گفت: زنده ماندید؟
گفتم: زنده ماندیم،
اما زندگی در آن‌روزها متوقف شده بود.
زمان می‌گذشت بی آنکه واقعاً بگذرد،
نه داغ را سرد می‌کرد و نه درد را التیام می‌بخشید.

#کیمیا_رجبی

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

تفاوت انسان با حیوان و شیء در این است که انسان تاریخ دارد. تاریخ داشتن یعنی تأثیر در هر کاری. داشتن تاریخ داشتن هستیِ مثبت است. شی ء از دیروز ارث ندارد. برای گلدان دیروز و فردا معنا ندارد. ممکن است جایش با گلدان دیگری عوض شود ولی تاثیر جداگانه و هستی دار نمی پذیرد. ولی جای امروز فلان انسان را نمی‌توان با دیروزش عوض کرد. بودن او اکنون بودنِ دیگری است. خودش خودش را ساخته و در تاریخیت با بنیاد آن به هم متصل است؛ انسانی چنین می اندیشد و انسان دیگری چنان. نمی‌شود آنها را با هم عوض کرد. هر انسانی دارای هستی ممتاز و یکه است. در همین زمینه است که نیچه به انسان می گوید:
"خود را پیدا کن. ای انسان آن باش که هستی!"

📕#دجال

✍#فریدریش_نيچه

♦️@seemorghbook

💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠

گدایان بهر ِ روزی
طفل خود را کور میخواهند

طبیبان جملگی
خلق را رنجور میخواهند ...

گمانم مرده شویان
راضی‌ند بـر مُردن مـردم

بنازم مطربان
کاین خلق را مسرور میخواهند..

#شیخ_بهایی

♦️@seemorghbook

💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠

چه كسی ﮔﻔﺘﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻃﻼﺳﺖ؟
ﻣﻦ ﻣﺰﻩ ﻣﺰﻩ ﺍﺵ ﮐﺮﺩﻡ ...
ﺯﻣﺎﻥ ﻋﯿﻦ الکل است... ﺛﺎنیه ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﯿﺴﻮﺯاند و ﻣﯿﺮود در ﻋﻤﻖ
ﻭﺟﻮﺩﺕ ...
ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺪﯼ , چشمهايت را ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﻋﻤﺮﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﻮ ماندی و ﺧﻤﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﯾﮏ
ﻋﻤﺮ!

#فروغ_فرخزاد

♦️@seemorghbook

‌
بشری که حق اظهار عقیده و

بیان اندیشه خود را نداشته باشد ،

موجودی زنده به شمار نمی رود ...!

#شارل_دو_مونتسکیو

♦️@seemorghbook

سفرنامه گروته

هوگو گروته

♦️@seemorghbook

📕#سفرنامه_گروته

✍#هوگو_گروته

هوگو گروته جغرافیدان و قوم شناس آلمانی که سفرهای بسیاری به کشورهای آسیا آفریقا و آمریکای جنوبی انجام داد در سال 1907 به ایران آمد و پس از ملاقات با محمد علی شاه و احتشام السلطنه رییس مجلس به تبریز رفت و پیش از به توپ بستن مجلس ایران را ترک کرد . این سفرنامه آگاهی های مفید و جالبی درباره وضع اجتماعی اقتصادی و سیاسی ایران آن روز از دید یک محقق آلمانی به دست میدهد .

♦️@seemorghbook

〰〰〰〰〰〰〰〰

همه آدمها با متولد شدن به دنیا می آیند،
اما بیشترآدمها بدون متحول شدن از دنیا میروند،
تولد ،تحولیست که آدم به دنیا می آورد و تحول ،تولدیست که انسان به دنیا می آورد.

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

انسان‌ها بیش از هر چیز دیگر، «از اندیشیدن وحشت دارند»، بیش از فقر، حتی بیش از مرگ. «اندیشه» انقلاب می‌کند، از تخت به زیر می‌کشد و نابود می‌سازد. امتیازات دروغین، سنن و عرف جوامع، و عادات راحت طلبانهٔ انسان‌ها را، بدون ذره‌ای رحم، از دم تیغ می‌گذراند. هیچ قانونی را به رسمیت نمی‌شناسد؛ آنارشیست است. مراجع قانونی را به پشیزی نمی‌انگارد و بر خرد کهن نیز وقعی نمی‌نهد. اندیشه به سادگی در گودال جهنم می‌نگرد و هراسی او را فرا نمی‌گیرد. بشر، لکه کوچکی مغروق در ژرفای بی پایانی از سکوت است؛ اندیشه این را می‌بیند و با این حال، غرورمندانه خود را به نمایش می‌گذارد، گویی ارباب کائنات است. «اندیشه» چالاک، آزاد و عظیم است، یگانه روشنایی این جهان و بزرگ ترین مایه فخر بشر .

📕#چرا_بشر_می‌جنگد

✍#برتراند_راسل

♦️@seemorghbook

اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که این چین است و آن چون
یکی را میدهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون...

#باباطاهر

♦️@seemorghbook

«آن گونه هایی که زنده می مانند، نه قوی ترین ها هستند و نه باهوش ترین ها، بلکه آنهایی هستند که در برابر تغییرات بیشترین سازگاری را دارند.»

