Forwarded from بینام
کنفرانس در انجمن آتئیستها
#موضوع_کنفرانس: تأمل در تاریخ اسلام
#اجراء_کننده: محمد بهارلویی
#زمان: یکشنبه ۱۲ آبان ساعت ۲۲ به وقت ایران
#مکان_برگزاری: Atheists Community
https://t.me/joinchat/IBkdwUQYQiFqRTrFH4RFWA
آرشیو کنفرانسها و مناظرات:
@Atheists_Community
#موضوع_کنفرانس: تأمل در تاریخ اسلام
#اجراء_کننده: محمد بهارلویی
#زمان: یکشنبه ۱۲ آبان ساعت ۲۲ به وقت ایران
#مکان_برگزاری: Atheists Community
https://t.me/joinchat/IBkdwUQYQiFqRTrFH4RFWA
آرشیو کنفرانسها و مناظرات:
@Atheists_Community
Forwarded from Atheists Community
جلسه پرسش و پاسخ: حجاب و کنترلِ بدنِ زن
نسرین افضلی _ کارشناس ارشد مطالعات زنان، پژوهشگر حوزه جنسیت و سکسوالیته، فعال حقوق زنان، سردبیر وبسایتهای فمنیسم روزمره و همسری
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
نسرین افضلی _ کارشناس ارشد مطالعات زنان، پژوهشگر حوزه جنسیت و سکسوالیته، فعال حقوق زنان، سردبیر وبسایتهای فمنیسم روزمره و همسری
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
You know what's happen when you look at me? your eye kisses mine, your breath feels mine, and my heart loves you more.
ميدونى وقتى نگام ميكنى چى ميشه؟ چشمات چشمامو ميبوسن، نفست نفسمو حس ميكنه، و قلب من بيشتر عاشقت ميشه.
@ShafiAzad
ميدونى وقتى نگام ميكنى چى ميشه؟ چشمات چشمامو ميبوسن، نفست نفسمو حس ميكنه، و قلب من بيشتر عاشقت ميشه.
@ShafiAzad
📸 #Azad
پاییز
استاد دلتنگیست ؛
از خاطراتِ اویی که رفته ،
برای اویی که مانده
سنگ تمام میگذارد ..
@ShafiAzad
پاییز
استاد دلتنگیست ؛
از خاطراتِ اویی که رفته ،
برای اویی که مانده
سنگ تمام میگذارد ..
@ShafiAzad
Forwarded from بینام
کنفرانس در انجمن آتئیستها
#موضوع_کنفرانس: جبر یا اختیار؟ آیا اراده آزاد وجود دارد؟
#سخنران: Omid N پژوهشگر فلسفه
#زمان: دوشنبه ۱۳ آبان ساعت ۲۱ به وقت ایران
#مکان_برگزاری: Atheists Community
https://t.me/joinchat/IBkdwUQYQiFqRTrFH4RFWA
آرشیو کنفرانسها و مناظرات:
@Atheists_Community
#موضوع_کنفرانس: جبر یا اختیار؟ آیا اراده آزاد وجود دارد؟
#سخنران: Omid N پژوهشگر فلسفه
#زمان: دوشنبه ۱۳ آبان ساعت ۲۱ به وقت ایران
#مکان_برگزاری: Atheists Community
https://t.me/joinchat/IBkdwUQYQiFqRTrFH4RFWA
آرشیو کنفرانسها و مناظرات:
@Atheists_Community
روباه گفت: کاش سر همان ساعت دیروز آمده بودی
اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بیایی من از ساعت سه تو دلم قند آب میشود و هر چه ساعت جلوتر برود بیش تر احساس شادی و خوشبختی میکنم
ساعت چهار که شد دلم بنا میکند شور زدن و نگران شدن
آنوقت است که قدر خوشبختی را میفهمم!
امّا اگر تو وقت و بیوقت بیایی من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم؟!
هر چیزی برای خودش رسم و رسومی دارد.
👤آنتوان دوسنت اگزوپری
@ShafiAzad
اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بیایی من از ساعت سه تو دلم قند آب میشود و هر چه ساعت جلوتر برود بیش تر احساس شادی و خوشبختی میکنم
ساعت چهار که شد دلم بنا میکند شور زدن و نگران شدن
آنوقت است که قدر خوشبختی را میفهمم!
امّا اگر تو وقت و بیوقت بیایی من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم؟!
هر چیزی برای خودش رسم و رسومی دارد.
