#یادداشت
💢انتقال پزشك
🆔️ @rasht_nezam
♦️فرار از زندان بزرگ درمان
📌هر وقت يك رفتار اجتماعى عجيب بروز ميكند، بايد به ريشه هاى پيدايى آن پرداخت.
اينكه طبابت با ثروت، معادل سازى شده است را، ميشود به سادگى با مؤلفه هاى اجتماعى كارآزمايى كرد.
در جهان اقتصادى تنفس ميكنيم كه رقابت حرف اول و آخر را ميزند و اولين مانع رقابت انحصار است.
اما به نظر ميرسد، اقتصاد سلامت در ايران دارد از ماهيت مروادات اقتصادى به يك سيستم بسته انحصارى كوچ ميكند.
هر زمانى اقتصاد از رقابت به انجماد انحصار كيش داده شد، يك اتفاق حتمى رخ ميدهد.
هميشه عده اى از فعالين هر حوزه اقتصادى در اجتماع چند پتانسيلى هستند.
اينها افرادى هستند كه قابليت نصب ويندوز و برنامه هاى متفاوت با گذشته عملكردى خود دارند.
ارتقاء نرم افزارى لزوماً حركت به سمت تعالى در همان بُعد قبلى نيست.
گاهى تغيير كاربرى يك سيستم در ابعادى متفاوت و نه لزوماً قابل قياس با گذشته مألوف رخ ميدهد.
اتفاقى كه در حوزه اقتصاد سلامت رخ داده، بى تعارف است.
تفكر حاكميتى حاكم بر درمان منجر به حذف تدريجى عنصر رقابت و خلاقيت در طبابت شده و سرانجام اين روند به #كارمند سازى پزشكان منجر خواهد شد.
اين مدعا نه يك توهم كه يك مستند اجتماعى با تاريخى به عمق چند دهه است.
امروز قصد من تبليغ يا تخريب اين روند نيست؛
بلكه اثبات اين ادعاست كه هر وقت يك مراوده اجتماعى از رقابت تخليه ميشود، رخوت دستورى منجر به فرار قشرى از فعالين خواهد شد كه خلاقيت و پيشرفت فردى و اثر تلاش در فعاليت اقتصادى را نيروى محركه رفتار حرفه اى خود ميدانند.
در همه حوزه هاى اقتصادى از جمله سلامت، هستند كسانى كه در قالب منجمد كارمندى جا نخواهند شد و اگر انجماد دستورى غيررقابتى با تمسك به حاكميتى بودن بخش سلامت رخ دهد؛
اين انفعال و زنجير را طاقت نخواهند آورد.
فرار بزرگ از رخوت كارمندى غير رقابتى به شيوه هاى متفاوت اتفاق مى افتد كه از آن در اقتصاد به انتقال سرمايه انسانى ياد ميشود.
انتقال سرمايه نيروى انسانى با فرار مغزها آشناترين شكل فيزيكى شناخته شده آن است.
فرارى دادن مغزها لزوماً به معناى خروج آنها از مرز جغرافيايى نيست.
من قبلاً از حاشيه نشينى نخبگان حرف زدم و اين مختص طبابت نيست.
سياست هاى غلط منزوى كردن و ايجاد دلزدگى در بيشتر حوزه هاى فنى هم ديده ميشود.
به محض ايجاد سيستم مقيد غيررقابتى كه انجماد كارمندى، پويايى و خلاقيت فردى را براى درخشش و نمايش ويژگى فعال يا نابغه اقتصادى منهدم كند؛
اولين اتفاق بعدى، فرار به حوزه هاى جانبى فعاليت اقتصادى ست.
اين فرار اتفاقاً از جنس بازارهاى همسايه رخ ميدهد.
مراودات اجتماعى در سر و كله زدن با افراد مقاوم و ارضاء و اقناع ذهنى مراجعه كننده، ويژگى شغل طبابت است و هر شغلى كه دست گرفتن ذهن مخاطب را به عنوان شم حرفه اى طلب كند، بازار همسايه ناميده ميشود.
مشاغلى كه نياز ضرورى را كه محتاج اعتماد و هوشمندى هم باشد، پوشش بدهند،
بازارهاى همسايه اند.
سلامت و سكونت شايد دو ستون احساس امنيت هستند و من بيشتر از اين دليل خوبى براى مجاورت اين دو بازار نخواهم گفت.
