#یک_فنجان_تفکر
▪| آدمی به خاصیت آدمی بودنش، هم توان بی نظیر زخم زدن دارد و هم امکان کم نظیر مرهم زخم شدن.
توان بی نظیر زخم زدن:
چرا که حتی زخم زبانِ او، از زخم شمشیر کشندهتر میشود؛
و توان کم نظیر مرهم زخم شدن:
چرا که در رستاخیزترین و دوزخیترین لحظات مرگ نَفَسی، حتی لمس ِ دست آدمی، توان ِ جان بخشیدن به کالبد در حال احتضار جانی در دم مرگ را مییابد.
به این معنا، حتی مومن ترین کس نیز، توان کشتن آدمی دیگر را دارد و جانی ترین کس نیز، به همان اعتبار، توان جان بخشیدن به کس دیگر را!
تو چه دانی که قاتلی بردار، خود ناجی کسی بوده است که با چشمانی اشکبار، نظاره گر بردار شدن اوست!؟
به او، به چشم صِرف یک قاتل جانی نگاه مکن! او نیز یحتمل، امید نَفَسی بوده است و مامن جانی!
جانها در اصل خود عیسی دم اند
یک زمان زخمند و گاهی مرهمند!
مثنوی معنوی
#امین_جباری
@seemorghbook
▪| آدمی به خاصیت آدمی بودنش، هم توان بی نظیر زخم زدن دارد و هم امکان کم نظیر مرهم زخم شدن.
توان بی نظیر زخم زدن:
چرا که حتی زخم زبانِ او، از زخم شمشیر کشندهتر میشود؛
و توان کم نظیر مرهم زخم شدن:
چرا که در رستاخیزترین و دوزخیترین لحظات مرگ نَفَسی، حتی لمس ِ دست آدمی، توان ِ جان بخشیدن به کالبد در حال احتضار جانی در دم مرگ را مییابد.
به این معنا، حتی مومن ترین کس نیز، توان کشتن آدمی دیگر را دارد و جانی ترین کس نیز، به همان اعتبار، توان جان بخشیدن به کس دیگر را!
تو چه دانی که قاتلی بردار، خود ناجی کسی بوده است که با چشمانی اشکبار، نظاره گر بردار شدن اوست!؟
به او، به چشم صِرف یک قاتل جانی نگاه مکن! او نیز یحتمل، امید نَفَسی بوده است و مامن جانی!
جانها در اصل خود عیسی دم اند
یک زمان زخمند و گاهی مرهمند!
مثنوی معنوی
#امین_جباری
@seemorghbook