآیی سازمانهای زنان آمریکای لاتین و جزایر دریای کارائیب در بوگوتای کلمبیا، در سال 1981، زنان، روز 25 نوامبر را به عنوان «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» اعلام کنند. زنان، در این همایش، نه تنها خشونت برپایهی جنسیت را محکوم کردند، بلکه هر نوع خشونت علیه زنان را از شکنجه و قتل و تجاوز توسط حکومتها در زندان گرفته تا خشونتهای روانی و فیزیکی در محیط خانواده و آزار و اذیت و تبعیض در محیطهای کاری و اجتماع را محکوم کردند.
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
25 نوامبر سال 1960، در بخش شمالی «جمهوری دومینیکن» جسدهای سه خواهر به نامهای «پاتریا»، «مینروا»،«ماریاترزا» میرابل، در کنار یک مرداب پیدا شدند. این سه خواهر که از مبارزان فعال علیه دیکتاتوری «رافائل تراخیلو»، حکومت مورد حمایت دولت آمریکا بودند، پس از تجاوز و شکنجه به دست جانیان این حکومت به شیوه فجیعی به قتل رسیدند. هرچند حکومت میخواست قتل آنها را یک حادثه رانندگی جلوه دهد، اما به سرعت نوع تجاوز و قتل آنها، باعث رسوایی آشکار حکومت شد و خواهران میرابل به عنوان سمبل «مبارزه در راه آزادی» با لقب «پروانههای فراموش نشدنی» مشهور شدند. شکنجهها و خشونتهای انجام شده بر روی سه خواهر و نقشی که آنها در مبارزه علیه دیکتاتوری حکومت تراخیلو ایفا کرده بودند، سبب شد در اولین گردهمآیی سازمانهای زنان آمریکای لاتین و جزایر دریای کارائیب در بوگوتای کلمبیا، در سال 1981، زنان، روز 25 نوامبر را به عنوان «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» اعلام کنند. زنان، در این همایش، نه تنها خشونت برپایهی جنسیت را محکوم کردند، بلکه هر نوع خشونت علیه زنان را از شکنجه و قتل و تجاوز توسط حکومتها در زندان گرفته تا خشونتهای روانی و فیزیکی در محیط خانواده و آزار و اذیت و تبعیض در محیطهای کاری و اجتماع را محکوم کردند.
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
@rahenow 🗿👈
ترور محسن فخری زاده مهابادی و یک پرسش
ترور ناجوانمردانه مهندس فخری زاده که بنا به گفته ها از شخصیت های کلیدی برنامه موشکی و هسته ای کشور عزیزمان بوده است باردیگر جامعه غم زده و انس گرفته به استرس و اضطراب را دچار شوک جدیدی کرد.ایران تا حالا حدود نیم تریلیون دلار صرف پروژه هسته ای کرده است و بارها این پروژه با خرابکاری سازمان های اطلاعاتی-امنیتی خارجی مواجه بوده است.ازبرنامه استاکس نت تا خرابکاری ازداخل توسط عوامل نفوذی چندین بار هزینه های هنگفتی را به لحاظ مادی به ایران تحمیل کرده است.
سوای هزینه های مادی این خرابکاری ها رخنه عوامل سیا و موساد و دیگر سازمان های اطلاعاتی کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای گاهاً زمینه ترور و شهادت دانشمندان هسته ای ایران را فراهم کرده است که پرسش هایی جدی درباره قابلیت و هوشمندی حفاظتی نهادهای اطلاعاتی-امنیتی ایران درجلوگیری ازرخنه عوامل دشمن پیش کشیده است.آیا سازمان های بیگانه تا این حد ازقابلیت اطلاعاتی برخوردارند که حفاظت شده ترین شخصیت پروژه هسته ای و موشکی ایران را ازمیان بردارند؟شخصیتی که دستکم تاآنجا که مسئولان ارشد کشور می گویند جزو خط قرمزهای برنامه هسته ای ایران بوده است که دست عوامل آژانس هسته ای ازاو کوتاه باشد.هیچ فرد و احدی حق مصاحبه و نزدیکی به مرحوم فخری زاده را نداشته است و گفته می شود درلحظه وقوع این جنایت دستکم شش محافظ زبده مسئول حفظ جان ایشان بوده اند.این ترور وحشیانه بوده است. بی رحمانه و غیر اخلاقی اما هیچ یک ازاین گزاره ها کاهلی و سستی نهادهای ذی ربط درحفاظت ازدانشمندان هسته ای را توجیه نمی کند.
اما پرسش راقم پرسشی ازسنخ دیگراست.اگر حذف به شیوه ترور و یا حتی به مرگ طبیعی این سرمایه های نمادین و فرهنگی اینقدر ناراحت کننده است که وجدان جامعه را تکان می دهد و موجی از احساس تحسر و افسوس و تاسف را برمی انگیزد به خاطر بی بدیل بودن چنین سرمایه هایی است که نبوغ و زندگی خود را دراختیار کشور قرارداده اند.مهاجرت سالانه صدوپنجاه هزارنخبه ایرانی به خارج ازکشورکه میلیاردها دلار به کشور مان صدمه می زند و استخر هوشی ایران را تخلیه می کند چرا باید با بی تفاوتی جامعه،کشور و مسئولان ذی ربط همراه بوده باشد؟آیا هدررفت سرمایه های مادی،فرهنگی،نمادین این کشور و خروج هزاران هزار نخبه و تحصیلکرده ها والمپیادی های کشور خود نوعی تروری ساختاری نیست؟
اگر شهادت مهندس فخری زاده به چشم می آید به واسطه خشونت عریانی است که پشت این قضیه بوداما در خشونت ساختاری که پیامدها و عواقبش هولناک تر ازاین ترور ناجوانمردانه است،کوچ و مهاجرت و فرار صدها هزارنخبه خود به هیچ وجه کمتر از ترور نیست.ترور فقط گذاشتن بمب و انفجار و شلیک سلاح لیزری نیست.ترور واقعی و پنهان ربودن و جذب و جلب بزرگترین منبع سرمایه ای کشور است که ما با بی تفاوتی هرچه تمام به آن نگاه می کنیم و فراموش می کنیم درحالی که کشورهای غربی بی آنکه ریالی صرف تحصیلات آنها بکنند از وجودشان بهره مند می شوند.دیریست که ما را می کشند تک تک و یا گروهی.فقط چشم بصیرت می خواهد و بس!
