✍به نام خدا
در حسرت #نگاهت، احساس سرد پنجره همچون صلیب بر سر دروازه های کردستان می درخشد، تصویر خاتون نام آشنا #مرَضیه" بر دیوارهای شهر، تداعی غرور و ماتم است. موی شبنم زده ی تاب شکن شب، صحرازده ی دشت شقایق را به قله ی حنجره ات شکست. تا غم لیلای #مجنون را به آشوب تب زدگی های تن برد. تو که از دیدن هر منظره دلخواه تری، و با یک نگاه #دلربا دل می بری، تو و آن نغمه های فریبایی دلنشین، تا بر گلوی همه ی مآذن های دلفریبانه که بگذری، #ندبه کنان رو به افق های خیره کننده، مات حنجره ی دلگشای تواند. در #نبود_تو #طبع شاعرانگی گل می کند، شاید سیاهی قلم روی دفتر شعر، #زیباترین اثر سکوت بر لحد تو را به لحظه های دلتنگی گره زند. همان لحظه که در خاک حضور نهادی، نفس باد صبا، یکسره عطرآگین گلوگاه شیوای غایب از نظر تو شد. #معنای عشق برق نگاهی ست که خوشه ی صد پروین ، به غمزه ی تیر مژگان تو آویخته ی کمان کمند کواکب شد. دلجویی نغمه های غریبانه ات، پیش ارباب هنر در خور تحسین است. اگر عشق را به هوای دلتنگی هجای کنند به نام تو می رسند. بالاتر و درخشان تر از ترنم ترانه ای، قاب پنجره ی آسمان نگاهت درنگاه پرندگان آبی تراست تو از ابرها بالاتر نشسته ای و عشق بر سر انگشتانت که می تابد، نت #مولودی سینه ات مرآت دل را به غزل می گشاید. غیرت به گیسوی گیرایت، گره بند خوشه ی پروین است. از چشم غزل بارت ، پیوسته غزل بر حنجره ات جاری ست. مرگ خاتون آوازها در باورها نمی گنجد. ◾️روز وداع تو◾️ جام شوکران بر کام عطش لبالب ماتم است. این چشم عسل گون توست که گیرایی غزل را به سلسله ی زلفت، طرحی از شب یلدایی ست
✍ بقلم #شفیعی 97/12/14
━━━━━━━━━━━
🆑 @salam_bar_zarneh
در حسرت #نگاهت، احساس سرد پنجره همچون صلیب بر سر دروازه های کردستان می درخشد، تصویر خاتون نام آشنا #مرَضیه" بر دیوارهای شهر، تداعی غرور و ماتم است. موی شبنم زده ی تاب شکن شب، صحرازده ی دشت شقایق را به قله ی حنجره ات شکست. تا غم لیلای #مجنون را به آشوب تب زدگی های تن برد. تو که از دیدن هر منظره دلخواه تری، و با یک نگاه #دلربا دل می بری، تو و آن نغمه های فریبایی دلنشین، تا بر گلوی همه ی مآذن های دلفریبانه که بگذری، #ندبه کنان رو به افق های خیره کننده، مات حنجره ی دلگشای تواند. در #نبود_تو #طبع شاعرانگی گل می کند، شاید سیاهی قلم روی دفتر شعر، #زیباترین اثر سکوت بر لحد تو را به لحظه های دلتنگی گره زند. همان لحظه که در خاک حضور نهادی، نفس باد صبا، یکسره عطرآگین گلوگاه شیوای غایب از نظر تو شد. #معنای عشق برق نگاهی ست که خوشه ی صد پروین ، به غمزه ی تیر مژگان تو آویخته ی کمان کمند کواکب شد. دلجویی نغمه های غریبانه ات، پیش ارباب هنر در خور تحسین است. اگر عشق را به هوای دلتنگی هجای کنند به نام تو می رسند. بالاتر و درخشان تر از ترنم ترانه ای، قاب پنجره ی آسمان نگاهت درنگاه پرندگان آبی تراست تو از ابرها بالاتر نشسته ای و عشق بر سر انگشتانت که می تابد، نت #مولودی سینه ات مرآت دل را به غزل می گشاید. غیرت به گیسوی گیرایت، گره بند خوشه ی پروین است. از چشم غزل بارت ، پیوسته غزل بر حنجره ات جاری ست. مرگ خاتون آوازها در باورها نمی گنجد. ◾️روز وداع تو◾️ جام شوکران بر کام عطش لبالب ماتم است. این چشم عسل گون توست که گیرایی غزل را به سلسله ی زلفت، طرحی از شب یلدایی ست
✍ بقلم #شفیعی 97/12/14
━━━━━━━━━━━
🆑 @salam_bar_zarneh
Telegram
attach 📎