▪️توجّه چیست؟

توجه به سیستم‌هایی مربوط می‌شود که در انتخاب و اولویت‌بندی پردازش اطلاعات نقش دارند. ارتباط بین توجه با ادراک و حافظه بسیار نزدیک است و تقریباً در همۀ کارهایی که انجام می‌دهیم توجه کردن دارای نقشی اصلی است. ما می‌توانیم آگاهانه توجه خود را معطوف به کاری بکنیم؛ برای مثال زمانی که چشم خود را با نظر به محیط اطراف حرکت می‌دهیم تا رویداد خاصی را مشاهده نمائیم یا وقتی که برای گوش دادن به یک مکالمه در محیطی شلوغ به صدای خاصی دقت می‌کنیم، در حال توجه کردن هستیم. توجه همچنین می‌تواند ناآگاهانه صورت بگیرد؛ برای مثال زمانی که صدای مأنوسی مانند نام خود را از دل سروصدای یک جمعیت می‌شنویم یا زمانی که حرکت سریع اتومبیلی نگاه ما را به خودش جلب می‌کند، ناآگاهانه در حال توجه کردن هستیم. تحقیقات نشان می‌دهد که توجه شامل مناطق مختلفی از مغز است که با هم کار می‌کنند. ویژگی بارز توجه این است که دارای محدودیت می‌باشد. دزیمون (۱۹۹۵) می‌نویسد: اولین مظهر اساسی توجه ظرفیت محدود برای پردازش اطلاعات است. در هر زمان فقط مقدار کمی از اطلاعات موجود در مسیر بینایی را می‌توان پردازش و مورد استفاده قرار داد.

@NeoSciensology

▪️پارادوکس اولبرس: چرا آسمان شب تاریک است؟

پارادوکس اولبرس نام یکی از پارادوکس‌های معروف در کیهان‌شناسی است و به این مسئله اشاره می‌کند که چرا آسمان شب تاریک است. فکر می‌کنید خورشید اگر دو برابر فاصله فعلی خود از زمین دورتر باشد وضعیت چگونه خواهد شد؟ در چنین حالتی درخشندگی کُلی خورشید به یک‌چهارم کاهش پیدا می‌کرد، چرا که نور یک جسم تابان مطابق قانون مربع معکوس با افزایش فاصله به شیء دوم کاهش می‌یابد. در آسمان نیز پهنه قرص خورشید چهار برابر کوچک‌تر دیده می‌شد؛ البته میزان روشنایی در هر واحد ثابت باقی می‌ماند. در گیتی لایتناهی و بی‌کران ما که ستارگان به طور یکنواخت پراکنده شده‌اند، هر خط بینایی باید در نهایت به یک ستاره برسد و هر ستاره باید تقریباً همان سطح روشنایی در واحد را داشته باشد. این بدین معنی است که کل آسمان باید با همان شدتی که خورشید می‌درخشد، همواره درخشان باشد. پس چرا آسمان شب تاریک است؟ در این‌جا ظاهراً یک پارادوکس دیده می‌شود.

این متنقاض‌‌نما به عنوان «پارادوکس اولبرس» یا «پارادوکس آسمان تاریک شب» شناخته می‌شود. یکی از نتایج این پارادوکس می‌گوید که تصور نیوتن از جهان - کیهان‌شناسی نیوتونی که در نامه‌های رد و بدل‌شده مابین ریچارد بنتلی و نیوتون در سال‌های ۱۶۹۲ تا ۱۶۹۳ مطرح شده است - نمی‌تواند درست باشد. ردپای این پارادوکس را می‌توان در مباحث یوهانس کپلر جستجو کرد. کپلر در سال ۱۶۱۰ این موضوع را به عنوان استدلالی علیه مفهوم گیتی لایتناهی و دارای بی‌شمار ستاره مطرح کرد، اما این مسئله در سال ۱۸۲۳ توسط اخترشناس آلمانی هاینریش اولبرس به عنوان یک پارادکس مورد بحث قرار گرفت و رواج آن به طور گسترده به او نسبت داده می‌شود.