#نه_به_ترور
#نه_به_خشونت
#نه_به_فرار_مغزها
#نخبگان_را_قدر_بدانیم
#قربان_عباسی
@rahenow 🗿👈
ترور ناجوانمردانه مهندس فخری زاده که بنا به گفته ها از شخصیت های کلیدی برنامه موشکی و هسته ای کشور عزیزمان بوده است باردیگر جامعه غم زده و انس گرفته به استرس و اضطراب را دچار شوک جدیدی کرد.ایران تا حالا حدود نیم تریلیون دلار صرف پروژه هسته ای کرده است و بارها این پروژه با خرابکاری سازمان های اطلاعاتی-امنیتی خارجی مواجه بوده است.ازبرنامه استاکس نت تا خرابکاری ازداخل توسط عوامل نفوذی چندین بار هزینه های هنگفتی را به لحاظ مادی به ایران تحمیل کرده است.
سوای هزینه های مادی این خرابکاری ها رخنه عوامل سیا و موساد و دیگر سازمان های اطلاعاتی کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای گاهاً زمینه ترور و شهادت دانشمندان هسته ای ایران را فراهم کرده است که پرسش هایی جدی درباره قابلیت و هوشمندی حفاظتی نهادهای اطلاعاتی-امنیتی ایران درجلوگیری ازرخنه عوامل دشمن پیش کشیده است.آیا سازمان های بیگانه تا این حد ازقابلیت اطلاعاتی برخوردارند که حفاظت شده ترین شخصیت پروژه هسته ای و موشکی ایران را ازمیان بردارند؟شخصیتی که دستکم تاآنجا که مسئولان ارشد کشور می گویند جزو خط قرمزهای برنامه هسته ای ایران بوده است که دست عوامل آژانس هسته ای ازاو کوتاه باشد.هیچ فرد و احدی حق مصاحبه و نزدیکی به مرحوم فخری زاده را نداشته است و گفته می شود درلحظه وقوع این جنایت دستکم شش محافظ زبده مسئول حفظ جان ایشان بوده اند.این ترور وحشیانه بوده است. بی رحمانه و غیر اخلاقی اما هیچ یک ازاین گزاره ها کاهلی و سستی نهادهای ذی ربط درحفاظت ازدانشمندان هسته ای را توجیه نمی کند.
اما پرسش راقم پرسشی ازسنخ دیگراست.اگر حذف به شیوه ترور و یا حتی به مرگ طبیعی این سرمایه های نمادین و فرهنگی اینقدر ناراحت کننده است که وجدان جامعه را تکان می دهد و موجی از احساس تحسر و افسوس و تاسف را برمی انگیزد به خاطر بی بدیل بودن چنین سرمایه هایی است که نبوغ و زندگی خود را دراختیار کشور قرارداده اند.مهاجرت سالانه صدوپنجاه هزارنخبه ایرانی به خارج ازکشورکه میلیاردها دلار به کشور مان صدمه می زند و استخر هوشی ایران را تخلیه می کند چرا باید با بی تفاوتی جامعه،کشور و مسئولان ذی ربط همراه بوده باشد؟آیا هدررفت سرمایه های مادی،فرهنگی،نمادین این کشور و خروج هزاران هزار نخبه و تحصیلکرده ها والمپیادی های کشور خود نوعی تروری ساختاری نیست؟
اگر شهادت مهندس فخری زاده به چشم می آید به واسطه خشونت عریانی است که پشت این قضیه بوداما در خشونت ساختاری که پیامدها و عواقبش هولناک تر ازاین ترور ناجوانمردانه است،کوچ و مهاجرت و فرار صدها هزارنخبه خود به هیچ وجه کمتر از ترور نیست.ترور فقط گذاشتن بمب و انفجار و شلیک سلاح لیزری نیست.ترور واقعی و پنهان ربودن و جذب و جلب بزرگترین منبع سرمایه ای کشور است که ما با بی تفاوتی هرچه تمام به آن نگاه می کنیم و فراموش می کنیم درحالی که کشورهای غربی بی آنکه ریالی صرف تحصیلات آنها بکنند از وجودشان بهره مند می شوند.دیریست که ما را می کشند تک تک و یا گروهی.فقط چشم بصیرت می خواهد و بس!
#نه_به_ترور
#نه_به_خشونت
#نه_به_فرار_مغزها
#نخبگان_را_قدر_بدانیم
#قربان_عباسی
@rahenow 🗿👈
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فرزند این سرزمین
نیک یوسفی فیلمساز ٢٨ ساله بخاطر ساختن این کلیپ ٢ دقیقه ای در بازداشت بسر میبرد.
#مهسا_امینی
#محسن_شکاری
#نه_به_خشونت
#زن_زندگی_آزادی
@rahenow 🗿👈
نیک یوسفی فیلمساز ٢٨ ساله بخاطر ساختن این کلیپ ٢ دقیقه ای در بازداشت بسر میبرد.
#مهسا_امینی
#محسن_شکاری
#نه_به_خشونت
#زن_زندگی_آزادی
@rahenow 🗿👈