🔴 در پژوهشی در بین 12000 محقق آمریکایی در رشته های گوناگون مشخص شد:
✅ حدود 14درصد از محققین اضافه کردن استنادات بی مورد به علت تحت فشار قرار گرفتن را اعلام کرده اند!
✅ بیش از 35 در صد نیز اضافه کردن بی مورد نام نویسندگان به مقاله ی خود را اعلام کرده اند. در این میان محققین خانم بیشتر احتمال دارد تا نام محققین ارشد خود را به مقاله اضافه کنند!
✅ نیچر با استناد به مقاله ای که همین ماه در مجله ی #PLOS_ONE چاپ شده است به این موضوع پرداخته است. لینک مقاله:
https://www.natureindex.com/news-blog/female-researchers-add-their-superiors-as-authors
🆔 @Scientometric
✅ حدود 14درصد از محققین اضافه کردن استنادات بی مورد به علت تحت فشار قرار گرفتن را اعلام کرده اند!
✅ بیش از 35 در صد نیز اضافه کردن بی مورد نام نویسندگان به مقاله ی خود را اعلام کرده اند. در این میان محققین خانم بیشتر احتمال دارد تا نام محققین ارشد خود را به مقاله اضافه کنند!
✅ نیچر با استناد به مقاله ای که همین ماه در مجله ی #PLOS_ONE چاپ شده است به این موضوع پرداخته است. لینک مقاله:
https://www.natureindex.com/news-blog/female-researchers-add-their-superiors-as-authors
🆔 @Scientometric
Natureindex
Female researchers add their superiors as authors
Survey finds that women are more prone to recognizing honorary co-authors in papers, but less likely to pad citation lists.
🔴 مدل نشر #Open_Access
✅ تعداد قابل توجه مقالات منتشر شده در #PLOS_ONE و #Scientific_Reports
✅سال 2013، ایران، حدود 41000 مقاله داشته و مگاژورنال پلاس،به تنهایی نزدیک به 35000 مقاله منتشر کرده است
✅ تعداد قابل توجه مقالات منتشر شده در #PLOS_ONE و #Scientific_Reports
✅سال 2013، ایران، حدود 41000 مقاله داشته و مگاژورنال پلاس،به تنهایی نزدیک به 35000 مقاله منتشر کرده است
🔴 روابط بین ادیتور های مجلات با نویسندگان مقالات، فاصله ی زمانی بین ارسال تا پذیرش مقاله را کوتاه می کند
✅ مقاله ای که در مجله #Scientometrics چاپ شده است موضوع فوق را در مورد بیش از 100 هزار مقاله چاپ شده در مجله ی #PLOS_ONE در فاصله ی ز مانی بین 2007 تا 2015 بررسی کرده است. منظور از رابطه در این بررسی، همکار پژوهشی (Co-author) بودن در مقالات قبلی می باشد.
✅ بر اساس این مقاله حتی بعد از اصلاح مواردی همچون کیفیت مقالات چاپ شده، باز هم روابط بین ادیتور ها و نویسندگان در فاصله ی زمانی اشاره شده (به طور متوسط 19 روز) موثر می باشد
✅ لینک مقاله:
https://doi.org/10.1007/s11192-017-2309-y
🆔 @Scientometric
✅ مقاله ای که در مجله #Scientometrics چاپ شده است موضوع فوق را در مورد بیش از 100 هزار مقاله چاپ شده در مجله ی #PLOS_ONE در فاصله ی ز مانی بین 2007 تا 2015 بررسی کرده است. منظور از رابطه در این بررسی، همکار پژوهشی (Co-author) بودن در مقالات قبلی می باشد.
✅ بر اساس این مقاله حتی بعد از اصلاح مواردی همچون کیفیت مقالات چاپ شده، باز هم روابط بین ادیتور ها و نویسندگان در فاصله ی زمانی اشاره شده (به طور متوسط 19 روز) موثر می باشد
✅ لینک مقاله:
https://doi.org/10.1007/s11192-017-2309-y
🆔 @Scientometric
در دوران پاندمی، نتایج مقاله ای از محققین ایرانی را در کانال قرار داده بودم که به ارتباط بین #ویتامین_دی با بیماری #کوید_۱۹ پرداخته بود. (لینک)
مقاله که حاصل کار محققینی از ایران و آمریکا بود در مجله #PLOS_ONE منتشر شده و تا به حال ۳۶۶ بار مورد استناد گرفته است.