به این پارادوکس پاسخ‌های مختلفی داده‌‌اند. یکی از پاسخ‌های اشتباه این بود که گرد و غبار زیادی بر سر نور ستارگان قرار گرفته است. این پاسخ بدین‌صورت رد شده است که توده‌های گرد و غبار نور ستاره‌ها را جذب می‌کنند و مانع رسیدن آن‌ها به چشم ما می‌شوند اما جذب نور سرانجام باعث می‌شود آن‌ها گرم شوند و همچون یک سپر تابشی عمل نمایند؛ بدین‌ترتیب تابش نور برقرار می‌ماند. ساده‌ترین پاسخ صحیح این است که میانگین عمر نوری ستارگان بسیار کوتاه می‌باشد و کماکان نور ستاره‌های بسیار دور به زمین نرسیده است. در بستر یک جهانِ در حال انبساط می‌توان این‌گونه استدلال کرد که کیهان برای رسیدن نور مناطق دوردست خیلی جوان است و بدین‌ترتیب چون نور ستارگان بسیار دور به زمین نمی‌رسد، آسمان شب تاریک است.

@NeoSciensology

آدما صحبت که میکنن
تازه متوجه میشی خوشگلن یا زشت...!



@ShafiAzad

خواستم باور کنم که میشود مردمِ اینجا را با حرف مداوا کرد. اما آنها دردشان را دوست دارند و گویا به آن زخم احتیاج دارند، تا هر شب با ناخن هایشان رویِ آن را بخراشند ...

📽 Detachment
@ShafiAzad

▪️آیا یادگیری موسیقی و تکلم زبان خارجی موجب افزایش کارایی مغز می‌شود؟

در مغز کسانی که توانایی نواختن یک ساز یا تکلم به یک زبان خارجی را دارند، شبکه‌های گوناگونی فعال می‌شود که به همین دلیل در مقایسه با دیگران قسمت‌های کم‌تری از مغز آن‌ها در حین به‌ یاد سپردن کارها فعال می‌شود. موسیقی‌دان‌ها و دوزبانه‌ها دارای حافظه‌ای بهتر از دیگران هستند. آن‌ها می‌توانند موارد را به ذهن بسپارند، شماره تلفن‌ها را حفظ نمایند یا ریاضیات را به‌ شکلی ذهنی انجام دهند. پژوهشگران در یک بررسی اقدام به تصویربرداری از مغز سه گروه از افراد کردند تا تأثیر یادگیری موسیقی و زبان خارجی را در بهبود عملکرد مغز آن‌ها نشان دهند. گروه اول به زبان انگلیسی تلکم می‌کردند و در موسیقی مهارت نداشتند. گروه دوم به زبان انگلیسی تکلم می‌کردند و در نواختن یک ساز موسیقی مهارت داشتند‌. گروه سوم دوزبانه بودند و با موسیقی آشنایی نداشتند. از مغز هر یک از داوطلبان عکس‌برداری شد. در هنگامِ تصویربرداری از آن‌ها خواسته شد صدایی را تشخیص دهند که پیش‌تر شنیده بودند. این صداها شامل صوت حاصل از سازهای موسیقی، محیط پیرامون و افراد بود. همچنین از داوطلبان خواسته شد جهت صدایی را که شنیده بودند تعیین نمایند. کسانی که نوازنده‌ ساز بودند، نوع صدا را سریع‌تر از دو گروه دیگر تشخیص دادند. دوزبانه‌ها و نوازنده‌ها در مورد تشخیص جهت صدا از خود عملکرد بهتری نشان دادند. البته سطح توانایی دوزبانه‌ها و انگلیسی‌زبانان غیر نوازنده در تشخیص نوع صدا یکسان بود، اما دوزبانه‌ها برای تشخیص صدا فعالیت مغزی بیش‌تری داشتند. بنابراین دوزبانه‌ها در تشخیص صدا قدری کُندتر عمل کردند، چرا که اطلاعات در مغز آن‌ها از بین دو کتابخانه‌ٔ زبانی پردازش می‌شود.

Source: Ann NYAS
@NeoSciensology

Beautiful minds are inspiring.