👤آنتوان دوسنت اگزوپری
@ShafiAzad
Forwarded from کتابخوانی📚 (👤 ·– ––·· ·– –·· 🎻🎨)
I'm not just falling in love with you, you're an ocean, and I'm drowning in the depths of you.
من فقط عاشقت نشدم، تو یه اقیانوسی و من درحال غرق شدن در اعماق وجودتم.
#Azad @ShafiAzad
من فقط عاشقت نشدم، تو یه اقیانوسی و من درحال غرق شدن در اعماق وجودتم.
#Azad @ShafiAzad
⏹چکیده فصل اول:
امروز چگونه زندگی را دوست بداریم.
در پاریس تابستان ۱۹۲۲، روزنامهی لانترانسیژان پرسش پر طول و تفصیلی را سرهم کرد و از خوانندگانش درخواست کرد به آن جواب بدهند.
یکی از دانشمندان آمریکایی اعلام کرده که جهان به پایان میرسد و یا دستکم بخش عظیمی از کرهی زمین منهدم می شود...اگر شما در چنین موقعیتی قرار بگیرید، در آخرین ساعات زندگی چه خواهید کرد؟
نویسندگان و شخصیتهای مشهوری به این سوال پاسخ دادند...
پروست هم که مشتاق نوشتن در روزنامهها بود و...پاسخ زیر را در جواب پیشگویی مصیبتبار آن دانشمند آمریکایی برای روزنامهی لانترانسیژان فرستاد:
به عقیدهی من، اگر قرار باشد آنگونه که شما پیشبینی کردهاید بمیریم، زندگی به ناگهان در نظرمان فوقالعاده عالی جلوه خواهد کرد.
فقط در نظر بگیرید زندگی چه بسیار برنامهها، سفرها، روابط عاشقانه، پژوهشها را از ما دریغ میدارد، که به سبب تنبلی و اعتمادمان به آینده آنها را نمی بینیم و به تعویق می اندازیم...
اگر فاجعه رخ ندهد، هیچ یک از کارهای فوق را انجام نمی دهیم، چون بار دیگر خودمان را در مسیر زندگی سابقمان مییابیم، جایی که بیتوجهی بر نیازها فائق می شود. ولی ما به فاجعهای از این دست نیاز نداریم که از امروز عاشق زندگی شویم. کافی است بیندیشیم که ما انسانیم، و چه بسا دست اجل همین امشب ما را برباید.
نظریه پردازی پروست در مورد نحوهی زیستن، محدود به همان پاسخ بس کوتاه و عملاً مغشوش به پرسش نامتعارف یک روزنامه نبود و تا دم مرگ درگیر نوشتن کتابی بود که علیرغم شکل روایتی مشروح هدفاش پاسخ گفتن به این پرسش دانشمند آمریکایی بود.
کتاب راهنمای پروست اما امیدی می پرورد و آن این است که پیش از فرا رسیدن انهدام شخصی یا جهان می تواند ما را به تامل وادارد و پیش از زانو زدن و تسلیم شدن، بیاموزیم #اولویتهای_زندگیمان را مشخص کنیم.
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
#پایان_فصلاول👇👇
@shafiAzad
امروز چگونه زندگی را دوست بداریم.
در پاریس تابستان ۱۹۲۲، روزنامهی لانترانسیژان پرسش پر طول و تفصیلی را سرهم کرد و از خوانندگانش درخواست کرد به آن جواب بدهند.
یکی از دانشمندان آمریکایی اعلام کرده که جهان به پایان میرسد و یا دستکم بخش عظیمی از کرهی زمین منهدم می شود...اگر شما در چنین موقعیتی قرار بگیرید، در آخرین ساعات زندگی چه خواهید کرد؟
نویسندگان و شخصیتهای مشهوری به این سوال پاسخ دادند...
پروست هم که مشتاق نوشتن در روزنامهها بود و...پاسخ زیر را در جواب پیشگویی مصیبتبار آن دانشمند آمریکایی برای روزنامهی لانترانسیژان فرستاد:
به عقیدهی من، اگر قرار باشد آنگونه که شما پیشبینی کردهاید بمیریم، زندگی به ناگهان در نظرمان فوقالعاده عالی جلوه خواهد کرد.
فقط در نظر بگیرید زندگی چه بسیار برنامهها، سفرها، روابط عاشقانه، پژوهشها را از ما دریغ میدارد، که به سبب تنبلی و اعتمادمان به آینده آنها را نمی بینیم و به تعویق می اندازیم...
