🔴 درباره مطالعه و خوداندیشی
🔰 چرا مطالعه بیش از حد ذهن را فاسد میکند؟؟؟
هنگامی که مطالعه می کنیم شخص دیگری به جای ما فکر می کند : ما فقط جریان ذهنی او را تکرار می کنیم. این حدیث همان شاگردی است که برای یادگیری فن تحریر ، با مداد خود خطوطی را که معلم رسم نموده دنبال می کند. بنابراین در مطالعه ، بخش اعظم تفکر به جای ما انجام شده. به همین دلیل است که هنگامی که پس از چندی اشتغال خاطر به افکار خودمان، به مطالعه میپردازیم ، احساس آسودگی میکنیم اما هنگام مطالعه ذهن در واقع جولانگاه افکار شخصی دیگر می شود و بنابراین گاه اتفاق می افتد که شخصی که فراوان - یعنی تقریبا تمام روز را به مطالعه می کند و در فواصل آن هم وقت خود را با اشتغالات خالی از تفکر هدر می دهد ، به تدریج توان خود اندیشی را از دست می دهد شخصی که همواره سواری می کند و عاقبت راه رفتن را از یاد می برد. گرچه ، مطالعه ی بیشتر فضلا این گونه است: خودشان را خرفت می کنند زیرا مطالعه ی زیاد و پیوسته بیش از کار مداوم بدی ذهن را از کار می اندازد، زیرا کار یدن دست کم به شخص اجازه می دهد تا افشار شخصی خود را داشته باشد. همچون فنری که به واسبله فشار مداوم جسمی خارجی عاقبت خصلت ارتجاعی خود را از دست می دهد، ذهن نیز تحت فشار مداوم افکار دیگران از کار می افتد یا چون کسی که با پرخوری معده خود را تباه می کند و به تمام بدن آسیب می رساند ، میتوان با تزریق خوراک بیش از حد به ذهن آن را مسدود کرد و از کار انداخت زیرا فرد هر چه بیشتر مطالعه کند ، کمتر اثر و یادی از آنچه مطالعه کرده در ذهنش خواهد ماند ؛ چنین ذهنی چون لوحی است که بارها و بارها بر رویش نوشته باشند. این گونه است که تفکر غیر ممکن می شود و فقط با تفکر است که می توان خوانده ها را جذب کرد، هنگامی که شخص فقط مطالعه کند و بعدا درباره ی آنچه مطالعه کرده به تفکر نپردازد ، مطالعه اش عمق نمی یابد و بخش اعظم آن از دست می رود. در واقع، تغذیه ی روحی نیز چون تغذیه ی جسمی است : به زحمت یک پنجم از آنچه هضم شده جذب می شود و مابقی در دفع و تبخیر و غیره هدر می رود.
از این همه نتیجه می شود که افکار روی کاغذ بیش از رد پاهایی بر ماسه نیستند : راهی را که فلان شخص پیموده می توان دید اما برای دیدن انچه وی در راه دیده، باید چشمان او را داشت.
#شوپنهاور
#جهان_و_تاملات_فیلسوف
@shafiazad
🔰 چرا مطالعه بیش از حد ذهن را فاسد میکند؟؟؟
هنگامی که مطالعه می کنیم شخص دیگری به جای ما فکر می کند : ما فقط جریان ذهنی او را تکرار می کنیم. این حدیث همان شاگردی است که برای یادگیری فن تحریر ، با مداد خود خطوطی را که معلم رسم نموده دنبال می کند. بنابراین در مطالعه ، بخش اعظم تفکر به جای ما انجام شده. به همین دلیل است که هنگامی که پس از چندی اشتغال خاطر به افکار خودمان، به مطالعه میپردازیم ، احساس آسودگی میکنیم اما هنگام مطالعه ذهن در واقع جولانگاه افکار شخصی دیگر می شود و بنابراین گاه اتفاق می افتد که شخصی که فراوان - یعنی تقریبا تمام روز را به مطالعه می کند و در فواصل آن هم وقت خود را با اشتغالات خالی از تفکر هدر می دهد ، به تدریج توان خود اندیشی را از دست می دهد شخصی که همواره سواری می کند و عاقبت راه رفتن را از یاد می برد. گرچه ، مطالعه ی بیشتر فضلا این گونه است: خودشان را خرفت می کنند زیرا مطالعه ی زیاد و پیوسته بیش از کار مداوم بدی ذهن را از کار می اندازد، زیرا کار یدن دست کم به شخص اجازه می دهد تا افشار شخصی خود را داشته باشد. همچون فنری که به واسبله فشار مداوم جسمی خارجی عاقبت خصلت ارتجاعی خود را از دست می دهد، ذهن نیز تحت فشار مداوم افکار دیگران از کار می افتد یا چون کسی که با پرخوری معده خود را تباه می کند و به تمام بدن آسیب می رساند ، میتوان با تزریق خوراک بیش از حد به ذهن آن را مسدود کرد و از کار انداخت زیرا فرد هر چه بیشتر مطالعه کند ، کمتر اثر و یادی از آنچه مطالعه کرده در ذهنش خواهد ماند ؛ چنین ذهنی چون لوحی است که بارها و بارها بر رویش نوشته باشند. این گونه است که تفکر غیر ممکن می شود و فقط با تفکر است که می توان خوانده ها را جذب کرد، هنگامی که شخص فقط مطالعه کند و بعدا درباره ی آنچه مطالعه کرده به تفکر نپردازد ، مطالعه اش عمق نمی یابد و بخش اعظم آن از دست می رود. در واقع، تغذیه ی روحی نیز چون تغذیه ی جسمی است : به زحمت یک پنجم از آنچه هضم شده جذب می شود و مابقی در دفع و تبخیر و غیره هدر می رود.