ذهن های زیبا الهام بخش هستند…


@ShafiAzad

ما هرگز زندگی نمی‌کنیم، ما همیشه در انتظار زندگی هستیم !
ما بجای آنکه همین امروز خوشحال باشیم، به امید یک آینده‌ی خوب و خوش نشسته‌ایم و به همین خاطر امروزمان را از دست می‌دهیم. ما وقت بیشتر می‌خواهیم، پول بیشتر می‌خواهیم، شغل بهتر می‌خواهیم، بازنشستگی می‌خواهیم، مسافرت و تعطیلات می‌خواهیم و امروز برای همین از دست خواهد رفت و ما به این مسئله اصلا توجهی نمی‌کنیم ...


@ShafiAzad

به كسانى كه دوستشان داريد بالى براى پرواز، ريشه‌اى براى برگشتن، و دليلى براى ماندن بدهيد...


- دالايى لاما

@shafiAzad

▪️زبان چگونه روی مغز تأثیر می‌گذارد؟

پژوهشگران عقیده دارند که آموختن زبان با برانگیختگی هم‌زمان نورون‌های موجود در مغز بر ساختار ماده‌ٔ خاکستری و سفید تأثیر می‌گذارد. در این یادداشت به بررسی موضوع یاد شده خواهیم پرداخت.

@NeoSciensology

دوست داشتن، چیزی شبیه به گم شدنه، توی یه آدم دیگه. حالا هرچی کسی رو بیشتر دوست داشته باشی، عمیق‌تر گم میشی. یه جاهایی دیگه نمی‌دونی برای خودت داری زندگی می‌کنی یا برای اون. حالا دیگه همون آهنگی رو گوش میدی که اون گوش میده.
همون کاری رو انجام میدی که اون می‌خواد.
همون حرفی رو می‌زنی که اون دوست داره.
حالا دیگه حق داری حسادت کنی، حالا دیگه چشم به راه بودن معنی پیدا می‌کنه، حالا دیگه دوست داری نگران باشی.
از یه جایی به بعد، اون نفس می‌کشه تا تو زندگی کنی.
«آدم برای دوست داشتن، به دلیل احتیاج نداره، اما برای زندگی کردن بهانه می‌خواد»


- @ShafiAzad

به خاطر ترس از دست دادن
چه چیزهایی را از دست داده‌ایم


- پائولو کوئلیو

@ShafiAzad

جهان در وضع بسیار بدی است. آدم های وحشی یکدیگر را میخورند و آدم های متمدن یکدیگر را فریب میدهند، و این همان است که نامش را گردش جهان گذارده‌اند ...


- شوپنهاور

@ShafiAzad

▪️مکانیک آماری در چند کلمه

به طور سنتی «آنتروپی» را به عنوان سنجه‌ای برای انرژی‌‌هایی که نمی‌توانند به کار اضافی تبدیل گردند و در عوض به گرما تبدیل می‌شوند تعریف می‌کنند. این مفهوم از آنتروپی در ابتدا توسط رودلف کلاوزیوس در سال ۱۸۶۵ تعریف شده بود. در زمان کلاوزیوس تصور می‌شد گرما نوعی سیال است که می‌تواند از یک سیستم به سیستم دیگر حرکت کند و دما یک ویژگی سیستم است که در اثر جاری بودن گرما تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در دهه‌های بعد نگرش متفاوتی نسبت به گرما در جامعهٔ علمی پدیدار شد: سیستم‌ها از مولکول‌ها تشکیل شده‌ند و گرما نتیجهٔ حرکت یا انرژی جنبشی آن مولکول‌ها است. این دیدگاه جدید تا حد زیادی ناشی از کار لودویگ بولتسمن است که آنچه در حال حاضر مکانیک آماری نامیده می‌شود را توسعه داد. مکانیک آماری بیان می‌کند که پدیده‌های بزرگ‌مقیاس - همانند دما - از مشخصات پدیده‌های میکروسکوپی - مانند جنبش میلیاردها مولکول - پدیدار می‌شود. برای مثال، اتاقی مملو از مولکول‌های هوای متحرک را تصور کنید. مکانیک کلاسیک تلاش می‌کند با استفاده از قوانین نیوتون در مورد هر موجودیت میکروسکوپی - مثلاً مولکول - چیزی بگوید. ترمودینامیک قوانین پدیده‌های ماکروسکوپی - گرما، انرژی و آنتروپی - را بدون توجه به اینکه هر مولکول میکروسکوپی مبداء این موجودیت ماکروسکوپی است، بیان می‌کند‌. مکانیک آماری پُلی بین این دو موضع است، از این‌جهت که توضیح می‌دهد چگونه رفتار موجودیت‌های ماکروسکوپیک ناشی از آمار جمعی بزرگ از پدیده‌های میکروسکوپی است.