اگر فاجعه رخ ندهد، هیچ یک از کارهای فوق را انجام نمی دهیم، چون بار دیگر خودمان را در مسیر زندگی سابقمان مییابیم، جایی که بیتوجهی بر نیازها فائق می شود. ولی ما به فاجعهای از این دست نیاز نداریم که از امروز عاشق زندگی شویم. کافی است بیندیشیم که ما انسانیم، و چه بسا دست اجل همین امشب ما را برباید.
نظریه پردازی پروست در مورد نحوهی زیستن، محدود به همان پاسخ بس کوتاه و عملاً مغشوش به پرسش نامتعارف یک روزنامه نبود و تا دم مرگ درگیر نوشتن کتابی بود که علیرغم شکل روایتی مشروح هدفاش پاسخ گفتن به این پرسش دانشمند آمریکایی بود.
کتاب راهنمای پروست اما امیدی می پرورد و آن این است که پیش از فرا رسیدن انهدام شخصی یا جهان می تواند ما را به تامل وادارد و پیش از زانو زدن و تسلیم شدن، بیاموزیم #اولویتهای_زندگیمان را مشخص کنیم.
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
#پایان_فصلاول👇👇
@shafiAzad
◽️فصل دوم: (قسمت اول)
چگونه برای خودمان بخوانیم.
پروست در خانوادهای متولد شده بود که هنر اسباب خوشی دیگران را فراهم کردن در آن بسیار جدی تلقی میشد، پدرش آدرین پروست پزشک بود و زندگی را در تنگدستی آغازکرد؛ پسر بقالی شهرستانی، که متخصص ساختن شمع مومی برای مصرف خانهها و کلیساها بود، او زندگی خود را وقف بهبود وبالا بردن سطح بهداشت عمومی کرد.
بیشتر وقت او صرف جلوگیری از گسترش وبا و طاعون شد. خدماتش او را به مقام استادی در دانشگاه و دریافت مدال لژیون دونور نائل ساخت.
مارسل در مقایسه با پدرش خود را موجودی بیارزش تلقی میکرد و نگران بود که مایهی ننگ این زندگی سراسر رضایتبخش بوده باشد.
در بیستودو سالگی از خود پرسید با در نظر گرفتن این که تصمیم گرفتهام که نه طبیب، نه کشیش بشوم، برای من چه کاری باقی مانده؟ شاید بد نبود کتابدار بشود. درخواست کرد، برای کاری بیمزد در کتابخانهی مازارین پذیرفته شد.
اما گرد و خاک کتابخانه ریههایش را آزار میداد و مدام درخواست مرخصی میداد، به ندرت می نوشت.
غیبتهای مکرّر سبب شد که روسای او پس از پنج سال به کارش خاتمه دهند.
دیگر برای همه به خصوص پدر مسلّم شده بود که پروست تا ابد برای ادامهی علاقه اش به کار متفنن و بیدرآمد ادبیات، به کمک مالی خانواده متکّی خواهد بود.
مارسل به مستخدمهاش اعتراف کرد:
ای کاش میتوانستم کاری را که پدرم برای بیماران انجام داد، با نوشتن کتابهایم بکنم.
موفق ترین کتاب خوددرمانی دکتر آدرین پروست این قدرت را داشت که بیماران را بهبود بخشد اما مارسل با هفت جلد کتاب در جستجوی زمان از دست رفته چه نوع بهبودی را در نظر داشت؟
آیا از رمان مارسل هم می توانست چنین انتظاری را داشت؟
هرچند رمان بتواند بیشتر از یک آسپرین یا پیادهروی یا یک نوشیدنی به ما آرامش ببخشد؟
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
@shafiAzad
چگونه برای خودمان بخوانیم.
پروست در خانوادهای متولد شده بود که هنر اسباب خوشی دیگران را فراهم کردن در آن بسیار جدی تلقی میشد، پدرش آدرین پروست پزشک بود و زندگی را در تنگدستی آغازکرد؛ پسر بقالی شهرستانی، که متخصص ساختن شمع مومی برای مصرف خانهها و کلیساها بود، او زندگی خود را وقف بهبود وبالا بردن سطح بهداشت عمومی کرد.
بیشتر وقت او صرف جلوگیری از گسترش وبا و طاعون شد. خدماتش او را به مقام استادی در دانشگاه و دریافت مدال لژیون دونور نائل ساخت.
مارسل در مقایسه با پدرش خود را موجودی بیارزش تلقی میکرد و نگران بود که مایهی ننگ این زندگی سراسر رضایتبخش بوده باشد.