#چارلز_داروین
♦️@seemorghbook

〰〰〰〰〰〰〰〰

هر که عقاید و عادات غلط اطرافیان را کورکورانه بپذیرد، به شخص خود بی حرمتی کرده است. و بدون حرمت، نه اخلاقی در بین خواهد بود و نه نظامی. نه دوامی در بین خواهد بود و نه گرمای حیات بخشی.

این آدمها، مثل مدفوع بی شکل گاو، خواهند پوسید و فقط از دید مگسها و حشرات دیگر اهمیت خواهند داشت.


#فرانتس_کافکا

♦️@seemorghbook

🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀

سرﭘﺮﺳﺖ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺁﻟﻤﺎﻥ رﻭﺑﺮﺗﻮ ﭼﻮﻟﯽ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﯼ در ایام عزاداری ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ می‌گوید :

ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻪ یکی از شهر ها ﺭﻓﺘم .
ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﻭ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﺩﺳﺘﻪ‌ﺍﯼ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ .
ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﺩ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺑﻮﺩﻡ .

ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺷﯿﻮﻥ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ‌ﺯﺍﺭﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ
ﻣﯽ‌ﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ‌ﻫﺎی ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﻧﺞ ﻣﯽ‌ﺑﺮﺩﻧﺪ .
ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﯿﻌﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ
ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽ‌ﮐﺮﺩﻡ .
ﻣﻦ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﻭﻟﯽ
ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ‌ﮐﺸﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ !
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺩ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺯﺍﺭ ﺯﺍﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ .
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ آن‌ها ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰﺩیک‌تر ﺑﻮﺩ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﻭﺳﻂ ﮔﺮﯾﻪ‌ﺯﺍﺭﯼ ﺭﻭ
ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ :
اگر ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍهی ﻓﺮﺵ ﺑﺨﺮﯼ من دارم ؟!
ﻭ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ هم ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩ !
ﺍﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
در تمام عمر خود دیده‌ام !

♦️@seemorghbook

گاهی همه چیز را به حالِ خود رها کن و راهِ خودت را برو...
و در گوشِ روزگار، بگو؛
حالِ من خوب است و تو هرگز حریفِ حالِ خوبِ من نخواهی شد!
و بخند؛
به خوش باوریِ سایه‌های بخت برگشته‌ای که هنوز؛
جسارتِ آفتاب را ندیده‌اند...

♦️@seemorghbook

ما پادشاه را کشتیم
و سعی کردیم دنیا را تغییر بدهیم،
حالا تنها چیزی که گیرمان آمده
یک پادشاه جدید و بدتر است!
آن زمان برای آزادی میجنگیدیم
ولی الان برای نان!

#ویکتور_هوگو

♦️@seemorghbook

روز شغال

فردریک فورسایت

♦️@seemorghbook

📕#روز_شغال

✍#فردریک_فورسایت

فردریک فورسایت زاده ی ۲۵ اوت ۱۹۳۸ نویسنده و گهگاه مفسر سیاسی انگلیسی است. او بیشتر به خاطر رمان‌های مهیجش از قبیل روز شغال، سگ‌های جنگ، پروندهٔ اودسا، تندیس و مُشت خدا، شناخته شده است.فورسایت در اشفورد، کنت به دنیا آمد و در مدرسه تون‌بریدج و سپس در دانشگاه گرانادا اسپانیا به تحصیل پرداخت. او پیش از آنکه به نویسندگی روی بیاورد در میانه دهه ۵۰ خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود. هنوز ۱۹ سال نداشت که در جرگه نیروهای فعال نیروی هوایی قرار گرفت، اما مقررات سفت و سخت نظامی باب طبع وی نبود بنابراین تصمیم گرفت روزنامه‌نگاری را امتحان کند. در اواخر دهه پنجاه به‌عنوان خبرنگار محلی در یک روزنامه مشغول به‌کار شد و از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ به عنوان خبرنگار رویترز و بی‌بی‌سی در کشورهای مختلف خدمت کرد. به عنوان خبرنگار بی‌بی‌سی برای تهیه گزارش از جنگ داخلی نیجریه به آن کشور رفت و از نزدیک شاهد جنگ خشونت باری بود که دستمایه نگارش اولین کتابش با عنوان داستان بیافرا شد.او در زندگی‌نامه خود با عنوان «بیگانه؛ زندگی من» که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد فاش کرد که در زمان حضورش در نیجربه در جریان جنگ بیافرا در سال‌های پایانی ۱۹۶۰ از وی خواسته شده از نیجریه اطلاعات بفرستد و این آغازی بر همکاری ۲۰ ساله وی با سرویس اطلاعاتی بریتانیا بوده است.نخستین رمان او به نام روز شغال در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. این رمان دربارهٔ ترور ژنرال دوگل رئیس جمهور فرانسه بود و فرد زینمان بر پایه آن فیلمی موفق به همین نام ساخت.

♦️@seemorghbook

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

هی دفن می‌کنم و دفن می‌کنم و دفن می‌کنم؛
امیدهای رفته پی روزهای رفته را،
هی قرض می‌کنم و قرض می‌کنم و قرض می‌کنم؛
از فردای خود امید.

#بهرام_بیضایی

♦️@seemorghbook