Source: Complexity; by Melanie Mitchell
@NeoSciensology

یک لیوان آب کدر را با همه ی آلودگی ها و ذرات درونش تجسم کنید. اگر دائما آبی تمیز را درون این لیوان بریزیم تا محتوای لیوان سرریز شود، بالاخره همه ی آب کثیف از لیوان خارج می شود و آبی که لیوان را پر می کند، کاملا شفاف خواهد بود. لازم نبود که سعی کنیم از شر آب کثیف لیوان خلاص شویم. فقط بایستی آنچه را درست بود جایگزین می کردیم و طولی نمی کشید که آنچه غلط بود، از بین می رفت.
همین امر درباره ی شیوه ی فکرکردنمان هم صادق است. اگر به داشتن افکار درست عادت کنید، افکاری برخاسته از ایمان، امید، دلگرمی و می توانم ها؛ آنگاه ذهنتان دگرگون خواهد شد و خودتان را خوشبین، امیدوار، قوی و پر جرات خواهید یافت.

📚هر روز پنجشنبه است
👤جوئل اوستین


@ShafiAzad

برنامه زنده نهاد اکس مسلم اسکاندیناوی
(نسخه‌کم حجم)

موضوع این هفته:
عرفان اسلامی چیست؟
و آیا عرفا اسلامی میتوانند اسلام را نجات دهند؟

با حضور:
ایمان سلیمانی امیری

گردانندگان:
عطیه نیک نفس
میلاد رسایی منش

#اکس_مسلم_اسکاندیناوی
#ExMuslimScandinavia

🆔تماس با ما:👇
@ExScandinavia

▪️بیضه مردان و تحقق رؤیای جاودانگی؛ چرا بیضه‌ها در خارج از بدن قرار گرفته‌اند؟

مردان فرزانه غالباً در مورد مسئله مکان دقیق روح جاویدان اندیشیده‌اند. آیا در مغز است؟ آیا در قلب است؟ نه! پاسخ این است که راه جاودانگی در بیضه‌ها می‌باشد! بیضه محل تولید اسپرم برای مردان است و این اسپرم‌ها هستند که راه واقعی جاودانگی ژنتیکی را برای مردان از طریق تولید مثل فراهم می‌کنند. اما با وجود اهمیتِ بسیاری که بیضه‌ها دارند، آن‌ها در نقطه بدی از بدن قرار گرفته‌اند. در این یادداشت بررسی می‌کنیم که چرا بیضه‌ها در چنین جای نامناسبی قرار دارند.

