☕️ قطعه ای از کتاب

آیا به قیافه مردمی که در خیابانه‌ا رفت و آمد می‌کنند با دقت نگاه کرده‌اید؟ اغلب همشهری‌های ما قیافه اخم‌آلود دارند يك عده کمی هم هستند که خیلی الکی خوشند و صدای خنده‌شان از چند متر دورتر هم به گوش میرسد. ما آدم معمولی نداریم یا خوب گریه می‌کنیم و یا خوب می‌خندیم ولی آنهایی که گریه می‌کنند تعدادشان از آنهایی که می‌خندند خیلی بیشتر است دلیلش هم این است که زندگی ما پر از درد و غصه است.

مردم ما برای اینکه بتواند به خوبی گریه بکنند و اشک بریزند هر کجا که یک فيلم غم‌انگیز و درام (فیلم هندی) و یا کتاب پر از درد و غم پیدا بکند فورا به طرفش می‌روند و اگر مجلس عزاداری باشد به آنجا رفته و تا آنجایی که می‌توانند گریه می‌کنند. در حقیقت به حال خودشان می‌گریند . به عقیده من مسئله گریه کردن در اجتماع ما سابقه خیلی طولانی دارد و این به مسائل اجتماعی مربوط می‌شود و رفته رفته جزو عادات ملت ما شده است.

📕#خر_مرده

✍#عزیز_نسین

♦️@seemorghbook