در همان سال نشر مقاله یعنی ۲۰۲۰، بنابر دلایلی مثل احتمال ناکافی بودن حجم نمونه برای نتیجه گیری و قدرت ناکافی آنالیز داده ها برای نتیجه گیری اعلام شده و عدم اعلام تضاد منافع احتمالی توسط نویسنده مسئول Michael F. Holick، برای مقاله یک #Expression_of_Concern منتشر می شود. (توضیح بیشتر)
حالا در 2024 مقاله #سلب_اعتبار (#Retract) شده است. مجله با بررسی نظرات داوران و ادیتوریال بورد و پاسخ نویسندگان به این نتیجه رسیده است که طراحی مطالعه (شامل معیارهای ورود و خروج در نظر گرفته شده و روش آنالیز مورد استفاده) برای پاسخ به سوال مطالعه به اندازه کافی دقیق و قوی نبوده است. از طرفی روش کار مطالعه نیز با جزییات کافی بیان نشده که روی امکان تکرارپذیری مطالعه اثر می گذارد. بر این اساس مقاله توسط مجله سلب اعتبار شده است. مجله برای این بررسی نزدیک به ۴ سال زمان لازم داشته است. نویسندگان مسئول مقاله (محمد علی صحرائیان از اعضای کمیته ملی اخلاق و Michael F. Holick از آمریکا) مخالف این کار بوده اند. مجله از این که این موضوعات قبل از نشر مقاله شناسایی نشده و به آنها پرداخته نشده ابراز تاسف کرده است. (لینک سلب اعتبار و لینک نظرات در PubPeer)
اینجا (لینک) می توانید لیستی از بیش از ۴۲۰ مقاله سلب اعتبار شده در مورد کووید-۱۹ را ببینید.
@Scientometric
مقاله که حاصل کار محققینی از ایران و آمریکا بود در مجله #PLOS_ONE منتشر شده و تا به حال ۳۶۶ بار مورد استناد گرفته است.
در همان سال نشر مقاله یعنی ۲۰۲۰، بنابر دلایلی مثل احتمال ناکافی بودن حجم نمونه برای نتیجه گیری و قدرت ناکافی آنالیز داده ها برای نتیجه گیری اعلام شده و عدم اعلام تضاد منافع احتمالی توسط نویسنده مسئول Michael F. Holick، برای مقاله یک #Expression_of_Concern منتشر می شود. (توضیح بیشتر)
حالا در 2024 مقاله #سلب_اعتبار (#Retract) شده است. مجله با بررسی نظرات داوران و ادیتوریال بورد و پاسخ نویسندگان به این نتیجه رسیده است که طراحی مطالعه (شامل معیارهای ورود و خروج در نظر گرفته شده و روش آنالیز مورد استفاده) برای پاسخ به سوال مطالعه به اندازه کافی دقیق و قوی نبوده است. از طرفی روش کار مطالعه نیز با جزییات کافی بیان نشده که روی امکان تکرارپذیری مطالعه اثر می گذارد. بر این اساس مقاله توسط مجله سلب اعتبار شده است. مجله برای این بررسی نزدیک به ۴ سال زمان لازم داشته است. نویسندگان مسئول مقاله (محمد علی صحرائیان از اعضای کمیته ملی اخلاق و Michael F. Holick از آمریکا) مخالف این کار بوده اند. مجله از این که این موضوعات قبل از نشر مقاله شناسایی نشده و به آنها پرداخته نشده ابراز تاسف کرده است. (لینک سلب اعتبار و لینک نظرات در PubPeer)
اینجا (لینک) می توانید لیستی از بیش از ۴۲۰ مقاله سلب اعتبار شده در مورد کووید-۱۹ را ببینید.
@Scientometric
😱18👍6❤1👎1🤔1🤩1
چند روز قبل در مورد #سلب_اعتبار (#Retract) مقاله ای با موضوع ارتباط بین #ویتامین_دی و #کووید_۱۹ نوشته بودم. (لینک)
حالا وبسایت #Retraction_Watch نیز به این موضوع پرداخته و با نویسنده ها و همین طور مجله #PLOS_ONE نیز در این مورد گفتگو داشته است.
نویسندگان مسئول مقاله، #محمد_علی_صحرائیان از اعضای کمیته ملی اخلاق و Michael F. Holick از آمریکا می باشند.