در بیستودو سالگی از خود پرسید با در نظر گرفتن این که تصمیم گرفتهام که نه طبیب، نه کشیش بشوم، برای من چه کاری باقی مانده؟ شاید بد نبود کتابدار بشود. درخواست کرد، برای کاری بیمزد در کتابخانهی مازارین پذیرفته شد.
اما گرد و خاک کتابخانه ریههایش را آزار میداد و مدام درخواست مرخصی میداد، به ندرت می نوشت.
غیبتهای مکرّر سبب شد که روسای او پس از پنج سال به کارش خاتمه دهند.
دیگر برای همه به خصوص پدر مسلّم شده بود که پروست تا ابد برای ادامهی علاقه اش به کار متفنن و بیدرآمد ادبیات، به کمک مالی خانواده متکّی خواهد بود.
مارسل به مستخدمهاش اعتراف کرد:
ای کاش میتوانستم کاری را که پدرم برای بیماران انجام داد، با نوشتن کتابهایم بکنم.
موفق ترین کتاب خوددرمانی دکتر آدرین پروست این قدرت را داشت که بیماران را بهبود بخشد اما مارسل با هفت جلد کتاب در جستجوی زمان از دست رفته چه نوع بهبودی را در نظر داشت؟
آیا از رمان مارسل هم می توانست چنین انتظاری را داشت؟
هرچند رمان بتواند بیشتر از یک آسپرین یا پیادهروی یا یک نوشیدنی به ما آرامش ببخشد؟
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
@shafiAzad
◾️فصل دوم: (قسمت دوم)
چگونه برای خودمان بخوانیم.
رمان خواندن هر لذتی که داشته باشد، حتی در مقام مَحمِلی برای گام نهادن به دنیاهای دیگر تنها کاربرد این ((ژانر))از کتاب نیست.
هنگامی که وصف حال شخصیتی داستانی را میخوانیم دشوار است که همزمان آشنایانی را، که اغلب هم عجیب به هم شباهت دارند، پیش چشم نیاوریم.
چه قدر این جمله ی پروست درست است که نمیتوان رمانی را خواند و در قهرمان زن آن رگههایی از زنی که دوست میداریم نیافت.
این قبیل شباهتهای عمیق میان زندگی واقعی خودمان و رمانهایی که میخوانیم ممکن است دلیل این گفته پروست باشد: در واقعیت، هر خواننده ی (کتاب)، در حین خواندن، میتواند خوانندهی نَفسِ خودش باشد.
این شناخت خواننده از خودش در آنچه کتاب می گوید، شاهدی است بر صداقت آن.
شباهتهای عمیقی میان زندگی واقعی خودمان و رمانهایی که می خوانیم وجود دارد.
اثر هنری حقیقتاً می تواند بین ما و خودش ارتباط برقرار کند و ما در کتابها، خودمان را می توانیم بشناسیم و این شناخت #پدیدهی_مارکی_دولو را به وجود آورد.
#فواید_پدیدهی_مارکی_دولو
1⃣ احساس راحتی کردن :
حالتهای عاطفی مشابه با انسانهای اعصار گذشته در کتابها سبب میشود که آنها را از خود دور نبپنداریم و جهان آنها را با خود بیگانه ندانیم.
2⃣ مداوای تنهایی:
تجربههای شخصیتهای داستانها تصویر ما را از رفتارهای انسانی گسترش می دهد، کاری میکند که ما کمتر احساس تنهایی کنیم، دلخوشکننده است که می بینیم شخصیتی داستانی رنجی را میکشد که ما می کشیم و از آن مهمتر جان به در میبرد.
3⃣ قدرت انگشت گذاشتن برقابلیتها:
رمانها این قابلیت را دارند که بهتر از خودمان انگشت بر مفاهیمی می گذارند که ما از آنِ خود میدانستیم، امّا نمیتوانستیم خودمان از عهدهی آن بر آییم. کتاب موردنظر با حساسیتهای مشهودش ما را حساستر میکند و گیرندههای خاموشمان را روشن می کند.
پروست با کلماتی که در کمال فروتنی هرگز برای رمان خودش به کار نمی برد، پیشنهاد کرده که:
در خواندن شاهکار جدید یک نابغه، از یافتن افکاری که از آنها منزجر بودهایم، خوشیها و اندوههایی که نهفته بودیم، دنیای کاملی از احساسات که مایهی تحقیر خود میدانستیم لذت می بریم و به ارزش آنها زمانی پی می بریم که ناگهان در کتاب کشفشان می کنیم.
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
@shafiAzad
چگونه برای خودمان بخوانیم.