از این همه نتیجه می شود که افکار روی کاغذ بیش از رد پاهایی بر ماسه نیستند : راهی را که فلان شخص پیموده می توان دید اما برای دیدن انچه وی در راه دیده، باید چشمان او را داشت.
#شوپنهاور
#جهان_و_تاملات_فیلسوف
@shafiazad
همواره وجود مقدار معینی هول و درد و هراس برای آدمی لازم است. کشتی بدون وزنه ی تعادل ، سازه ای است ناپایدار و ناسودمند.
#شوپنهاور
#جهان_و_تاملات_فیلسوف
@ShafiAzad
#شوپنهاور
#جهان_و_تاملات_فیلسوف
@ShafiAzad
کتابخوانی📚
⏹ عریان بودن مجسمهی مشهور رودَن از یک مردِ متفکّرِ تنها که عمیقاً به فکر فرو رفته، نمایانگر آن است که انسان، حیوانی استثنایی و مشخصاً اندیشمند و خودآگاه است و این واقعیتی بنیادین در وضعیت انسانی است. ✍برایان مگی 📚داستان فلسفه @shafiAzad
⏹طبیعت سرخ خونآلود در چنگ و دندان درّندهی خونخوار
به عقیدهی #شوپنهاور، دنیای طبیعت مکانی بیرحم و درّنده و وحشی است. شبیه به دنیایی که در تابلوی «حملهی شیر به اسب»، اثر #جورج_استابز بهطور درخشانی بهتصویر کشیده شده است. دیدگاه شوپنهاور در ارتباط با وضعیّت بشر هم همینطور بود: دنیایی پر از خشونت و بیعدالتی که با مرگ به پایان میرسد.
✍برایان مگی
📚داستان فلسفه
@shafiAzad
به عقیدهی #شوپنهاور، دنیای طبیعت مکانی بیرحم و درّنده و وحشی است. شبیه به دنیایی که در تابلوی «حملهی شیر به اسب»، اثر #جورج_استابز بهطور درخشانی بهتصویر کشیده شده است. دیدگاه شوپنهاور در ارتباط با وضعیّت بشر هم همینطور بود: دنیایی پر از خشونت و بیعدالتی که با مرگ به پایان میرسد.
✍برایان مگی
📚داستان فلسفه
@shafiAzad
کتابخوانی📚
⏹سنکا: هیچ انسانی از پرداخت جریمهی تولد خود خلاص نشده است. ⏹مونتنی: من فقط کتابهای ساده و لذتبخشی را دوست دارم که علاقهام را ارضا میکنند. ⏹بیتی که گوته برای شوپنهاور سروده است: "اگر میخواهی از زندگی لذت ببری - باید برای جهان ارزش قائل شوی." و شوپنهاور…
⏹ گاهی اوقات درست همانطور که دختربچهای با عروسکش صحبت میکند، با مردان و زنان صحبت میکنم.
البته دختر بچه میداند که عروسک حرفش را نمیفهمد ولی با خودفریبی لذتبخش و خودآگاهانهای برای خودش شادی حاصل از ارتباط را میآفریند.
#شوپنهاور
📚تسلی بخشیهای فلسفه
✍آلن دو باتن
@shafiAzad
البته دختر بچه میداند که عروسک حرفش را نمیفهمد ولی با خودفریبی لذتبخش و خودآگاهانهای برای خودش شادی حاصل از ارتباط را میآفریند.
#شوپنهاور
📚تسلی بخشیهای فلسفه
✍آلن دو باتن
@shafiAzad