@NeoSciensology

▪️پاداش و انگیزش

انگیزش معمولاً رفتار را به‌ سوی مشوقی همچون آب، غذا یا رابطه جنسی سوق می‌دهد که موجب کسب لذت یا رفع حالتی ناخوشایند می‌شود. در واقع انگیزش از حالت هیجانی برخوردار است، یعنی می‌تواند لذت یا ناخشنودی ایجاد کند. نقش لذت در شکل‌دهی رفتار را می‌توان نوعی «پول مشترک» روانی دانست که ارزش هر عمل را منعکس می‌کند. لذت معمولاً از محرک‌هایی ناشی می‌شود که بر توانایی بقای ما یا فرزندان ما می‌افزاید. این‌ها شامل غذاهای خوشمزه، نوشیدنی‌های دل‌چسب و تولید مثل هستند. رنج یا ناکامی معمولاً ناشی از رویدادهایی است که بقای ما را تهدید می‌کند، این رویدادها از قبیل آسیب جسمانی، بیماری یا از دست دادن منابع می‌باشند. بنابراین پاداشی که هر عمل به دنبال خواهد داشت به طور کلی سودمندی یا عدم سودمندی تکرار آن عمل را تعیین می‌کند. ممکن است احساس لذت در جریان فرگشت برای این به وجود آمده باشد که مغز توسط آن از خاطره‌های اعمال سودمند یا زیان‌بار گذشته مطلع شود و از این طریق اعمال بعدی را بهتر هدایت کند. اگر لذت را نوعی «پول مشترک» بدانیم که ارزش رویدادهای مختلف را تعیین می‌کند، پس قاعدتاً مغز باید بتواند به نحوی ارزش لذات مختلف را به واحدهای هم‌ارز سودمند بودن تبدیل نماید. شواهد موجود نیز نشان می‌دهد که احتمالاً در مغز نوعی نظام «پول مشترک عصبی» برای پاداش‌ها وجود داشته باشد؛ حتی ممکن است پاداش‌بخش‌ بودنِ مشوق‌ها به‌ این‌ علت باشد که دستگاه پاداش واحدی را در مغز فعال می‌کنند. این «پول مشترک عصبی» ظاهراً با سطح فعالیت سیستم دوپامینی مزولیمبیک دارای ارتباط است؛ نورون‌های این سیستم در بخش فوقانی ساقهٔ مغز قرار دارند و آکسون‌های آن‌ها تا قشر پیش‌پیشانی کشیده شده‌اند. همان‌طور که از نام‌ این نورون‌ها پیدا می‌باشد، آن‌ها برای ارسال پیام از ناقل عصبی - نوروترانسمیتر - دوپامین استفاده می‌کنند. سیستم دوپامینی مغز با عوامل طبیعی گوناگونی از قبیل غذا، آب و حضور همدم جنسی مطلوب فعال می‌شود. بسیاری از داروها همچون کوکائین، آمفتامین و هروئین که برای انسان‌ها یا حیوانات نقش پاداش‌دهنده دارند، می‌توانند این نورون‌ها را فعال کنند. از آن‌جا که تقریباً تمامی پاداش‌ها - چه طبیعی و چه مصنوعی - می‌توانند این نورون‌ها را فعال کنند. برخی از روان‌شناسان به این نتیجه رسیده‌اند که فعالیت این سیستم همان پول مشترکی است که مغز برای ارزیابی پاداش از آن استفاده می‌کند.

Source: Hilgard's Introduction to Psychology
@NeoSciensology

📕 #فرعون_ها_هم_میمیرند

✍ نویسنده : الیزابت پین

@ShafiAzad

📕وصیت نامه خدا(ممنوعه)

✍هوشنگ معین زاده

کتاب « وصیت نامه خدا » نوشته « هوشنگ معین زاده »
در گستره ی جولان اندیشه درباره خدایی که تاکنون در باره اش جز توصیف صفات وی، سخنی نگفته اند و هیچکس هم او را تعریف نکرده است، چه پیغمبران و عارفان، چه فیلسوفان و اندیشمندان.
آنچه از دید صاحب نظران پنهان نیست، این است که در هیچ یک از متونی که درباره خدا مطلب نوشته شده، حتا کتب به اصطلاح «آسمانی»، خدا تعریف نشده است بلکه همه ی آنها در شرح و تفسیر صفات او بوده است. خداباوران هم که خدا را خالق، دانا و توانای مطلق می دانند، در هیچ کتابی نخوانده و از هیچ کسی نشنیده اند که این خالق دانا و توانای مطلق چیست و کیست؟ از کجا آمده است؟ در حالیکه لازم بود پیش از توصیف هنرنمایی های خدا، خود او را تعریف می کردند تا ببینیم خود او چیست و کیست؟ برای نمونه وقتی خدای مسلمانان به زبان صریح خود در قرآن گفته است، پیغمبر اسلام که رسول او بوده: (نه غیب می داند، نه فرشته است و نه خزانه های خدا را در دست دارد)، معلوم نیست به چه دلیلی بعضی ها فکر می کنند که بستگان پیغمبر اسلام و نوادگان دختری او صاحب چنان کرامات و معجزاتی هستند که می توانند بیماران را شفا دهند، فقرا را ثروتمند کنند، ظالمان را به سزای اعمالشان برسانند، شفیع آمرزیده شدن گناهکاران شوند و بسیاری کارهای غیرممکنی که خود پیغمبر اسلام هم از انجام آنها عاجز بوده، این عزیز کرده های بی جهت قادر به انجامش هستند؟ کسانی که در زمان حیات خود حتا قادر به حفظ جان خویش و فرزندانشان نبوده اند.

@ShafiAzad

📕وصیت نامه خدا(ممنوعه)

✍هوشنگ معین زاده

@ShafiAzad