مقاله در ۲۰۲۰ منتشر شده و با توجه به مواردی همچون عدم بیان تضاد منافع احتمالی برای نویسنده آمریکایی، حجم نمونه کم، نبود اطلاعات کافی برای نحوه فوت بیماران و …، با فاصله اندک از نشر آن، یک #Expression_of_Concern منتشر می شود. (توضیح بیشتر).
بحث ها در توییتر در آن زمان را از این لینک ها (یک و دو) می توانید ببینید. در زمان نشر مقاله، افراد زیادی با استفاده از این مطالعه، این موضوع را بیان می‌کرده‌اند که مکمل ویتامین دی می‌تواند در درمان کووید موثر باشد.
حالا بعد از نزدیک به ۴ سال نیز مقاله سلب اعتبار شده است.مجله با بررسی نظرات داوران و ادیتوریال بورد و پاسخ نویسندگان به این نتیجه رسیده است که طراحی مطالعه (شامل معیارهای ورود و خروج در نظر گرفته شده و روش آنالیز مورد استفاده) برای پاسخ به سوال مطالعه به اندازه کافی دقیق و قوی نبوده است. از طرفی روش کار مطالعه نیز با جزییات کافی بیان نشده که روی امکان تکرارپذیری مطالعه اثر می گذارد.
دکتر صحرائیان در گفتگو با این وبسایت مطالبی را عنوان کرده اند. از جمله این که
"این پروژه هیچ گرنتی دریافت نکرده است و پروفسور Holick هیچ گونه حمایت مالی برای این پروژه نداشته است."
"ترجیح داده می شد که این مسائل در طول فرآیند داوریِ پیش از نشر، شناسایی و به آن پرداخته شود تا اینکه کار به صورت عمومی در دسترس قرار بگیرد و بعدا مطرح شود"
"با این حال، ما ادعای وجود رابطه علیتی بین ویتامین D یا پیامد بالینی عفونت کووید را نداشته ایم. مطالعه حاضر مقطعی بوده و فقط ارتباط بین کووید و سطح ویتامین D در گردش را در نظر می گیرد."
"من معتقدم که سلب اعتبار یک مقاله صرفاً به دلیل اشتباهات تیم تحریریه مجله به جای پرداختن به نقص‌های ذاتی خود مطالعه، غیرمنصفانه، غیراخلاقی و غیرانسانی است."
از محققینی (Meyerowitz-Katz ) که در همان زمان نشر مقاله به مشکلات مقاله در توییتر پرداخته بود، احساس دو گانه ای در مورد این سلب اعتبار دارد و می گوید: اینکه تیم تحریریه زحمت بررسی را به خود داده و به خاطر کیفیت پایین، نه به خاطر بد اخلاقی پژوهشی، مقاله را پس گرفته‌اند، تعهد مجله را نشان می‌دهد و تعداد کمی از مجلات چنین تعهدی دارند. اما پس‌گرفتن آن در این زمان هیچ تاثیری بر وجود مطالب نادرست در منابع علمی نخواهد داشت - آسیب‌ها قبلاً وارد شده است. به نظر من تیم تحریریه PLOS ONE باید توضیح دهد چرا این تصمیم‌گیری این‌قدر طول کشید، در حالی که مشکلاتی که برای پس‌گیری ذکر می‌کنند همان‌هایی هستند که من در سپتامبر ۲۰۲۰ در توییتر اشاره کردم.
محقق دیگری نیز گفته است که هر چند بهتر بود بازپس گیری زودتر انجام شود اما با توجه به وجود Expression_of_Concern که توسط مجله برای مقاله منتشر شده، به نظر می رسد مجله موضوع را به خوبی مدیریت کرده است.
مجله هم در پاسخ برای این تاخیر مواردی را اعلام کرده و در ادامه به نوعی گفته است که وجود این زمان ۴ سال به نوعی نشان دهنده بررسی دقیق از این مورد پیچیده بوده است. بنابر پاسخ مجله، دلیل بازپس گیری، نگرانی ها در مورد روش شناسی گزارش شده، طراحی مطالعه و همین طور نگرانی در مورد قابل اعتماد بودن نتایج آن بوده است و تضاد منافع در این بازپس گیری نقشی نداشته است.
توضیحات کامل را در وبسایت Retraction Watch بخوانید: لینک
@Scientometric
حالا وبسایت #Retraction_Watch نیز به این موضوع پرداخته و با نویسنده ها و همین طور مجله #PLOS_ONE نیز در این مورد گفتگو داشته است.