رمان خواندن هر لذتی که داشته باشد، حتی در مقام مَحمِلی برای گام نهادن به دنیاهای دیگر تنها کاربرد این ((ژانر))از کتاب نیست.
هنگامی که وصف حال شخصیتی داستانی را میخوانیم دشوار است که همزمان آشنایانی را، که اغلب هم عجیب به هم شباهت دارند، پیش چشم نیاوریم.
چه قدر این جمله ی پروست درست است که نمیتوان رمانی را خواند و در قهرمان زن آن رگههایی از زنی که دوست میداریم نیافت.
این قبیل شباهتهای عمیق میان زندگی واقعی خودمان و رمانهایی که میخوانیم ممکن است دلیل این گفته پروست باشد: در واقعیت، هر خواننده ی (کتاب)، در حین خواندن، میتواند خوانندهی نَفسِ خودش باشد.
این شناخت خواننده از خودش در آنچه کتاب می گوید، شاهدی است بر صداقت آن.
شباهتهای عمیقی میان زندگی واقعی خودمان و رمانهایی که می خوانیم وجود دارد.
اثر هنری حقیقتاً می تواند بین ما و خودش ارتباط برقرار کند و ما در کتابها، خودمان را می توانیم بشناسیم و این شناخت #پدیدهی_مارکی_دولو را به وجود آورد.
#فواید_پدیدهی_مارکی_دولو
1⃣ احساس راحتی کردن :
حالتهای عاطفی مشابه با انسانهای اعصار گذشته در کتابها سبب میشود که آنها را از خود دور نبپنداریم و جهان آنها را با خود بیگانه ندانیم.
2⃣ مداوای تنهایی:
تجربههای شخصیتهای داستانها تصویر ما را از رفتارهای انسانی گسترش می دهد، کاری میکند که ما کمتر احساس تنهایی کنیم، دلخوشکننده است که می بینیم شخصیتی داستانی رنجی را میکشد که ما می کشیم و از آن مهمتر جان به در میبرد.
3⃣ قدرت انگشت گذاشتن برقابلیتها:
رمانها این قابلیت را دارند که بهتر از خودمان انگشت بر مفاهیمی می گذارند که ما از آنِ خود میدانستیم، امّا نمیتوانستیم خودمان از عهدهی آن بر آییم. کتاب موردنظر با حساسیتهای مشهودش ما را حساستر میکند و گیرندههای خاموشمان را روشن می کند.
پروست با کلماتی که در کمال فروتنی هرگز برای رمان خودش به کار نمی برد، پیشنهاد کرده که:
در خواندن شاهکار جدید یک نابغه، از یافتن افکاری که از آنها منزجر بودهایم، خوشیها و اندوههایی که نهفته بودیم، دنیای کاملی از احساسات که مایهی تحقیر خود میدانستیم لذت می بریم و به ارزش آنها زمانی پی می بریم که ناگهان در کتاب کشفشان می کنیم.
📚چگونه پروست می تواند زندگی شما را دگرگون کند
✍آلن_دوباتن
@shafiAzad
You have no idea what it feels to wake up every morning and knowing that you're mine and I'm yours.
تو هيچ ايده اى ندارى كه بدونى چه حسه خوبيه كه صبحا از خواب بيدار بشم و بدونم تو مال منى و من مال تو.
@shafiAzad
تو هيچ ايده اى ندارى كه بدونى چه حسه خوبيه كه صبحا از خواب بيدار بشم و بدونم تو مال منى و من مال تو.
@shafiAzad
زنی که با یک کتاب، شعر، آهنگ یا حتی یک فنجان قهوه حالش خوب میشود، هیچکس در برابر او پیروز نمیشود.
حتی زندگی در مقابلش شکست میخورد !
👤 جبران خلیل جبران
@ShafiAzad
حتی زندگی در مقابلش شکست میخورد !
👤 جبران خلیل جبران
@ShafiAzad
Thank you for letting me forget sadness, for never making me stop laughing when I'm with you, thank you for the immense happiness you add to my life.
ممنون بابت اینکه بهم اجازه دادی غم رو فراموش کنم بخاطر اینکه هیچوقت نمیزاری وقتی باتوام خندم قطع بشه، ممنون بابت خوشحالی بی اندازه ای که وارد زندگیم کردی.
._.♡
@ShafiAzad
ممنون بابت اینکه بهم اجازه دادی غم رو فراموش کنم بخاطر اینکه هیچوقت نمیزاری وقتی باتوام خندم قطع بشه، ممنون بابت خوشحالی بی اندازه ای که وارد زندگیم کردی.
._.♡
@ShafiAzad