من دليلى نمى بينم كه از جاذبه هاى مالى بازار مسكن و دليل گرايش بيشتر مشاغل به اين بازار به عنوان شغل دوم حرف بزنم اما شباهت ماهيتى بين #املاكى بودن در كسب اعتماد ارباب رجوع با طبابت قابل انكار نيست.
پزشكانى كه طبابت را رها كرده و وارد ساير حوزه هاى اقتصادى ميشوند فاز دوم در عبور شغلى پزشكان از تبديل شغلى ست.
آنچه من در انتهاى اين بحث ميگذارم سوال بزرگ است،
سيستم مديريتى با انهدام خلاقيت و رقابت در طبابت با ايجاد انحصار منجمد در سيستم اقتصاد سلامت فرار از زندان را نقشه ريزى كرد و اينطور ادامه يابد هيچ ذهن خلاقى وارد روند كارمند سازى نخواهد شد.
فرار مغزهاى پويا از حوزه اقتصاد سلامت امرى اجتناب ناپذير است و كم نيستند كسانى كه اسطوره عبور از يك عمر كسب تجربه و رها سازى مهارت آموخته براى نسل جوان به نام داستان حكمت آموز طوطى و بازرگان باشند.
تلاش و پشتكار كليد رفتار در حرفه طبابت بود و انتقال اين كارمايه به ساير حوزه هاى اقتصاد حتماً موفق خواهد شد.
اين فرار بزرگ نمايشنامه رمان جستجوی زمان از دست رفته À la recherche du temps perd مارسل پروست نویسندهٔ فرانسوی است.
امثال ما شايد پيشرو در نماد اين عبور بى تفاوت هستيم.
✍ دكتر سهيل طالبى حسينى
جراح و متخصص ارتوپدى
٩٧/٥/٣
کانال رسمی سازمان نظام پزشکی رشت
🆔️ @rasht_nezam
https://t.me/rasht_nezam
🍀☘️☘️☘️☘️
ارتباط با ادمین:
@rashtmc
🍀☘️☘️☘️☘️
سایت سازمان نظام پزشکی رشت
www.rashtmc.ir
💢انتقال پزشك
🆔️ @rasht_nezam
♦️فرار از زندان بزرگ درمان
📌هر وقت يك رفتار اجتماعى عجيب بروز ميكند، بايد به ريشه هاى پيدايى آن پرداخت.
اينكه طبابت با ثروت، معادل سازى شده است را، ميشود به سادگى با مؤلفه هاى اجتماعى كارآزمايى كرد.
در جهان اقتصادى تنفس ميكنيم كه رقابت حرف اول و آخر را ميزند و اولين مانع رقابت انحصار است.
اما به نظر ميرسد، اقتصاد سلامت در ايران دارد از ماهيت مروادات اقتصادى به يك سيستم بسته انحصارى كوچ ميكند.
هر زمانى اقتصاد از رقابت به انجماد انحصار كيش داده شد، يك اتفاق حتمى رخ ميدهد.
هميشه عده اى از فعالين هر حوزه اقتصادى در اجتماع چند پتانسيلى هستند.
اينها افرادى هستند كه قابليت نصب ويندوز و برنامه هاى متفاوت با گذشته عملكردى خود دارند.
ارتقاء نرم افزارى لزوماً حركت به سمت تعالى در همان بُعد قبلى نيست.
گاهى تغيير كاربرى يك سيستم در ابعادى متفاوت و نه لزوماً قابل قياس با گذشته مألوف رخ ميدهد.
اتفاقى كه در حوزه اقتصاد سلامت رخ داده، بى تعارف است.
تفكر حاكميتى حاكم بر درمان منجر به حذف تدريجى عنصر رقابت و خلاقيت در طبابت شده و سرانجام اين روند به #كارمند سازى پزشكان منجر خواهد شد.
اين مدعا نه يك توهم كه يك مستند اجتماعى با تاريخى به عمق چند دهه است.
امروز قصد من تبليغ يا تخريب اين روند نيست؛
بلكه اثبات اين ادعاست كه هر وقت يك مراوده اجتماعى از رقابت تخليه ميشود، رخوت دستورى منجر به فرار قشرى از فعالين خواهد شد كه خلاقيت و پيشرفت فردى و اثر تلاش در فعاليت اقتصادى را نيروى محركه رفتار حرفه اى خود ميدانند.