نویسندگان مسئول مقاله، #محمد_علی_صحرائیان از اعضای کمیته ملی اخلاق و Michael F. Holick از آمریکا می باشند.
مقاله در ۲۰۲۰ منتشر شده و با توجه به مواردی همچون عدم بیان تضاد منافع احتمالی برای نویسنده آمریکایی، حجم نمونه کم، نبود اطلاعات کافی برای نحوه فوت بیماران و …، با فاصله اندک از نشر آن، یک #Expression_of_Concern منتشر می شود. (توضیح بیشتر).
بحث ها در توییتر در آن زمان را از این لینک ها (یک و دو) می توانید ببینید. در زمان نشر مقاله، افراد زیادی با استفاده از این مطالعه، این موضوع را بیان می‌کرده‌اند که مکمل ویتامین دی می‌تواند در درمان کووید موثر باشد.
حالا بعد از نزدیک به ۴ سال نیز مقاله سلب اعتبار شده است.مجله با بررسی نظرات داوران و ادیتوریال بورد و پاسخ نویسندگان به این نتیجه رسیده است که طراحی مطالعه (شامل معیارهای ورود و خروج در نظر گرفته شده و روش آنالیز مورد استفاده) برای پاسخ به سوال مطالعه به اندازه کافی دقیق و قوی نبوده است. از طرفی روش کار مطالعه نیز با جزییات کافی بیان نشده که روی امکان تکرارپذیری مطالعه اثر می گذارد.
دکتر صحرائیان در گفتگو با این وبسایت مطالبی را عنوان کرده اند. از جمله این که
"این پروژه هیچ گرنتی دریافت نکرده است و پروفسور Holick هیچ گونه حمایت مالی برای این پروژه نداشته است."
"ترجیح داده می شد که این مسائل در طول فرآیند داوریِ پیش از نشر، شناسایی و به آن پرداخته شود تا اینکه کار به صورت عمومی در دسترس قرار بگیرد و بعدا مطرح شود"
"با این حال، ما ادعای وجود رابطه علیتی بین ویتامین D یا پیامد بالینی عفونت کووید را نداشته ایم. مطالعه حاضر مقطعی بوده و فقط ارتباط بین کووید و سطح ویتامین D در گردش را در نظر می گیرد."
"من معتقدم که سلب اعتبار یک مقاله صرفاً به دلیل اشتباهات تیم تحریریه مجله به جای پرداختن به نقص‌های ذاتی خود مطالعه، غیرمنصفانه، غیراخلاقی و غیرانسانی است."
از محققینی (Meyerowitz-Katz ) که در همان زمان نشر مقاله به مشکلات مقاله در توییتر پرداخته بود، احساس دو گانه ای در مورد این سلب اعتبار دارد و می گوید: اینکه تیم تحریریه زحمت بررسی را به خود داده و به خاطر کیفیت پایین، نه به خاطر بد اخلاقی پژوهشی، مقاله را پس گرفته‌اند، تعهد مجله را نشان می‌دهد و تعداد کمی از مجلات چنین تعهدی دارند. اما پس‌گرفتن آن در این زمان هیچ تاثیری بر وجود مطالب نادرست در منابع علمی نخواهد داشت - آسیب‌ها قبلاً وارد شده است. به نظر من تیم تحریریه PLOS ONE باید توضیح دهد چرا این تصمیم‌گیری این‌قدر طول کشید، در حالی که مشکلاتی که برای پس‌گیری ذکر می‌کنند همان‌هایی هستند که من در سپتامبر ۲۰۲۰ در توییتر اشاره کردم.
محقق دیگری نیز گفته است که هر چند بهتر بود بازپس گیری زودتر انجام شود اما با توجه به وجود Expression_of_Concern که توسط مجله برای مقاله منتشر شده، به نظر می رسد مجله موضوع را به خوبی مدیریت کرده است.
مجله هم در پاسخ برای این تاخیر مواردی را اعلام کرده و در ادامه به نوعی گفته است که وجود این زمان ۴ سال به نوعی نشان دهنده بررسی دقیق از این مورد پیچیده بوده است. بنابر پاسخ مجله، دلیل بازپس گیری، نگرانی ها در مورد روش شناسی گزارش شده، طراحی مطالعه و همین طور نگرانی در مورد قابل اعتماد بودن نتایج آن بوده است و تضاد منافع در این بازپس گیری نقشی نداشته است.
توضیحات کامل را در وبسایت Retraction Watch بخوانید: لینک
@Scientometric
🤔15👍11❤4👎2