در همه حوزه هاى اقتصادى از جمله سلامت، هستند كسانى كه در قالب منجمد كارمندى جا نخواهند شد و اگر انجماد دستورى غيررقابتى با تمسك به حاكميتى بودن بخش سلامت رخ دهد؛
اين انفعال و زنجير را طاقت نخواهند آورد.
فرار بزرگ از رخوت كارمندى غير رقابتى به شيوه هاى متفاوت اتفاق مى افتد كه از آن در اقتصاد به انتقال سرمايه انسانى ياد ميشود.
انتقال سرمايه نيروى انسانى با فرار مغزها آشناترين شكل فيزيكى شناخته شده آن است.
فرارى دادن مغزها لزوماً به معناى خروج آنها از مرز جغرافيايى نيست.
من قبلاً از حاشيه نشينى نخبگان حرف زدم و اين مختص طبابت نيست.
سياست هاى غلط منزوى كردن و ايجاد دلزدگى در بيشتر حوزه هاى فنى هم ديده ميشود.
به محض ايجاد سيستم مقيد غيررقابتى كه انجماد كارمندى، پويايى و خلاقيت فردى را براى درخشش و نمايش ويژگى فعال يا نابغه اقتصادى منهدم كند؛
اولين اتفاق بعدى، فرار به حوزه هاى جانبى فعاليت اقتصادى ست.
اين فرار اتفاقاً از جنس بازارهاى همسايه رخ ميدهد.
مراودات اجتماعى در سر و كله زدن با افراد مقاوم و ارضاء و اقناع ذهنى مراجعه كننده، ويژگى شغل طبابت است و هر شغلى كه دست گرفتن ذهن مخاطب را به عنوان شم حرفه اى طلب كند، بازار همسايه ناميده ميشود.
مشاغلى كه نياز ضرورى را كه محتاج اعتماد و هوشمندى هم باشد، پوشش بدهند،
بازارهاى همسايه اند.
سلامت و سكونت شايد دو ستون احساس امنيت هستند و من بيشتر از اين دليل خوبى براى مجاورت اين دو بازار نخواهم گفت.
من دليلى نمى بينم كه از جاذبه هاى مالى بازار مسكن و دليل گرايش بيشتر مشاغل به اين بازار به عنوان شغل دوم حرف بزنم اما شباهت ماهيتى بين #املاكى بودن در كسب اعتماد ارباب رجوع با طبابت قابل انكار نيست.
پزشكانى كه طبابت را رها كرده و وارد ساير حوزه هاى اقتصادى ميشوند فاز دوم در عبور شغلى پزشكان از تبديل شغلى ست.
آنچه من در انتهاى اين بحث ميگذارم سوال بزرگ است،
سيستم مديريتى با انهدام خلاقيت و رقابت در طبابت با ايجاد انحصار منجمد در سيستم اقتصاد سلامت فرار از زندان را نقشه ريزى كرد و اينطور ادامه يابد هيچ ذهن خلاقى وارد روند كارمند سازى نخواهد شد.
فرار مغزهاى پويا از حوزه اقتصاد سلامت امرى اجتناب ناپذير است و كم نيستند كسانى كه اسطوره عبور از يك عمر كسب تجربه و رها سازى مهارت آموخته براى نسل جوان به نام داستان حكمت آموز طوطى و بازرگان باشند.
تلاش و پشتكار كليد رفتار در حرفه طبابت بود و انتقال اين كارمايه به ساير حوزه هاى اقتصاد حتماً موفق خواهد شد.
اين فرار بزرگ نمايشنامه رمان جستجوی زمان از دست رفته À la recherche du temps perd مارسل پروست نویسندهٔ فرانسوی است.
امثال ما شايد پيشرو در نماد اين عبور بى تفاوت هستيم.
✍ دكتر سهيل طالبى حسينى
جراح و متخصص ارتوپدى
٩٧/٥/٣
کانال رسمی سازمان نظام پزشکی رشت
🆔️ @rasht_nezam
https://t.me/rasht_nezam
🍀☘️☘️☘️☘️
ارتباط با ادمین:
@rashtmc
🍀☘️☘️☘️☘️
سایت سازمان نظام پزشکی رشت
www.rashtmc.ir